V SA/Wa 1752/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący - Asesor WSA - Danuta Dopierała po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.A. na decyzję Prezesa Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców z dnia [...] marca 2007 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: - zwrócić skarżącemu K.A. wpis sądowy od skargi w kwocie [...] zł. (sto złotych), z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wpisany do rejestru opłat sądowych pod poz. [...], w dniu [...] kwietnia 2007 r. Postanowieniem z 9 października 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, odrzucił skargę [...] na decyzję Prezesa Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców z uwagi na nie uzupełnienie braku formalnego skargi w zakreślonym terminie. Jednocześnie, wskazać należy iż wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł został wniesiony w dniu 25 kwietnia 2007 r. (dowód uiszczenia wpisu - karta nr 12 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 232 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.] - dalej: p.p.s.a., sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego, jeżeli odrzucenie lub cofnięcie nastąpiło przed wysłaniem odpisu skargi - organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, a także odpisu środka odwoławczego albo skargi o wznowienie postępowania innym stronom. Mając na uwadze treść wskazanej regulacji, Sąd nakazał zwrot wpisu uznając, iż konstrukcja przepisu art. 232 § 1 pkt 1 - sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego, jeżeli odrzucenie lub cofnięcie nastąpiło przed wysłaniem odpisu skargi organowi (...) - odpowiada także sytuacjom, gdy skarga została wniesiona do sądu administracyjnego w trybie art. 54 § 1 i 2 cyt. ustawy, tj. za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, tak jak to ma miejsce w niniejszej sprawie. W tej sytuacji, mając na względzie postanowienie Sądu z 9 października 2007 r. o odrzuceniu skargi oraz na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. w zw. z art. 232 § 2 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji wyroku.