V SA/Wa 1662/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Mydłowska po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi K. Sp. z o.o. w D. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] marca 2014r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych p o s t a n a w i a: oddalić wniosek Skarżąca – K. Sp. z o.o. w D., pismem z 9 czerwca 2014r., wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] marca 2014r. nr [...], w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych. Zarządzeniem z 10 lipca 2014 r. skarżąca spółka wezwana została do uiszczenia wpisu od powyższej skargi w kwocie 200 (dwieście) złotych. Z uwagi na nieuzupełnienie w terminie powyższych braków fiskalnych, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 9 października 2014 r., odrzucił skargę K. Sp. z o.o. w D. Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem w imieniu spółki odebrał Prezes Zarządu M.B. w dniu 31 października 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru karta 44 akt sądowych). Pismem z 7 listopada 2014 r. zwrócił się w imieniu spółki o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi podnosząc, że strona nie miała świadomości, że w urzędzie pocztowym w D. jest wezwanie o uiszczenie wpisu w wysokości 200 zł., gdyż do siedziby spółki nie doręczono awiza. Zatem zdaniem wnioskodawcy niedochowanie terminu nastąpiło wskutek okoliczności, na które nie miał wpływu i dochował tym samym staranności związanej z zasadami odbierania korespondencji. Do pisma dołączono kopię potwierdzenia uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 87 § 2 p.p.s.a. w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie przesłanki braku winy, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. We wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi jej autor zakwestionował prawidłowość doręczenia spółce wezwania do uiszczenia wpisu. Jak wynika z akt sprawy, przesyłka skierowana do spółki zawierająca ww. wezwanie została uznana za prawidłowo doręczoną w trybie tzw. "doręczenia zastępczego" z dniem 4 sierpnia 2014 r. (k. 32), tj. z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu przechowywania pisma w placówce pocztowej. Zgodnie z art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Przepis ten stanowi, że zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Zgodnie z art. 73 § 3 p.p.s.a., w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, zgodnie zaś z § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Wynikające z powyższego przepisu warunki uznania przesyłki za skutecznie doręczoną zostały spełnione. Pierwsze zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej zostało pozostawione w skrzynce pocztowej adresata w dniu 21 lipca 2014 r., kolejne w dniu 29 lipca 2014 r. Zwrot przesyłki z powodu nieodebrania jej przez adresata nastąpił w dniu 6 sierpnia 2014 r. Należy wskazać, że druk potwierdzenia odbioru prawidłowo wypełniony i podpisany przez doręczyciela Poczty Polskiej ma przymiot dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 76 § 1 k.p.a. W wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 18 marca 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 218/08 podkreślono, iż dowód doręczenia przesyłki jako dokument urzędowy traktuje się za dowód tego co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Dokumentom urzędowym k.p.a. przyznaje w tym zakresie większą moc dowodową o ile zostaną spełnione łącznie dwie przesłanki: dokumenty sporządzono w przypisanej formie przez uprawnione do tego organy państwowe, zgodnie z ich właściwością (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2005 r. str. 398). Wnioskodawca nie zdołał obalić domniemania prawidłowości doręczenia zastępczego, opierając argumentację na twierdzeniu, że awizo nie zostało dostarczone do siedziby spółki. Podczas gdy doręczyciel na przesyłce umieścił informację, że w dniu 21 lipca 2014r. umieścił zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej. W doktrynie wskazuje się, że "domniemanie faktyczne doręczenia pisma w trybie art. 73 może być obalone, gdy adresat pisma wykaże, że dane wynikające z dowodu doręczenia są niezgodne z rzeczywistością. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego obalenie fikcji doręczenia tylko na podstawie twierdzenia, że awiza nie pozostawiono prowadziłoby do nieuzasadnionego podważenia instytucji z art. 73 p.p.s.a. W każdej bowiem sytuacji strona mogłaby obalić domniemanie doręczenia przesyłki w trybie awizo poprzez zwykłe oświadczenie, że awizo nie zostało umieszczone w skrzynce pocztowej lub zaginęło. W kontekście powyższych rozważań nie sposób uznać, że wnioskodawca dochował należytej staranności, nie wykazał on bowiem nieprawidłowości w czynności pozostawienia spółce zawiadomienia o przesyłce. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.