V SA/Wa 1758/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska, Sędzia WSA - Joanna Zabłocka, Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak (spr.), Protokolant st. specjalista - Małgorzata Broniarek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 września 2013r. sprawy ze skargi Instytutu [...] w [...] na informację [...] Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z dnia [...] lipca 2013r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; oddala skargę Przedmiotem skargi Instytutu [...] w [...] (zwanego dalej skarżącym lub Instytutem) złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest informacja [...] Jednostki Wdrażania Programów Unijnych w [...] e zawarta w piśmie z [...] lipca 2013 r., nr [...] uznająca protest skarżącego za niezasadny. Przedmiotowe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym. Instytut złożył do [...] Jednostki Wdrażania Programów Unijnych (zwanej dalej MJWPU) wniosek o dofinansowanie projektu pn.: "Rozbudowa instalacji technicznych i systemów informatycznych w Instytucie [...] na potrzeby utworzenia e-serwisów i uruchomienia wymiany danych medycznych" w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] o, Działanie 2.2 Rozwój e-usług. Wniosek otrzymał numer: [...]. Pismem z [...] listopada 2012 r. nr [...][...] Jednostka Wdrażania Programów Unijnych (dalej: [...] JWPU) poinformowała skarżącego, że przedmiotowy wniosek o dofinansowanie projektu nie przeszedł pomyślnie pierwszego etapu oceny merytorycznej (oceny wykonalności). [...] JWPU wskazała, że wniosek nie uzyskał pozytywnej oceny wykonalności w ramach: Kryterium nr 1 "Wykonalność finansowa", Kryterium nr 3 "Dokumentacja techniczna zgodna z danymi podanymi we wniosku i przygotowana zgodnie z prawem polskim i unijnym", Kryterium nr 4 "Wykonalność organizacyjna (kadrowa) techniczna i technologiczna". [...] JWPU, w wyniku rozpoznania protestu, pismem z [...] stycznia 2013 r. poinformowała skarżącego, że protest został uwzględniony w zakresie wszystkich trzech kwestionowanych kryteriów części D karty oceny merytorycznej – oceny wykonalności. W wyniku ponownej oceny wykonalności [...] JWPU pismem z [...] kwietnia 2013r. poinformowała Instytut, że wniosek przeszedł pomyślnie etap oceny merytorycznej ale nie został skierowany do dofinansowania. Wskazano, że wniosek uzyskał 69 punktów z 86 punktów możliwych do uzyskania (osiągając wymagane minimum 60 % punktów). Ze względu na ustalony poziom alokacji na konkurs wniosek został umieszczony na liście projektów spełniających minimum punktowe, jednakże z powodu braku środków finansowych nie został przyjęty do dofinansowania. W wyniku rozpoznania protestu [...] JWPU pismem z [...] maja 2013r. poinformowała, że protest został rozpatrzony pozytywnie. Organ wyjaśnił, że jako instytucja rozpatrująca protest jest związana zakresem protestu, dlatego też dokonano sprawdzenia poprawności przeprowadzonej oceny dotyczącej części A karty oceny horyzontalnej Kryterium nr 1 "Zgodność z kierunkami rozwoju województwa – wpisanie się w więcej niż jeden kierunek działań strategicznych", Kryterium nr 2 "Wpływ projektu na konkurencyjność województwa" oraz oceny w części C karty oceny merytorycznej Kryterium nr 2 "Skalowalność projektu". W zakresie Kryterium nr 1 z części A [...] JWPU wskazała, że z opisu tej części kryterium, zawartego w karcie oceny, nie wynika, iż wpisanie się w więcej niż jeden kierunek działań strategicznych ma następować "wprost". Organ zgodził się z wnioskodawcą że w sekcji D1.2 wniosku (strona 14,15) znajdują się zapisy mogące świadczyć o tym, że