V SA/Wa 1620/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA – Piotr Kraczowski po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. T. H. K. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony; postanawia: – umorzyć postępowanie sądowe – Skarżąca – T. T. H. K. – [...] marca 2009 r. wystąpiła do Wojewody [...] z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Wojewoda [...] decyzją z [...] marca 2009 r. odmówił Skarżącej udzielenia wnioskowanego zezwolenia. Po rozpatrzeniu odwołania Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją z [...] sierpnia 2009 r. utrzymał w mocy decyzję z [...] marca 2009 r. Skarżąca [...] września 2009 r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, w której wniosła uchylenie zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców wniósł o umorzenie postępowania sądowego, ponieważ decyzją z [...] października 2009 r. nr [...] uwzględnił w całości skargę i uchylił zaskarżoną decyzję udzielając Skarżącej zezwolenia na zamieszkania na czas oznaczony do [...] maja 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Przepis art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") reguluje instytucję autokontroli. Stanowi on, iż organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Treść powołanego przepisu wskazuje, że warunkiem skorzystania z uprawnienia do autokontroli jest uwzględnienie skargi w całości. Powyższy warunek spełniony został w niniejszej sprawie, albowiem organ w całości uwzględnił zarzuty skargi i zgodnie z wnioskiem Skarżącej uchylił zaskarżoną decyzję udzielając jej zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony do [...] maja 2010 r. Skoro zatem skarga została uwzględniona w całości, niniejsze postępowanie stało się bezprzedmiotowe, w związku z czym, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a., należało je umorzyć.