V SA/Wa 1704/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Dorota Mydłowska (spr.), Protokolant: starszy specjalista - Małgorzata Broniarek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 września 2011 r. sprawy ze skargi P. S. A. z siedzibą w B. na informację Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej z lipca 2011 r. (bez wskazania dnia) nr ... w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu 1. stwierdza, że ponowna ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej 2. zasądza od Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej na rzecz P. S. A. z siedzibą w B. kwotę ... (słownie: ...) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego Przedmiotem skargi datowanej na 12 sierpnia 2011 r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez P. S.A. w W. jest stanowisko Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej wyrażone w piśmie z lipca 2011 r. (bez daty dziennej) nr ... informujące o niespełnieniu wymogów oceny merytorycznej I stopnia w zakresie kryterium nr 6 – Zgodność z wymaganiami prawa w zakresie ochrony środowiska. Przedmiotowe pismo zostało wydane w następującym stanie faktycznym. P. S.A. w Warszawie, zwana dalej skarżącą, złożyła do Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej (dalej: NFOŚiGW) wniosek o dofinansowanie projektu realizowanego w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko (dalej POIS), Działanie 4.5 Wsparcie dla przedsiębiorstw w zakresie ochrony powietrza pod tytułem "...". Wniosek uzyskał numer rejestracyjny ... Pismem z ... sierpnia 2010 r. NFOŚiGW wezwał skarżącą do uzupełnienia wniosku w zakresie kryteriów formalnych – Kryterium 5. Pismem z ... sierpnia 2010 r. organ poinformował stronę, że po spełnieniu wymagań formalnych wniosek został przekazany do dalszej oceny. Na etapie oceny merytorycznej I stopnia skarżąca została wezwana do przedstawienia m.in. stanowiska organu wydającego decyzje budowlane co do braku konieczności uzyskania pozwolenia na budowę dla inwestycji oraz uzyskania środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia oraz opinii upoważnionego organu w tym zakresie co do braku konieczności sporządzenia raportu OOŚ. Skarżąca przedstawiła stanowisko Starostwa Powiatowego w B. o możliwości realizacji projektu w oparciu o zgłoszenie zamiaru wykonywania robót budowlanych oraz opinię organu – wójta gminy K., w której stwierdził on, że według stanu na dzień ... lipca 2010 r. nie było wymagane uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Pismem z 20 września 2010 r. skarżąca zwróciła się do NFOŚiGW o pozwolenie na uzupełnienie dokumentacji w zakresie opracowania Raportu OOŚ i wyznaczenie terminu na jego sporządzenie i dostosowanie do zmienionego stanu prawnego, dołączając "Raport wstępny o oddziaływaniu na środowisko przedsięwzięcia polegającego na modernizacji bloków 7-8". Wraz z pismem z ... października 2010 r. skarżąca przedłożyła poprawiony i uzupełniony wniosek, w którym wskazała, że wystąpi o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wraz z raportem oddziaływania na środowisko, a planowany termin uzyskania decyzji to ... października 2010 r. W dniu ... grudnia 2010 r. skarżąca złożyła decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na modernizacji – remoncie bloków 7 i 8 w P. wraz z raportem o oddziaływaniu na środowisko. W dniu ... grudnia 2010 r. NFOŚiGW poinformował stronę o odrzuceniu wniosku w trakcie oceny merytorycznej I stopnia z uwagi na naruszenie Kryterium 6 – Zgodność projektu z wymaganiami prawa dotyczącego ochrony środowiska. Organ wskazał, że zgodnie z Regulaminem konkursu, dokumenty z zakończonego postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach powinny być dostarczone na etapie składania wniosku o dofinansowanie. Wnioskodawca nie przystąpił do procedury przed złożeniem wniosku, ponieważ według stanowiska Wójta gminy K. i stanu prawnego na dzień ...07.2010 (dzień złożenia wniosku), decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach nie była wymagana przed zgłoszeniem budowy (pismo z dnia ...09.2010 Wójta gminy K. - organu właściwego