V SA/Wa 1647/07
PostanowienieWSA w Warszawie2007-10-11
Skład orzekający: Irena Kudiura
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej, dotyczącej odmowy rozłożenia na raty kary pieniężnej, powinien zostać uwzględniony, gdy skarżący powołuje się na trudności finansowe, ale nie konkretyzuje ich w sposób uzasadniający nieodwracalność szkody?Ratio decidendi
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej nie może zostać uwzględniony, jeśli skarżący nie wykaże, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W przypadku świadczenia pieniężnego, jakim jest kara pieniężna, istnieje możliwość zwrotu nadpłaconych kwot w przypadku uwzględnienia skargi, co wyklucza spełnienie przesłanki trudnych do odwrócenia skutków.Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad odmawiającą rozłożenia na raty kary pieniężnej. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, uzasadniając go niemożnością jednorazowej zapłaty kary z uwagi na zagrożenie egzystencji rodziny i inne obciążenia finansowe. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia WSA - Irena Kudiura po rozpoznaniu w dniu 11 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. M. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia ...r. Nr ... w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty należności z tytułu kary pieniężnej postanawia: - oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji -
Pismem z dnia [...] 2007r. skarżący S. M. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] 2007r. W skardze zawarł m.in. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W jego uzasadnieniu wyjaśnił, iż nie jest w stanie zapłacić jednorazowo całej kwoty w wysokości [...] zł bowiem spowoduje to zagrożenie jego egzystencji oraz jego pięcioosobowej rodziny. Dodał ponadto, iż obciążenia publiczno-prawne takie jak podatki, składki ZUS i inne opłaty są dla niego dużym obciążeniem w stosunku do uzyskanego dochodu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje;
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) - dalej zwana p.p.s.a. - "po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków". Chodzi zatem o sytuację, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącej lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu lub zdrowiu (v. postanowienie NSA z 20.12.2004r. Sygn. akt GZ 138/04).
Stwierdzić należy, iż katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zamknięty. Jak wynika z treści przepisu, Sąd może wstrzymać wykonanie decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W związku z tym po stronie skarżącego leży obowiązek wykazania przesłanek, które uzasadniają wstrzymanie wykonania decyzji.
Wprawdzie okoliczności te skarżący powołał zarówno w skardze jak i w piśmie procesowym stanowiącym uzupełnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji zawartym w skardze, lecz ich nie przybliżył. Dla wykazania zasadności wniosku, nie jest wystarczające ogólne powołanie się na ponoszenie kosztów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej czy utrzymaniem rodziny, ale potrzebne byłoby ich skonkretyzowanie.
W niniejszej sprawie skarżący nie wykazał jednak okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Mając zaś na uwadze przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. należy uznać, że chodzi w tym przypadku o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004, nie publik.).
W przedmiotowej sprawie wykonanie decyzji związane jest bezpośrednio ze świadczeniem pieniężnym, które ze swej istoty ma charakter odwracalny. W sytuacji ewentualnego wzruszenia decyzji administracyjnej przez Sąd istnieje oczywista możliwość zwrotu nadpłaconych kwot.
W konsekwencji należy - zdaniem Sądu - przyjąć, iż strona skarżąca w uzasadnieniu swojego wniosku nie wskazała takich argumentów, które stanowiłyby uzasadnioną podstawę dla zastosowania tymczasowej ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, o której mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a., a tym samym w ocenie sądu nie zachodzą w sprawie przesłanki określone w omawianym przepisie art. 61 § 3 ustawy procesowej, w związku z czym, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło