V SA/Wa 1687/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Małgorzata Dałkowska - Szary (spr.), Sędzia WSA - Joanna Zabłocka, Asesor WSA - Piotr Kraczowski, Protokolant - Agnieszka Groszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 listopada 2007 r. sprawy ze skargi M. O. na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia odsetek od zadłużenia powstałego z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne rolników - oddala skargę - Przedmiotem skargi z 26 kwietnia 2007 r., wniesionej przez M. O. jest decyzja Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z [...] marca 2007 r. nr [...], utrzymująca w mocy zaskarżoną decyzję z [...] listopada 2005 r. o odmowie umorzenia odsetek od zadłużenia powstałego z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne rolników za okres od I kwartału 2000 r. do I kwartału 2005r. i III kwartału 2005r. Skarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym: Decyzją z dnia [...] kwietnia 2005r. Prezes KRUS objął z mocy ustawy M. O. ubezpieczeniem społecznym rolników od dnia 16 kwietnia 1997r. tj. od dnia kiedy stał się właścicielem gospodarstwa rolnego i z tego tytułu zostały naliczone składki wraz z należnymi odsetkami. Od ww. decyzji ubezpieczony odwołał się do Sądu Okręgowego w S., który postanowieniem z dnia 20 września 2005r. odrzucił odwołanie. M. O. - pismami z 1 i 19 maja oraz 16 października 2005 r.- zwrócił się do Prezesa KRUS o umorzenie odsetek od jego zadłużenia. Uzasadniając swoje żądanie wskazał, iż jest jedynie właścicielem gospodarstwa rolnego o pow. 1,5 ha i nie jest w stanie uiścić naliczonych odsetek, gdyż nie posiada żadnego innego majątku i nigdzie również nie pracuje zawodowo. Należność główną w wysokości [...] zł spłacił zaciągniętym na ten cel kredytem bankowym. W dniu 16 listopada 2005r. przeprowadzono wizytację w gospodarstwie płatnika, sporządzając na tą okoliczność protokół. Z protokołu tego wynika m.in., że wnioskodawca jest właścicielem gospodarstwa rolnego o powierzchni 1,88 ha przeliczeniowych, które wydzierżawił swemu ojcu. Mieszka wraz z rodzicami i siostrą w domu będącym własnością rodziców, własnego mieszkania nie posiada. Ustalono również, iż wnioskodawca nie posiada żadnych budynków gospodarczych, maszyn rolniczych i inwentarza żywego. Następnie, Prezes KRUS decyzją z [...] listopada 2005r. odmówił umorzenia odsetek od zadłużenia powstałego z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne rolników. W sentencji tego orzeczenia powołał przepis art. 36 ust. 1 pkt 10 oraz art. 41a ust. 1 pkt 1 ustawy z 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 1998 r., Nr 7, poz. 25 ze zm.) zwanej dalej u.u.s.r. W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, iż orzeczenie to zostało wydane w oparciu o art. 41a ust. 1 pkt 1 u.u.s.r. stanowiący, iż Prezes KRUS lub upoważniony przez niego pracownik, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem zainteresowanego i na jego wniosek, uwzględniając zarówno możliwości płatnicze wnioskodawcy jak i stan finansów funduszów emerytalno-rentowego i składkowego może: (...) należności z tytułu składek na ubezpieczenie umorzyć w całości lub w części.... Mając zaś na uwadze, że powodem powstania zadłużenia było dokonanie z opóźnieniem przez wnioskodawcę zgłoszenia do ubezpieczenia społecznego rolników, organ postanowił jak w sentencji. Pismem z dnia 11 grudnia 2005r. zainteresowany zwrócił się z wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy. W uzasadnieniu powtórzył argumenty zawarte we wniosku o umorzenie odsetek oraz wskazał, iż z uwagi na brak środków finansowych na zakup niezbędnych do produkcji rolnej materiałów przedmiotową nieruchomość musiał wydzierżawić i w efekcie od kilku lat już jej nie użytkuje i nie osiąga z tego tytułu żadnych przychodów. W odpowiedzi na pismo Prezesa KRUS z dnia 20 grudnia 2005r. skarżący przesłał do organu umowę dzierżawy nieruchomości z dnia 16 września 1997r. Decyzją z dnia [...] stycznia 2006r. Prezes KRUS odmówił umorzenia odsetek od zadłużenia powstałego z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne rolników. W