V SA/Wa 1631/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Joanna Zabłocka (spr.), Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Asesor WSA - Michał Sowiński, Protokolant - Anna Kołakowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 sierpnia 2005 r. sprawy ze skargi C. W. [...] na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] maja 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania - skargę oddala - Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] maja 2004r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w W. odmówił C. W. prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą H. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. nr [...] z dnia [...].07.2003 r. W uzasadnieniu decyzji Dyrektor Izby Celnej wskazał, że w rozpoznawanej sprawie decyzja Naczelnika Urzędu [...] w W. została odebrana przez upoważnionego przez stronę pełnomocnika - radcę prawnego A. J. w dniu [...].07.2003 r. i od tego terminu rozpoczął bieg termin do wniesienia odwołania. We wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania strona wskazała, że niedotrzymanie terminu było spowodowane cofnięciem pełnomocnictwa przez radcę prawnego, o czym strona dowiedziała się 14.08.2003 r., tj. po upływie 14 dniowego terminu do wniesienia odwołania. W tym samym dniu strona otrzymała również decyzje Naczelnika Urzędu Celnego [...]. W ocenie strony przedstawione okoliczności wskazują na brak jej winy i uzasadniają przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Organ orzekający wskazał również , że zgodnie z art. 254 kodeksu celnego czynności dokonane przez przedstawiciela w granicach jego umocowania pociągają za sobą skutki bezpośrednio dla osoby, która ustanowiła przedstawiciela. W przedmiotowej sprawie brakiem staranności i winą wykazał się ustanowiony przez stronę i działający na jej rzecz pełnomocnik, który nie dopełnił ciążących na nim z racji umocowania obowiązków. Wobec powyższego w ocenie Dyrektora Izby Celnej w W. wskazane przez stronę okoliczności nie wyczerpują przesłanek wskazanych w art. 162 Ordynacji podatkowej i nie można ich uznać za brak winy w uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania. W skardze wniesionej na ww. postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, zarzucając Dyrektorowi Izby Celnej pominięcie wynikających z Ordynacji podatkowej przesłanek przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oraz dowolność rozstrzygnięcia o braku wyczerpania okoliczności z art. 162§1 Ordynacji podatkowej. Rozwijając zarzuty w motywach skargi podniósł, że czym innym jest niedopełnienie czynności przez ustanowionego pełnomocnika przez nieuwagę lub błąd przy pozostawaniu w stosunku cywilnoprawnym zlecenia a czym innym pozbawienie prawnej reprezentacji interesów klienta na skutek jednostronnego oświadczenia woli pełnomocnika o zakończeniu zlecenia bez zgody drugiej strony. Podniósł, że na skutek natychmiastowego cofnięcia pełnomocnictwa, strona w terminie przewidzianym na wniesienie odwołania od decyzji nie posiadała już pełnomocnika, a wiedzę o tym fakcie uzyskała dopiero po upływie terminu do wniesienia odwołania, w związku z czym przesłanka braku winy nie może się ostać. Zarzucił organowi naruszenie zawartego w art. 122, art.187 i art. 191 Ordynacji podatkowej obowiązku ustalenia prawdy obiektywnej, wobec nie zbadania wszystkich okoliczności sprawy. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie podtrzymując twierdzenia zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W oparciu o treść art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia w powyższym zakresie należy stwierdzić, że zarzuty podniesione przez skarżącego nie są zasadne. Okolicznością niekwestionowaną przez skarżącego C. W. jest, że upoważnił on radcę prawnego A. J. do reprezentowania jego interesów przed organami celnym między innymi w sprawie, w której wydana została dnia [...] lipca 2003 r. przez Naczelnika Urzędu Celnego [...] decyzja nr [...]. Niekwestionowaną okolicznością jest również, że pismem z dnia [...] sierpnia 2003 r. radca prawny A. J. "cofnęła ze skutkiem natychmiastowym" udzielone jej przez C. W. pełnomocnictwo. Ww. decyzja Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. została doręczona radcy prawnemu A. J. dnia [...] lipca 2003 r.(dowód doręczenia k.83a akt adm.), a więc w dacie kiedy była ona pełnomocnikiem C. W., upoważnionym do odbioru przedmiotowej decyzji. Termin do wniesienia odwołania od decyzji mijał dnia [...] sierpnia 2003 r. Jak podnosi skarżący otrzymał on informację o cofnięciu pełnomocnictwa oraz przedmiotowe decyzje po terminie do wniesienia odwołania, a wobec wypowiedzenia pełnomocnictwa, w dacie do wniesienia odwołania nie posiadał już pełnomocnika, nie posiadając również wiedzy o tym , że pełnomocnika nie posiada, nie można więc przypisać mu winy w niedotrzymaniu terminu do wniesienia odwołania. W ustalonym w sprawie stanie faktycznym nie budzi wątpliwości, że przyczyną uchybienia terminowi we wniesieniu odwołania było zawinione działanie pełnomocnika strony. Wbrew twierdzeniom skarżącego dla obciążenia skarżącego skutkami działania pełnomocnika decydujące znaczenie ma fakt, że w dacie doręczenia decyzji, czyli w dacie w której rozpoczął bieg termin do wniesienia odwołania od decyzji, strona posiadała pełnomocnika i pełnomocnikowi temu decyzję doręczono. Każde późniejsze działanie pełnomocnika, które spowodowałoby wniesienie odwołania po terminie , będzie rzutowało na ocenę wniosku strony o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania; uprawdopodobnienie, że pełnomocnik nie ponosi winy w uchybieniu terminowi byłoby przesłanką do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, nie uprawdopodobnienie tej okoliczności wykluczy możliwość przywrócenia terminu. W niniejszej sprawie pełnomocnik po doręczeniu jej dnia [...] lipca 2003 przedmiotowej decyzji, pismem z dnia [...] sierpnia 2003 r. wypowiedziała pełnomocnictwo oraz przekazała skarżącemu decyzję. Termin do wniesienia odwołania upływał dnia [...] sierpnia 2003 r., nie wniesienie więc odwołania przez pełnomocnika i wysłanie decyzji stronie wraz z wypowiedzeniem pełnomocnictwa na dzień przed upływem terminu do zaskarżenia decyzji uniemożliwiło stronie wniesienie odwołania w terminie i spowodowało wniesienie odwołania z uchybieniem terminu. Takiemu działaniu pełnomocnika nie można przypisać braku winy, co wyłącza możliwość przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Zgodnie z art. 162 Ordynacji podatkowej w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Z kolei zgodnie z art. 254§4 Kodeksu celnego czynności dokonane przez przedstawiciela w granicach upoważnienia pociągają za sobą skutki bezpośrednie dla osoby, która ustanowiła przedstawiciela. Tak więc nie wniesienie w terminie odwołania przez ustanowionego w sprawie pełnomocnika jak również wypowiedzenie pełnomocnictwa ze skutkiem natychmiastowym przez pełnomocnika i nie powiadomienie o tym fakcie mocodawcy w terminie umożliwiającym mu wniesienie odwołania nie może być uznane za spełnienie przesłanki braku winy w uchybieniu terminu. Za nietrafny sąd uznał również zarzut naruszenia przepisów ordynacji podatkowej, ponieważ prowadzący postępowanie organ orzekał po dokładnym wyjaśnieniu sprawy, na podstawie prawidłowo zebranego i trafnie ocenionego materiału dowodowego. Z tych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało oddalić skargę jako niezasadną.