V SA/Wa 1759/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Sędzia WSA - Mirosława Pindelska (spr.), Sędzia WSA - Piotr Kraczowski, , Protokolant sekretarz sądowy - Marcin Woźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 listopada 2011 r. sprawy ze skargi Instytutu R. w O. na rozstrzygnięcie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... maja 2011 r. nr ... w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych 1. uchyla zaskarżone rozstrzygnięcie; 2. zasądza od Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz Instytutu R. w O. kwotę ... zł (... złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Instytut R. w O. (zwany dalej: skarżącą) wnioskiem z dnia ... stycznia 2011 r. zwrócił się do W. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa o dofinansowanie w zakresie środka 3.4 "Rozwój nowych rynków i kampanie promocyjne" w ramach Programu Operacyjnego "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013" na realizację operacji dotyczącej ogólnokrajowej kampanii promocyjnej karpia 2012-2014. Weryfikacja formalna wniosku o dofinansowanie oraz załączonych do niego dokumentów wykazała, iż wymaga on usunięcia braków formalnych, w szczególności dostarczenia szczegółowego harmonogramu planowanej operacji, upoważnienia dla osoby składającej wniosek, oferty potwierdzającej koszty operacji wraz z uzasadnieniem wyboru wskazanej oferty, badań marketingowych dotyczących wpływu kampanii na spożycie ryb oraz produktów rybnych po przeprowadzeniu niniejszej kampanii, opisu kampanii promocyjnej który zawiera w sobie pomysł na kampanię ze ściśle określonymi przez siebie założeniami i celami do zrealizowania wobec czego pismem z ... marca 2011 r., uzupełnionym pismem z ... kwietnia 2011 r., Dyrektor W. Oddziału Regionalny ARiMR wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych wniosku, które skarżący uzupełnił odpowiednio w dniu ... marca 2011 r. oraz ... kwietnia 2011 r. przedkładając wymagane, w ocenie skarżącego, dokumenty. Po zakończeniu weryfikacji formalno-merytoryczne Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa działając na podstawie art. 14 ust. 4 ustawy z dnia 3 kwietnia 2009 r., o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz. U. Nr 72, poz. 619, zwanej dalej: ustawą o wspieraniu) oraz § 52 ust. 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 25 września 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty i zwracania pomocy finansowej na realizację środków objętych osią priorytetową 3 - Środki służące wspólnemu interesowi, zawartą w programie operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013" (Dz. U. nr 161, poz. 1285 zwanego dalej: rozporządzeniem krajowym) pismem z dnia ... maja 2011 r. znak ... poinformowała skarżącego o odmowie przyznania pomocy finansowej w kwocie ... zł podnosząc, iż nie usunął on w odpowiednim terminie, wszystkich wymaganych wyjaśnień/braków, które uniemożliwiają finansowanie projektu. W tym kontekście Agencja podniosła fakt niedostarczenia przez skarżącego ofert potwierdzających planowane koszty operacji, co uniemożliwiło określenie cen poszczególnych pozycji zestawienia rzeczowo-finansowego oraz nieprzedstawienia istotnych informacji uszczegółowiających zakres poszczególnych zadań. Przedstawiony przez skarżącego opis kampanii promocyjnej jest, w ocenie organu, zbyt ogólny bowiem nie precyzuje przekazu promocyjnego, co m.in. stwarza ryzyko zrealizowania podobnej kampanii ogólnopolskiej przez inny podmiot. Po rozpatrzeniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa, Prezes ARiMR pismem z dnia ... lipca 2011 r. nr ... (znak ...) poinformował skarżącego o negatywnym rozpatrzeniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W jego uzasadnieniu ponownie przytoczono treść przepisów stanowiących