V SA/Wa 1747/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak (spr.), Sędzia WSA - Marek Krawczak, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Protokolant sekretarz - Maryla Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2017 r. sprawy ze skargi S. sp. z o.o. z siedzibą w K. na informację Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; 1. stwierdza że ocena projektu została przeprowadzona z naruszeniem prawa i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy oraz przekazuję sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości, 2. zasądza od Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości na rzecz S. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w K. kwotę 697 zł (sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej jest ocena wniosku o dofinansowanie realizacji projektu złożonego przez S. Sp. z o.o. w K. (dalej jako: "skarżąca", "strona" lub "spółka") w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój na lata 2014-2020 (PO IR 2014-2020), Oś Priorytetowa III: Wsparcie innowacji w przedsiębiorstwach, Działanie: 3.3 Wsparcie promocji oraz internacjonalizacji innowacyjnych przedsiębiorstw, Poddziałanie: 3.3.3 Wsparcie MŚP w promocji marek produktowych – Go to Brand dokonana przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości (dalej jako: "PARP" lub "organ"). Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco: Skarżąca złożyła wniosek o dofinansowanie realizacji projektu pt. "Promocja nowoczesnego produktu usługi dostarczania oprogramowania do monitoringu i zdalnego nadzoru nad kamerami ..., poprzez realizację branżowego programu promocji IT/ICT", w ramach 3 konkursu. Wniosek otrzymał nr ... Pismem z ... lipca 2017r., nr ... organ poinformował spółkę, że wniosek o dofinansowanie realizacji projektu został oceniony negatywnie. Wskazano, że powodem odrzucenia wniosku o dofinansowanie jest brak spełnienia kryterium formalnego specyficznego: "Projekt zakłada realizację działań wymaganych w wybranym programie promocji". PARP wyjaśniła, że strona zaplanowała udział w 7 targach (Niemcy, Singapur, Wielka Brytania, Brazylia, Japonia, Korea Południowa i Hiszpania), jednak na żadnym z zaplanowanych targów na rynkach perspektywicznych nie przewidziano stoiska narodowego. W związku z powyższym wniosek o dofinansowanie nie został zakwalifikowany do oceny merytorycznej. Rozpoznając sprawę na skutek złożonego protestu PARP pismem z ... września 2017r., nr ... poinformowała stronę, że protest nie został uwzględniony, gdyż ocena wniosku została przeprowadzona prawidłowo. Organ przytoczył opis kryterium, którego niespełnienie było przyczyną odrzucenia projektu oraz zauważył, że zgodnie z Programem promocji branży (IT/ICT) przedsiębiorca, w trakcie trwania całego programu, zobowiązany jest do wzięcia udziału w przynajmniej sześciu (6) targach branżowych w charakterze wystawcy, przy czym przynajmniej jedno (1) z tych działań stanowić powinna impreza targowa na wybranym w ramach pkt. IV.A.1 rynku perspektywicznym, podczas której zostanie zorganizowane narodowe stoisko informacyjne. PARP wyjaśniła, że warunek wskazany w tym opisie nie został spełniony. Podkreśliła, że spółka w pkt. XI wniosku o dofinansowanie wskazała targi ... w Rio de Janeiro, których data rozpoczęcia to 1 października 2018r., a zakończenia to 31 grudnia 2018r. oraz ...w Japonii, których data rozpoczęcia to 1 kwietnia 2019r., a zakończenia to 30 czerwca 2019r. Zgodnie z Programem promocji branży IT/ICT - wersja z 1 marca 2017 r. dla imprezy targowej ... narodowe stoisko informacyjne będzie tylko w II kwartale 2018 r., a dla imprezy targowej ... narodowe stoisko informacyjne będzie tylko w IV kwartale 2017 r. Dlatego też PARP stwierdziła, że strona nie zaplanowała imprez targowych z zachowaniem § 4 ust. 1 ppkt 4 Regulaminu konkursu oraz pkt IV A. 2 Programu promocji branży IT/ICT- informacja dla