V SA/Wa 1645/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA – Izabella Janson po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji w sprawie ze skargi E.M. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] maja 2011 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zgody na pobyt tolerowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W dniu 22 czerwca 2011 r. E.M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję z dnia [...] maja 2011 r. nr [...]. W treści skargi skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując przy tym m.in., iż wykonanie decyzji spowoduje znaczną szkodę i trudne do odwrócenia skutki. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Zastosowanie instytucji ochrony tymczasowej może mieć miejsce wyłącznie w przypadku zaistnienia przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 cytowanej ustawy tj. w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma charakter fakultatywny, a zatem wydanie przedmiotowego postanowienia zależy od uznania Sądu. W ocenie Sądu, w świetle przytoczonych przez Skarżącego okoliczności oraz ewentualnych konsekwencji jego wydalenia z terytorium RP, zachodziłoby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Wskazać tutaj należy na stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w postanowieniu z dnia 31 sierpnia 2011 r. w sprawie o sygn. II OSK 1550/11 (www.cbois.nsa.gov.pl), które to stanowisko tut. Sąd w składzie rozpoznającym sprawę w pełni podziela. W powoływanym orzeczeniu Naczelny Sąd Administracyjny dokonując oceny wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji odmawiającej udzielenia zgody na pobyt tolerowany wskazał m.in. iż: "nie budzi wątpliwości to, że wydalenie cudzoziemca przed rozpoznaniem przez sąd sprawy legalności skierowanej w stosunku do niego decyzji skutkuje pozbawieniem strony postępowania jednego z zasadniczych uprawnień procesowych, tj. możliwości osobistego uczestnictwa w postępowaniu sądowym. Udzielenie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji administracyjnej do czasu zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie decyzji, która skutkuje wydaleniem cudzoziemca, stanowi o zachowaniu standardów rzetelnej procedury i urzeczywistnieniu prawa strony do sądu." W uzasadnieniu powoływanego rozstrzygnięcia zwrócono również uwagę, iż niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie sprowadza się jedynie do zagadnienia procesowego, wyrażającego się w potrzebie zagwarantowania stronie skarżącej możności bezpośredniej obrony swych praw przez sądem. Nie można bowiem tracić z pola widzenia również tego, że wadliwa ocena organu administracyjnego, potwierdzająca legalność decyzji w przedmiocie odmowy udzielenia zgody na pobyt tolerowany, skutkować będzie nieudzieleniem cudzoziemcowi ochrony w sytuacji, gdy nie było wystarczających podstaw prawnych do odmowy objęcia go tą ochroną przez Państwo Polskie. Mając zatem na uwadze skutki wykonania zaskarżonej decyzji, za odmową wstrzymania jej wykonania muszą przemawiać wyjątkowe okoliczności, które w przedmiotowej sprawie zdaniem Sądu nie występują. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.