V SA/Wa 1736/09

Referendarz sądowy Anna Michałowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi D. Ś. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia ... września 2009 r. Nr ... w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie przyznania uprawnień kombatanckich postanawia: -odmówić przyznania prawa pomocy w części tj. zwolnienia od opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł - za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzanym na skutek zgłoszonego żądania - D. Ś. pismem z dnia ... marca 2010 r. wystąpiła z prośbą o zwolnienie jej z ww. opłaty kancelaryjnej, wskazując iż jest inwalidką I grupy, chodzi o kulach. Ma małą emeryturę rolniczą w wysokości ... zł, której ledwo wystarcza na opłaty i lekarstwa. W dniu ... kwietnia 2010 r. skarżąca uzupełniła brak formalny wniosku poprzez złożenie go na urzędowym formularzu PPF. W jego uzasadnieniu oświadczyła, iż z nikim nie pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym, nie posiada nieruchomości, przedmiotów wartościowych ani oszczędności pieniężnych. Do wniosku załączyła decyzję z dnia ... marca 2010 r. potwierdzającą wysokość otrzymywanej emerytury oraz sposób jej wypłaty tj. na rachunek bankowy. W dodatkowym oświadczeniu złożonym na wezwanie skarżąca wskazała, iż nie posiada żadnego gospodarstwa ani kont bankowych, zamieszkuje u syna, jest na swoim utrzymaniu. Ponadto wskazała, iż nie jest w stanie uzupełnić wszystkich wymagań sądowych, gdyż chodzi o kulach. Wysyła 100 zł opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem. W dniu ... kwietnia 2010 r. na rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła żądana opłata kancelaryjna w wysokości 100zł. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest – zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami) – dalej ustawy p.p.s.a. - ponoszenie przez Strony kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy ze środków publicznych jest instytucją wyjątkową i następuje tylko w przypadkach określonych w cytowanej ustawie, po spełnieniu przez stronę określonych przesłanek. Przesłanki te są każdorazowo odnoszone do stanu majątkowego osoby ubiegającej się o przyznanie rzeczonego prawa. W myśl art. 245 §1 ustawy p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Zgodnie z §3 powołanego przepisu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego (...). Prawo pomocy w zakresie częściowym, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a., zostaje przyznane osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Określenie "gdy osoba fizyczna wykaże" oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Spełnienie tej przesłanki obliguje do przyznania prawa pomocy w stosownym zakresie. Osoba ubiegająca się o zwolnienie powinna zatem we wniosku o przyznanie prawa pomocy zawrzeć oświadczenie zawierające prawdziwe i dokładne dane o stanie rodzinnym, majątku i dochodach. W sprawie skarżąca oświadczyła, iż nie posiada rachunku bankowego i nie nadesłała wyciągu za okres ostatnich 6 miesięcy, do czego została zobowiązana zarządzeniem z dnia 20 kwietnia 2010 r. Zauważyć należy, iż z decyzji Prezesa KRUS z dnia ... marca 2010 r. wynika jednak, iż świadczenie emerytalne jest przekazywane skarżącej na rachunek bankowy. Ponadto skarżąca nie wskazała w dodatkowym oświadczeniu ile wynoszą jej miesięczne wydatki na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych tj. wyżywienie, ubranie, leczenie. Na zakończenie wskazać należy, iż w dniu ... kwietnia 2010 r. uiściła opłatę kancelaryjną w wysokości 100 zł, zatem uznać należało, iż posiadała środki finansowe na jej opłacenie. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.