kryterium jest spełnione, jednakże MJWPU nie weryfikowała czy treści wskazane przez Wnioskodawcę są właściwe czy jakościowo dobre. Ponadto treść uzasadnienia wystawionej oceny nie jest na tyle precyzyjna, by jednoznacznie stwierdzić, że te elementy wniosku zostały przez eksperta uwzględnione przy ocenie. Zdaniem [...]JWPU powstała wątpliwość, czy Oceniający nie pominął ich przy weryfikacji przedmiotowego kryterium. W zakresie Kryterium nr 2 z części A organ stwierdził analizując dokumentację, że skarżący w kilku miejscach wniosku oraz Studium wykonalności umieścił informacje mogące świadczyć o wpływie projektu na konkurencyjność województwa w szerszym wymiarze (pkt C1, C6 wniosku, str. 19 studium). Podobnie jak w poprzednim kryterium oceniający protest wskazał, że [...]JWPU nie weryfikowała jednak, czy treści wskazane przez skarżącego są właściwe czy jakościowo dobre, a stwierdziła jedynie, że zostały zaprezentowane w projekcie. Oceniający mógł je jednak pominąć podczas oceny wniosku. Ponadto [...]JWPU zauważyła, że treść uzasadnienia Ekspertów co do wystawionej oceny nie jest na tyle precyzyjna, by jednoznacznie stwierdzić, że te elementy wniosku zostały przez nich uwzględnione przy ocenie. Natomiast w zakresie Kryterium nr 2 Skalowalność projektu z części C [...]JWPU stwierdziła, że skarżący nie wskazał w proteście błędu w rozumowaniu Ekspertów, a jedynie odmiennie od Oceniających przedstawił treść projektu, która podlegała już weryfikacji. Organ podkreślił, że Instytucja zajmująca się rozpatrywaniem protestu, nie dokonuje ponownej oceny wniosku, ale przeprowadza weryfikację samego procesu oceny wniosku pod kątem jej zgodności z procedurą; nie ocenia, czy Wnioskodawca wykazał we wniosku wdrożenie rozwiązań umożliwiających w przyszłości rozwijanie stworzonego systemu. Indywidualne stanowisko Ekspertów, które jest wynikiem analizy treści wniosku i jednocześnie nie jest obarczone błędem proceduralnym nie może być podważone na etapie rozpatrywania protestu. Ocena projektu jest z natury indywidualna i samodzielna. Rozbieżność w ocenie pomiędzy Wnioskodawcą i Ekspertami nie stanowi przesłanki do uznania, iż proces weryfikacji został przeprowadzony z naruszeniem procedury. Z uwagi na powyższe, brak jest podstaw do uznania weryfikacji Ekspertów za błędną. Reasumując, [...]JWPU uwzględniła protest w zakresie kryterium nr 1 i 2 w części A karty oceny merytorycznej - oceny strategicznej. Nie uwzględniła natomiast protestu w zakresie kryterium nr 2 w części C karty oceny merytorycznej. W wyniku ponownej oceny Kryteriów nr 1 i 2 oceny strategicznej obaj eksperci w zakresie kryterium nr 1 oceny strategicznej "Zgodność z kierunkami rozwoju województwa – wpisanie się w więcej niż jeden kierunek działań strategicznych", przyznali 2 punkty, natomiast w zakresie Kryterium nr 2 "Wpływ projektu na konkurencyjność województwa" - konkurencyjność w układzie europejskim - jeden ekspert przyznał 2 punkty, drugi 0 punktów. Średnia punktów uzyskanych w tym kryterium wyniosła 1 punkt. W związku z powyższym wniosek skarżącego uzyskał łącznie 71 punktów na 86 punktów możliwych do uzyskania ale z powodu niewystarczających środków w ramach konkursu został umieszczony na liście rezerwowej. Skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie złożył Instytut wnosząc o uchylenie decyzji o przyznanej punktacji wniosku w części dotyczącej kryterium nr 2 "Wpływ projektu na konkurencyjność województwa" oceny strategicznej oraz kryterium nr 2 "Skalowalność projektu" oceny szczegółowej, wraz ze skierowaniem uchylonej części oceny wniosku do ponownego