podstawę prawną wydania skarżącemu rozstrzygnięcia o odmowie przyznania pomocy finansowej oraz wyjaśniono, iż analiza przedłożonych dokumentów wykazała, iż pomimo dwukrotnego wezwania do usunięcia braków/złożenia wyjaśnień, nie zostały usunięte wszystkie wymagane braki, a także nie dokonano uzupełnień o niezbędne dokumenty i wyjaśnienia w zakresie m.in.: nie dostarczenia ofert potwierdzających planowane koszty operacji oraz braku podania szczegółów zawartych w załączniku nr ... do wniosku o dofinansowanie, tj. w szczegółowym opisie operacji, z podaniem specyfikacji kosztów jej realizacji oraz wskazaniem źródeł jej dofinansowania. Prezes ARiMR podniósł, iż załączony przez skarżącego wykaz kosztów nie może być uznany za kosztorys inwestorski spełniający wymagania zarówno definicyjne jak i formalne dla tego typu dokumentu i stanowi jedynie ogólny zarys kosztów operacji, a tym samym nie pozwala zweryfikować planowanych kosztów operacji. Odnosząc się do zarzutów skarżącego, że dołączenie oferty na etapie wniosku o dofinansowanie byłoby naruszeniem przepisów ustawy o zamówieniach publicznych wskazano, iż zgodnie z art. 32 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. Nr 19, poz. 177 z późn. zm.) podmiot, który będzie przeprowadzał procedurę związaną z zamówieniem publicznym jest zobowiązany przed wszczęciem postępowania ustalić szacunkową wartość zamówienia poprzez oszacowanie wynagrodzenia wykonawcy bez podatku od towarów i usług, którego powinien dokonać z należytą starannością. Oszacowanie bowiem zamówienia ma zasadnicze znaczenie dla dokonania prawidłowego wyboru właściwej procedury zamówień publicznych. Wyjaśniono również, iż żądanie od skarżącego uzasadnienia wyboru oferty nie miało podstawy prawnej, jednakże nie zwalniało to skarżącego z wymogu dostarczenia oferty, która jest załącznikiem obowiązkowym wynikającym wprost z załącznika nr 1 ust. 4 pkt 9 powyższego rozporządzenia krajowego. W skardze na rozstrzygnięcie ARiMR z dnia ... maja 2011 r. (znak ...) skarżący, działając przez ustanowionego w sprawie profesjonalnego pełnomocnika, wniósł o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia, zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych oraz uznanie, że skarżącemu przysługuje prawo do dofinansowania w kwocie ... zł w ramach środka 3.4 "Rozwój nowych rynków i kampanie promocyjne" z Programu Operacyjnego "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013 zarzucając naruszenie: a) art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o wspieraniu poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, a polegające na dokonaniu oceny wniosku o dofinansowanie z naruszeniem zasady praworządności, a w szczególności oparcie jej na dowolnych i przypadkowych argumentach nieodnoszących się do przedmiotowej sprawy (zarzut nieprzejrzystości i zbytniej ogólności wniosku), zarzucanie beneficjenta szeregiem wezwań nieznajdujących następnie odzwierciedlenia w decyzji o odmowie przyznania finansowania, ogólnikowość uzasadnienia decyzji o odmowie przyznania pomocy finansowej i brak jego korelacji z zakresem wcześniejszych żądań do uzupełnienia wniosku (zarzut nieuszczegółowienia zakresu poszczególnych zadań w sytuacji, w której beneficjent w odpowiedzi na wezwanie szczegółowo opisał poszczególne elementy kampanii), a także stawianie wnioskodawcy wymagań obiektywnie niemożliwych do spełnienia lub oczywiście niecelowych na tym etapie postępowania (oczekiwanie od beneficjenta na etapie składania wniosku o dofinansowanie danych i informacji, które będą pochodzić dopiero z etapu jego realizacji); b) art. 14 ust. 2 pkt 2 ustawy o wspieraniu poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, a polegające na powierzchownym i wybiórczym rozpatrzeniu wniosku wraz z załącznikami oraz uzupełnień