sentencji tego orzeczenia powołał przepis art. 36 ust. 1 pkt 10 oraz art. 41a ust. 1 pkt 1 u.u.s.r. W uzasadnieniu orzeczenia przytoczył te same motywy co w swojej poprzedniej decyzji. Wskazał również, iż decyzja ta jest ostateczna i przysługuje od niej skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję Prezesa KRUS z [...] stycznia 2006r r., M. O. wniósł o uwzględnienie jego wniosku poprzez umorzenie należnych odsetek, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów art. 7, 10 i 107 § 3 k.p.a. Dalej, decyzją z dnia [...] lutego 2006r. Prezes KRUS uchylił decyzję ostateczną z dnia [...] stycznia 2006r. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż w związku ze złożoną skargą i zgłoszonymi w niej zarzutami organ uznał, iż w przedmiotowej sprawie zostały naruszone przepisy postępowania administracyjnego, które mogły mieć wpływ na zakres zobowiązania wnioskodawcy z tytułu zaległych odsetek. W dniu 28 lutego 2006r., po wcześniejszym powiadomieniu skarżącego, dokonano wizytacji gospodarstwa rolnego. Przy przeprowadzaniu tych czynności nie był obecny wnioskodawca, w związku z tym został on wezwany do organu w celu złożenia wyjaśnień w sprawie. Zgodnie z notatką służbową z dnia 7 marca 2006r. w siedzibie organu stawił się ojciec wnioskodawcy i niczego nowego do akt sprawy nie załączył. Decyzją z dnia [...] marca 2006r. Prezes KRUS odmówił umorzenia odsetek od zadłużenia powstałego z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne rolników. W sentencji tego orzeczenia powołał przepis art. 36 ust. 1 pkt 10 oraz art. 41a ust. 1 pkt 1 u.u.s.r. W uzasadnieniu orzeczenia organ wskazał, iż po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego ustalono, iż skarżący prowadzi gospodarstwo rolne i opłaca z tego tytułu należne podatki (zaświadczenie z urzędu gminy). W miejscu zamieszkania rolnika pod jego nieobecność dokonano oględzin warunków bytowych i stwierdzono, że rolnik zamieszkuje z rodzicami i rodzeństwem w domu murowanym, czteropokojowym w stanie dobrym. Rodzice prowadzą także gospodarstwo rolne i matka rolnika otrzymuje świadczenie rentowe z ZUSu. Podczas wizytacji oboje rodzice odmawiali udzielenia informacji dotyczącej przyczyn nieobecności syna oraz jego sytuacji i źródeł utrzymania. Ustalono, że wnioskodawca nie korzysta ze świadczeń pomocy społecznej. Podejmując decyzję o odmowie umorzenia organ wziął pod uwagę: 1. zaświadczenie Urzędu Gminy w C. o prowadzeniu przez skarżącego działalności rolniczej i osiąganiu z tego tytułu dochodów, 2. zaświadczenie Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w W. potwierdzającego, że rolnik nie korzysta z pomocy udzielanej przez tę instytucję, 3. dobre warunki mieszkaniowe w miejscu stałego zameldowania, 4. niemożność zebrania nowego materiału dowodowego oraz uzyskania wyjaśnień strony ze względu na brak uczestnictwa w postępowaniu. Ponadto pouczył stronę, iż od przedmiotowej decyzji przysługuje wnioskodawcy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Prezes KRUS, w wyniku złożonego wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, decyzją z dnia [...] maja 2006r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu orzeczenia przytoczył w zasadzie te same motywy co w swojej poprzedniej decyzji. Dalej, decyzją z dnia [...] czerwca 2006r. Prezes KRUS, po rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia 5 maja 2006r. (dotyczącego przesłuchania trzech świadków), odmówił wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną. Wyrokiem z dnia 6 listopada 2006r., sygn. akt III SA/Wa 2013/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi wnioskodawcy, uchylił decyzję z dnia [...] maja 2006r.,. nr [...] oraz stwierdził nieważność poprzedzającej ją decyzji Prezesa KRUS z dnia [...] marca 2006r. nr [...]