do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach). Jednakże organ nie wypowiedział się w kwestii, czy przedmiotowy projekt jest bądź też nie jest przedsięwzięciem w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 13) ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, oraz nie stwierdził, czy należy do kategorii przedsięwzięć mogących oddziaływać na środowisko wskazanych w art. 59 ustawy powyższej. Organ powołał się na art. 29 Prawa budowlanego (stan prawny na dzień 16 lipca 2010 r.) i wskazał, iż jeśli przedsięwzięcie jest wymienione w rozporządzeniu ooś (Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko Dz. U. Nr 257 poz. 2573 z późn. zm.), to takie przedsięwzięcie wymagało wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach a następnie pozwolenia na budowę (przepisy sprzed 20 lipca 2010r.). Stwierdził, że wnioskodawca powinien był złożyć do odpowiedniego urzędu wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wraz z kartą informacyjną przedsięwzięcia, podczas gdy takiego wniosku nie złożył. We wniosku o dofinansowanie w punkcie D2.2. wpisano, że wniosek o określenie potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko zostanie złożony 31.01.2011 r. W dniu 20 lipca 2010 r. wprowadzono zmianę w ustawie z dnia 3 października 2008r., umieszczając zapis, iż przed zgłoszeniem należy również wystąpić o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, natomiast informacje podane we wniosku o dofinansowanie wskazują iż na dzień złożenia tego wniosku postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie zostało przeprowadzone. W wyniku złożonego protestu Zarząd NFOŚiGW pismem z ... marca 2011 r. poinformował Skarżącą, że został on rozpatrzony negatywnie. W uzasadnieniu wskazał, że zaliczając przedsięwzięcie do przedsięwzięć objętych załącznikiem II Dyrektywy 85/337/WE, wnioskodawca powinien wszcząć procedurę w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Protest opierał się na ocenie, że projekt nie należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, ocena ta nie została jednak poddana weryfikacji urzędowej. W przekazanej do NFOŚiGW decyzji Wójta Gminy K. z dnia ... grudnia 2010 r. w sprawie ustalenia środowiskowych warunków dla przedsięwzięcia polegającego na modernizacji-remoncie bloków nr 7 i 8 w P. przedsięwzięcie zostało zaliczone zostało do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, dla których raport oddziaływania na środowisko jest zawsze wymagany. Decyzja została wydana na podstawie nowoobowiązujących przepisów rozporządzenia z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie określenia rodzaju przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko, a treść § 2 ust. 1 pkt 3 nie uległa zmianie w stosunku do przepisów rozporządzenia z dnia 9 listopada 2004 r. Tak więc pismo Wójta Gminy K. z dnia ... września 2010 r. nie zostało poprzedzone analizą wszystkich obowiązujących przepisów. Minister Rozwoju Regionalnego w dniu ... kwietnia 2011 r. pozytywnie rozpatrzył odwołanie złożone przez stronę od powyższego pisma NFOŚiGW z ... marca 2011 r. i przekazał wniosek do ponownej oceny. Pismem zawierającym rozstrzygnięcie z lipca 2011 r. NFOŚiGW poinformował stronę, że przedmiotowy wniosek nie spełnia wymogów oceny merytorycznej I stopnia w zakresie Kryterium nr 6. Organ podkreślił, iż mimo zakwalifikowania niniejszej inwestycji jako przedsięwzięcia objętego aneksem II dyrektywy OOŚ, że zgodnie z interpretacją przepisów obowiązującego do 15 listopada 2010 r. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwziąć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzania raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.) zawartą w piśmie Departamentu Ocen Oddziaływania na Środowisko Ministerstwa Środowiska z dn. 31 października 2007 r. skierowanym do Wicestarosty B., zamierzenie inwestycyjne polegające na remoncie - modernizacji kotłów należało do kategorii przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dla których sporządzenie raportu było obligatoryjne. W takim przypadku dla pozytywnej oceny przedmiotowego projektu zgodnie z kryterium merytorycznym I stopnia nr 6 wymagane było