przedsiębiorców wersja nr VI z dnia 1 marca 2017 r. Pismem z 2 października 2017 r. strona złożyła skargę na ww. rozstrzygnięcie wnosząc o uwzględnienie skargi i stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie miało istotny wpływ na wynik oceny oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję. Wniosła także o przeprowadzenie dowodów z dokumentów załączonych do skargi, na okoliczności wskazane w treści uzasadnienia i zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie: 1) art. 43 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1460 ze zm., dalej: ustawa wdrożeniowa) w zw. z § 7 ust. 1 i 3 Regulaminu konkursu poprzez niepoprawienie oczywistej omyłki z urzędu przez organ i przez jednoczesne niewezwanie strony do uzupełnienia lub poprawienia oczywistych omyłek, a przez to uniemożliwienia jednokrotnego – przewidzianego Regulaminem konkursu - uzupełnienia lub poprawienia wniosku o dofinansowanie, co w konsekwencji doprowadziło do negatywnej oceny projektu i jego niezakwalifikowanie do oceny merytorycznej; 2) art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej poprzez dowolną i arbitralną ocenę złożonego projektu, opierającą się na przyjęciu przez organ wykładni planowanego działania sprzecznej z opisem zadań 12 i 13, co przy jednoczesnym niewezwaniu spółki do uzupełnienia lub sprostowania oczywistych omyłek doprowadziło do naruszenia zasady przejrzystości i rzetelności wyboru projektu; 3) art. 37 ust. 2 ustawy wdrożeniowej w zw. z § 9 ust. 1 i 2 Regulaminu konkursu w zw. z treścią Załącznika nr 1 do Regulaminu konkursu poprzez przyjęcie, że sporne kryterium nie zostało spełnione, podczas gdy nie wszystkie zadania i działania promocyjne przewidziane w projekcie są niezgodne z zakresem programu promocji, o których mowa w Regulaminie konkursu, a przez to kryterium nie powinno zostać uznane za niespełnione; 4) art. 56 ust. 2 ustawy wdrożeniowej poprzez nieuwzględnienie protestu mimo, że organ dopuścił się naruszeń zasady przejrzystości i rzetelności wyboru projektu, nie wezwał strony do uzupełnienia lub poprawienia oczywistych omyłek, gdyż uniemożliwił jednokrotne - przewidziane Regulaminem – uzupełnienie lub poprawienie wniosku o dofinansowanie, co w konsekwencji doprowadziło do negatywnej oceny projektu i jego niezakwalifikowanie do oceny merytorycznej; 5) art. 57 ustawy wdrożeniowej poprzez znaczne przekroczenie ustawowego 21-dniowego terminu do rozpatrzenia protestu. W uzasadnieniu skargi skarżąca rozwinęła powyższe zarzuty. W odpowiedzi na skargę PARP wniosła o oddalenie skargi. Podczas rozprawy w dniu 10 listopada 2017 r. sąd dopuścił i przeprowadził dowody z rozstrzygnięć PARP z ... i ... października 2017 r., z których wynika, że organ w podobnych do strony sprawach stwierdzał, że formalna ocena wniosku nie została przeprowadzona prawidłowo. Pełnomocnik skarżącej podniósł zarzut naruszenia zasady równego traktowania uczestników konkursu. Pismem z 17 listopada 20117 r. pełnomocnik organu wypełniając obowiązek nałożony postanowieniem sądu wydanym na rozprawie ustosunkował się do treści dopuszczonych na rozprawie dokumentów. Wyjaśnił, że skarżąca w proteście wskazywała jedynie na oczywistą omyłkę w treści wniosku o dofinansowanie i wezwała PARP do jej usunięcia. Skarżąca natomiast nie wskazała żadnych dowodów czy dokumentów, których przeprowadzenie byłoby konieczne i wskazane dla prawidłowej oceny projektu. Spółka na etapie składania protestu (jak również w skardze) w żaden sposób nie uwiarygodniła, że deklarowany zamiar uczestniczenia w targach w ramach stoisk narodowych zostanie zrealizowany, np. poprzez przedstawienie dowodu na uczestnictwo (zgłoszenie udziału) w targach ... w Rio de Janeiro, w ramach których narodowe stoisko zaplanowano do realizacji w obecnym IV kwartale 2017 r. W rezultacie organ rozpatrując zarzuty podniesione w proteście w oparciu o treść § 7 ust. 5 Regulaminu konkursu nie znalazł podstaw do stwierdzenia, że doszło do oczywistej omyłki, a zatem że istnieją podstawy do uwzględnienia protestu. Dodatkowo wyjaśnił, że w sprawie nie została naruszona zasada równego traktowania uczestników konkursu, gdyż podniesiony w proteście argument oczywistej omyłki, w świetle § 7 ust. 5 Regulaminu konkursu nie mógł zostać uwzględniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 61 ustawy wdrożeniowej w zw. z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017r., poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.). W myśl art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego, skoro w przepisach tych przewidziano uwzględnienie skargi w wypadku stwierdzenia, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1. Wprowadzając w art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy wdrożeniowej kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 50, że do postępowań w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w k.p.a. Z drugiej strony może budzić wątpliwości kwestia dopuszczalnej sądowej oceny procesu weryfikacji wniosków o dofinansowanie zamierzonych przedsięwzięć. Praktyka sądów administracyjnych wypracowana na podstawie ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2014 r., poz. 1649 ze zm.) wskazywała, że przy interpretacji przepisów ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, przyjąć należy stanowisko, które dopuszcza możliwość posługiwania się, w ramach sądowej kontroli ocen projektów ubiegających się o dofinansowanie – postanowieniami systemu realizacji programu, łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego. W ocenie sądu tę wypracowaną praktykę należy stosować także w odniesieniu do rozpoznawania spraw na podstawie ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020, z uwzględnieniem zmian wskazanych w tej ustawie. Uznać zatem należy, że prawo jako wzorzec kontroli sądowej, wedle którego badana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy prawa wspólnotowego, i ustawy, ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego. Kontrolując w takim zakresie legalność oceny projektu dokonanej przez PARP, jak również legalność działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w informacji z ... września 2017 r., stwierdzić wypada, że nie odpowiadają one prawu. Ocena sądu sprowadza się do zbadania zgodności postępowania PARP z prawem, w tym zgodności m.in. z: - ustawą z 11 lipca 2014r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 – 2020; - Regulaminem konkursu w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014-2020, Oś priorytetowa: III. Wsparcie innowacji w przedsiębiorstwach, Działanie: 3.3. Wsparcie promocji oraz internacjonalizacji innowacyjnych przedsiębiorstw, Poddziałanie: 3.3.3. Wsparcie MŚP w promocji marek produktowych – Go to Brand, Nr konkursu: 3 (dalej: Regulamin konkursu); - Kryteriami wyboru wraz z podaniem ich znaczenia stanowiącymi załącznik do Regulaminu konkursu. Dokonując oceny zaskarżonej informacji w pierwszej kolejności należy zauważyć, że wniosek skarżącej nie spełnił kryterium formalnego specyficznego nr 1 "Projekt zakłada realizację działań wymaganych w wybranym programie promocji". Kryterium to oceniane jest 0/1 (Tak/Nie) i wymaganą oceną jest ocena "Tak". Zatem uzyskanie oceny "Nie" oznacza, że projekt musiał zostać wykluczony z dalszej oceny (patrz § 9 ust. 2 pkt 2), tak jak to zostało uczynione z projektem spółki W opisie kryterium nr 1 wskazano, że cyt. "Celem realizacji poddziałania jest udzielenie wsparcia przedsiębiorcom zamierzającym uczestniczyć w programie promocji. Aby projekt mógł zostać uznany za zgodny z ww. kryterium musi dotyczyć: - programu promocji oraz typów działań promocyjnych określonych w Regulaminie konkursu; - działań promocyjnych/imprez wystawienniczych/targów uwzględnionych w danym programie promocji (zgodność musi być zachowana zarówno w