V SA/Wa 1704/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku sprawy ze skargi J. D. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] znak [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu dostosowania gospodarstw rolnych do standardów UE postanawia: odmówić J. D. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wyrokiem z dnia 9 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. D. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] znak [...] dotyczącą ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu dostosowania gospodarstw rolnych do standardów UE. W dniu 23 marca 2011 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) wpłynął wniosek J. D. o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku z dnia 9 lutego 2011 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia. Jako przyczynę uchybienia terminu wnioskodawca podał, iż z przyczyn od niego niezależnych nie mógł się stawić w sądzie w dniu rozprawy. Wskazał, iż w zawiadomieniu było napisane, że obecność jest nieobowiązkowa. Podkreślił, iż jest prostym rolnikiem i nie zna się na prawie; myślał, że otrzyma pocztą odpis wyroku do domu. Podkreślił, iż w wyniku niewiedzy i błędu został pozbawiony możliwości obrony swoich praw. Wojewódzki Sąd Administracyjny Warszawie zważył, co następuje : Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 1 i § 4 powołanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Natomiast zgodnie z art. 87 § 1 w/w ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwyciężyć. Przy ocenie winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Nie jest dopuszczalne przywrócenie terminu gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (zobacz postanowienie NSA z 24 marca 2004 r., FZ 13/04, niepubl.). Sąd badając wniosek o przywrócenie terminu bada czy Skarżący wniósł go w terminie 7 dniowym przewidzianym w art. 87 § 1 p.p.s.a. Zdaniem Sądu ww. termin został zachowany. We wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku skarżący wskazał, iż jest prostym rolnikiem i nie zna się na prawie; myślał, że otrzyma pocztą odpis wyroku do domu. W ocenie Sądu skarżący w niniejszej sprawie nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nastąpiło bez jego winy. Wskazana przez skarżącego nieznajomość prawa, nie zwalnia go od działania z zachowaniem szczególnej staranności we własnej sprawie. Należy zauważyć, iż w zawiadomieniu o rozprawie z dnia 5 stycznia 2010 r. (k-17 akt sądowych) w punkcie 3 pouczenia w nim zawartego znajduje się zapis o treści ,,Uzasadnienie wyroku oddalającego skargę jest doręczane na wniosek złożony w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku. Złożenie wniosku po upływie tego terminu jest czynnością bezskuteczną". W związku z tym należy stwierdzić, iż wnioskodawca był pouczony jak ma działać w przypadku oddalenia skargi. Wnioskodawca we wniosku sam przyznaje, iż z zawiadomienia o rozprawie dowiedział się, iż stawiennictwo na rozprawie jest nie obowiązkowe. Tym samym należy stwierdzić, iż wnioskodawcy była znana treść zawiadomienia w tym również pouczeń w nim zawartych. Należy stwierdzić, iż powoływanie się na nieznajomość prawa nie jest przesłanką wyłączającą winę strony, która nie dokonała w terminie czynności procesowych. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie można mówić o niedbalstwie strony, które nie może uzasadnić przywrócenia terminu. Należy podkreślić, iż wnioskodawca zachowując minimum staranności przy prowadzeniu swoich spraw zapoznałby się dokładnie z pouczeniem zawartym w zawiadomieniu o rozprawie i nie uchybiłby terminowi do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Z uwagi na powyższe orzeczono jak sentencji na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).