V SA/Wa 1658/17

Starszy referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 27 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi [...] "[...]" w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2017 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego p o s t a n a w i a : zasądzić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz adwokata A. R., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 442,80 zł (czterysta czterdzieści dwa złote i osiemdziesiąt groszy), w tym: tytułem wynagrodzenia kwotę 360,00 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) oraz tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 82,80 zł (osiemdziesiąt dwa złote i osiemdziesiąt groszy). Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2017 r. referendarz sądowy przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Pismem z dnia 17 kwietnia 2018 r. wyznaczony adwokat – A. R. – wystąpiła o przyznanie kosztów pomocy prawej świadczonej z urzędu, oświadczając jednocześnie, iż koszty te nie zostały opłacone ani w całości ani w części. Wyrokiem z dnia 16 maja 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę. W dniu 13 lipca 2018 r. pełnomocnik sporządziła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, w której zawarła wniosek o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu oraz oświadczenie, iż nie zostało ono pokryte ani w całości ani w części. Rozpoznając wniosek należało zważyć, co następuje: Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a."), wyznaczony adwokat, (...) otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Obecnie obowiązującym aktem prawnym regulującym powyższe zasady jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714; zwane dalej: "rozporządzeniem"). Wskazać w pierwszej kolejności należy, iż na uwzględnienie zasługuje zarówno wniosek pełnomocnika zgłoszony w piśmie z dnia 17 kwietnia 2018 r., jak również zawarty w opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej z dnia 13 lipca 2018 r. Zgodnie z § 2 pkt 1) i § 4 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszonej przez Skarb Państwa obejmują opłatę ustaloną w wysokości określonej w rozdziałach 2-4. Opłaty w postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone zostały w Rozdziale 4 rozporządzenia. Stosowanie do treści § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, opłata w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji, w sprawie której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, wynosi 240 zł. Natomiast koszty nieopłaconej pomocy prawnej za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, określić należało na podstawie § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, w wysokości 120 zł. Reasumując stwierdzić należało, iż na wynagrodzenie adwokata ustanowionego w niniejszej sprawie z urzędu złożyły się następujące koszty: opłata za pomoc prawną w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w wysokości 240 zł oraz opłata za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w wysokości 120 zł. Łączna kwota należnego wynagrodzenia wyniosła zatem 360 zł. Obliczone w ten sposób wynagrodzenie pełnomocnika z urzędu należało podwyższyć o kwotę podatku od towarów i usług, o czym stanowią przepisy § 4 ust. 3 rozporządzenia. Biorąc powyższe pod uwagę oraz wobec oświadczenia pełnomocnika ustanowionego z urzędu, że koszty pomocy nie zostały uiszczone w całości ani w części – na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.