odniesieniu do rodzaju działań promocyjnych/imprez wystawienniczych/targów, jak i terminu ich przeprowadzenia); - co najmniej minimalnej wymaganej liczby działań promocyjnych/imprez wystawienniczych/targów określonej w danym programie promocji. Ocenie podlega, czy wniosek obejmuje realizację wymaganych w wybranym programie promocji: a) działań obligatoryjnych; b) działań fakultatywnych. Kryterium będzie uznane za niespełnione w szczególności w przypadku, kiedy wszystkie zadania i działania promocyjne przewidziane w projekcie będą niezgodne z zakresem programu promocji, o których mowa w Regulaminie konkursu". W myśl § 4 ust. 1 pkt 4 Regulaminu konkursu dofinansowaniu będą podlegały projekty dotyczące uczestniczenia przez wnioskodawców w działaniach promocyjnych przewidzianych w programach promocji, w celu promowania marek produktowych (wyrobów/usług), które mają szansę stać się markami rozpoznawalnymi na rynkach zagranicznych oraz promowania Marki Polskiej Gospodarki. Przedmiot projektu musi dotyczyć co najmniej obligatoryjnych rodzajów działań promocyjnych określonych w danym programie promocji oraz co najmniej minimalnej liczby tych działań wskazanej w danym programie promocji. W Programie promocji branży IT/ICT-informacja dla przedsiębiorców wersja nr VI z 1 marca 2017 r. (dalej: Program promocji) wskazano w pkt IV.A (Działania promocyjne przewidziane w programie promocji dla przedsiębiorców; Zakres działań obligatoryjnych, w których muszą wziąć udział przedsiębiorcy korzystający z programu), że przedsiębiorca zobowiązany jest wybrać przynajmniej jeden z poniższych pozaunijnych rynków perspektywicznych, który będzie zgodny ze strategią ekspansji firmy: a. Brazylia, b. Japonia, c. Korea Południowa, d. Stany Zjednoczone Ameryki Północnej (USA), e. Iran, f. Izrael, g. Zjednoczone Emiraty Arabskie (ZEA) (pkt IV.A.1. Programu promocji). Natomiast w pkt IV.A.2. Programu promocji wyjaśniono, że przedsiębiorca, w trakcie trwania całego programu, zobowiązany jest do wzięcia udziału w przynajmniej sześciu (6) targach branżowych (tab. 1 i 2) w charakterze wystawcy, przy czym przynajmniej jedno (1) z tych działań stanowić powinna impreza targowa na wybranym w ramach pkt.IV.A.1 rynku perspektywicznym, podczas której z ostanie zorganizowane narodowe stoisko informacyjne. W sprawie niewątpliwie ustalono, że skarżąca chciała wziąć udział w 7 (siedmiu) targach branżowych w charakterze wystawcy (Niemcy, Singapur, Wielka Brytania, Brazylia, Japonia, Korea Południowa i Hiszpania – patrz pkt XI, zadanie: 8, 9, 11, 12, 13, 14, 16), przy czym w żadnym z zaplanowanych targów na rynkach perspektywicznych w okresie kiedy strona będzie brała udział w targach nie przewidziano stoiska narodowego. Spółka we wniosku wskazała targi ... w ... (pkt XI, zadanie 12), w których zamierzała wziąć udział w okresie od 1 października 2018r. do 31 grudnia 2018 r. (wskazane daty to daty rozpoczęcia i zakończenia zadania) oraz IT WEEK w Japonii (pkt XI, zadanie 13), których data rozpoczęcia zadania to 1 kwietnia 2019r., a zakończenia zadania to 30 czerwca 2019r. W kontekście powyższego PARP zasadnie zauważyła, że dla imprezy targowej ... narodowe stoisko informacyjne będzie tylko w II kwartale 2018 r., a dla imprezy targowej ... narodowe stoisko informacyjne będzie tylko w IV kwartale 2017 r. Jednakże PARP nie zwróciła uwagi, że zapisy pkt XI (zadanie 12 i 13) wniosku odnoszące się do dat uczestnictwa strony w imprezie targowej nie są spójne z treścią opisu tego zadania. W opisie tych dwóch zadań jednoznacznie wskazano, że cyt. "Jest to impreza targowa, w ramach której zostanie zorganizowane 50m2 narodowe stoisko promocyjno-informacyjne polskiej branży IT/ICT". Natomiast w odniesieniu do targów w Brazylii dodano, że jest to cyt. "impreza dedykowana dla pozyskania rynku Brazylii", a w odniesieniu do targów w Japonii znalazł się zapis, że jest to cyt. "impreza