rozpatrzenia lub o uchylenie decyzji o przyznanej punktacji wniosku w całości, wraz ze skierowaniem wniosku do ponownej oceny formalnej i merytorycznej. Zaskarżonej informacji zarzucono niezgodność z prawem polegającą na: 1. nie dokładności w wyjaśnieniu stanu faktycznego - art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r., poz. 267), zwanej dalej k.p.a. 2. nierzetelnym prowadzeniu sprawy, prowadzącym do nadszarpnięcia zaufania Instytutu - uczestnika postępowania do władzy publicznej - art. 8 k.p.a. 3. nie należytym i wyczerpującym informowaniu o okolicznościach, które mogą mieć wpływ na ustalenie praw i obowiązków Instytutu - uczestnika postępowania - art. 9 k.p.a. W uzasadnieniu skargi Instytut zwrócił uwagę na rozbieżność w ocenach ekspertów, gdyż pierwszy przyznał 0 punktów natomiast drugi 2 punkty. Zdaniem skarżącego skrajnie odmienna ocena w zakresie kryterium nr 1, jest możliwa do wyjaśnienia, tylko w sytuacji nie przeczytania (lub przeczytania nie uważnie) przez eksperta pierwszego dokumentu studium wykonalności inwestycji, stanowiącego składową wniosku o dotację. W kryterium nr 2 oceny szczegółowej "Skalowalność projektu" skarżący zauważył, że eksperci nie byli wstanie rzetelnie dokonać oceny wniosku, gdyż brak było w tym wniosku jednoznacznych zapisów. Dlatego też zdaniem Instytutu winien on zostać wezwany do uzupełnienia braków w formie złożenia wyjaśnienia, w którym byłyby zawarte informacje umożliwiające ekspertom rzetelną ocenę wniosku w zakresie tego kryterium. Ponadto eksperci nie zwrócili uwagi na informacje zawarte we wniosku (pole C8.1 pkt 7, strona 11 i 12 wniosku), mówiące o skalowalności systemu oprogramowania [...] rozumianej jako możliwość rozbudowy tego oprogramowania. Nie zwrócili również uwagi na informacje zwarte na stronach nr 19 i 20 studium wykonalności inwestycji tj. listy utworzonych aplikacji lub udostępnionych usług informatycznych. Pozycje od 2 do 7 tej listy informują o rozbudowach modułów. Zdaniem skarżącego system oprogramowania [...] jest rozbudowywalny o nowe funkcjonalności i nowe moduły, czyli jest skalowalny w rozumieniu kryterium nr 2. Dodatkowo skarżący załączył oświadczenie firmy [...] (producenta oprogramowania) odnośnie możliwości rozbudowy w przyszłości oprogramowania [...], czyli skalowalności. Instytut podniósł również, że jeden z ekspertów z wykształcenia jest księgowym – audytorem wewnętrznym, specjalistą do spraw rozliczeń i rachunkowości oraz akredytowanym konsultantem funduszy europejskich, a nie informatykiem. Dlatego też [...]JWPU naruszyła art. 7 k.p.a., gdyż nie powołała ekspertów informatyków do oceny wniosku stricte informatycznego. Naruszenie art. 7 k.p.a. doprowadziło również do utraty zaufania Instytutu oraz jego pracowników do władzy publicznej. Dodatkowo [...]JWPU naruszyła art. 9 k.p.a., gdyż w piśmie z [...] maja 2013r. nie zamieściła informacji o prawie lub braku prawa do środka odwoławczego, pomimo nieuznania, w tym piśmie, protestu z 30 kwietnia 2013 r. w zakresie kryterium nr 2 "Skalowalność projektu". W odpowiedzi na skargę [...]JWPU wniosła o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270, ze zm.); zwanej dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w § 2 tego przepisu, natomiast § 3 stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Przedmiotem niniejszej sprawy jest rozstrzygnięcie zawarte w piśmie [...] Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z [...] lipca 2013r., na które skarga została wniesiona w trybie ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712, ze zm., dalej u.z.p.p.r.). Dodać należy, iż art. 37 u.z.p.p.r. stanowi, że do postępowania w zakresie ubiegania się oraz udzielania dofinansowania ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych nie stosuje się przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Niemniej, w art. 30b u.z.p.p.r. ustawodawca nakłada na Instytucję zarządzającą obowiązek ustanowienia, w systemie realizacji danego programu operacyjnego, procedury odwoławczej (terminu, trybu i warunków) i zakreśla ogólne ramy takiej procedury. Oceniając, co będzie stanowić wzorzec kontroli sądowej, uznać należy, że prawo, wedle którego oceniana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy u.z.p.p.r., ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego. Zatem, kontrolując zgodność z prawem dokonanej przez organ oceny projektu, sąd administracyjny ma na względzie zgodność z prawem powszechnie obowiązującym, a także z postanowieniami aktów wydanych na podstawie prawa powszechnie obowiązującego przez właściwe podmioty i w granicach ich kompetencji. Wzorzec kontroli stanowią postanowienia u.z.p.p.r., postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego oraz postanowienia regulaminu konkretnego konkursu. Sąd nie jest jednak związany aktami prawa administracyjnego innymi niż wymienione w art. 178 Konstytucji RP, w tym znaczeniu, że zanim je zastosuje jako wzorzec kontroli, może i powinien badać ich zgodność z przepisami prawa powszechnie obowiązującego, a więc przede wszystkim z przepisami ustaw i Konstytucji. O ile nie stwierdzi niezgodności, powinien stosować je, jako wzorzec kontroli sądowo administracyjnej (vide: wyrok NSA z 20 stycznia 2011 r., sygn. akt II GSK 1493/10, dostępny na stronach internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Powyższe regulacje wyznaczają kompetencję i zakres uprawnień oraz ograniczeń sądu administracyjnego w toku kontroli legalności oceny projektu przeprowadzonej przez właściwą instytucję zarządzająca w ramach ogłoszonego konkursu. Wśród tych uprawnień sąd posiada możliwość wzięcia pod uwagę faktów powszechnie znanych, nawet bez powołania się na nie przez strony, natomiast ograniczeniem dla sądu administracyjnego jest m.in. brak możliwości przeprowadzenia jakiegokolwiek dowodu poza dowodem uzupełniającym z dokumentu. Podkreślić również należy, iż sąd administracyjny nie może powołać biegłego celem uzyskania i przeprowadzenia dowodu z jego opinii w przypadku, gdy w sprawie wymagane są wiadomości specjalne. Oznacza to także, że w sytuacji, gdy w toku oceny projektu dokonywanej w procesie wyboru projektów do dofinansowania uczestniczą eksperci posiadający specjalistyczną wiedzę lub umiejętności z poszczególnych dziedzin objętych programem operacyjnym, powołani zgodnie z przepisem art. 31 u.z.p.p.r., sąd nie może wejść w rolę kolejnego eksperta i ocenić ich usług oraz wyrażonej przez nich opinii, gdyż – jak wyżej wskazano – sąd nie dysponuje wiadomościami specjalnymi, takimi jak powołany ekspert, ani też nie ma możliwości powołania biegłego w celu uzyskania jego opinii (por. wyrok WSA w Szczecinie z 18.11.2009 r., sygn. akt I SA/Sz 781/09, dostępny na wskazanej wyżej stronie internetowej). Ramy prawne konkursu ogłoszonego na dofinansowanie projektu, tak jak to miało miejsce w niniejszej sprawie, są wyznaczone warunkami zawartymi w ogłoszeniu (oraz aktami do których ogłoszenie odsyła) w dniu jego publikacji. Ogłoszenie, a w istocie zawarte w nim postanowienia, oraz złożenie projektu w odpowiedzi na to ogłoszenie przez skarżącego spowodowało zawarcie swoistej umowy, której przedmiotem był sposób przeprowadzenia konkursu na ściśle