V SA/Wa 1715/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Jolanta Bożek po rozpoznaniu w dniu 23 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółdzielni I. "O." w C. na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] maja 2010r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o pomocy de minimis postanawia: odrzucić skargę; Zgodnie z zarządzeniem z 12 sierpnia 2010r. skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie upoważnienia udzielonego J. G. do reprezentowania Spółdzielni – w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie Sądu zostało skutecznie doręczone w dniu 20 sierpnia 2010 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k 26 akt sądowych), a zatem termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał z dniem 27 sierpnia 2010r. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca nadesłała pismo, które wpłynęło do tut. Sądu w dniu 2 września 2010r., a zatem po upływie omówionego wyżej terminu. Należy bowiem wyjaśnić, iż zgodnie z art. 83 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) dalej "p.p.s.a.", oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Skarżąca nie nadała pisma w polskim urzędzie pocztowym, jak wymaga tego art. 83 § 3 p.p.s.a. lecz skorzystała z pośrednictwa I. Sp. z o. o. Wobec nie nadania skargi w polskim urzędzie pocztowym za datę uzupełnienia braków formalnych należało przyjąć datę fizycznego wpływu pisma do Sądu. Na marginesie zauważyć warto, że ustawa z dnia 12 czerwca 2003 r. Prawo pocztowe (Dz. U. Nr 130, poz. 1188 ze zm.) określa zasady wykonywania działalności gospodarczej polegające na świadczeniu usług pocztowych w obrocie krajowym lub zagranicznym. Akt ten wyróżnia dwie grupy podmiotów prowadzących tę działalność tj. operatorów - przedsiębiorców uprawnionych do wykonywania działalności pocztowej oraz operatora publicznego, który obowiązany jest do świadczenia powszechnych usług pocztowych. Operatorem publicznym zgodnie z art. 46 ust. 2 prawa pocztowego jest Poczta Polska S.A. Sąd podziela pogląd prawny wyrażony w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 585/07 z 25 stycznia 2008 r., zgodnie z którym użyty w art. 83 § 3 p.p.s.a. zwrot "polskim urzędzie pocztowym" należy rozumieć nie tylko jako Pocztę Polską, ale każdego operatora publicznego, który uzyskał stosowne zezwolenie (decyzje) Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej na świadczenie powszechnych usług pocztowych i został wpisany do rejestru prowadzonego przez ten organ, stosownie do przepisów Prawa Pocztowego. Stanowisko to ma uzasadnienie w uwzględnionej przez Prawo Pocztowe dyrektywie 97/67/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie wspólnych zasad rozwoju rynku wewnętrznego usług pocztowych Wspólnoty oraz poprawy jakości usług (Dz. U. UE L z dnia 21 stycznia 1998 r.) oraz dyrektywie 2002/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 10 czerwca 2002 r. zmieniającej dyrektywę 97/67/WE w zakresie dalszego otwarcia na konkurencję wspólnych usług pocztowych (Dz. U. UE L z dnia 5 lipca 2002 r.). I. Sp. z. o. o. z siedzibą w K. nie jest operatorem publicznym w rozumieniu Prawa Pocztowego. Spółka ta jest wpisana do rejestru B prowadzonego przez Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej i prowadzi działalność pocztową niewymagającą zezwolenia. W tej sytuacji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.