V SA/Wa 1722/07

Referendarz sądowy Tomasz Zawiślak Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi G. M. J. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] marca 2007 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy oraz nakazania opuszczenia terytorium RP wobec braku przesłanek do udzielenia zgody na pobyt tolerowany; postanawia: - przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym tj. ustanowienia adwokata. Postanowieniem z dnia 25 lipca 2007r. przyznano skarżącemu G. M. J. prawo pomocy w zakresie wnioskowanym, tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Na rozprawie w dniu 3 grudnia 2007r. skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu wniosku, jak i w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż obecnie jest w procedurze uchodźczej i otrzymuje 70 złotych miesięcznie jako kieszonkowe na bieżące wydatki. Oświadczył, że nie posiada żadnego majątku, nieruchomości, zasobów pieniężnych, oszczędności, ani przedmiotów wartościowych. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi -Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Sytuacja materialna skarżącego jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Dokonując takiej oceny, kierowano się przede wszystkim tym, iż cudzoziemiec nie posiada wystarczającego źródła dochodu, które pozwoliłoby mu ponieść koszty związane z postępowaniem sądowym. Już sama okoliczność, iż otrzymuje pomoc od państwa polskiego świadczy o jego trudnej sytuacji materialnej. Jednocześnie podnieść należy, iż owa pomoc jest pożytkowana na wydatki związane z koniecznym utrzymaniem, zaś jej wysokość nie pozwala na czynienie oszczędności przeznaczonych na koszty sądowe, a tym bardziej na wydatki związane z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika. Ponadto wzięto pod uwagę, iż skarżący nie posiada nieruchomości, oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.