oznaczonych warunkach. Dlatego też ocena w niniejszej sprawie musi być ograniczona do oceny zgodności postępowania orzekających w sprawie Instytucji z prawem powszechnie obowiązującym, w tym zgodności postępowania z dokumentami zatytułowanymi: 1. Szczegółowy Opis Priorytetów Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] 2007-2013 (załącznik do uchwały nr [...] Zarządu Województwa [...] z dnia [...] czerwca 2012r.) dalej: Uszczegółowienie RPO W[...], 2. Regulamin oceny merytorycznej wniosków i Komisji Konkursowych powołanych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] 2007-2013 (załącznik do uchwały Nr [...] Zarządu Województwa [...] z dnia [...] stycznia 2012r.),dalej: Regulamin; 3. Instrukcja wypełniania Wniosku o dofinansowanie projektu realizowanego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] 2007–2013 (RPO W[...]) (Wersja 2.5) – załącznik Nr 2 do uchwały Nr [...] Zarządu Województwa [...] z dnia [...] września 2011r.), dalej Instrukcja; 4. Procedura odwoławcza dla wniosków o dofinansowanie realizacji projektów w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] 2007-2013 (załącznik do uchwały Nr [...] Zarządu Województwa [...] z dnia [...] maja 2012r.), dalej: Procedura odwoławcza. Dokonując oceny zaskarżonej informacji w pierwszej kolejności należy zauważyć, że skarżący w skardze podniósł zarzuty dotyczące kryterium nie będącego przedmiotem rozstrzygnięcia w zaskarżonej informacji, tj. kryterium nr 2 "Skalowalność projektu" oceny szczegółowej. Zdaniem Sądu skarżący, jeżeli nie zgadzał się z wynikami oceny w tym zakresie winien był złożyć skargę na rozpatrzenie protestu z [...] maja 2013r. W piśmie tym [...]JWPU nie uznała argumentów skarżącego w zakresie powyższego kryterium. Powyższe rozważania są zgodne z orzecznictwem sądów administracyjnych w tym zakresie. Dla przykładu NSA w postanowieniu z 24 marca 2010r., sygn. akt II GSK 248/10 (wszystkie cytowane orzeczenia dostępne na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl) wskazał, że cyt. "Negatywna ocena projektu w rozumieniu art. 30b ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju ma zatem miejsce nie tyle w sytuacji uznania jej za taka przez "właściwa instytucję", ale przede wszystkim przez stronę, która w związku z tym zamierza skorzystać z przysługującego środka odwoławczego, kwestionując zasadność, ale także legalność informacji – podjętego na podstawie przepisów prawa indywidualnego aktu z zakresu administracji publicznej". Podobnie w postanowieniu z 16 kwietnia 2013r., sygn. akt II GSK 460/13 Sąd wskazał, że cyt. "to strona powinna mieć prawo do decydowania, czy dokonana na dowolnym etapie postępowania konkursowego ocena jej projektu jest na tyle negatywna, że uniemożliwia lub ogranicza otrzymanie dotacji, i w związku z tym skorzystania ze środka odwoławczego. W tej sytuacji nie można przyjąć, że to instytucja zarządzająca, poprzez samo użycie pojęcia, że "protest został uwzględniony", decyduje o tym, czy stronie przysługuje prawo do skorzystania ze środka odwoławczego, czy też nie". Dlatego też pismo z [...] maja 2013r. mogło stanowić przedmiot zaskarżenia. Jednakże Sąd mając na uwadze art. 30d ust. 3 u.s.u.s. (w brzmieniu obowiązującym w dacie ww. pisma), który stanowi, że na prawo wnioskodawcy do wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie wpływa negatywnie błędne pouczenie lub brak pouczenia, o którym mowa w art. 30b ust. 1 i 4, uznał, że wobec braku pouczenia w piśmie z 23 maja 2013r. skarżący zachował prawo do kwestionowania oceny w zakresie kryterium nr 2 "Skalowalność projektu". Po