V SA/Wa 1717/17

Starszy referendarz sądowy Anna Nasiłowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M.K. na decyzję Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia ... lipca 2017 r. nr ... w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty należności z tytułu opłat abonamentowych i odmowa umorzenia odsetek p o s t a n a w i a: przyznać prawo pomocy we wnioskowanym zakresie. W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy M. K.(dalej: "Skarżący" lub "Strona") wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż prowadzi gospodarstwo domowe z żoną, ma mieszkanie (65 m.kw.) i nie posiada innego majątku. W rubryce nr 10 wniosku oświadczył, iż utrzymuje się z renty inwalidzkiej w wysokości 854 zł miesięcznie, a jego żona otrzymuje emeryturę w kwocie 1.400 zł. Do miesięcznych kosztów utrzymania Skarżący zaliczył czynsz mieszkalny (490 zł), wydatki na media (300 zł), koszty leczenia. Oświadczył również, że spłaca pożyczkę bankową, której rata miesięczna wynosi 600 zł. Strona przedstawiła kserokopie decyzji o ponownym ustaleniu wysokości renty inwalidzkiej. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest – stosownie do treści przepisu art. 199 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a." – ponoszenie przez stronę kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie. Prawo pomocy stanowi wyjątek od tej zasady i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Mając na uwadze powołane regulacje prawne, jak i stan faktyczny sprawy zasadne jest przyznanie Skarżącemu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Oświadczenia złożone na formularzu PPF świadczą, że Strona nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu. Skarżący otrzymuje rentę inwalidzką w wysokości 854 zł, a jego żona emeryturę w kwocie 1.400 zł. Dochód na członka rodziny wynosi 1.217 zł. Miesięczne koszty utrzymania wynoszą około 800 zł i Skarżący nie uwzględnił w nich wydatków na żywność. W aktach sądowych znajduje się również orzeczenie stwierdzające, że Skarżący jest inwalidą drugiej grupy. Rozpoznanie sprawy przez Sąd I instancji jest uzależnione od uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł. Do przyszłych – niepewnych kosztów postępowania - można zaliczyć opłatę kancelaryjną za wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku w wysokości 100 zł (jedynie w przypadku, gdy Sąd oddali skargę Strony) oraz ewentualny wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł. Powyższe ustalenia potwierdzają trudną sytuację materialną Strony i przemawiają za uznaniem, iż po opłaceniu niezbędnych wydatków nie pozostają jej wolne środki na poniesienie pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego. W tej sytuacji uznać należało, że Skarżący spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.