. Sąd stwierdził, iż decyzja z dnia [...] marca 2006 r. (znak: [...]) dotknięta jest wadą nieważności, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a., ponieważ decyzja z dnia [...] marca 2006 r. dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją, a mianowicie podjętą w I instancji decyzją z dnia [...] listopada 2005 r., doręczoną skarżącemu w dniu 5 grudnia 2005 r. Sąd wskazał, iż decyzja z dnia [...] stycznia 2006 r. została wyeliminowana z obrotu prawnego wskutek jej uchylenia decyzją z dnia [...] lutego 2006 r. (znak: [...]). Po jej uchyleniu, do rozpoznania pozostał więc wniosek skarżącego z dnia 11 grudnia 2005 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] listopada 2005 r. (data wpływu do organu: 19 grudnia 2005 r.). Tymczasem wniosek ten organ błędnie potraktował jako kolejny wniosek o umorzenie odsetek. Skoro zatem wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy organ potraktował jako wniosek o umorzenie, wydana w I instancji decyzja z dnia [...] listopada 2005 r. uzyskała przymiot ostateczności, tj. stała się decyzją, od której nie złożono (wskutek błędnego jego rozpoznania) wniosku, o którym mowa w art. 127 § 3 k.p.a. Oznacza to, iż wydanie przez Prezesa KRUS kolejnej decyzji z dnia [...] marca 2006 r. w przedmiocie odmowy umorzenia odsetek uzasadnia stwierdzenie, że decyzja ta dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną, a więc jest dotknięta wadą nieważności określoną w art. 156 § 1 pkt 3 K.p.a. Za niedopuszczalne Sąd uznał utrzymanie w mocy decyzji, w sytuacji gdy obowiązkiem organu odwoławczego było wyeliminowanie jej z obrotu prawnego. Rozpoznając sprawę Prezes KRUS, po przeprowadzeniu dodatkowego postępowania wyjaśniającego, decyzją z dnia [...] marca 2007r. utrzymał w mocy decyzję nr [...] z dnia [...] listopada 2007r. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż w wyniku przeprowadzenia postępowania nie stwierdzono okoliczności uzasadniających podjęcie decyzji o umorzeniu odsetek. Podejmując taką decyzję organ miał na względzie: 1. sytuację gospodarczą gospodarstwa rolnego zainteresowanego, która nie odbiega od innych gospodarstw na tym terenie, 2. brak potwierdzenia trudnej sytuacji skarżącego przez instytucje państwowe i samorządowe, 3. brak zdarzeń losowych, które powodowałyby straty w uprawach i obniżałyby dochody z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego, 4. analizę sytuacji zdrowotnej wnioskodawcy, która nie wskazuje aby dolegliwości w istotny sposób mogły wpływać na możliwości płatnicze - okres niezdolności do pracy jest krótki, 5.możliwości płatnicze rolnika, które powodują spłatę kredytu bankowego (oświadczenie skarżącego z dnia 5 kwietnia 2006r. oraz sam majątek, z którego można efektywnie dochodzić należności, 6. możliwość udzielenia ulgi w spłacie zadłużenia w postaci rozłożenia należności na raty. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję Prezesa KRUS z [...] marca 2007 r., M. O. wniósł o jej zmianę i umorzenie odsetek za okres od I kwartału 2000r. do I kwartału 2005r., ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania. W skardze przede wszystkim ubezpieczony podnosi zasadności objęcia jego ubezpieczeniem społecznym rolników, gdyż nigdy nie był w posiadaniu gospodarstwa rolnego, nie prowadził również go osobiście na własny rachunek. Ponadto wskazał, iż w momencie gdy został objęty ubezpieczeniem społecznym rolników Placówka Terenowa KRUS wystawiła dokument określający wysokość należnej składki wraz z określonym terminem płatności do 1 kwietnia 2005r. w dokumencie tym brak było wzmianki o jakichkolwiek odsetkach. W tym samym dniu kwota ta została uregulowana. Nie doszło więc, zdaniem skarżącego, do żadnej zwłoki w zapłacie należności, a tym samym późniejsze żądanie uregulowania odsetek jest bezzasadne. Skarżący oświadczył także, iż nigdzie nie pracuje i nie posiada żądnych źródeł dochodów i żadnego majątku. Ponadto zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów art. 7, 77 i 107 § 3 k.p.a. W szczególności poprzez błedne ustalenie stanu faktycznego w przedmiotowej sprawie. W odpowiedzi na skargę Prezes KRUS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko prezentowane dotychczas w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie Sąd wyjaśnia, iż uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia. Mając na względzie powyższe, tj. dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji wydanej przez