V SA/Wa 1648/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Zawiślak po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. i I. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2013r. nr [...] w przedmiocie zwrotu dotacji pobranej z budżetu jednostki samorządu terytorialnego postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić I. K. kwotę 1590,00 (tysiąc pięćset dziewięćdziesiąt) złotych, wpisaną do rejestru opłat sądowych WSA w Warszawie z [...] grudnia 2014r. pod pozycją [...] tytułem zwrotu wpisu sądowego. A. K. i I. K. złożyli w dniu 12 czerwca 2014r. (data stempla pocztowego) za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] października 2013r. nr [...], w przedmiocie zwrotu dotacji pobranej z budżetu jednostki samorządu terytorialnego w łącznej wysokości 79.489,99 zł. W odpowiedzi na skargę z 24 czerwca 2014r. organ wniósł o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwana dalej p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jak wynika z akt sprawy, przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję została skierowana na adres skarżących, wskazany w odwołaniu, co tym samym pozwala za uznanie jej za prawidłowo doręczoną w trybie art. 44 kpa czyli tzw. "doręczenia zastępczego" z dniem 12 listopada 2013 r. (dzień 11 listopada jest dniem ustawowo wolnym od pracy) tj. z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu przechowywania pisma w placówce pocztowej. Przepis ten reguluje instytucję tzw. fikcji prawnej doręczenia pism w postępowaniu administracyjnym w sytuacji, gdy nie można doręczyć pisma w zwykłym trybie, przewidzianym w art. 42 i 43 kpa. Operator pocztowy przechowuje wówczas pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej – w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego (art. 44 § 1 pkt 1 kpa), zaś zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 44 § 2 k.p.a.). W przypadku niepodjęcia przesyłki we wspomnianym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (art. 44 § 3 k.p.a.). Zgodnie natomiast z art. 44 § 4 k.p.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, w którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Wynikające z powyższego przepisu warunki uznania przesyłki za skutecznie doręczoną zostały spełnione. Pierwsze zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej zostało pozostawione w skrzynce pocztowej adresata w dniu 28 października 2013r., kolejne w dniu 5 listopada 2013r. Zwrot przesyłki do organu z powodu nieodebrania jej przez adresata nastąpił w dniu 13 listopada 2013r. Zatem termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 12 grudnia 2013r. Skarga została wniesiona przez skarżących w dniu 12 czerwca 2014r., czego potwierdzeniem jest stempel pocztowy na kopercie przesyłki zawierającej skargę. Z powyższego wynika, że skarga została wniesiona po terminie i dlatego podlega ona odrzuceniu. Trzeba także zauważyć, że wbrew twierdzeniom zawartym w skardze, z akt administracyjnych nie wynika aby strony skarżące podały nowy adres do korespondencji, tym samym przesyłka została prawidłowo doręczona na adres wskazany w odwołaniu. Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono zgodnie z brzmieniem art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.