V SA/Wa 1643/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak (spr.), Sędzia WSA - Bożena Zwolenik, Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Protokolant spec. - Mariusz Dzierzęcki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi M. M. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą D. C. M. M. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty dofinasowania ze środków unijnych przypadającej do zwrotu; oddala skargę. Przedmiotem skargi M. M. prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą [...] M. M. (zwana dalej skarżącą) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest decyzja Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] lutego 2015 r. znak: [...] którą to uchylono w części dotyczącej zwrotu kwoty 4 363,56 zł wraz z odsetkami liczonymi jak dla zaległości podatkowych, w tym: - dla kwoty 363,63 zł od dnia 02.06.2010 r. do dnia zwrotu, - dla kwoty 1 454,52 zł od dnia 16.08.2010 r. do dnia zwrotu, - dla kwoty 363,63 zł od dnia 13.12.2010 r. do dnia zwrotu, - dla kwoty 363,63 zł od dnia 23.03.2011 r. do dnia zwrotu, - dla kwoty 1 090,89 zł od dnia 26.05.2011 r. do dnia zwrotu, - dla kwoty 727,26 zł od dnia 11.08.2011 r. do dnia zwrotu; decyzję Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w [...] z dnia 8 grudnia 2014r. (znak BF.534.2.7.2014) wydaną na podstawie art. 207 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 9 ufp w związku z art. 104 § 1 kpa oraz Porozumienia w sprawie realizacji komponentu regionalnego w ramach PO KL nr [...] z dnia [...] czerwca 2007 r. (z późn. zm.) i w tym zakresie umarzającą postępowanie pierwszej instancji. Minister w pozostałej części utrzymał decyzję organu I instancji w mocy. Powyższa decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym: Decyzją z dnia [...] grudnia 2014 r. znak [...] Dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy w [...] określił M. M. prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą [...] M. M. kwotę 16 698,50 zł do zwrotu wraz z odsetkami jak dla zaległości podatkowych liczonymi od dnia przekazania środków do dnia zapłaty. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że powodem żądania zwrotu ww. kwoty były wyniki kontroli doraźnej przeprowadzonej w dniu 21 stycznia 2014 r. projektu pt.: [...]. Zakres kontroli obejmował kwalifikowalność wydatków związanych z zakupem materiałów szkoleniowych dla uczestników projektu. W wyniku podjętych czynności kontrolnych, na podstawie sprawdzonej dokumentacji ustalono, iż część wydatków przeznaczona na zakup materiałów szkoleniowych nie spełniła podstawowych zasad kwalifikowania wydatków. Ww. wydatki zostały rozliczone w ramach umowy zawartej przez skarżącą w dniu 1 czerwca 2010 r. z firmą [...] Spółka z o.o., której przedmiotem było przygotowanie 144 kompletów materiałów szkoleniowych, tj. książka, długopis, teczka, segregator, pendrive, płyta CD oraz wydruk materiałów, na łączną kwotę 36 000,00 zł. Zostały one rozliczone w ramach zadania 3 - Szkolenie grafik komputerowy, zadania 4 - Szkolenie WEB DESIGNER (HTML+JAVA), zadania 5 - WEB DESIGNER (PHP), i wykazane we wnioskach o płatność: - nr POKL.08.01.01-18-721/09-02, poz. 2,34,40,48, w kwocie 12 000,00 zł; - nr POKL.08.01.01-18-721/09-03, poz. 42,52, w kwocie 6 000,00 zł; - nr POKL.08.01.01-18-721/09-04, poz. 42, 43, w kwocie 3 000,00 zł (w tym kwota wkładu własnego 616,50 zł); - nr POKL.08.01.01-18-721/09-05, poz. 40,46,47,51 w kwocie 9 000,00 zł (w tym kwota wkładu własnego 685,00 zł); - nr POKL.08.01.01-18-721/09-06, poz. 44 w kwocie 3 000,00 zł; - nr POKL.08.01.01-18-721/09-07, poz. 35 w kwocie 3 000,00 zł. Organ I instancji przed określaniem kwoty zwrotu przeprowadził własne rozeznanie rynku materiałów szkoleniowych, w oparciu