V SA/Wa 1710/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Beata Blankiewicz-Woltańska po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2012 r. Nr [...] znak [...] w przedmiocie: ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu dostosowania gospodarstwa rolnego do standardów UE postanawia: 1. przyznać A. P. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie ponad 200 zł (słownie: dwieście złotych). 2. w pozostałej części wniosek oddalić. Postanowieniem z dnia 17 października 2012 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił A. P. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym tj. zwolnienia od kosztów sądowych. W dniu 29 października 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął sprzeciw A. P. od ww. postanowienia z dnia 17 października 2012 r. Tym samym ww. postanowienie zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270) straciło moc i sprawa podlega ponownemu rozpatrzeniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej " p.p.s.a", Sąd może - na wniosek strony złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania - przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W niniejszej sprawie skarżąca złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, a więc o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem, synem oraz córką. Opisując posiadany majątek wskazała dom mieszkalny o powierzchni 75 m2 oraz gospodarstwo rolne o powierzchni 13,60 ha. Podstawę utrzymania rodziny stanowi dochód z gospodarstwa rolnego w wysokości 3.866 zł miesięcznie oraz wynagrodzenie za pracę uzyskiwane przez syna skarżącej w wysokości 1.500 zł (brutto) miesięcznie. Córka skarżącej studiuje, nie uzyskuje dochodów, jest zarejestrowaną bezrobotną bez prawa do zasiłku. W załączonym do wniosku piśmie skarżąca wymieniła miesięczne koszty utrzymania rodziny, szacując je na kwotę 5.791 zł. Wyjaśniła, że prowadzone przez nią gospodarstwo rolne jest ukierunkowane na produkcję mleka, a średni miesięczny dochód z tego tytułu wynosi około 1.700 zł. Ponadto skarżąca otrzymuje 26.000 zł rocznie tytułem dopłat obszarowych (miesięcznie około 2.166 zł). Łączne średnio miesięczne dochody rodziny wynoszą 5.366 zł. Dodała, że rodzina żyje bardzo skromnie, korzysta z pomocy finansowej rodziny. Stabilność finansową utrzymuje dzięki wyhodowanym oraz wyprodukowanych we własnym gospodarstwie domowym produktów żywnościowych, tj. warzyw, owoców, drobiu oraz nabiału. Ponieważ oświadczenie zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okazało się niewystarczające do oceny stanu majątkowego skarżącej, wezwano ją do udzielenia dodatkowych informacji oraz złożenia dodatkowych dokumentów. Odpowiadając na wezwanie skarżąca nadesłała decyzje ustalającą podatek rolny za 2012 r., decyzję ustalającą zwrot podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej, wyciągi z własnego konta bankowego oraz konta bankowego męża, zaświadczenie zakładu pracy o wysokości dochodów uzyskiwanych przez syna skarżącej, zaświadczenie Starosty Powiatu Mieleckiego stwierdzające, że córka skarżącej jest osobą bezrobotną i nie posiada prawa do zasiłku, zaświadczenie o miesięcznej składce na ubezpieczenie KRUS. Ponadto skarżąca wymieniła rodzaj sprzętu i maszyn posiadanych dla celów prowadzonego gospodarstwa rolnego, wyjaśniła, że posiada samochód F. M., rok produkcji 1997. Dodatkowo wskazała, że pomoc rodziny (matki jej męża) wynosi miesięcznie około 200-300 zł, a posiadane wynagrodzenie jest niższe od zobowiązań kredytowych rodziny. W nadesłanym sprzeciwie wskazała, że nie przesłała faktur z których wynikał by osiągany dochód ponieważ informację o nim zawarte są na wydruku z konta bankowego. Podniosła, że córka przerwała studia, a w ostatnich dwóch miesiącach otrzymali niskie wypłaty za mleko w granicach tysiąca złotych, a w listopadzie suma będzie podobna. Zaznaczyła, że syn mieszka pracuje i mieszka z nimi ale gospodarstwa z nimi nie prowadzi, więc jego pieniądze nie są liczone do ich dochodu. Rozpatrując wniosek należy zauważyć, iż na obecnym etapie postępowania wnioskująca jest zobowiązana jedynie do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 771 złotych (stosownie do § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Sąd wydając przedmiotowe rozstrzygnięcie wziął pod uwagę kwestie podnoszone przez wnioskodawczynię we wniosku o przyznanie prawa pomocy, jak i we wniesionym sprzeciwie i uznał, iż wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie jedynie w części. Mając na uwadze, iż wysokość wpisu sądowego od skargi może wpłynąć na uszczerbek w środkach utrzymania koniecznego dla niej i jej rodziny zwolniono ją częściowo od obowiązku uiszczenia wpisu tj. z kwoty 571 zł. Uznano jednak, iż wnioskodawczyni jest w stanie partycypować w pozostałej części należnego wpisu tj. w kwocie 200 zł. co oznacza obowiązek uiszczenia tej kwoty przez skarżącą. Z powyższych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w/w ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.