V SA/Wa 1653/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Bożena Zwolenik (spr.), Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska, Sędzia WSA - Andrzej Kania, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 8 sierpnia 2017 r. sprawy ze skargi [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji: oddala skargę. Stowarzyszenie [...] (dalej: "Stowarzyszenie", "Strona", "Skarżący") zaskarżyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie (dalej: "SKO", "organ") z dnia [...] maja 2016 r. Nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie własne z dnia [...] listopada 2015 r. Nr [...] odmawiające wstrzymania wykonania decyzji z dnia [...] marca 2013 r. Nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta m.st. Warszawy z dnia [...] czerwca 2011 r. Nr [...] zobowiązującą Skarżącego do zwrotu dotacji w kwocie 29.000 zł wraz z odsetkami. Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniu [...] maja 2004 r. pomiędzy Miastem Stołecznym Warszawa a Skarżącym została zawarta umowa Nr [...] o udzielenie dotacji ze środków m.st. Warszawy w kwocie 29.000 zł na realizację zadań w zakresie oświaty dzieci i młodzieży z przeznaczeniem na [...]. Dotacja została przekazana w dniu 21 maja 2004 r. Decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r. [...] Prezydent m.st. Warszawy zobowiązał Stowarzyszenie [...] do zwrotu dotacji w kwocie 29.000 zł udzielonej z budżetu m.st. Warszawy na podstawie umowy nr [...] z [...] maja 2004 r. wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż Stowarzyszenie zobowiązane było do wykorzystania przyznanych środków finansowych zgodnie z celem na jaki je uzyskało i na warunkach określonych umową. Stowarzyszenie nie złożyło końcowego sprawozdania z wykonania zadania. W wycofanym przez Stowarzyszenie sprawozdaniu, wbrew umowie i preliminarzowi wykazano koszty wynajmu obiektów, obsługi sędziowskiej, ubezpieczenia, transportu i imprez towarzyszących oraz przedstawiono rachunki wystawione przed datą zawarcia umowy, a także po zakończeniu zadania – dokumenty te nie stanowiły podstawy do rozliczenia przedmiotowej dotacji. Dodatkowo wskazano, iż Stowarzyszenie nie przedstawiło oryginałów dokumentów księgowych, uniemożliwiając nawet częściowe rozliczenie dotacji (do 24% jej wysokości). Reasumując organ wskazał, iż przekazane środki finansowe stanowią dotację wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem i podlegają zwrotowi do budżetu m.st. Warszawy. Po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, decyzją z dnia [...] marca 2013 r. o numerze wskazanym wyżej, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż z przeprowadzonego w sprawie postępowania dowodowego m.in. z przedstawionego poprawionego sprawozdania, wynika, iż Skarżący zorganizował imprezę, na którą uzyskał dotację, w której udział wzięło 600 uczestników (liczba zakupionych nagród), co stanowi 24% z 2500 uczestników. Rozliczeniu mogłaby zatem podlegać kwota 6.960 zł. Bez znaczenia dla sprawy pozostaje podnoszona okoliczność braku możliwości przewidzenia udziału zadeklarowanej liczby osób. Skoro strona zaakceptowała warunki umowy to musiała liczyć się ze wszystkimi jej warunkami. Ponadto organ II instancji podzielił stanowisko Prezydenta m.st Warszawy, co do braku możliwości rozliczenia części dotacji z uwagi na nieprzedstawienie przez stronę oryginałów dokumentów księgowych dokumentujących poniesione wydatki. Obowiązek ten wynikał z zapisów zawartej umowy i stanowił podstawę do rozliczenia dotacji. Powyższą decyzję SKO z dnia [...] marca 2013 r. Stowarzyszenie zaskarżyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wyrokiem z dnia 18 czerwca 2014 r. sygn. akt V SA/Wa 1314/13 WSA oddalił skargę, zaś wyrokiem z dnia 19 maja 2016 r. sygn. akt II GSK 2744/14 NSA oddalił skargę kasacyjną Stowarzyszenia. Pismem z dnia 2 października 2015 r. Stowarzyszenie, powołując się na art. 145 § 1 pkt 4, 5 i 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm., dalej: "K.p.a."), złożyło wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] marca 2013 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta m.st. Warszawy z dnia [...] czerwca 2011 r. Nr [...] zobowiązującą Stowarzyszenie [...] do zwrotu dotacji udzielonej na podstawie umowy nr [...] udzielenia dotacji ze środków m.st. Warszawy zawartej w dniu [...] maja 2004 r. w kwocie 29.000 zł wraz z odsetkami. Ponadto Stowarzyszenie wniosło o jednoczesne zawieszenie postępowania bądź uchylenie postępowania egzekucyjnego. Ze względu na wniosek o wznowienie postępowania SKO potraktowało ww. wniosek jako wniosek o wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji. Skarżący wskazał, iż przesłanką wznowienia są: fakt, iż Strona nie brała udziału w postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a.), na jaw wyszły nowe istotne okoliczności, które nie były wzięte pod uwagę przez organ orzekający (art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a.) oraz decyzja została wydana bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu (art. 145 § 1 pkt 6 K.p.a.). Postanowieniem z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie wznowiło postępowanie w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...] marca 2013 r. nr [...]. Decyzją z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] SKO odmówiło uchylenia, w wyniku wznowienia postępowania, ww. decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] marca 2013 r. