V SA/Wa 1644/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA – Dorota Mydłowska po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. w W. na opinię Centrum Systemów Informacyjnych Ochrony Zdrowia w Warszawie z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia korekty finansowej postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zwrócić skarżącej ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpis sądowy od skargi w wysokości 200 zł (słownie: dwieście złotych), wpisany do rejestru opłat sądowych w dniu [...] listopada 2013 r., pod poz. [...]. I. w W. wniósł skargę na opinię Centrum Systemów Informacyjnych Ochrony Zdrowia w Warszawie z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia korekty finansowej. Następnie, w piśmie z 15 stycznia 2015 r. strona skarżąca oświadczyła, że w związku z wydaniem przez Naczelny Sąd Administracyjny uchwały w sprawie II GPS 2/14 cofa skargę. Skarżąca podniosła, że w uchwale tej dokonano interpretacji art. 26 ust. 1 pkt 15a ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Interpretacja ta jest odmienna od wyrażonego w skardze stanowiska skarżącej. Wobec powyższego skarżąca doszła do przekonania, że jej skarga jest bezzasadna, a skoro tak to zasadnym jest jej cofnięcie. Jednocześnie w piśmie, w którym poinformowano o cofnięciu skargi, zwrócono się o zwrot wpisu od skargi na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W myśl art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę i jego oświadczenie w tej kwestii jest, co do zasady, wiążące dla sądu. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał cofnięcie skargi za skuteczne i na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. umorzył postępowanie sądowe. Jednocześnie mając na uwadze, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w pkt 2 sentencji.