przedstawieniu ogólnych zastrzeżeń należy zauważyć, że przedmiotem sporu w sprawie jest ocena w zakresie dwóch kryteriów: nr 2 "Wpływ projektu na konkurencyjność województwa" (w układzie europejskim) w zakresie oceny strategicznej oraz nr 2 "Skalowalność projektu" oceny szczegółowej. Przechodząc do analizy Wpływu projektu na konkurencyjność należy podkreślić, że prawodawca przewidział sytuację polegającą na wydaniu przez ekspertów dwóch skrajnych ocen, tj. jednej przyznającej punktację w tym zakresie i drugiej oceny tej punktacji nie przyznającej. W tym miejscu należy zauważyć, że w tym kryterium prawodawca przewidział tylko dwie możliwości, albo projekt jest konkurencyjny m.in. w układzie europejskim, albo też nie jest. W wypadku pozytywnej oceny wniosek otrzymuje zawsze 2 punkty, a w przypadku negatywnej zawsze 0 punków. Zgodnie z § 21 ust. 1 Regulaminu ocena strategiczna jest oceną punktową, stanowiącą łączną liczbę punktów przyznanych przez eksperta w poszczególnych kryteriach w trakcie tej oceny. Końcową ocenę strategiczną stanowi średnia arytmetyczna liczby punktów przyznanych podczas ocen strategicznych dokonanych przez 2 ekspertów biorących udział w ocenie, z zastrzeżeniem § 24 ust. 2. Podobne zapisy w Regulaminie dotyczą oceny merytorycznej (§21 ust. 2). W związku z powyższym [...]JWPU przyznała skarżącemu 1 punkt jako średnią arytmetyczną z dwóch ocen (2 punkty i 0 punktów). Dokonując oceny prawidłowości toku rozumowania dwóch ekspertów należy zwrócić uwagę, że każdy z nich szczegółowo uzasadnił swoje stanowisko. Jeden z ekspertów stwierdził, że projekt będzie miał wpływ na konkurencyjność w układzie europejskim. Natomiast drugi ekspert tego wpływu na konkurencyjność na podstawie złożonego wniosku nie zauważył i dlatego przyznał ocenę 0 punktów. Co więcej zgodnie z informacją [...]JWPU obaj eksperci wezwani do weryfikacji swoich ocen podtrzymali je w całości. Zwrócić także należy uwagę, że ocena tego kryterium winna być dokonana tylko i wyłącznie na podstawie wniosku o dofinansowanie projektu, a nie załączników do niego złożonych. Dlatego też zarzut skarżącego dotyczący nieuwzględnienia przez oceniającego studium wykonalności należy uznać za całkowicie chybiony. Zgodnie z tym co zostało wskazane wyżej sąd nie może wejść w rolę kolejnego eksperta i ocenić usług oceniających oraz wyrażonej przez nich opinii. Sąd nie dysponuje wiadomościami specjalnymi, takimi jak powołany ekspert, ani też nie ma możliwości powołania biegłego w celu uzyskania jego opinii. Dlatego też w tym zakresie Sąd podzielił argumenty [...]JWPU w zakresie przyznanej punktacji, tj. uzyskania przez projekt 1 punktu w zakresie wpływu projektu na konkurencyjność województwa w układzie europejskim. W tym miejscu należ zaznaczyć, co znajdzie dalsze rozwinięcie w uzasadnieniu, że skarżący staną do konkursu i po zapoznaniu się z dokumentami dotyczącymi tego konkursu godził się na określony w dokumentach sposób postępowania i oceny. Dodatkowo należy wskazać, że nawet uznając hipotetycznie, że ocena w tym zakresie została dokonana przez jednego z oceniających, który przyznał 0 punktów nieprawidłowo (co zdaniem Sądu nie miało miejsca), to wniosek skarżącego uzyskałby łącznie 72 punkty i zgodnie z uchwałą Nr [...] Zarządu Województwa [...] z dnia [...] lipca 2013r. również nie zostałby zakwalifikowany do dofinansowania. Do dofinansowania kwalifikowane były wnioski, które uzyskały co najmniej 78,50 punktów. Odnosząc się do kryterium nr 2 oceny merytorycznej "Skalowalność projektu" również należy w całości podzielić argumenty [...]JWPU. W powyższym zakresie