V SA/Wa 1681/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia WSA Tomasz Zawiślak po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. W. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 18 marca 2025 r. nr OR15-65000-OR1531744/23/25 w przedmiocie odmowy przyznania pomocy postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2. zasądzić od Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz S. W. kwotę 497 zł (czterysta dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. S. W. (dalej: "skarżący"), zastępowany przez radcę prawnego, zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: "ARiMR") z 18 marca 2025 r. nr OR15-65000-OR1531744/23/25 w przedmiocie odmowy przyznania pomocy. W skardze zawarł wniosek o zasądzenie od organu na jego rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik ARiMR wniósł o umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej jako "ppsa". Pełnomocnik organu wyjaśnił, iż w wyniku przeprowadzonej z urzędu analizy ARiMR poinformowała skarżącego, iż jego wniosek został przywrócony na drogę dalszej oceny. Pełnomocnik wskazał, że przywrócenie wniosku o przyznanie pomocy do dalszej weryfikacji powoduje, iż zaskarżony akt został uchylony, w konsekwencji czego, postępowanie sądowoadministracyjne wywołane wniesioną skargą stało się bezprzedmiotowe. W aktach sądowych sprawy znajduje się kopia pisma ARiMR z 26 maja 2025 r. znak: DDI-WO.65000.OR1531744.23.2025.MG informującego skarżącego o przywróceniu jego wniosku o przyznanie pomocy do dalszej oceny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W myśl zaś art. 161 § 1 pkt 3 ppsa Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe. Mając na uwadze, iż organ uwzględnił złożoną przez skarżącego skargę wskutek czego uchylono rozstrzygnięcie z 18 marca 2025 r. i przywrócono jego wniosek do ponownej oceny (ww. pismo z 26 maja 2025 r.) uznać należy, iż wyeliminowano z obrotu prawnego zaskarżone rozstrzygnięcie, a zatem zostało zrealizowane żądanie skargi. W ocenie Sądu dalsze prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie stało się bezprzedmiotowe. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w zw. z art. 54 § 3 ppsa, Sąd postanowił jak w punkcie 1 sentencji. Stosownie do treści art. 200 ppsa w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z powodu skorzystania przez organ z trybu autokontroli (art. 201 § 1 ppsa). Skarżącego zastępował w postępowaniu sądowym pełnomocnik będący radcą prawnym, więc zastosowanie znajduje art. 205 § 2 ppsa stanowiący, iż do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Skarżącemu nie należy się zwrot kosztów sądowych, gdyż nie zostały one uiszczone – w wyniku sprawdzenia w rejestrze opłat sądowych ustalono, że wpis od skargi nie został wpłacony (informacja z 6 czerwca 2025 r. k. 12 akt sądowych). Skarżącemu przysługuje natomiast zwrot kosztów postępowania obejmujący wynagrodzenie radcy prawnego, który sporządził skuteczną skargę. W myśl § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tj. Dz.U. z 2023 r., poz. 1935) w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego, stawka minimalna za zastępstwo radcy prawnego wynosi 480 zł. Skarżącemu należny jest zatem zwrot kosztów postępowania w wysokości 497 zł obejmujący wynagrodzenie radcy prawnego, który sporządził skuteczną skargę, w wysokości 480 zł oraz koszt opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł (potwierdzenie uiszczenia należności – k. 19 akt sądowych). Z tego względu, na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 ppsa, Sąd orzekł jak w punkcie 2 sentencji.