V SA/Wa 174/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Joanna Zabłocka (spr.), Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska, Protokolant - Justyna Macewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 czerwca 2009 r. sprawy ze skargi E. K. na decyzję Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej Komisja Ścigania Zbrodni Przeciwko Narodowi Polskiemu z dnia ... listopada 2008 r. nr ... w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie potwierdzenia represji oddala skargę Wyrokiem z dnia 22 stycznia 2004r. o sygn. akt VSA 3344/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę E. K. na decyzję Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu z dnia ... lipca 2003r., nr ... w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie potwierdzenia, że E. K. na przełomie lat ... przebywał w więzieniu Urzędu Bezpieczeństwa w P. za działalność polityczną, związaną z walką o suwerenność i niepodległość. W uzasadnieniu wyroku podniesiono, że postępowanie w sprawie potwierdzenia, iż skarżący był pozbawiony wolności w w/w okresie za działalność polityczną bądź religijną związaną z walką o suwerenność i niepodległość toczyło się już trzeci raz i istnieje w tym zakresie ostateczna decyzja Ministra Sprawiedliwości z dnia ... maja 1997 r., odmawiająca E. K. potwierdzenia ww. okoliczności. W tej sytuacji ponowne wydanie decyzji merytorycznej byłoby możliwe wyłącznie po wzruszeniu w trybie nadzwyczajnym tej ostatecznej decyzji Ministra Sprawiedliwości, co nie miało miejsca. Pismem z dnia ... maja 2008r. uzupełnionym pismem z dnia ... lipca 2008r E. K. złożył do Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej wniosek o wydanie decyzji potwierdzającej okoliczności, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy o kombatantach. Decyzją z dnia ... września 2008r. nr ... Prezes Instytutu Pamięci Narodowej umorzył postępowanie wszczęte na wniosek wnioskodawcy z dnia ... lipca 2008r. wskazując, że z podobnym żądaniem E. K. zwrócił się do Prezesa Instytutu wcześniej, wnioskiem z dnia ... maja 1999r., i wówczas postępowanie to zostało zakończone decyzją Prezesa Instytutu z dnia ... października 2001r. umarzającą postępowanie w sprawie, w związku z wydaniem w tym przedmiocie ostatecznej decyzji przez Ministra Sprawiedliwości z dnia ... marca 1997r. Prezes Instytutu wyjaśnił również, iż z uwagi na to, że zakres kolejnego wniosku skarżącego z dnia ... grudnia 2002r. pokrywał się z zakresem wniosku z dnia ... maja 1999r., organ rozpatrujący sprawę ostateczną decyzją z dnia ... lipca 2003r. ponownie umorzył postępowanie w sprawie. Odnosząc się do powyższego Prezes Instytutu Pamięci Narodowej podniósł, że wydanie przez Ministra Sprawiedliwości w dniu ... marca 1997r. ostatecznej decyzji Nr ... powoduje, powstanie tzw. "res iudicata" czyli rzeczy osądzonej, a w związku z powyższym jedynym możliwym rozstrzygnięciem postępowania w sprawie, w związku z jego bezprzedmiotowością oraz przy braku przesłanek do zastosowania w sprawie nadzwyczajnego trybu postępowania jest jego umorzenie. Po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy decyzją z dnia ...listopada 2008r. nr ... Prezes Instytutu Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu działając na mocy art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz art. 8 ust. 2 lit. a ustawy z dnia 24 stycznia 1991r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego utrzymał w mocy decyzję własną z dnia ... września 2008r. W uzasadnieniu decyzji organ administracji opisał dotychczasowy przebieg postępowania, a odnosząc się do meritum sprawy wyjaśnił, że we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy E. K. nie podniósł żadnych zarzutów merytorycznych mogących wpłynąć na zmianę decyzji o umorzeniu postępowania. Pismami z dnia ... grudnia 2008r. E. K. wniósł skargę na decyzję Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu wnosząc o ponowne, wnikliwe i rzetelne rozpatrzenie sprawy oraz uznanie, że okres od ... grudnia 1944r. do ... 