przedstawienie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Z kolei z uwagi na fakt, że wartość projektu przekracza 50 mln euro załączenie do wniosku o dofinansowanie dokumentacji potwierdzającej przeprowadzenie postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko było obligatoryjne. W związku z powyższym dla zapewnienia zgodności z kryterium merytorycznym I stopnia nr 6 do wniosku o dofinansowanie projektu pn. "..." powinna być załączona decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach. Brak m.in. tego. dokumentu na etapie składania wniosku a następnie niezłożenie tego dokumentu w trakcie uzupełniania wniosku na etapie oceny formalnej, skutkuje negatywną oceną projektu w zakresie jego oceny pod kątem spełnienia kryterium merytorycznego I stopnia nr 6. Jak wskazał organ, wyjaśnienia wnioskodawcy przedstawione na etapie uzupełniania wniosku do oceny formalnej (pismo z dn. ... lipca 2010 r.), według których projekt nie jest zobowiązany ani do uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach ani do przeprowadzenia procedury ooś, bazowały na niepoprawnej interpretacji zapisów ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko rzekomo nie wymagającej (na podstawie art. 72 ust. 1) wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięć realizowanych w oparciu o zgłoszenie robót budowlanych. Nie było to jednak zgodne z prawdą, gdyż ww. ustawa w art. 140 dokonała zmiany ustawy Prawo budowlane, wprowadzając do tej ustawy nowy przepis - art. 29 ust 3 nakazujący, aby zawsze uzyskiwać pozwolenie na budowę w przypadku przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (zapis w tej formie obowiązywał od 15 listopada 2008 r.). Organ zwrócił uwagę, że na istnienie ww. obowiązku wskazywały w pkt 161 Wytyczne Ministra Rozwoju Regionalnego w zakresie postępowania na środowisko dla przedsięwzięć współfinansowanych z krajowych lub regionalnych programów operacyjnych z 5 maja 2009 r., na których opiera się ocena projektu wg kryterium merytorycznego I stopnia nr 6 "Zgodność projektu z wymaganiami prawa dotyczącego ochrony środowiska". Z uwagi na treść prowadzonej na etapie oceny wniosku korespondencji z wnioskodawcą, w tym w związku z uzupełnieniem dokumentacji aplikacyjnej na etapie oceny formalnej, w ramach której zwrócono uwagę na budzące wątpliwości podejście wnioskodawcy do konieczności przeprowadzenia procedury ooś (pismo NFOŚiGW z dn. ... sierpnia 2010 wzywające wnioskodawcę do uzupełnienia formalnego wniosku) organ stwierdził, że projekt w zakresie spełniania kryterium merytorycznego I stopnia nr 6 nie był możliwy do poprawy. W sytuacji, gdy z pism wnioskodawcy wynikało (pismo z dn. ...07.2010 r. oraz z dn. ...09.2010 r.), że podmiot nie dysponuje wymaganymi dokumentami oczywiste było, że na moment oceny merytorycznej I stopnia spełnienie wymogów prawa ochrony środowiska nie zostało potwierdzone. Strona złożyła skargę na powyższe rozstrzygnięcie, któremu zarzuciła: 1. przeprowadzenie ponownej oceny wniosku w sposób naruszający art. 26 ust. 1 pkt 8, art. 29 ust. 2 pkt 11 i art. 30b ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 z późn. zm.) – poprzez naruszenie postanowień procedury odwoławczej przewidzianych w systemie realizacji POIS, tj. zapisów pkt 270, pkt 241, pkt 242, a także pkt 195 Załącznika nr 2 (Organizacja systemu oceny i wyboru projektów w ramach POIS) do "Szczegółowego opisu priorytetów PO Infrastruktura i Środowisko" w następujący sposób: a. postanowienia pkt 270 – poprzez niezastosowanie do postępowania toczącego się w wyniku pozytywnego rozstrzygnięcia odwołania postanowień rozdziału Postępowanie w przypadku pozytywnego rozstrzygnięcia środka odwoławczego, b. postanowienia pkt 241 - poprzez nie wykonanie zobowiązania do dokonania w ramach ponownej oceny czynności zgodnie z treścią rozstrzygnięcia odwołania wskazanego w treści rozstrzygnięcia odwołania wraz z jego uzasadnieniem albo – w przypadku braku znajomości rozstrzygnięcia odwołania - nie odniesienie się do uwag, które zostały uwzględnione przy ponownej ocenie, c. postanowienia pkt 242 – poprzez nie przeprowadzenie powtórnej oceny na zasadach wskazanych w przepisach dotyczących postępowania konkursowego d. postanowienia pkt 195 – poprzez nie wezwanie pisemnie skarżącej do poprawy/uzupełnienia projektu w zakresie wskazanym w uzasadnieniu rozstrzygnięcia odwołania i dokonanie ponownej oceny wniosku pod kątem kryteriów innych aniżeli wskazane w pierwszej Informacji o negatywnej ocenie i odrzuceniu wniosku skarżącej, 2. przeprowadzenie ponownej oceny wniosku w sposób naruszający art. 29 ust. 1 pkt 6 i art. 29 ust. 