dwaj eksperci byli zgodni i przyznali 0 punktów, gdyż ich zdaniem Instytut nie wykazał możliwość rozwijania stworzonego rozwiązania w przyszłości. Również to kryterium oceniane jest tylko na podstawie wniosku. Wynika to wprost z kryteriów wyboru finansowych operacji w ramach przedmiotowego konkursu. Dlatego też obecnie powoływanie się na studium wykonalności oraz dodatkowe oświadczenie, złożone na etapie sądowym jednej z firm nie mogło zastąpić treści wskazanych we wniosku o dofinansowanie. Wbrew twierdzeniom skarżącego również zapisy zawarte w pkt C.8.1.7 wniosku w żaden sposób nie wskazują na "Skalowalnośc projektu" W punkcie tym Instytut zawarł tylko dane historyczne jak rozwijał system informatyczny w latach 2001-2007. Brak jest natomiast danych dotyczących rozwijania w przyszłości tego projektu. Słusznie oceniający zwrócili uwagę na braki we wniosku w tym zakresie. Skarżący w pkt C1 wskazał odnośnie skalowalności, że cyt. "skalowanie systemu w przyszłości ograniczać się będzie do zwiększenia infrastruktury, natomiast nie będzie wymagać zmiany we wdrożonym oprogramowaniu". Powyższe nie określa czy oprogramowanie będzie dostosowane do rozbudowywania o kolejne moduły. Słusznie zatem zarzucono Instytutowi, że nie zadeklarował jednoznacznie możliwości rozwijania zaproponowanego rozwiązania w przyszłości. Dlatego też prawidłowo skarżący nie otrzymał punktacji w tym zakresie, gdyż w wypadku uznania, że wniosek to kryterium spełnia winien otrzymać 10 punktów, w przeciwnym wypadku otrzymuje 0 punktów. Odnosząc się do braku wezwania Instytutu do uzupełnienia lub złożenia dodatkowych informacji/wyjaśnień należy zauważyć, że zgodnie z pkt 6 "Ocena wykonalności, ocena strategiczna i ocena merytoryczna" zawartym w pkt b "tryb konkursowy zamknięty bez preselekcji" tytułu "Wybór projektów wyłanianych w trybach konkursowych" Uszczegółowieniem RPO W[...] (strona 33 Uszczegółowienia RPO W[...]) wskazano, że w przypadku stwierdzenia: a) błędów mających charakter oczywistych pomyłek (np. błędy rachunkowe prowadzące do zmiany wartości projektu), b) braków w dokumentacji projektu lub niespójności między zapisami we wniosku i załącznikach, c) niejasności powodujących rozbieżne interpretacje, uniemożliwiających prawidłową ocenę projektu wnioskodawca może zostać jednorazowo na każdym etapie oceny wezwany do poprawy i uzupełnienia Wniosku lub wyjaśnienia nieścisłości, w terminie 14 dni od otrzymania informacji z [...]JWPU. Mając powyższe na względzie, wbrew twierdzeniom skarżącego, żaden z przepisów powszechnie obowiązujących oraz dokumentów mających zastosowanie w spawie nie nakłada każdorazowo obowiązku zwracania się do wnioskodawców o wyjaśnienia. Trzeba bowiem zauważyć, że prezentacja projektów odbywa się na zasadach konkursu. A więc do dofinansowania winien być wybrany projekt, który z jednej strony jest najlepiej przygotowany, a z drugiej najlepiej będzie realizował cel konkursu. Projekty słabo przygotowane, bądź też projekty w pełni nierealizujące celów konkursu, zdaniem Sądu nie mogą być oceniane lepiej od projektów poprawnie sporządzonych i prawidłowych pod względem merytorycznym, gdyż w ten sposób zasada równości stron byłaby naruszona. Do dofinansowania przyjmowane winny być najlepiej sporządzone i najlepsze projekty, dające gwarancję realizacji i jej trwałości w czasie. W tym miejscu należy podkreślić, że składany wniosek o udzielenie dofinansowania winien być sporządzony możliwie zwięźle, treściwe i konkretnie. Należy unikać ogólnikowych, nie wnoszących dodatkowych informacji stwierdzeń oraz powielania tych samych informacji w