V SA/Wa 1645/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia WSA Konrad Łukaszewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 lipca 2025 r. sprawy ze skargi "W." sp. z o.o. w Z. na pismo Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z dnia 11 grudnia 2015 r. nr DWG-14.14-512-08-125/15-BT(20543) w przedmiocie rozwiązania umowy o dofinansowanie oraz wezwania do zwrotu środków dofinansowania postanawia: odrzucić skargę. Spółka z o.o. "W." z siedzibą w Z. (zwana dalej: "Skarżącą") wystąpił do tutejszego sądu ze skargą "na decyzję Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (PARP) z dnia [data decyzji 16 grudnia 2015], numer [numer decyzji DWG-14.14-512-08-125/15-BT(20543)], nakazującą zwrot dotacji unijnej otrzymanej na realizację projektu kulturalno-wydawniczego w ramach [nazwa programu operacyjnego POIG]". W odpowiedzi na skargę Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości (zwana dalej: "PARP") wniosła o jej odrzucenie wyjaśniając, że zaskarżone pismo nie jest decyzją administracyjną. Pismo z dnia 11 grudnia 2015 r. (a nie jak błędnie wskazuje Skarżąca – z dnia 16 grudnia 2015 r.) stanowi cywilnoprawne oświadczenie woli PARP o rozwiązaniu umowy w trybie natychmiastowym. Pismo to zawiera również wezwanie do zwrotu wypłaconego dofinansowania w wysokości 111.362,87 zł wraz z odsetkami, którego Skarżąca dokonała w dniu 22 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu. Wyjaśnić w pierwszej kolejności należy, że merytoryczne rozpoznanie skargi poprzedza badanie przez Sąd jej dopuszczalności. Skarga jest niedopuszczalna, gdy przedmiot sprawy nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zakres właściwości sądów administracyjnych reguluje art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."), zgodnie z którym, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg w przypadkach enumeratywnie wyliczonych prawnych form działania administracji publicznej oraz bezczynności i przewlekłości organów administracji publicznej. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest pismo PARP informujące Skarżącą o rozwiązaniu umowy o dofinansowanie, a jednocześnie zawierające wezwanie – na podstawie § 14 tej umowy – do zwrotu dofinansowania oraz informujące, że należy je potraktować za wezwanie w rozumieniu art. 207 ust. 8 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 roku o finansach publicznych (t. j. Dz. U. z 2024, r. poz. 1530 ze zm.; zwanej dalej: "u.f.p."). W ocenie Sądu, pismo to nie mieści się w żadnej z wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. kategorii spraw należących do właściwości sądów administracyjnych. Z pewnością nie jest ono decyzją administracyjną, postanowieniem, pisemną interpretacją podatkową ani również aktem prawa miejscowego, czy też aktem nadzoru nad działalnością jednostki samorządu terytorialnego. Pismo to, w części oświadczenia woli organu o rozwiązaniu umowy o dofinansowanie, będącej umową o charakterze cywilnoprawnym – nie podlega kognicji sądu administracyjnego, lecz sądu powszechnego (sądu cywilnego). Z kolei w części zawierającej wezwanie do zwrotu środków dofinansowania – jak wynika z odpowiedzi na skargę – Skarżąca dokonała dobrowolnego zwrotu środków dofinansowania w oparciu o postanowienia umowne, tj. na podstawie § 14 umowy o dofinansowanie, co sprawia, że aktualnie może dochodzić swoich roszczeń jedynie przed sądem powszechnym, na podstawie zawartej z PARP umowy o charakterze cywilnoprawnym. Należy jednocześnie wyjaśnić, wobec wskazania w zaskarżonym piśmie na skutek wezwania w rozumieniu art. 207 ust. 8 u.f.p., że tego rodzaju wezwanie również nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, gdyż nie nakłada jeszcze na jego adresata obowiązku podlegającego przymusowemu wykonaniu, lecz stanowi etap wstępny, a zarazem niezbędny – w sytuacji niedokonania dobrowolnego zwrotu środków dofinansowania zgodnie z wezwaniem – do wydania decyzji administracyjnej, o której mowa w art. 207 ust. 9 u.f.p., na którą to decyzję można dopiero złożyć skargę do sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę jako niedopuszczalną, o czym orzekł – na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. – w sentencji postanowienia.