V SA/Wa 1750/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: asesor WSA Joanna Gierak - Podsiadły po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. N. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania wizy pobytowej krajowej; postanawia: -zawiesić postępowanie; W dniu 16 maja 2008 r. doradca – K. N. złożyła w imieniu K. N., obywatela [...] (przebywającego w kraju swojego pochodzenia) skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] kwietnia 2008 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału V z 2 lipca 2008 r. osoba reprezentująca skarżącego, która podpisała się również pod treścią skargi, została zobowiązana do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, przez: wykazanie, iż spełnia wymogi dla pełnomocnika procesowego określone w art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., oraz złożenie pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącego przed sądami administracyjnym, albo osobiste podpisanie skargi przez skarżącego. Jednocześnie w wezwaniu z 3 lipca 2008 r., stanowiącym wykonanie ww. zarządzenia, zwrócono się do pełnomocnika skarżącego z zapytaniem – jeżeli nie spełnia wymogów dla pełnomocnika procesowego – czy jest pełnomocnikiem do doręczeń strony skarżącej. W dniu 10 lipca 2008 r. do akt sądowych wpłynęła informacja o wypowiedzeniu przez skarżącego z dniem 6 lipca 2008 r. pełnomocnictwa udzielonego K. N. W dniu 16 lipca 2008 r. do akt sądowych wpłynęła natomiast odpowiedź na powyższe wezwanie Sądu. W piśmie z tej samej daty K. N. wskazała, że do złożenia i podpisania skargi została upoważniona przez skarżącego w dniu 16 marca 2008 r. na mocy udzielonego jej przed Konsulem RP w [...] pełnomocnictwa. Następnie wyjaśniła, iż pełnomocnictwo to zostało jej z dniem 6 lipca 2008 r. wypowiedziane. W związku z powyższym adres pełnomocnika wskazany w skardze nie stanowi adresu do korespondencji skarżącego. Z załączonego pełnomocnictwa dla K. N. wynika, iż została ona umocowana do reprezentowania cudzoziemca przed wszelkiego rodzaju "urzędami administracji publicznej i państwowej oraz sądami powszechnymi" w Polsce. Z pełnomocnictwa tego wynika również, że ww. pełnomocnik prowadzi Kancelarię Doradztwa [...], przy czym nie wynika, aby osoba ta była adwokatem lub radcą prawnym. W dniu 16 lipca 2008 r. do akt sądowych wpłynęło również pismo procesowe żony skarżącego – B. N., w którym osoba ta podała adres dla doręczeń skarżącego w Polsce i zwróciła się o uwzględnienie tego adresu w sprawie. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału V z 17 lipca 2008 r. ponownie zwrócono się o uzupełnienie braku formalnego skargi, tym razem kierując wezwanie do skarżącego -na adres podany przez jego żonę jako adres do korespondencji w Polsce- i zobowiązując skarżącego do osobistego podpisania skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Korespondencja ta została podjęta w dniu 8 sierpnia 2008 r. przez dorosłego domownika (k. 31 akt sąd.) i pozostała bez odpowiedzi ze strony skarżącego. Mając na względzie, iż w powyższym wezwaniu wyznaczono 7 dni na uzupełnienie braku formalnego skargi, w sytuacji gdy skarżący przebywa za granicą i nie ma w kraju przedstawiciela, na podstawie zarządzenia sędziego sprawozdawcy z 11 września 2008 r. ponownie wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, wyznaczając tym razem 2 miesiące od dnia doręczenia wezwania na dokonanie tej czynności pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie, na podstawie ww. zarządzenia, pouczono skarżącego, iż osoba, która podpisała się pod treścią skargi w świetle art. 35 p.p.s.a. nie mogła reprezentować go w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Nadto, zwrócono się do skarżącego o wskazanie pełnomocnika dla doręczeń i adresu dla doręczeń w Polsce, informując przy tym o piśmie procesowym małżonki skarżącego z 16 lipca 2008 r., w którym osoba ta wskazała adres dla doręczeń skarżącego. Zwrócono się także do skarżącego o wskazanie, czy B. N. jest jego pełnomocnikiem procesowym w sprawie, jeśli tak – zobowiązano do złożenia pełnomocnictwa dla tej osoby. Korespondencja Sądu została skierowana do skarżącego na adres w Polsce podany przez małżonkę skarżącego, będący jedynym adresem dla doręczeń skarżącego znanym Sądowi. W dniu 12 września 2008 r. przesyłka ta została podjęta przez żonę skarżącego. W wyznaczonym terminie 2 miesięcy wezwanie Sądu nie zostało wykonane, pozostało