V SA/Wa 1715/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia NSA Barbara Wasilewska po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku o sygn. V SA/Wa 1715/07 ogłoszonego w dniu 21 grudnia 2007 r. w sprawie ze skargi N. R. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia marca 2007 r. Nr ... w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne postanawia: - odrzucić wniosek Pismem z dnia 3 stycznia 2008 r. (data nadania w placówce pocztowej) skarżący złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 21 grudnia 2007 r. i doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem. Postanowieniem z dnia 24 stycznia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku w przedmiotowej sprawie z uwagi na uchybienie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Na powyższe postanowienie skarżący pismem z dnia 15 lutego 2008 r. (data wpływu do biura podawczego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) złożył zażalenie. W uzasadnieniu wskazał, iż słuchając uzasadnienia wyroku błędnie zrozumiał pouczenie Sądu o sposobie zaskarżenia wyroku. Był przekonany, że skargę kasacyjną może wnieść w ciągu 30 dni od dnia doręczenia uzasadnienia, które Sąd sporządzi w terminie 7 dni. Po upływie 7 dni dowiedział się w sekretariacie Sądu, że Sąd z urzędu nie sporządza uzasadnienia i że musi złożyć wniosek o sporządzenie uzasadnienia; tego samego dnia (tj. 3 stycznia 2008 r.) wysłał do Sądu wniosek o sporządzenie uzasadnienia. Przed Sądem występował sam, nie zrozumiał dobrze pouczenia Sądu. Termin do sporządzenia wniosku przekroczył o kilka dni. Postanowieniem z dnia 27 maja 2008 r. sygn. akt II GZ 106/08 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie. Pismem z dnia 16 czerwca 2008 r. skarżący - powołując się na uzasadnienie ww. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego - złożył wniosek o potraktowanie jego pisma jako wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. W uzasadnieniu postanowienia sygn. akt II GZ 106/08 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny powinien rozważyć czy w piśmie, które wpłynęło do Sądu I instancji w dniu 15 lutego 2008 r. skarżący obok zażalenia na postanowienie z dnia 24 stycznia 2008 r. nie złożył również wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Na tę okoliczność mogłaby wskazywać treść uzasadnienia zażalenia. Mając zatem na uwadze wniosek skarżącego z 16 czerwca 2008 r. oraz treść postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał pismo skarżącego, które wpłynęło do Sądu w dniu 15 lutego 2008 r. (data nadania w placówce pocztowej - 12 luty 2008 r.) również jako wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: ustawy p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z treścią art. 87 § 1, §2 i §4 ustawy p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W myśl art. 88 ustawy p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. (...). Kierując się powyższymi przepisami prawa jak i mając na uwadze wyjaśnienia skarżącego zawarte w treści wniosku, Sąd uznał rozpoznawany wniosek za spóźniony jako złożony po terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). W pierwszej kolejności wskazać należy, iż termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku upłynął z dniem 28 grudnia 2007 r. Skarżący w dniu 3 stycznia 2008 r. dokonał czynności procesowej przed Sądem, tj. złożył w polskim urzędzie pocztowym wniosek o sporządzenie uzasadnienia. Tym samym przyjąć należy, iż przyczyna uchybienia terminu ustała najpóźniej w dniu 3 stycznia 2008 r. Skarżący wskazał bowiem w piśmie złożonym w dniu 15 lutego 2008 r., iż dowiedział się w sekretariacie Sądu, że Sąd nie sporządza uzasadnienia z urzędu i ze musi złożyć wniosek, tego samego dnia wysłał do Sądu wniosek o sporządzenie uzasadnienia. Podniesienia wymaga, iż termin siedmiu dni do wniesienia pisma liczy się od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a nie od czasu dowiedzenia się o tym (por. komentarz do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek; Zakamycze 2005, s. 217). Nie można zatem skutecznie skorzystać z instytucji przywrócenia terminu w sytuacji, w której skarżący – po jego uchybieniu – dokonuje w terminie o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. jedynie samej czynności, nie składając wraz z nią jednocześnie (bądź w ciągu omawianych siedmiu dni) wniosku o przywrócenie terminu do jej dokonania. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż termin do złożenia przedmiotowego wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia rozpoczął swój bieg dnia następnego po dniu w którym ustała przyczyna uchybienia i upłynął z dniem 10 stycznia 2008 r. W konsekwencji, wniosek skarżącego nadany w dniu 12 lutego 2008 r. (k. 37 i 38 akt sądowych) – uznać należy za spóźniony i jako taki podlegający odrzuceniu. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.