o wybrane strony internetowe sklepów oferujących podobne rodzajowo produkty, uwzględniając konieczność dodatkowego oznakowania materiałów, a także zróżnicowanie cen rynkowych na przestrzeni lat 2011-2014 (2011 - czas kiedy skarżąca dokonała zakupu materiałów, 2014 - rozeznanie rynku przeprowadzone przez IP). Wynikiem przeprowadzonego szacowania kosztów było stanowisko organu I instancji, iż kwota 125,00 zł gwarantowała zakup dobrej jakości materiałów szkoleniowych. Organ I instancji zdecydował uznać różnicę pomiędzy wydatkami na materiały szkoleniowe, które rozliczyła skarżąca, tj. 36 000,00 zł (144 komplety x 250,00 zł), a cenami rynkowymi ustalonymi przez IP, tj. 18 000,00 zł (144 komplety x 125,00 zł), w wysokości 18 000,00 zł, z czego 1 301,50 zł, stanowiły skład własny skarżącej, za koszty poniesione z naruszeniem procedur. Skarżąca odwołała się od powyższej decyzji. Minister Infrastruktury i Rozwoju decyzją z 5 lutego 2015 r. uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej zwrotu kwoty 4 363,56 zł i w tym zakresie umorzył postępowanie pierwszej instancji, w pozostałej części utrzymał decyzję w mocy. Organ odwoławczy wyjaśnił, że na podstawie umowy o dofinansowanie nr UDA-POKL.08.01.01-18-721/09-00 zawartej w dniu 25 maja 2010 r. z Wojewódzkim Urzędem Pracy w Rzeszowie, skarżąca realizowała projekt pt.: "[...]" o wartości dofinansowania 539 426,00 zł, z czego 19 728,00 zł stanowił wkład własny skarżącej, z okresem realizacji 1.04.2010- 31.12.2011 r. Celem projektu było przeszkolenie 144 osób. Podniósł, iż w ramach wniosku o dofinansowanie projektu zaplanowano realizację trzech szkoleń z zakresu ICT pn.: grafik komputerowy, web designer (html+java), web designer (php). W ramach każdego z kursów przewidywała zakup materiałów szkoleniowych dla uczestników projektu, na kwotę 12 000,00 zł/kurs, 250,00 zł/osobę (łącznie 36 000,00 zł). Wskazał, że organ I instancji w oparciu o zalecenia pokontrolne nr [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. stwierdził, że skarżąca dokonała zakupów materiałów szkoleniowych, które nie były zgodne z cenami rynkowymi. Organ odwoławczy odnosząc się do kalkulacji kosztów dokonanej przez skarżąca stwierdził, iż kwota przeznaczona na zakup książek, tj. ok. 143,00 zł jest stosunkowo wysoka, a co za tym idzie należałoby oczekiwać, iż przewidywane do zakupienia za tą cenę pozycje książkowe będą produktami wysokiej jakości, zawierającymi specjalistyczne treści. Organ II instancji podniósł, że skarżąca zakupiła książki o cenach rynkowych, znacznie niższych niż to wynikało z szacowania kosztów, w oparciu o które IP zatwierdziła kwotę 250,00 zł we wniosku o dofinansowanie, a rozliczała kwoty wyższe. Organ odwoławczy dokonał analizy zakupionych książek i podniósł, że średnia cena jednego egzemplarzu książki do wykorzystania w ramach szkoleń ICT wynosi 50,26 zł. i jest znacznie niższa niż kwota przedstawiona w kalkulacji kosztów. Biorąc to pod uwagę, ww. organ stwierdził, iż znacznemu obniżeniu ulega cena za komplet materiałów szkoleniowych, o około 92,74 zł (143,00 zł - 50,26 zł). Podkreślił, że, z korespondencji mailowej wynika, iż pracownicy skarżącej posiadali wiedzę co do faktycznej ceny zamawianych książek, a mimo to rozliczano koszt 250,00 zł, jako kompletu materiałów szkoleniowych. Podniósł, iż w sytuacji, kiedy skarżąca płaciłaby za książkę jej realną cenę, łączny koszt materiałów szkoleniowych w wysokości 250,00 zł uległby znacznemu obniżeniu, o co najmniej zidentyfikowaną różnicę w kwocie 92,74 zł. W opinii organu odwoławczego, takie działanie narusza zapisy podrozdziału 3.1 pkt 1 lit. b) Wytycznych, tj. "Wszystkie wydatki w tamach PO KL są kwalifikowalne, o ile łącznie spełniają następujące warunki: b) są racjonalne i