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach polityki rozwoju - poprzez pogorszenie sytuacji skarżącej w wyniku rozpatrzenia przysługującego jej środka odwoławczego polegające na ponownej ocenie wniosku bez wezwania skarżącej do przedstawienia wymaganej dokumentacji z zakresu ochrony środowiska i pozbawienie jej możliwości faktycznego odniesienia do takiego wezwania, jak i poprzez dokonanie oceny pod kątem kryteriów innych aniżeli wskazane w pierwszej informacji o ocenie wniosku, 3. przeprowadzenie ponownej oceny wniosku w sposób naruszający prawo – poprzez niewyjaśnienie okoliczności wskazanych w pozytywnym rozstrzygnięciu odwołania wraz z uzasadnieniem, przy jednoczesnym pominięciu treści ostatecznej wersji wniosku. Strona wniosła o stwierdzenie, iż ponowna ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję pośredniczącą, tj. NFOŚiGW W uzasadnieniu skargi podniosła, iż uwzględnienie jej odwołania przez Ministra Rozwoju Regionalnego dowodzi, że pierwotna ocena wniosku została dokonana przez NFOŚiGW w sposób nieprawidłowy i ta instytucja pośrednicząca II stopnia/instytucja wdrażająca winna – przed dokonaniem ponownej oceny - wykonać czynności wskazane w pozytywnym rozstrzygnięciu w przedmiocie odwołania, zgodnie z pkt 267 Procedury odwoławczej. Zdaniem skarżącej NFOŚiGW nie wykonał czynności wskazanych w rozstrzygnięciu odwołania, czyli nie wezwał skarżącej do przedstawienia dokumentacji związanej z oceną oddziaływania na środowisko, ani też nie poinformował skarżącej o fakcie i przyczynach niespełnienia przez projekt kryterium merytorycznego I stopnia nr 6, czym pozbawił skarżącą faktycznej możliwości odniesienia się do przyczyn jego niespełnienia. Ponadto w ponownej ocenie wniosku NFOŚiGW wskazał argumenty dotyczące etapu "oceny formalnej" – zostały one zacytowane w końcowej części opisu stanu faktycznego skargi, co jest niedopuszczalnym rozszerzeniem zakresu ponownej oceny wniosku, gdyż NFOŚiGW w piśmie z ... sierpnia 2010 r. poinformował skarżącą, że wniosek spełnia kryteria oceny formalnej i został przekazany do dalszej oceny, czyli do etapu oceny merytorycznej I stopnia, zatem nie mógł wrócić do etapu oceny formalnej. Skarżąca powołała się na wyrok WSA w Warszawie z 5 maja 2010 r. sygn. akt V SA/Wa 722/10. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonym piśmie. Wskazał m.in., iż skarżąca była zobowiązana do przedstawienia kompletnej dokumentacji z zakończonej procedury oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz że brak w przepisach prawa odzwierciedlenia twierdzenia strony, iż nie miała ona realnych możliwości przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, gdyż potrzeba jej uzyskania wynikła ze zmiany przepisów na trzy dni przed złożeniem wniosku. W piśmie procesowym złożonym na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie skarżąca podniosła m.in., że w sprawie zmienił się stan prawny po terminie składania wniosków, ale przed dokonaniem oceny przedmiotowego wniosku. Od 15 listopada 2010 r. obowiązuje bowiem nowe rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. W takiej sytuacji, niezależnej od stron, decydująca nie może być data zakończenia składania wniosków. Zdaniem skarżącej, wskazana zmiana prawa powinna prowadzić do wezwania jej do poprawy/uzupełnienia wniosku, w szczególności w ramach IV Priorytetu, co jest również przewidziane w pkt 53 Regulaminu Konkursu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Materialnoprawną podstawę rozpoznania skargi stanowią w niniejszej sprawie przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 206r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju ( tekst. jednolity: Dz. U. z 2009r. Nr 84, poz. 