różnych częściach wniosku. Sąd zauważa, że mimo, iż Uszczegółowienie RPO W[...] przewiduje możliwość wzywania do udzielenia dodatkowych wyjaśnień, to nie zawsze organ ma obowiązek wzywania wioskodawcy do ich złożenia. W kontekście przytoczonego zapisu Uszczegółowienia RPO W[...] oraz zgodnie ze wskazanym wyżej obowiązkiem odnoszącym się do prawidłowego wypełniania wniosków o dofinansowanie, zwracanie się o dodatkowe wyjaśnienia ma charakter fakultatywny i jest zasadne jedynie wówczas, gdy sformułowania wniosku są niezrozumiałe. W przedmiotowej sprawie powyższe nie wystąpiło. Nieprawidłowości związane z treścią wniosku, jego ogólnością, nie pozwalały na podjęcie innej decyzji w zakresie kryterium nr 2 "Skalowalność projektu", niż przyznanie 0 punktów. Sąd bowiem stoi na stanowisku, że w wypadku, gdy wniosek jednoznacznie opisuje daną kwestię lub brak jest odniesienia się przez wniosek do wymaganych przez dokumenty konkursowe zagadnień, to brak jest podstaw do wzywania wnioskodawców do złożenia wyjaśnień. Wówczas wniosek może zostać w tym zakresie odpowiednio oceniony. Przeciwna interpretacja prowadziłaby do wniosku, że w każdym wypadku należałoby wezwać skarżącego do złożenia wyjaśnień. Taka sytuacja byłaby sprzeczna z zasadą równego traktowania wnioskodawców, uniemożliwiałaby bowiem wnioskodawcom, których wnioski zostały sformułowane poprawnie jeszcze większe doprecyzowanie ich treści. Ponadto doprowadziłaby do znacznego wydłużenia postępowania. W związku z powyższym w przedmiotowej sprawie nie zachodziła konieczność wezwania skarżącego do złożenia dodatkowych wyjaśnień, gdyż na podstawie wniosku możliwa była ocena tego kryterium (negatywna ocena). W tym miejscu należy także zauważyć, że skarżący przystępując do konkursu winien znać jego zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób. Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc musi się do tych zasad precyzyjnie stosować. Sąd wyjaśnia również, że [...]JWPU nie mogła naruszyć wskazanych przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, gdyż zgodnie z art. 37 u.z.p.p.r. do postępowania w zakresie ubiegania się oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. W związku z powyższym [...]JWPU nie mogła naruszyć wskazanych zasad dotyczących postępowania administracyjnego. Sąd ponownie przypomina, że skarżący zgłosił akces do konkursu. W konkursie tym zastosowanie miały przepisy przede wszystkim Konstytucji RP, ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz wskazane w ogłoszeniu dokumenty konkursowe. Wskazane przepisy nie przewidują obowiązku organu do dochodzenia do tzw. prawdy obiektywnej. To na stronie spoczywał obowiązek takiego sporządzenia wniosku aby przekonał oceniających i uzyskał ocenę pozwalająca na dofinansowanie realizacji projektu. Czego we wniosku skarżącego zabrakło. Na zakończenie zgodzić się także należy z twierdzeniami [...]JWPU zawartymi w odpowiedzi na skargę w zakresie kompetencji eksperta oceniającego. Słusznie [...]JWPU zauważyła, że do oceny wniosków w ramach konkursu nr [...] z Działania 2.2 "Rozwój e- usług" powołani zostali specjaliści w dziedzinie informatyka, społeczeństwo informacyjne i pomoc publiczna. Dlatego też zarzuty skarżącego w zakresie kompetencji jednego z oceniających są niezasadne. Mając powyższe na względzie, zdaniem sądu, skarga nie zawiera takiej argumentacji, która umożliwiałaby stwierdzenie, że ocena wniosku została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Z powyższych względów skargę oddalono na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. ----------------------- 12