V SA/Wa 167/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Krawczak Sędziowie: WSA Sławomir Fularski (spr.) WSA Beata Krajewska Protokolant starszy sekretarz sądowy Artur Dobrowolski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 września 2015 r. sprawy ze skargi Grupy Producentów "[...]" Sp. z o. o. z siedzibą w [...] na postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Postanowieniem z dnia [...] października 2014 r. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) we [...], działając m.in. na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267, dalej jako "K.p.a.") zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie wniosku o przyznanie pomocy finansowej grupie producentów owoców i warzyw wstępnie uznanej do dnia 4 kwietnia 2012 r. na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej oraz na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania za okres od [...] lipca 2013 r. do [...] grudnia 2013 r. W uzasadnieniu postanowienia organ I instancji wskazał, że Grupa Producentów "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej także jako "Grupa" lub "strona") w dniu [...] marca 2014 r. złożyła wniosek o przyznanie ww. pomocy finansowej. W dniu [...] września 2014 r. do organu wpłynęła informacja od Marszałka Województwa [...] o wydaniu przez niego decyzji o cofnięciu wstępnego uznania dla Grupy. Od decyzji tej strona wniosła odwołanie. Tym samym, w sprawie dotyczącej przyznania pomocy finansowej pojawiło się zagadnienie wstępne. Zasadne jest więc zawieszenie postępowania do dnia uzyskania waloru ostateczności decyzji Marszałka Województwa [...] o cofnięciu Grupie wstępnego uznania. Grupa Producentów "[...]" z siedzibą w [...] wniosła zażalenie na postanowienie organu I instancji zarzucając brak uzasadnienia prawnego rozstrzygnięcia. Wskazała, że organ I instancji działa na szkodę strony poprzez podejmowanie czynności w celu nieprzyznania pomocy finansowej. W wyniku rozpatrzenia zażalenia, Prezes ARiMR postanowieniem z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 K.p.a. utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu postanowienia organ II instancji wskazał, że zaistniały przesłanki z art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. do zawieszenia postępowania, bowiem rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji dotyczącej przyznania pomocy finansowej zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ jakim jest Marszałek Województwa [...]. Posiadanie bowiem przez Grupę statusu wstępnego uznania warunkuje przyznanie pomocy finansowej. Na powyższe postanowienie Grupa Producentów "[...]" z siedzibą w [...] (dalej jako "skarżąca") pismem z dnia 11 grudnia 2014 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W uzasadnieniu skargi podniosła, że organy ARiMR bezprawnie opóźniają postępowanie w sprawie przyznania skarżącej wnioskowanej przez nią pomocy finansowej. Decyzja Marszałka Województwa [...] o cofnięciu skarżącej wstępnego uznania nie była decyzją ostateczną. W wyniku bowiem wniesionego przez skarżącą odwołania Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją z dnia [...] grudnia 2014 r. uchylił decyzję Marszałka Województwa [...]. Zdaniem skarżącej takie działanie organów ARiMR jest działaniem celowym na jej niekorzyść. Do skargi skarżąca załączyła kserokopię decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2014 r. W odpowiedzi na skargę Prezes ARiMR wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoją dotychczasową argumentację w sprawie. Na rozprawie przed Sądem w dniu 16 września 2015 r. pełnomocnik organu II instancji wniósł o umorzenie postępowania wobec podjęcia zawieszonego postępowania i wydania decyzji przyznającej pomoc finansową. Na potwierdzenie powyższych okoliczności złożył postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR we [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. o podjęciu zawieszonego postępowania w przedmiocie przyznania pomocy finansowej oraz decyzję tego organu z dnia [...] lutego 2015 r. o przyznaniu dla skarżącej wnioskowanej pomocy finansowej. Sąd na podstawie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a.") postanowił przeprowadzić dowód uzupełniający ze złożonych przez pełnomocnika organu II instancji dokumentów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postepowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Umorzenie postępowania oznacza przerwanie i zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego z powodu zaistnienia w jego toku takich zdarzeń, które uniemożliwiają osiągnięcie jego celu, albo powodują, że dokonanie przez sąd administracyjny kontroli zaskarżonego aktu lub czynności staje się zbędne albo nawet niedopuszczalne. Powoduje zatem zakończenie postępowania orzeczeniem, które nie rozstrzyga o istocie sprawy sądowoadministracyjnej. Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadaministracyjnego z innych przyczyn zachodzi m.in. wtedy, kiedy w jego toku, a przed wydaniem wyroku przestaje istnieć przedmiot zaskarżenia, a więc gdy zaskarżona decyzja lub postanowienie zostaje pozbawione bytu prawnego. W ocenie Sądu, taka sytuacja wystąpiła na gruncie rozpatrywanej sprawy. Podjęcie bowiem przez organ I instancji postanowieniem z dnia [...] stycznia 2015 r. zawieszonego postępowania administracyjnego i wydanie przez ten organ decyzji z dnia [...] lutego 2015 r. o przyznaniu skarżącej pomocy finansowej już po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego na postanowienia organów ARiMR w przedmiocie zawieszenia postępowania skutkuje tym, że postępowanie zainicjowane skargą staje się bezprzedmiotowe. Przestał bowiem istnieć przedmiot sprawy sądowoadministracyjnej. Postanowienie podejmujące postępowanie niweczy skutki postanowienia o jego zawieszeniu. Tym samym zbędne (bezprzedmiotowe) stało się badanie merytorycznych przesłanek zawieszenia postępowania. W świetle przedstawionych okoliczności zasadnym stało się umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z tego względu orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie ww. przepisu.