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2015 r. o numerze wskazanym wyżej, SKO odmówiło wstrzymania wykonania decyzji z dnia [...] marca 2013 r. Nr [...] wskazując, że nie istnieje prawdopodobieństwo uchylenia decyzji z dnia [...] marca 2013 r., co w rozumieniu art. 152 § 1 K.p.a. uzasadnia odmowę wstrzymania wykonania decyzji. Skarżący złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Postanowieniem z dnia [...] maja 2016 r. ww. postanowienie z dnia [...] listopada 2015 r. zostało utrzymane w mocy. Organ odwoławczy stwierdził, że zgodnie z art. 152 § 1 K.p.a. organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzymuje z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Natomiast w rozpoznawanej sprawie takie okoliczności nie nastąpiły bowiem decyzją z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie utrzymało w mocy decyzję z dnia [...] listopada 2015 r. Pismem z dnia 18 maja 2016 r. Stowarzyszenie zaskarżyło ww. postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o uchylenie orzeczenia SKO w całości zarzucając zaskarżonym orzeczeniom: 1) naruszenie zasad ogólnych Kodeksu postępowania administracyjnego, 2) błędną interpretację przepisów prawa proceduralnego i materialnego, 3) brak rozpatrzenia odwołań strony i ustosunkowania się do ich treści oraz zgromadzonego materiału dowodowego w latach 2005-2011, naruszenie ciągłości postępowania administracyjnego, 4) rozpatrywanie obu spraw przez ten sam skład orzekający, gdyż tak obecnie jak i w poprzednich latach członkowie składu orzekającego w różnych konfiguracjach brali udział w rozstrzyganiu spraw związanych z udzieleniem spornych dotacji z roku 2004 przez Prezydenta m.st. Warszawy, 5) działanie organu tzw. Komisji m.st Warszawy ds. rozliczenia dotacji bez podstawy prawnej, 6) brak udzielenia informacji publicznej oraz wydania decyzji administracyjnej w sprawie udzielenia informacji publicznej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie, 7) nieważność decyzji administracyjnych SKO wydanych w latach 2009 i 2013 sygn. akt: [...],[...] z dnia [...] sierpnia 2009 r., oraz decyzje z dnia [...] marca 2013 r. nr [...], oraz [...] art. 156 § 1 pkt. 2,5,6, 8) w składzie orzekającym SKO jeden z członków kolegium Pan K. Z. orzekał już w tych sprawach kilka razy np. 2009, 2016 r., co powoduje istotną wadę orzeczeń i wniosek o ich uchylenie czyni zasadnym, gdyż co najmniej 1 członek składu orzekającego SKO miał z góry nastawienie negatywne, oraz wyrobiony wcześniejszy pogląd na sprawę. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie podtrzymało swoje stanowisko w sprawie wskazując, iż w uzasadnieniu decyzji szczegółowo i obszernie wskazano na motywy, którymi kierował się organ odwoławczy, i wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż zadaniem wojewódzkiego sądu administracyjnego jest zbadanie legalności zaskarżonego aktu pod względem jego zgodności z prawem, to znaczy ustalenie, czy organy orzekające w sprawie prawidłowo zinterpretowały i zastosowały przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego. Rozpatrując sprawę w ramach wskazanych wyżej kompetencji, Sąd stwierdził, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawę postanowienia wydanego w kontrolowanym postępowaniu stanowi art. 152 K.p.a., zgodnie z którym organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Na postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji służy stronom zażalenie, chyba że postanowienie wydał minister lub samorządowe kolegium odwoławcze (art. 152 § 2). W sytuacji złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, kończącej postępowanie, które jest przedmiotem postępowania wznowionego, podstawowym obowiązkiem organu jest ocena, czy w sprawie zachodzi prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku tego postępowania. Wskazać należy także, że interpretacja przepisu art. 152 § 1 K.p.a. winna mieć charakter ścieśniający, słowo "prawdopodobieństwo w nim użyte powinno być traktowane nie jako luźna poszlaka, ale jako wniosek ściśle wynikający ze zbadanych rzetelnie okoliczności sprawy (tak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 23 stycznia 2009 r. sygn. akt II SA/Kr 961/08). W rozpoznawanej sprawie organ, po przeprowadzeniu postępowaniu stwierdził, że nie zachodzi prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku postępowania wznowieniowego. Istotne w sprawie jest, iż decyzją z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...], SKO odmówiło uchylenia, w wyniku wznowienia postępowania, decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] marca 2013 r. nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta m.st. Warszawy z dnia [...] czerwca 2011 r. Nr [...]. Natomiast decyzją z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie, w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, utrzymało w mocy decyzję z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...]. Zatem w niniejszej sprawie nie wystąpiła wynikająca z art. 152 § 1 K.p.a. przesłanka wstrzymania wykonania decyzji, tj. uprawdopodobnienie uchylenia decyzji ostatecznej we wznowionym postępowaniu. W uzupełnieniu należy dodać, że wyrokiem z dnia 6 lipca 2017 r. sygn. akt V SA/Wa 1650/16 WSA w Warszawie oddalił skargę Stowarzyszenia na ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] maja 2016 r. Wobec powyższego Sąd stwierdza, iż zarzuty zawarte w skardze nie znajdują uzasadnienia. Brak również podstaw do uwzględnienia zarzutu rozpatrywania obu spraw przez ten sam skład orzekający; postanowienie z dnia [...] maja 2016 r. zostało wydane w innym składzie osobowym (B.G.-P., E. G.-M. i K. Z.) niż postanowienie z dnia [...] listopada 2015 r. (M. J., B. Z., P. W.). Odnosząc się natomiast do wniosków dowodowych Skarżącego wskazać należy, że sąd administracyjny nie prowadzi postępowania dowodowego, a jedynie kontroluje zgodność z prawem postępowania prowadzonego przez organy administracji. W związku z powyższym Sąd oddalił wnioski dowodowe Skarżącego. Z powyższych względów, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.