1945r. jest okresem zaliczanym do działalności kombatanckiej skarżącego i wynikającymi z tego uprawnieniami. Dalej E. K. wniósł ponadto aby w ramach prowadzonego postępowania sądowego zostały przeprowadzone dodatkowe dowody z dokumentów, które dotychczas nie były wykorzystane w sprawie. Po opisaniu charakteru swojej działalności w Armii Krajowej, w której działał pod pseudonimem KRUK, skarżący stwierdził, że fakt przetrzymywania w Areszcie Śledczym w P. potwierdzał i dalej potwierdza oświadczeniami co do prawdziwości tych wydarzeń. W odpowiedzi na skargę Prezes Instytutu Pamięci Narodowej –Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Dodatkowo wyjaśnił, że postępowanie w sprawie potwierdzenia, że w okresie od ... grudnia 1944r. do ... 1945r. E. K. przebywał w Areszcie Śledczym w P. za działalność polityczną związaną z walką o suwerenność i niepodległość toczy się obecnie po raz czwarty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jest niezasadna. Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych [Dz.U. nr 153, poz. 1269] oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.], dalej – p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając skargę sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem i to na dzień wydania decyzji. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd zwraca uwagę, iż sprawa E. K. w sprawie jego wniosku o potwierdzenie, że w okresie od ... grudnia 1944 do kwietnia 1945r. był pozbawiony wolności za działalność polityczną bądź religijną, związaną z walką o suwerenność i niepodległość została rozpoznana, skutkiem czego było wydanie w sprawie ostatecznej decyzji Ministra Sprawiedliwości z dnia ... maja 1997r. Występując w dniu ... maja 2008r. z prośbą o wydanie cyt: "...", skarżący w rzeczywistości wniósł o wydanie przez Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej decyzji potwierdzającej okoliczności, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy o kombatantach (pismo z dnia ... lipca 2008r., k-... akt sądowych). Dokonując analizy powyższego wniosku, w ocenie Sądu, Prezes Instytutu Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu decyzją z dnia ... listopada 2008r. prawidłowo orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji z dnia ... września 2008r. nr ... umarzającej postępowanie w sprawie potwierdzenia, że w okresie od dnia ... grudnia 1944r. do ... 1945r. E. K. przebywał w Areszcie Śledczym w P. za działalność polityczną związaną z walką o suwerenność i niepodległość, bowiem jak już wyżej wspomniano ten zakres przedmiotowy i podmiotowy sprawy został już rozstrzygnięty, o czym świadczy wydana w sprawie decyzja Ministra Sprawiedliwości z dnia ... marca 1997r. nr ... i utrzymująca ją w mocy decyzja z dnia ... maja 1997r. Sąd zwraca ponadto uwagę, iż w toku postępowania administracyjnego skarżący E. K. nie podniósł żadnych merytorycznych zarzutów odnoszących się m.in. do przyczyn umorzenia postępowania w sprawie, a tym samym wszczęte wnioskiem z dnia ... maja 2008r. przez skarżącego postępowanie, jako bezprzedmiotowe i pozbawione przesłanek do zastosowania w sprawie nadzwyczajnego trybu postępowania, w oparciu o przepisy prawa, winno podlegać umorzeniu. Nadto Sąd wyjaśnia, iż ponowne rozstrzygnięcie przez organ sprawy załatwionej wcześniej decyzją ostateczną jest możliwe tylko po uchyleniu pierwotnej decyzji w ustalonym przez prawo trybie; por. wyrok NSA z dnia 26 maja 1981 r., SA 895/81, ONSA nr 1, poz. 47: "1. Decyzja organu administracji państwowej, rozstrzygająca ponownie sprawę wcześniej rozstrzygniętą inną decyzją ostateczną tegoż organu, a nie stanowiąca o uchyleniu tej pierwotnej decyzji na podstawie odpowiednich przepisów k.p.a., byłaby dotknięta wadą określoną w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. (res iudicata)". Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, z mocy art. 151 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił skargę jako niezasadną.