dedykowana dla pozyskania rynku Japonii". Tym samym w samym wniosku o dofinansowanie znajdują się określone niejasności, które w ocenie sądu wymagają wyjaśnienia. Zgodnie bowiem z § 8 pkt 6 Regulaminu konkursu w przypadku, gdy do oceny spełnienia kryteriów wyboru projektów niezbędne okaże się złożenie przez wnioskodawcę dodatkowych informacji lub dokumentów innych, niż wymienione we wniosku o dofinansowanie, KOP może, w uzasadnionych okolicznościach, wezwać wnioskodawcę do ich złożenia. W sprawie w ocenie sądu takie okoliczności zaistniały, gdyż sam wniosek zawierał określone nieścisłości, które wymagały wyjaśnienia. I skoro organ w podobnych sprawach (patrz dowody przeprowadzone na rozprawie) korzystał z uprawnień wynikających z powyżej cytowanego zapisu Regulaminu konkursu, to również w tej sprawie winien z tych uprawnień skorzystać. Powyższe bowiem zgodne jest z zasadą równego traktowania uczestników konkursu będących w analogicznej sytuacji prawnej i faktycznej. W tym miejscu sąd nie zgadza się z twierdzeniem pełnomocnika organu wskazującym, że strona winna w proteście przedstawić dowody świadczące o chęci wzięcia udziału w targach w ramach stoisk narodowych, np. poprzez przedstawienie dowodu na uczestnictwo (zgłoszenie udziału). Po pierwsze brak jest podstaw aby w proteście przedstawiać nowe dowody, które były nieznane przez oceniających wniosek, a po wtóre organ nie zauważa, że z rozstrzygnięć z których sąd przeprowadził dowód nie wynika aby inne strony taki dowód przedstawiły. Więcej z rozstrzygnięć z ... października 2017 r. nr ... i z ... października 2017 r., nr ... wynika wprost, że organ analizował jedynie opis zadania i porównywał go z datami, które wnioskodawcy wskazywali we wniosku o dofinansowanie. Analiza ta pozwalała PARP na stwierdzenie istniejących wątpliwości. Co więcej z rozstrzygnięcia z ... października 2017 r., nr ... jednoznacznie wynika, że wniosek spółki M. sp. z o.o. w P. zawierał analogiczny zapis do zapisu wniosku o dofinansowanie złożonego przez skarżącą. Mianowicie organ w rozstrzygnięciu z ... października 2017r. przytoczył zapis wniosku, który brzmi cyt. "jest to impreza targowa, w ramach której zostanie zorganizowane 50m2 narodowe stoisko promocyjno-informacyjne polskiej branży IT/ICT". Tym samym zapisy wniosku spółki M.sp. z o.o. w P. są identyczne z zapisami wniosku skarżącej. Dlatego też sąd mając na uwadze powyższe stwierdza, że dokonana ocena wniosku jest nieprawidłowa, gdyż organ winien w takim jak przedmiotowa spraw wypadku również uwzględnić protest skarżącej i następnie wezwać ją na podstawie § 8 pkt 6 Regulaminu konkursu do złożenia wyjaśnień w kwestii spójności zapisów opisów poszczególnych zadań, terminów ich realizacji z zapisami programu branżowego IT/ICT. Powyższe jest zgodnie z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, który stanowi, że właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. W sprawie natomiast powyższego nie zapewniono, gdyż w tych samych okolicznościach faktycznych i prawnych wniosek strony został oceniony na etapie protestu w inny sposób niż wniosek innych podmiotów ubiegających się o dofinansowanie. Podkreślenia w tym miejscu wymaga także, że realizacja zasady równości wymaga, aby wszyscy uczestnicy postępowania w takim samym stanie faktycznym i prawnym byli traktowani w identyczny sposób, który to sposób postępowania jest zgodny z przepisami prawa. W sprawie wszystkie te elementy zostały spełnione, gdyż także sposób postępowania (wezwanie strony na podstawie § 8 ust. 6 Regulaminu konkursu) jest dopuszczalny dokumentacją konkursową. Dlatego też sąd uznał zarzut naruszenia zasady równego traktowania uczestników konkursu zgłoszony na rozprawie za zasadny. Pozostałe zarzuty skargi sąd uznaje za niezasadne, gdyż przede wszystkim powyższej nieścisłości nie mogły zostać usunięte na podstawie § 7 Regulaminu konkursu "Sposób uzupełniania