efektywne, tj. nie są zawyżone w stosunku do cen i stawek rynkowych oraz spełniają wymogi efektywnego zarządzania finansami". Organ odwoławczy podniósł, że w odniesieniu do pozostałych materiałów szkoleniowych, kluczowe jest ustalenie, czy poniesione przez wnioskodawcę koszty na zakup materiałów szkoleniowych były cenami rynkowymi, które składały się na kwotę 250,00 zł. Odnosząc się do ustaleń poczynionych przez organ I instancji, organ odwoławczy podniósł, że porównanie cen, jakie założyła w swojej kalkulacji skarżąca z cenami, które ustalił podczas rozeznania rynku, nie potwierdza, iż rozliczone wydatki były zawyżone w stosunku do stawek rynkowych. Podniósł, że ustalone różnice cenowe nie wskazują, aby wnioskująca przeszacowała koszty materiałów szkoleniowych, a następnie ponosiła je w nadmiernej wysokości, w szczególności w kontekście cen materiałów, na podstawie których IP zatwierdziła kwotę 250,00 zł we wniosku o dofinansowanie. W odniesieniu do wydruku materiałów szkoleniowych, organ odwoławczy podkreślił, iż zgodnie z notatką służbową IP z dnia 8 maja 2014 r., jedna z firm oferowała wydruk w kwocie 22,50 zł, przy zakładanych 25,00 zł przez skarżącą. Z tego względu organ uznał, że kwota, którą poniesiono nie jest rażąca wysoka i nie może zostać uznana za nierynkową. Także w przypadku zakupu segregatorów, gdzie najdroższa zaproponowana oferta to 9,99 zł przy 10,00 zł, organ II instancji podniósł, że nie jest rażąca wysoka. Organ odwoławczy zauważył, że zakup jednej sztuki długopisu miał z kolei kosztować 2,00 zł, podczas gdy z rozeznania cenowego organu I instancji wynika, iż dwie firmy zaproponowały kwoty wyższe niż ta wskazana przez Stronę. Tego faktu organ I instancji nie uwzględnił przy wyliczaniu kwoty do zwrotu, mimo, że w ślad za przyjętą przez organ metodologią, skarżąca wydatkowała mniejszą kwotę niż ta wynikająca z rozeznania rynku przeprowadzonego przez organ. Organ odwoławczy w żadnym z powyższych wypadków nie stwierdził, iż wydatki na ww. zakupy, rozliczone przez skarżącą odbiegały od cen rynkowych. Natomiast w przypadku zakupu płyt CD organ odwoławczy zauważył, iż skarżąca w ramach projektu planowała zakupić płyty CD z nadrukiem i okładką, podczas gdy organ I instancji dokonał oszacowania wyłącznie wartości samej płyty bez nadruku. Podniósł, że jedna z ofert zakładała cenę płyty w wysokości 5,99 zł (strona internetowa www.skapiec.pl), jednak nie uwzględniała opcji nadruku, co generowałoby dodatkowe koszty. Jednakże organ I instancji nie przeprowadził rozeznania rynku w tym zakresie. Przyjmując, że koszty nadruku wyniosłyby maksymalnie ok. 4,00 zł, daje to kwotę 10,00 zł jaką skarżąca przeznaczyła na ten zakup. Również więc w tym przypadku organ odwoławczy nie stwierdził nierynkowych cen zakupu. Organ odwoławczy podniósł, że największa rozbieżność cenowa pojawia się w przypadku zakupu pendrivów, tj. 15,72 zł, biorąc pod uwagę, iż jedna z ofert wskazywała na cenę 44,28 zł za sztukę pendriva. Zaznaczył, iż wszelkiego rodzaju akcesoria IT z roku na rok zwiększają swoją dostępność, stają się coraz bardziej powszechne na rynku, pojawia się większa konkurencja producentów sprzętu, co powoduje, spadek ich ceny. Organ odwoławczy przychylił się do stanowiska skarżącej, wyrażonego w odwołaniu z dnia 21.12.2014 r., iż w przypadku cen pendrivów, należy mieć na uwadze spadek cen, a więc rozeznanie rynku przeprowadzone w 2014 r. nie znajduje zastosowania do sytuacji rynkowej panującej w 2011 r. Z tego względu nie można więc uznać, że koszt 60,00 zł na pendriva w 2011 r. był wydatkiem nierynkowym, biorąc pod uwagę również zidentyfikowaną różnicę w cenie w wysokości ok. 15,00 zł. Organ odwoławczy zwrócił uwagę, iż ponoszone przez skarżącą wydatki na ww. materiały, nie