Prezesa KRUS w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu na podstawie ww. ustaw, a więc badając zaskarżone orzeczenie pod względem jego zgodności tak z przepisami ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071), dalej: k.p.a., jak i z normami prawa materialnego zawartymi w ustawie z 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 1998 r., Nr 7, poz. 25 ze zm.) zwanej dalej: u.u.s.r., oraz w oparciu o akta sprawy zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a., Sąd nie stwierdził takich naruszeń prawa, które skutkowałyby koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji. Skarżący wystąpił do organu o umorzenie odsetek od zadłużenia powstałego z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne rolników. Wobec treści wniosku skarżącego, wszczynającego kontrolowane przez Sąd postępowanie administracyjne, zastosowanie w sprawie miał -w szczególności- przepis art. 41a ust. 1 pkt 1 u.u.s.r., w którym ustawodawca przewidział m.in. instytucję umarzania należności z tytułu składek. Zgodnie z treścią wymienionego przepisu, Prezes Kasy lub upoważniony przez niego pracownik Kasy, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem zainteresowanego, na jego wniosek, uwzględniając możliwości płatnicze wnioskodawcy oraz stan finansów funduszów emerytalno-rentowego i składkowego, może odroczyć termin płatności należności z tytułu składek na ubezpieczenie, rozłożyć ich spłatę na raty lub umorzyć w całości lub w części. Przywołane w cyt. art. 41a ust. 1 pkt 1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników kryterium "ważnego interesu zainteresowanego", przy zaistnieniu którego organ "może" uwzględnić wniosek umorzeniowy, wskazuje, iż decyzja Prezesa KRUS ma charakter uznaniowy, co oznacza, że organ ten przy ustalonym stanie faktycznym ma możliwość wyboru rozstrzygnięcia. Orzekając w konkretnej sprawie organ może więc, a nie musi umorzyć należności, oceniając istnienie lub nieistnienie tego kryterium, a także możliwości płatnicze wnioskodawcy oraz stan finansów funduszów emerytalno-rentowego i składkowego, a w wyniku dokonanej oceny wybiera konsekwencje prawne swoich ustaleń. Zaznaczyć jednak trzeba, iż wybór taki nie może być dowolny i musi wynikać z wszechstronnego oraz dogłębnego rozważenia wszystkich okoliczności faktycznych sprawy, w szczególności tych podnoszonych przez stronę (por. wyrok NSA z 2.02.1996 r., sygn. akt II SA 2875/95, Wokanda 1996, nr 6, s.36). Skarżący w toku całego postępowania administracyjnego, żądanie swoje w zakresie umorzenia odsetek od zaległości, uzasadniał problemami finansowymi spowodowanymi brakiem dochodów. Organ orzekający podnoszone przez wnioskodawcę okoliczności wziął pod uwagę i dokonał ich oceny, co znalazło zaś swoje odzwierciedlenie tak w materiale dowodowym sprawy jak również w uzasadnieniu skarżonej decyzji. W toku postępowania wyjaśniającego organ przede wszystkim ustalił, iż sytuacja dochodowa gospodarstwa rolnego zainteresowanego, nie odbiega od innych gospodarstw na tym terenie, sam skarżący również nie znajduje się w sytuacji ubóstwa skoro został udzielony mu kredyt i jest on spłacany (oświadczenie skarżącego z dnia 5 kwietnia 2006r.), instytucje państwowe i samorządowe nie potwierdzają także trudnej sytuacji finansowej skarżącego. Ponadto organ ustalił, że w okresie za który skarżący ubiega się o umorzenie odsetek nie wystąpiły w gospodarstwie rolnika zdarzenia losowe, które spowodowałyby straty w uprawach i obniżyłyby dochody z gospodarstwa rolnego. Prawidłowo również organ przyjął, że sytuacja zdrowotna skarżącego nie wskazuje aby dolegliwości w istotny sposób mogły wpływać na możliwości płatnicze wnioskodawcy. Stwierdził, iż w sytuacji płatnika korzystniejszą dla niego formą ulgi jest układ ratalny, o którego zawarcie zainteresowany winien wystąpić. Procedura umorzenia zaległych składek uregulowana jest jedynie w powyżej cyt. już art. 41a u.u.s.r. Przepis ten odwołuje się do uzasadnionego ważnego interesu zainteresowanego oraz do jego możliwości płatniczych i tylko w kontekście tych kryteriów okoliczności podnoszone przez