V SA/Wa 1711/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabella Janson po rozpoznaniu w dniu 1 października 2012r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. G. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2012r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranej płatności z tytułu cukru p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W treści skargi jej autorka wniosła do tut. Sądu o wstrzymanie wykonalności decyzji Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2012r. o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu cukru. Strona skarżąca powołała się krytyczną sytuację finansową w jakiej się znalazła, gdyż oprócz pobranej kwoty, co podkreśliła organ nakazał również zwrot odsetek liczonych od 25 czerwca 2009r. Wskazała, że uiszczenie tak ogromnej kwoty może doprowadzić do nieodwracalnych skutków, utraty płynności finansowej, a w konsekwencji spowoduje brak możliwości dalszego prowadzenia gospodarstwa rolnego i wywiązywania się z wynikających z tego tytułu zobowiązań. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek producentki rolnej zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazać należy, że postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji ma charakter wpadkowy i nie kończy postępowania w sprawie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (§ 4). Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (§ 5). Orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma fakultatywny charakter, a więc sąd może, lecz nie musi wstrzymać wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji zgodnie z art. 61 § 3 ww. ustawy jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę - majątkową, a także niemajątkową - która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem Sądu producentka rolna uprawdopodobniła możliwość zaistnienia niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając na uwadze treść powyższych przepisów należało uznać, że niewątpliwie obciążenie skarżącej określoną w zaskarżonej decyzji kwotą [...] zł może w obecnej sytuacji finansowej skarżącej doprowadzić ją do utraty płynności finansowej, a nawet pozbawić środków koniecznych do utrzymania. Egzekucja nienależnie pobranych płatności w kwocie wskazanej w zaskarżonej decyzji spowodowałaby zatem trudne do odwrócenia skutki. Biorąc pod uwagę powyższe na podstawie art. 61 § 3 i § 4 p.p.s.a. Sąd udzielił skarżącej ochrony tymczasowej i orzekł jak w sentencji na podstawie powołanych przepisów.