tylko nie odbiegały od cen rynkowych, ale też były ponoszone zgodnie z wnioskiem o dofinansowanie i założoną kalkulacją. W ocenie organu II instancji, meritum przedmiotowej sprawy stanowi nieracjonalny zakup podręczników, które rozliczane były po cenach znacznie wyższych, niż ich rynkowa wartość i niezgodność z założoną kalkulacją. Wobec ich niższej rynkowej ceny, stosownie powinna ulec zmniejszeniu cena jednego kompletu materiałów. W opinii organu odwoławczego, cena zakupu 1 kompletu materiałów szkoleniowych powinna zostać obniżona o różnicę pomiędzy założoną wartością książki, a jej realną ceną, tj. średnio 92,74 zł (143,00 zł - 50,26 zł). W związku z tym cena za komplet materiałów nie powinna była przekroczyć kwoty 157,26 zł (250,00 zł-92,74 zł), co przy zakupie 144 kompletów daje łączną kwotę 22 645,44 zł. Wobec tego za wykorzystane z naruszeniem procedur organ odwoławczy uznał różnicę pomiędzy kwotą, jaka skarżąca rozliczyła we wnioskach o płatność (36 000,00 zł), a kwotą uznaną przez organ odwoławczy za racjonalną i efektywną (22 645,44 zł), tj. 13 354,56 zł. Jednocześnie w związku z wniesieniem przez skarżącą wkładu własnego kwota do zwrotu została proporcjonalnie zmniejszona i wynosi 12 334,94 zł. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego odrzucenia przez organ I instancji wniosku o uzupełnienie materiału dowodowego o uzyskanie ofert sprzedaży materiałów datowanych na 2011 r. oraz wycenę usług świadczonych w ramach umowy z [...] Sp. z o.o. z dnia 26.05.2014 r., w ocenie organu odwoławczego nie zasługuje on na uwzględnienie. Dowód z wyceny usług sporządzony przez [...] Sp. z o.o. rodzi wątpliwości co do jego bezstronności, gdyż był to wykonawca, z którym zawarto umowę i który otrzymywał za swoje usługi wynagrodzenie. Przedstawiona przez niego kalkulacja, nie potwierdza, iż zaoferowane ceny w rzeczywistości były cenami rynkowymi, i spełniały wymogi kwalifikowalności wydatków zawarte w Wytycznych. Co do dowodu z ofert sprzedaży materiałów datowanych na 2011 r., organ odwoławczy stwierdził, iż nie wniósłby on do sprawy nowych okoliczności. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła M. M. .Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji Ministra Infrastruktury i Rozwoju w zaskarżonej części oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w [...] z dnia [...].12.2015 r. znak [...] oraz o zasądzenie od organu na rzecz Skarżącej kosztów postępowania wedle norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzuciła obrazę: 1. art. 75 § 1 w zw. z art. 78 § 1 k.p.a. poprzez oddalenie wniosków dowodowych strony związanych z kalkulacją wynagrodzenia za usługi świadczone przez INFO-Projekt, pomimo iż, dowód ten nie był sprzeczny z prawem, a ponadto jest kluczowy dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, 2. art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego zebrania materiału dowodowego, co doprowadziło do błędnego ustalenia stanu faktycznego sprawy, wyrażająca się w nieuzasadnionym poglądzie, iż środki finansowe objęte decyzją zostały wydatkowane z naruszeniem prawa, opierając swoje twierdzenia na niepełnym materiale dowodowym. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta polega na ocenie zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź też przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Mając na uwadze powyższe kryteria kontroli sądowej, stwierdzić należy, że w kontrolowanej sprawie nie doszło do naruszenia przepisów prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Tylko zaś w takiej sytuacji możliwe jest uchylenie decyzji organu przez sąd administracyjny. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja organu odwoławczego wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. Na podstawie tej decyzji organ odwoławczy uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej nakazania zwrotu kwoty 4363,56 zł z odsetkami. Nadto orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji w pozostałym zakresie. W sprawie zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 885, z późn. zm., dalej: u.f.p.) oraz zasady udzielania dofinansowań w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki, mające zastosowanie w tym konkursie. Art. 207 ust. 1 u.f.p. stanowi, że w przypadku, gdy środki przeznaczone na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich są: 1) wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, 2) wykorzystane z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184, 3) pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości - podlegają zwrotowi przez beneficjenta wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, o której mowa w ust. 9, Jednocześnie ust. 8 tego artykułu stanowi, że w przypadku stwierdzenia okoliczności, o których mowa w ust.1, instytucja, która podpisała umowę z beneficjentem, wzywa go do: 1) zwrotu środków lub 2) do wyrażenia zgody na pomniejszenie kolejnych płatności, o którym mowa w ust. 2, w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. W ust. 9 tego artykułu stwierdzono zaś, że po bezskutecznym upływie terminu, o którym mowa w ust. 8, organ pełniący funkcję instytucji zarządzającej lub instytucji pośredniczącej wydaje decyzję określającą kwotę przypadającą do zwrotu i termin, od którego nalicza się odsetki, oraz sposób zwrotu środków. Należy przy tym wskazać, że wykorzystanie środków niezgodnie z przeznaczeniem następuje przez zapłatę za zrealizowane zadania inne niż te, na które środki były przyznane. Chodzi o sfinansowane zadania będące poza zakresem rzeczowym projektu, na który środki zostały przekazane, wydatki niezwiązane bezpośrednio z realizacją projektu, nieprzyczyniające się do osiągnięcia celu określonego w umowie o dofinansowanie, które nie mogą zostać uznane za kwalifikowalne. Przeznaczenie oznacza określenie z góry celu, któremu ma służyć dana rzecz, przekazanie dla kogoś, na czyjś użytek, zastosowanie. Naruszenie procedur przy wykorzystaniu środków dotyczy przede wszystkim procedur wskazanych w umowie o dofinansowanie projektu, zawieranej na podstawie art. 206 u.f.p., w szczególności w zakresie zamówień publicznych. Środkami pobranymi w nadmiernej wysokości są środki otrzymane w wysokości wyższej niż określona w odrębnych przepisach, umowie lub wyższej niż niezbędna na dofinansowanie lub finansowanie dotowanego zadania, w szczególności zaliczki niewykorzystanej w całości przez beneficjenta. Środkami nienależnymi są środki udzielone bez podstawy prawnej np. przyznane na podstawie dokumentu potwierdzającego nieprawdę, przyznane beneficjentowi podlegającemu wykluczeniu z możliwości otrzymania środków, refundujące wydatki poniesione przed datą kwalifikowalności lub uprzednio zrefundowane ze środków publicznych (patrz: L. Lipiec-Warzecha, Komentarz do art. 207 ustawy o finansach publicznych, ABC 2011). W pierwszej kolejności Sąd stwierdza, że stan faktyczny sprawy przyjęty przez Ministra Infrastruktury i Rozwoju i przedstawiony w części historycznej uzasadnienia uznaje za ustalony prawidłowo i przyjmuje go za podstawę oceny zaskarżonej decyzji. Należy w pierwszym rzędzie zgodzić się, że wszystkie argumenty skarżącej dot. konieczności uwzględnienia w cenie zestawu wynagrodzenia firmy, która kompletowała zestaw są całkowicie chybione w świetle samych twierdzeń strony zawartych w pismach formułowanych w trakcie negocjacji z Wojewódzkim Urzędem Pracy w [...]