V SA/Wa 1721/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Dorota Mydłowska po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. Sp. z o.o. z siedzibą w S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na opisaną w komparycji decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...][...]sp. z o.o. w [...]i, zastępowana przez profesjonalnego pełnomocnika (dalej jako: "skarżąca" lub "spółka") złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając powyższy wniosek pełnomocnik wskazał, że dalsze prowadzenie działalności gospodarczej przez skarżącą w obecnej sytuacji prawnej, bez pozyskania właściwego orzeczenia w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji prowadzić będzie wyłącznie do: zwiększenia szkody w znacznych rozmiarach, konieczności ogłoszenia wniosku o upadłość. Dodał, że problemy finansowe skarżącej mają swoje bezpośrednie źródło w decyzji organu II jak i I instancji, który nie uwzględnił stanowiska skarżącej. Zdaniem pełnomocnika wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje powstanie znacznej szkody, tj. strat finansowych oraz trudne do odwrócenia skutki w postaci utraty dobrego imienia, renomy oraz w praktyce braku w przyszłości możliwości prowadzenia działalności gospodarczej w dotychczasowym zakresie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych zawartym w wymienionym przepisie. Instytucja wstrzymania wykonania ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Sąd wydając orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania decyzji, opiera swoje rozstrzygnięcie zarówno na ocenie wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, badając wystąpienie bądź też niewystąpienie przesłanek wstrzymania aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy zauważyć, iż w ramach rozpatrywania wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca nadesłała do Sądu m.in. sprawozdanie tymczasowego nadzorcy sądowego (dalej jako: "TNS") z 24 października 2016 r. dot. aktualnego stanu finansowego spółki (k. 121-150 akt sądowych). Z treści powyższego dokumentu wynika, iż określenie stronie zobowiązań podatkowych w wysokościach, których spółka nie była w stanie pokryć spowodowało zablokowanie płynności finansowej i zaprzestanie z dniem 31 lipca 2016 r. produkcji. Prezentując aktualny stan majątkowy skarżącej TNS stwierdził, że spółka nie posiada nieruchomości oraz wartości niematerialnych i prawnych. Jedyny jej majątek stanowi wyposażenie biura (oszacowana wartość – 2.000 zł) oraz należność w kwocie 15.017,30 zł wobec podmiotu: [...]. Spółka nie posiada akcji i udziałów, zapasów, środków finansowych i rachunków bankowych. Zobowiązania skarżącej stanowią kwotę 25.897.859,78 zł. Ponadto Spółka posiada zobowiązania z tytułu podatku od towarów i usług w wysokości 26.426.673 zł. Dokonując oceny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Skarżąca uprawdopodobniła bowiem w wystarczający sposób, że wykonanie decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Obowiązek zwrotu kwoty 7.136.063 zł, biorąc pod uwagę aktualną kondycję finansową spółki, w tym wysokość ciążących na niej zobowiązań, jak również fakt, iż praktycznie nie posiada ona majątku, daje podstawy do uznania, że wykonanie zaskarżonej decyzji może pogorszyć i tak trudną sytuację finansową spółki. Zaprzestanie prowadzenia działalności gospodarczej przez skarżącą może natomiast okazać się stanem trwałym i nieodwracalnym. W ocenie Sądu, argumentacja spółki zawarta we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w połączeniu z nadesłanymi na potrzeby rozpatrzenia wniosku o przyznanie prawa pomocy dokumentami świadczącymi o jej kondycji finansowej, wskazują, że wykonanie skarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki, a tym samym, że zachodzi konieczność zastosowania żądanej przez nią ochrony tymczasowej. W związku z powyższym, w oparciu art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.