skarżącego w sprawie mogły być rozważane i jak wynika z uzasadnienia decyzji, zostały one rozważone. Okoliczności wskazywane we wniosku o umorzenie zaległych składek Prezes KRUS może oceniać tylko w kontekście ww. przesłanek, uwzględniając sytuację finansową konkretnego płatnika, w tym wysokość jego zaległości. Przy czym Sąd podkreśla, iż fakultatywny charakter przepisu art. 41a ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników oznacza, że organ nie ma obowiązku umarzania zadłużenia. W ocenie Sądu, stanowisko organu w sprawie jest zasadne. Ustalenia i wnioski, jakie przy wydawaniu decyzji poczyniono mieszczą się bowiem w ramach prawem przewidzianych, tak z punktu widzenia prawa procesowego, szczególnie zasady swobodnej oceny dowodów (art. 80 k.p.a.), jak i prawa materialnego. Za uchyleniem skarżonej decyzji nie przemawiały także zarzuty podniesione w treści skargi, które w ocenie Sądu są całkowicie nietrafione. Mając na uwadze wniosek dowodowy skarżącego dotyczący powołania świadków na okoliczność nie użytkowania przez wnioskodawcę gospodarstwa rolnego oraz treść skargi i przedstawione w niej stanowisko strony skarżącej, sprowadzające się do zakwestionowania powstałego zadłużenia wobec KRUS, Sąd zauważa, iż złożenie wniosku przez stronę o umorzenie należności z tytułu odsetek od zadłużenia winno nastąpić dopiero wówczas, gdy zgadza się ona z kwotą zadłużenia, a jedynie ze względów finansowych nie jest w stanie jej pokryć. Dlatego też, przy ocenie prawnej zaskarżonej decyzji nie mogły mieć żadnego znaczenia podniesione w skardze okoliczności związane z powstaniem zadłużenia, właściwie sprowadzające się do kwestionowania jego powstania. Decyzje w sprawie podlegania ubezpieczeniu społecznemu rolników wydawane są w odrębnym postępowaniu i podlegają stosownej kontroli sądu powszechnego. W związku z tym nie został naruszony przepis art. 75 k.p.a. W podobny sposób należy odnieść się do odsetek za zwłokę oraz wskazać, iż obowiązek zapłaty odsetek od niezapłaconych w terminie przez rolnika należności powstaje z mocy prawa i organ nie ma obowiązku wskazywać skarżącemu ich wysokości, to sam skarżący winien zapłacić należność wraz z należnymi odsetkami (art. 40a u.u.s.r.). Dlatego też bezzasadne są zarzuty dotyczące nie wskazania w dokumencie wpłaty wysokości odsetek. Na marginesie należy również wskazać, iż w decyzji z dnia [...] kwietnia 2005r. wskazano skarżącemu zarówno należność główną, jak i wysokość odsetek, które winien uregulować. Należy podkreślić, iż w postępowaniu o umorzenie należności z tytułu składek (odsetek od składek) ciężar dowodu w głównej mierze leży po stronie wnioskującego i to od jego inicjatywy zależy przedstawienie dowodów oraz okoliczności, które winny świadczyć za uwzględnieniem wniosku o umorzenie. Skarżący w postępowaniu administracyjnym nie wykazał żadnej inicjatywy, co więcej mimo wezwania organu do nadesłania stosownych dokumentów i informacji, takowych nie złożył, ograniczył się jedynie do złożenia zdawkowych oświadczeń, bez szczegółowego wyjaśnienia swojej sytuacji. Z przedstawionych powodów Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonej decyzji. Uznał, iż w toku kontrolowanego postępowania nie doszło do naruszenia przepisów i zasad ogólnych postępowania administracyjnego, w szczególności tej zasady, która nakazuje organom administracji publicznej uwzględniać interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 k.p.a.) oraz zasady dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy (art. 77 § 1 k.p.a.) Sąd zwraca jednocześnie uwagę, iż wniosek o umorzenie należności składkowych może być ponawiany i każdorazowo podlega ocenie organu. W szczególności w przypadku zmiany stanu faktycznego lub uzyskania nowych dowodów skarżący może ponownie wystąpić do Prezesa KRUS z wnioskiem o umorzenie należności i wówczas ponownie sprawa umorzenia będzie rozstrzygana przez organ. Wydanie bowiem decyzji w przedmiocie umorzenia należności nie korzysta z tzw. powagi rzeczy osądzonej. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem i na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.