. I tak w piśmie z 15.03.2010 r. skarżąca pisze: (...) Prosimy o pozostawienie w budżecie projektu kwoty 250,00 zł na materiały szkoleniowe dla uczestników. W skład materiałów szkoleniowych dla jednego uczestnika wchodzić będzie przede wszystkim zakupiona książka (odpowiednia do tematyki szkolenia). Zakup książki to wydatek rzędu 100-200 złotych. Jest ona konieczna jako uzupełnienie wiedzy zdobytej podczas szkoleń. Szkolenia z grafiki charakteryzują się tym, że wymagają dodatkowych, ‘pozalekcyjnych’ ćwiczeń, w których książka będzie bardzo pomocna. Ponadto uczestnicy otrzymają wydruki (ok. 25 zł) zawierające dodatkowe, bieżące informacje i ćwiczeni oraz płyty CD (z nadrukiem i okładką ok. 10 zł). Materiały szkoleniowe obejmują także standardowe pomoce, a więc segregatory (ok. 10 zł) i długopisy (ok. 2 zł). Zaplanowaliśmy także zakup pamięci zewnętrznych ( pendrive – ok. 60 zł ), dzięki którym przenoszenie materiału ćwiczeniowego pomiędzy salą szkoleniową i domem uczestnika będzie możliwe i łatwe i przyczyni się do efektywniejszego przyswojenia wiedzy podniesienia umiejętności. Ceny składowe poszczególnych elementów wchodzących w skład materiałów szkoleniowych wyniosą średnio 250 zł na uczestnika (dokładna kwota uzależniona będzie od ceny książki), a oszacowane zostały na podstawie wieloletniego doświadczenia firmy w przeprowadzaniu szkoleń i realizacji projektów szkoleniowych. Wymienione przedmioty zostały bezpośrednio przypisane do konkretnych zadań i bezpośrednio dotyczą Beneficjentów Ostatecznych(...). Instytucja Pośrednicząca zaakceptowała wyjaśnienia skarżącej i w związku z powyższym zaplanowane w projekcie koszty także zostały zaakceptowane. W toku kontroli dokonano sprawdzenia cen zakupionych przedmiotów i stwierdzono, że są znacząco niższe . Organ II instancji w zaskarżonej decyzji odstąpił od kwestionowania cen większości przedmiotów wchodzących w skład kompletu. Jedynie , powołując się na wyjaśnienia samej skarżącej, wskazał, że rynkowy koszt podręczników jest znacząco niższej od deklarowanej w czasie negocjacji . W ocenie Sądu racje i sposób myślenia organu odwoławczego, przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji są logiczne, spójne i oparte na niepodważalnych faktach. Sąd całkowicie akceptuje przedstawiony tam sposób rozliczenia wydatków na zakup kompletów. Należy podkreślić, że skarżąca zarówno w odwołaniu jak i w skardze nie przedstawiła żadnych istotnych argumentów przeciw stanowisku organu zaprezentowanemu w zaskarżonej decyzji. Argument, że w kwocie 250 zł za komplet należy uwzględnić też pracę nad przygotowaniem materiałów szkoleniowych nie może się bowiem ostać – z przyczyn wskazanych już powyżej. W tej sytuacji należy zgodzić się z organem odwoławczym , że skarżąca zrealizowała umowę z naruszeniem podrozdziału 3.1 pkt 1 lit. b) Wytycznych kwalifikowalności wydatków w ramach PO KL tj. "Wszystkie wydatki w tamach PO KL są kwalifikowalne, o ile łącznie spełniają następujące warunki: b) są racjonalne i efektywne, tj. nie są zawyżone w stosunku do cen i stawek rynkowych oraz spełniają wymogi efektywnego zarządzania finansami". Zarzut dot. niedopuszczenia dowodów dot. pozyskania informacji o poziomie cen w roku 2011 oraz wyceny usługi wykonanej przez [...] Sp. z o.o. jest nietrafny i tym samym naruszenia art. 77 § 1 i 7 k.p.a. jest nietrafny. Sąd również w tym zakresie w pełni akceptuje i podziela argumenty zaprezentowane z w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Organ w sposób prawidłowy ustalił stan faktyczny tj. wszystkie fakty , które mają znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. A należy przypomnieć, że tylko one mogą być przedmiotem postępowania dowodowego ( art. 78 § 1 i 2 k.p.a. ). Z powyżej wskazanych względów skarga , jako nie mająca uzasadnionych podstaw podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a .