212). Zgodnie z przepisem art. 30c ust. 3 pkt 1 tej ustawy, sąd może uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą. Jednocześnie, w myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., w związku z art. 30e u.z.p.p.r., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W tym miejscu należy wskazać, że zasady dokonywania sądowej oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego wymagają ustalenia standardu prawnego, według którego należy dokonać oceny zgodności (niezgodności) z prawem kontrolowanego rozstrzygnięcia. Wprowadzając w art. 30c ust. 1 pkt 1 ustawy kryterium ,,naruszenia prawa’’, prawodawca , w art. 37 przesądził, że do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie na podstawie tejże ustawy – ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych – nie stosuje się przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. W tej sytuacji sąd podziela to stanowisko orzecznictwa, które dopuszcza możliwość posługiwania się w ramach sadowej kontroli ocen projektów ubiegających się o dofinansowanie – postanowieniami systemu realizacji programu, łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego. Podstawą prawną obowiązującą w tym naborze wniosków o dofinansowanie są 1. Rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006r ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (Dz. Urz. UE L 210 z 31.07.2006r, str. 25, z póź.zm), 2. Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju z dnia 6 grudnia 2006r (Dz.U. z 2009r. Nr 84, poz. 712, z póź. zm), dalej: ,,ustawa’’, 3. Wytyczne w zakresie wymogów, jakie powinny uwzględniać procedury odwoławcze ustalone dla programów operacyjnych dla konkursów ogłaszanych od dnia 20 grudnia 2008r., 4. Wytyczne Ministra Rozwoju Regionalnego w zakresie jednolitego systemu zarządzania i monitoringu projektów indywidualnych zgodnych z art. 28 ust. 1 pkt 1 ustawy, 5. Wytyczne Ministra Rozwoju Regionalnego w zakresie korzystania z pomocy technicznej, 6. Wytyczne Ministra Rozwoju Regionalnego w zakresie warunków gromadzenia i przetwarzania danych w formie elektronicznej, 7. Kryteria wyboru projektów – Zał. Nr 1 do Szczegółowego opisu priorytetów POIiŚ- Program Operacyjny Infrastruktura i Środowisko Narodowe Strategiczne Ramy Odniesienia 2007-2013. Postępowanie w oparciu o które przeprowadzono ocenę zostało zawarte w dokumencie Organizacja Systemu Oceny i Wyboru Projektów w ramach PO Infrastruktura i Środowisko – Zał. nr 2 do Szczegółowego opisu priorytetów POIiŚ. Instytucją Wdrażającą dla osi priorytetowej IV w ramach PO Infrastruktura i Środowisko jest Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, Instytucją Zarządzającą – Minister Rozwoju Regionalnego. Przedmiotem skargi jest rozstrzygnięcie zawarte w pisemnej informacji Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej (NFOŚiGW) z lipca 2011r. stwierdzające, że po powtórnej ocenie wniosku nie spełnia on wymogów oceny merytorycznej I stopnia w zakresie kryterium nr 6. Zgodność z wymaganiami prawa w zakresie ochrony środowiska. Powyższe rozstrzygniecie zapadło w wyniku pozytywnego rozpatrzenia odwołania przez Ministra Rozwoju Regionalnego (rozstrzygniecie zawarte w piśmie z ... kwietnia 2011r.). Minister stwierdził, że ocena kryterium merytorycznego Nr 6 została przeprowadzona w sposób niewłaściwy, skierował wniosek do ponownej oceny przedmiotowego kryterium. Spór między wnioskodawcą a Narodowym Funduszem Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej sprowadza się do oceny, czy należało do wniosku dołączyć dokumentację w sprawie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko czy też dopuszczalne byłoby zrealizowanie przedmiotowego przedsięwzięcia jedynie na podstawie zgłoszenia budowlanego i bez potrzeby przeprowadzania postępowania ooś. Wnioskodawca przyjął, że ponieważ złożył wniosek 3 dni przed dniem wejścia w życie zmienionych przepisów ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2008r., Nr 199, poz. 1227 z późn. zm.),co nastąpiło po sporządzeniu wniosku i realnie umożliwiło jego zmianę z uwagi na bardzo krótki czas - wystarczy zgłoszenie budowlane. NFOŚiGW twierdził, że zgodnie z przepisami