we wniosku o dofinansowanie braków formalnych lub poprawiania w nim oczywistych omyłek". W myśl bowiem § 7 ust. 5 Regulaminu konkursu uzupełnienie wniosku o dofinansowanie lub poprawienie w nim oczywistej omyłki dotyczy: 1) braku lub błędów w oświadczeniu o złożeniu wniosku o dofinansowanie w Generatorze Wniosków, niezgodności podpisów z reprezentacją, nieczytelności podpisów, braków w pieczęciach; 2) podania informacji niezgodnych z dokumentem rejestrowym w pkt II oraz w pkt VII wniosku o dofinansowanie; 3) błędnego określenia kwoty podatku VAT w pkt XI Harmonogram rzeczowo-finansowy oraz XIII Źródła finansowania projektu wniosku o dofinansowanie – możliwość poprawy dotyczy niespójności podanych kwot z informacją o możliwości lub o braku możliwości odzyskiwania podatku VAT zawartą w pkt II Wnioskodawca – informacje ogólne wniosku o dofinansowanie; 4) błędów w pkt XIII Źródła finansowania projektu – możliwość poprawy dotyczy niespójności z informacjami zawartymi w pkt XI Harmonogram rzeczowo-finansowy wniosku o dofinansowanie; 5) niespójności z informacjami ujętymi w pkt VIII wniosku o dofinansowanie – możliwa jest poprawa w zakresie zaklasyfikowania przez wnioskodawcę wpływu projektu na realizację zasad horyzontalnych (np. wpływ pozytywny lub neutralny), tak, by klasyfikacja odpowiadała informacjom zawartym w uzasadnieniu. Tym samym przepis ten określa omyłki, które mogą być uzupełniane na podstawie tego zapisu Regulaminu konkursu. Natomiast uchybienia stwierdzone we wniosku o dofinansowanie nie mieszczą się w powyżej zacytowanym katalogu dotyczącym uzupełnień wniosku o dofinansowanie lub poprawiania w nim oczywistych omyłek. Bezzasadny jest także zarzut naruszenia art. 37 ust. 2 ustawy wdrożeniowej w zw. z § 9 ust. 1 i 2 Regulaminu konkursu. Sąd przyznaje, że istotnie w opisie kryterium znajduje się zapis, cyt. "Kryterium będzie uznane za niespełnione w szczególności w przypadku, kiedy wszystkie zadania i działania promocyjne przewidziane w projekcie będą niezgodne z zakresem programu promocji, o których mowa w Regulaminie konkursu". Jednakże nie oznacza to, jak sugeruje skarżąca, że wszystkie zadania i działania promocyjne przewidziane w projekcie muszą być niezgodne z zakresem programu promocji aby uznać je za niespełnione. Twierdzenie skarżącej, nie uwzględnia bowiem pozostałych zapisów dokumentacji konkursowej. W szczególności jest wyrwane z całego kontekstu. Zgodnie bowiem z opisem tego kryterium aby projekt mógł zostać uznany za zgodny z ww. kryterium musi dotyczyć m.in. co najmniej minimalnej wymaganej liczby działań promocyjnych/imprez wystawienniczych/targów określonej w danym programie promocji. Ocenie podlega, czy wniosek obejmuje realizację wymaganych w wybranym programie promocji m.in. działań obligatoryjnych. Argumentacja strony także nie uwzględnia zapisu § 4 ust. 1 pkt 4 Regulaminu, który w zdaniu drugim wskazuje, że przedmiot projektu musi dotyczyć co najmniej obligatoryjnych rodzajów działań promocyjnych określonych w danym programie promocji oraz co najmniej minimalnej liczby tych działań wskazanej w danym programie promocji. Minimalne obligatoryjne wymogi zostały określone w pkt IV.A.2 Programu promocji i polegają na wzięciu udziału w przynajmniej sześciu targach branżowych w charakterze wystawcy, przy czym przynajmniej jedno z tych działań stanowić powinna impreza targowa podczas której zostanie zorganizowane narodowe stoisko informacyjne. Tym samym w ocenie sądu powyższy zapis zawarty w Kryteriach wyboru projektu należy interpretować w ten sposób, że strona musi spełnić minimalne obligatoryjne wymogi dla działań promocyjnych i w wypadku spełnienia tych minimalnych wymogów oraz dodatkowo wskazania w projekcie także zadań i działań promocyjnych niezgodnych z zakresem programu promocji, to wówczas kryterium to należy uznać za spełnione, gdyż minimalne wymogi, o których mowa w Kryteriach wyboru projektów i Regulaminie konkursu zostały wypełnione. Innymi słowy dla oceny tego kryterium nie mają znaczenia zadania i działania promocyjne przewidziane w projekcie niezgodne z zakresem programu promocji, w wypadku gdy spełnione są minimalne wymagania. Na zakończenie sąd wskazuje również, że podnoszony zarzut przekroczenia czasu na rozpoznanie protestu nie miał i mógł mieć, w realiach sprawy, wpływu na merytoryczne rozpoznanie sprawy. