V SA/Wa 1734/09

Referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S. K. na postanowienie Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych z dnia [...] września 2009 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o odbyciu przymusowej służby wojskowej postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. S. K. wystąpił z wnioskiem – uzupełnionym na urzędowym formularzu PPF z 26 listopada 2009 r. – o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje wraz z żoną, nie posiada nieruchomości, oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Wnioskodawca oświadczył, iż zarówno on jak i jego żona uzyskują miesięczny dochód w wysokości około 640 zł netto z tytułu świadczeń emerytalnych. W uzasadnieniu wniosku podniósł, iż są z żoną osobami chorymi, w związku z czym ponoszą wydatki na leczenie. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Wskazać należy, iż zarówno sam wnioskodawca, jak i jego żona, nie posiadają wystarczających źródeł dochodu, które pozwoliłyby ponieść koszty związane z udziałem w postępowaniu sądowym bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania rodziny. Ponadto wzięto pod uwagę, iż wnioskodawca nie posiada oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.