V SA/Wa 1738/13

Referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 12 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności przypadających agencjom płatniczym w ramach Wspólnej Polityki Rolnej postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. J. J. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskodawca wskazał, iż gospodarstwo domowe prowadzi z żoną, nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. W rubryce nr 10 wniosku wskazał, że uzyskuje miesięczny dochód w wysokości 2.160 zł z tytułu renty strukturalnej wspólnie z żoną. W związku z tym, iż złożone oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych wnioskodawcy, zarządzeniem z dnia 22 sierpnia 2013 r. wezwano go do złożenia dodatkowego oświadczenia oraz nadesłania określonych dokumentów. Pismem z dnia 2 września 2013 r. wnioskodawca poinformował, iż nie jest w stanie przedłożyć faktur na lekarstwa i leczenie prywatne, w związku z czym uiszcza wpis sądowy w wysokości 200 zł. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest – stosownie do treści przepisu art. 199 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. Nr 270), dalej: p.p.s.a. – ponoszenie przez stronę kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie. Prawo pomocy stanowi wyjątek od tej zasady i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych stał się bezprzedmiotowy i jako taki podlega oddaleniu. Wskazać należy, iż wnioskodawca uiścił należny wpis od skargi, wobec czego uznać należało, iż był w stanie ponieść koszty sądowe bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania, zaś na obecnym etapie nie ciążą już na nim inne opłaty sądowe. Podnieść również należy, iż odmowa przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie nie spowoduje wstrzymania biegu sprawy oraz nie pozbawi strony możliwości wystąpienia z takim wnioskiem na dalszym jej etapie, jeżeli skarżący uzna i wykaże, że nie jest w stanie partycypować w ewentualnych innych kosztach postępowania sądowego. Mając zatem na uwadze powyższe oraz wobec tego, iż przepisy ustawy p.p.s.a. nie przewidują możliwości umorzenia postępowania z wniosku o prawo pomocy wobec jego bezprzedmiotowości, należało – na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. – orzec, jak w sentencji postanowienia.