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że wskazywany w skardze termin 21 dni na ocenę protestu wynikający z art. 57 ustawy wdrożeniowej, został wprowadzony ustawą z 7 lipca 2017 r. o zmianie ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1475) i obowiązuje dopiero od 2 września 2017r. W myśl natomiast art. 21 tej ustawy do procedury odwoławczej wszczętej na podstawie ustawy zmienianej w art. 1 (wdrożeniowej) i niezakończonej do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe. Tym samym art. 57 ustawy wdrożeniowej, w brzmieniu obowiązującym dla sytuacji skarżącej przewidywał 30 dniowy termin na rozpoznanie protestu, gdyż zgodnie z tym przepisem właściwa instytucja, rozpatruje protest, weryfikując prawidłowość oceny projektu w zakresie kryteriów i zarzutów w terminie nie dłuższym niż 30 dni, licząc od dnia jego otrzymania. Co więcej termin ten może ulec przedłużeniu, o czym stanowi art. 54 ust. 3 ustawy wdrożeniowej, który stanowi, że w przypadku wniesienia protestu niespełniającego wymogów formalnych, o których mowa w ust. 2, lub zawierającego oczywiste omyłki, właściwa instytucja wzywa wnioskodawcę do jego uzupełnienia lub poprawienia w nim oczywistych omyłek, w terminie 7 dni, licząc od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia protestu bez rozpatrzenia. Przy czym na podstawie ust. 5 wezwanie, o którym mowa w ust. 3, wstrzymuje bieg terminu, o którym mowa w art. 57 ustawy wdrożeniowej. W sprawie z dokumentów załączonych do odpowiedzi na skargę taka sytuacja miała miejsce, gdyż spółka złożyła do PARP protest od wyników oceny pismem z 27 lipca 2017 r. Pismo to wpłynęło do PARP dnia 2 sierpnia 2017 r. i zawierało nieprawidłowości w postaci braku dołączenia do protestu dokumentów świadczących o reprezentacji spółki. Dlatego też PARP była zobowiązana do wezwania strony pismem z 3 sierpnia 2017 r. do uzupełnienia protestu. Uzupełnienie wpłynęło do organu w dniu 14 sierpnia 2017r. (pismo strony z 10 sierpnia 2017 r.). W rezultacie PARP rozpatrzyła protest w terminie i pismem z ... września 2017 r. poinformowała spółkę o jego wynikach. Na marginesie sąd wskazuje, że samo w sobie przekroczenie terminu do rozpoznania protestu i tak nie może przyczynić się do uwzględnienia skargi. Reasumując sąd dokonując kontroli podjętego w sprawie rozstrzygnięcia stwierdza, że ocena projektu został przeprowadzona w sposób nieprawidłowy, z przyczyn podanych powyżej. Organ ponownie rozpoznając sprawę zobowiązany będzie wezwać stronę do złożenia wyjaśnień w kwestii spójności zapisów opisów poszczególnych zadań z terminami ich realizacji w kontekście zapisów programu branżowego IT/ICT. Następnie po udzieleniu wyjaśnień przez skarżącą winien podjąć stosowną decyzję w tym zakresie. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na zasadzie art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a) ustawy wdrożeniowej stwierdził, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez PARP. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. i art. 205 § 1 i 2 p.p.s.a i w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit c) rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015, poz. 1800 ze zm.). Na łączną kwotę ... zł przysługujących do zwrotu stronie kosztów postępowania sąd zaliczył ... zł tytułem uiszczonego wpisu stałego od skargi, ... zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego oraz ... zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.