obowiązującymi przed dniem 17 lipca 2010r. (data wejścia w życie zmiany wskazanej wyżej ustawy), wnioskodawca miał obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę, gdyż jego projekt był wymieniony w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. z 2004r. Nr 257, poz.2573), a zgodnie z art. 71 ustawy o ooś, przedsięwzięcia wymienione w cytowanym rozporządzeniu wymagają uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Tak więc, zdaniem Funduszu, przed uzyskaniem pozwolenia na budowę, należało uzyskać decyzję ooś. Uzasadniając uwzględnienie odwołania, Instytucja Zarządzająca uznała za zasadny zarzut wnioskodawcy zgłoszony w odwołaniu, iż został on nieprawidłowo wezwany do poprawy i uzupełnienia wniosku o dofinansowanie, gdyż w piśmie z dnia ...09. 2010r. poproszono go o przedstawienie pisemnego stanowiska organu wydającego decyzje budowlane o braku konieczności uzyskania pozwolenia na budowę dla przedmiotowej inwestycji oraz uzyskania decyzji ooś. Zgodnie z wezwaniem – wnioskodawca przedstawił pismo Naczelnika Wydziału Architektury Starostwa Powiatowego w B. z dnia ...09.2010r. Wynikało z niego, że roboty budowlane mogą być przeprowadzone na podstawie zgłoszenia budowlanego, o ile są one tożsame z robotami wykonywanymi na bloku 6. Ponadto wnioskodawca przedstawił pismo Wójta Gminy K. z dnia ...09.2010r. informujące o braku obowiązku przeprowadzenia postępowania ooś. IZ uznała, że Fundusz nie poinformował wnioskodawcy, że projekt nie spełnia kryterium 6 z powodu nieprzeprowadzenia postępowania ooś, żądając jedynie przedstawienia informacji o braku obowiązku takiego postępowania. Tym samym Fundusz nie wypełnił obowiązków informacyjnych wynikających z Systemu oceny i wyboru, pozbawiając wnioskodawcę możliwości odniesienia się do przyczyn niespełnienia kryterium. Minister kierując wniosek do ponownej oceny wskazał, że wnioskodawca powinien być wezwany do przestawienia dokumentacji z przeprowadzonego postępowania oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, czyli przesądził o dalszym sposobie postępowania wynikającym z treści podjętego rozstrzygnięcia. Jest to zgodne z pkt 270 Procedury odwoławczej. Sąd rozpoznając niniejszą sprawę, nie zajmował się kwestią konieczności uzyskania pozwolenia na budowę i koniecznością uzyskania decyzji ooś lub braku podstaw prawnych do żądania złożenia powyższych dokumentów. Podstawowe jest w przedmiotowych okolicznościach ustalenie, czy na etapie ponownej oceny wniosku o dofinansowanie można wzywać do uzupełnienia wniosku lub jego poprawienia, jak chce tego organ, który rozstrzygnął pozytywnie odwołanie. Jest to bowiem cofnięcie wniosku na etap oceny formalnej, a przecież wcześniej – pismem z dnia 19 sierpnia 2010r. - Fundusz poinformował wnioskodawcę, że spełnia kryteria oceny formalnej. Skoro na etapie oceny formalnej nieprawidłowo wezwano wnioskodawcę, a teraz - przy ponownej ocenie (po pozytywnie rozpatrzonym odwołaniu) – obowiązująca procedura nie przewiduje takiej możliwości, to, zdaniem Sądu, wnioskodawca nie może ponosić negatywnych konsekwencji niespójności rozstrzygnięcia odwołania i zaleceń w nim zawartych, skierowanych do Funduszu, z zasadami obowiązującymi w tym konkursie. Tym samym WSA stwierdza, że, ponieważ naruszono obowiązujące zasady postępowania, to dokonano dowolnej oceny wniosku. Reasumując, ponieważ ocena projektu dokonana na etapie postępowania odwoławczego została przeprowadzona z naruszeniem zasad wynikających z Załącznika nr 2 do Szczegółowego opisu priorytetów PO Infrastruktura i Środowisko, musiało to skutkować przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia. W tej sytuacji, pozostałe zarzuty wymienione w skardze, jak również w piśmie procesowym z dnia 25.09. 2011r. (m.inn. ustalenie, czy mamy do czynienia z budową czy rozbudową istniejących bloków energetycznych), nie mają dla rozstrzygnięcia niniejsze sprawy znaczenia. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r. orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania rozstrzygnięto na zasadzie przepisu art. 200 p.p.s.a w związku z art. 30e ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.