bez jakiekolwiek odpowiedzi skarżącego. Dodatkowo należy podać, iż przy piśmie z 13 sierpnia 2008 r. Urząd do Spraw Cudzoziemców przesłał faks otrzymany z Ambasady RP w [...] potwierdzający doręczenie skarżącemu oryginału skarżonej decyzji w dniu 24 lipca 2008 r. oraz kopię pełnomocnictwa udzielonego przez cudzoziemca jego żonie. Z przesłanego pisma Konsula RP w [...] datowanego na 4 sierpnia 2008 r. wynika, iż w dniu 24 lipca 2008 r. cudzoziemiec stawił się do urzędu konsularnego w celu ustanowienia pełnomocnictwa dla żony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga, iż zgodnie z art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Kierując się treścią tego artykułu wskazać trzeba, iż K. N. nie mogła być pełnomocnikiem procesowym skarżącego. Osoba ta nie wykazała przede wszystkim, że spełnia wymogi dla pełnomocnika procesowego. Nadto, z udzielonego jej pełnomocnictwa nie wynika, aby była upoważniona do działania przed sądami administracyjnymi. Tym samym Sąd uznał, iż wniesiona przez tą osobę skarga zawiera brak formalny wymagający uzupełnienia przez podpis skarżącego. W skardze jako adres do korespondencji wskazano adres Kancelarii K. N. Nie podano adresu skarżącego. W tej sytuacji Sąd przyjął, iż korespondencję do skarżącego przebywającego za granicą należy skierować na podany przez jego żonę adres do korespondencji w Polsce. Skarżący na wezwanie Sądu wysłane pod ten adres jednak nie zareagował i nie potwierdził, iż adres ten należy traktować jako jego adres dla doręczeń. Tym samym Sąd nie mógł uznać, iż wezwanie skierowane do skarżącego zobowiązujące go do uzupełnienia braku formalnego skargi zostało mu skutecznie doręczone. Nie mógł też -z tego samego powodu- zastosować wobec skarżącego rygoru wynikającego z art. 299 § 2 p.p.s.a. W tym miejscu Sąd wyjaśnia, iż stosownie art. 46 § 2 p.p.s.a. strona ma obowiązek podać w pierwszym piśmie w sprawie miejsce zamieszkania, a w razie jego braku – adres do doręczeń. Strona ma również obowiązek zawiadamiać sąd o każdej zmianie swojego zamieszkania, adresu do doręczeń, o czym stanowi art. 70 § 1 p.p.s.a. W razie zaś zaniedbania tego obowiązku, zgodnie z § 2 art. 70 p.p.s.a., pismo pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, chyba że nowy adres jest sądowi znany. O powyższym obowiązku i skutkach jego niedopełnienia sąd powinien pouczyć stronę przy pierwszym doręczeniu. Sąd wyjaśnia także, iż zgodnie z art. 299 § 1 i 2 p.p.s.a., strona zamieszkała za granicą, jeżeli nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy, obowiązana jest wraz z wniesieniem skargi ustanowić pełnomocnika do doręczeń. W razie niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w § 1, pisma w postępowaniu sądowym pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia. W niniejszej sprawie skarżący nie wypełnił obowiązków wynikających z powyższych przepisów. Zauważyć jednak trzeba, iż skarżący o obowiązkach spoczywających na nim, nie został w postępowaniu sądowoadministracyjnym pouczony. Wobec braku aktywności skarżącego, nie można bowiem stwierdzić, czy wezwanie skierowane do skarżącego (zawierające odpowiednie pouczenia Sądu o ww. przepisach) faktycznie zostało mu doręczone. Jednocześnie Sąd wyjaśnia, iż nie mógł uznać małżonki skarżącego za pełnomocnika procesowego w niniejszej sprawie na podstawie kopii pełnomocnictwa dla tej osoby przekazanej przez organ. W szczególności zaznaczyć trzeba, iż z treści tego umocowania nie wynika, aby osoba ta była upoważniona do reprezentowania skarżącego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, czy sądami administracyjnymi. W konsekwencji, tj. ze względu na brak adresu skarżącego, Sąd nie ma możliwości doręczenia zainteresowanemu wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi. Dlatego też za konieczne uznał zawieszenie postępowania w sprawie. Postępowanie to zostanie podjęte, gdy ustanie przyczyna zawieszenia poprzez np. wskazanie przez skarżącego adresu dla doręczeń, czy ustanowienie pełnomocnika procesowego. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 125 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (w myśl którego sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli na skutek braku lub wskazania złego adresu skarżącego lub niewykonania przez skarżącego innych zarządzeń nie można nadać sprawie dalszego biegu), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał za zasadne orzec jak w sentencji.