V SA/Wa 1623/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący- sędzia WSA - Izabella Janson po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.M. i G.K. na pismo Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lutego 2015 r. znak: [...] w przedmiocie ponownego rozpatrzenia wniosku o płatność postanawia odrzucić skargę W dniu [...] lipca 2014 r. została zawarta miedzy skarżącymi, a Agencją umowa cywilnoprawna, na podstawie której przyznano pomoc finansową w ramach działania "Modernizacja gospodarstwa rolnych". W dniu [...] sierpnia 2014 r. skarżący złożyli wniosek o płatność, który ponowili w dniu [...] grudnia 2014 r. Pismem z dnia [...] stycznia 2015 r. poinformowano skarżących o zatwierdzeniu kwoty środków do wypłat. Następnie pismem z dnia [...] lutego 2015 r. poinformowano skarżących o negatywnym wyniku ponownego rozpatrzenia wniosku o płatność. Strona pismem dnia 5 marca 2015 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na rozstrzygnięcie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lutego 2015 r. znak: [...]. W odpowiedzi na skargę Agencja wniosła o odrzucenie skargi ze względu na niedopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie wskazać trzeba, że Sąd z urzędu bada, w pierwszej kolejności, dopuszczalność skargi ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymieniona w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) dalej: p.p.s.a. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Stosownie do art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Natomiast zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Sąd wskazuje, że w przedmiotowej sprawie skarżący złożyli skargę na pismo Prezesa ARiMR z dnia z dnia [...] lutego 2015 r. znak: [...] dotyczące ponownego rozpatrzenia wniosku o płatność. Nie ulega wątpliwości, iż wskazany przez skarżących przedmiot zaskarżenia nie stanowi podejmowanego w postępowaniu administracyjnym rozstrzygnięcia, o którym mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Odmowa zmiany brzemienia umowy cywilnoprawnej – jaką niewątpliwie była umowa zawarta w dniu [...] lipca 2014 r. pomiędzy skarżącymi a Agencją – podlega kontroli sądów powszechnych, a nie sądów administracyjnych. W omawianym zakresie ARiMR jako instytucja publiczna nie ma kompetencji do określania w sposób władczy i jednostronny sytuacji prawnej indywidualnie oznaczonych adresatów. Zakwestionowane przez skarżących pismo nie stanowi autorytatywnej wypowiedzi władzy administracyjnej. Agencja, odmawiając ponownego rozpatrzenia wniosku o płatność, działa jako strona stosunku cywilnoprawnego, a nie jako organ administracji publicznej. Co istotne, w przypadku braku porozumienia pomiędzy Agencją a beneficjentem wszystkie spory, w myśl § 18 umowy, rozstrzygane będą przez sąd powszechny właściwy dla siedziby Agencji. Zatem ewentualne roszczenia beneficjenta podlegają dochodzeniu na drodze postępowania cywilnego. W związku z powyższym w ocenie Sądu nie powinno budzić wątpliwości to, że spór zaistniały między Agencją a skarżącymi jest sprawą cywilną, która nie podlega kognicji sądów administracyjnych. W konsekwencji stwierdzić należy, iż na pismo z dnia [...] lipca 2014 r. skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje, co stanowi przesłankę do odrzucenia skargi będącej przedmiotem niniejszego postępowania. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.