doręczonych na wezwanie organu; c) załącznika nr 1 pkt 4 ppkt 7 rozporządzenia krajowego poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, a polegające na uznaniu, iż dostarczone na żądanie organu uzupełnienia dokumentów z dnia ... marca 2011 r. oraz z dnia ... kwietnia 2011 r. nie przedstawiły istotnych informacji uszczegóławiających zakres poszczególnych zadań, podczas gdy wnioskodawca skrupulatnie i zgodnie z wezwaniem uzupełnił wszelkie brakujące w ocenie organu dane poza informacjami, które na etapie oceny wniosku o dofinansowanie nie są mu dostępne, gdyż będą mu znane dopiero po zleceniu wykonania poszczególnych przedsięwzięć w ramach kampanii; d) załącznika nr 1 pkt 4 ppkt 9 rozporządzenia krajowego poprzez jego błędną wykładnię, a w konsekwencji również niewłaściwe zastosowanie, a polegające na przyjęciu, iż z uwagi na rozległy zakres kampanii promocyjnej ARiMR nie był w stanie na podstawie źródeł ogólnodostępnych określić cen poszczególnych pozycji zestawienia rzeczowo-finansowego, w związku z czym wnioskodawca został dwukrotnie wezwany do dostarczenia oferty odzwierciedlającej zakres rzeczowo-finansowy znajdujący się we wniosku o dofinansowanie - podczas gdy w w/w przepisie zawarta została alternatywa rozłączna w zakresie dokumentu potwierdzającego planowane koszty operacji, a ponadto specyfika kampanii objętej wnioskiem skarżącego nie tylko nie wymaga przedłożenia oferty związanej z realizacją operacji, a wręcz uniemożliwia w tym konkretnym przypadku przedstawienia takowej oferty na etapie oceny wniosku o dofinansowanie. Szczegółowo ustosunkowując się do przedstawionych w skardze zarzutów skarżący podniósł, iż organ w toku postępowania zarzucał beneficjenta szeregiem wezwań do uzupełnienia dokumentów i informacji, którym następnie nie dał odzwierciedlenia w decyzji odmawiającej dofinansowania. Ponadto wątpliwości budzi również fakt, iż wezwania do uzupełnienia informacji i dokumentów skierowane do wnioskodawcy zawierały wiele pytań i wątpliwości ( drugie wezwanie było w dużej mierze powieleniem pierwszego, pomimo wyczerpującej odpowiedzi wnioskodawcy udzielonej w dniu ... marca 2011 r.), natomiast w uzasadnieniu odmowy oparto się ostatecznie tylko na dwóch podstawach - nieprzedstawieniu ofert związanych z realizacją operacji oraz nie przedłożeniu istotnych informacji uszczegóławiających zakres poszczególnych zadań. W ocenie skarżącego organ dokonał błędnej wykładni załącznika nr 1 pkt 4 ppkt 9 rozporządzenia krajowego. Zgodnie z tym przepisem, podmiot ubiegający się o dofinansowanie ma obowiązek załączyć do wniosku "dokumenty potwierdzające planowane koszty operacji, w tym kosztorys inwestorski albo otrzymane przez ubiegającego się o dofinansowanie oferty związane z realizacją operacji - w przypadku gdy wymaga tego specyfikacja operacji". Wykładnia tego przepisu prowadzi do wniosku, iż z uwagi na zastosowaną przez ustawodawcę alternatywę rozłączną, wnioskodawca powinien przedstawić tylko jeden dokument potwierdzający planowane koszty - kosztorys albo otrzymane oferty. Uszło uwadze ARiMR, iż wnioskodawca przedstawił kosztorys inwestorski i szczegółowo rozpisał (w szczególności w uzupełnieniu z dnia ... marca 2011 r.) planowane koszty operacji, w związku z czym żądanie konkretnych ofert jest nieuprawnione. Mając powyższe na uwadze pełnomocnik skarżącego stwierdził, iż argumenty przemawiające, w ocenie organu, za zasadnością odmowy przyznania pomocy finansowej są pozbawione zarówno podstaw faktycznych, jak i prawnych. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w całości podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. W rozstrzyganej sprawie przedmiotem skargi jest akt z zakresu administracji publicznej o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) – kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1 - 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Ponadto podkreślić należy, że zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 133 § 1 p.p.s.a., sąd administracyjny orzeka na podstawie akt sprawy co oznacza, że sąd ten rozpatruje na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego aktu. Zmiana stanu faktycznego lub prawnego, która nastąpiła po wydaniu zaskarżonego aktu zasadniczo nie podlega uwzględnieniu. Sąd administracyjny nie powinien też przeprowadzać środków dowodowych i dokonywać ustaleń, które miałby służyć merytorycznemu rozstrzyganiu sprawy. Innymi słowy sąd administracyjny nie może zastępować organu w załatwieniu sprawy, lecz ma jedynie skontrolować działalność tego organu. Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że w przedmiotowej sprawie aktem, który został prawidłowo zaskarżony do sądu administracyjnego jest rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Prezesa ARiMR z ... maja 2011 r., którym odmówiono skarżącemu przyznania wnioskowanej pomocy finansowej w ramach działania 3.4 ,,Rozwój nowych rynków i kampanie promocyjne", której tryb przyznawania reguluje powyżej wskazywana ustawa o wspieraniu oraz wydane na podstawie upoważnienia w niej zawartego rozporządzenie krajowe z dnia z 25 września 2009 r. w sprawie (...). Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o wspieraniu – do postępowań w sprawach przyznawania pomocy na podstawie umowy o dofinansowanie nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników. Jednakże w postępowaniu tym – zgodnie z ustępem 2 pkt 1 i 2 – organ, przed którym toczy się postępowanie stoi na straży praworządności i jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Natomiast art. 14 ust. 4 ustawy określa sposób załatwienia sprawy. Mianowicie, w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania prawa pomocy lub został wyczerpany limit środków (...), wnioskodawcę informuje się w formie pisemnej, o odmowie przyznania pomocy, podając przyczyny tej odmowy. W zaskarżonym rozstrzygnięciu z ... maja 2011 r. organ wyjaśniając przyczyny odmowy przyznania pomocy finansowej wskazał kwestie, których skarżący nie uzupełnił bądź niedostatecznie wyjaśnił. Zdaniem organu skarżący nie przedstawił: ofert potwierdzających planowane koszty operacji (zakres rzeczowo – finansowy znajdujący się we wniosku o dofinansowanie); istotnych informacji uszczegółowiających zakres poszczególnych zadań (scenariusza telewizyjnej kampanii promocyjnej, reklamy kampanii w prasie, gier i zabaw interaktywnych, tablic, ulotek, folderów, gadżetów reklamowych, scenariusza kampanii radiowej oraz telewizyjnej, programu szkoleniowego i innych), przekazu promocyjnego co stwarza ryzyko zrealizowania podobnej kampanii ogólnopolskiej przez inny podmiot i uniemożliwienie dokonania, na podstawie złożonych dokumentów, weryfikacji przyjętych we wniosku o dofinansowanie kosztów pod względem racjonalności wydatków publicznych. Odnosząc się do przedstawionych przyczyn odmowy przyznania wnioskowanej pomocy finansowej Sąd stwierdza, że ich poszczególne uzasadnienia są bardzo lakoniczne i nie wypełniają wymienionych wyżej zasad postępowania, a tym samym naruszają art. 14 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o wspieraniu. Równocześnie oznacza to, że brak jest prawidłowego uzasadnienia przedmiotowej odmowy, do czego organ był zobowiązany na mocy art. 14 ust. 4 ustawy o wspieraniu. Na marginesie Sąd zauważa, że szersze uzasadnienie organu odmawiające przyznania wnioskowanej pomocy finansowej (choć już w mocno ograniczonym zakresie) znalazło się dopiero w informacji Prezesa Agencji o negatywnym wyniku rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa z ... lipca 2011 r. oraz jego odpowiedzi na skargę z ... sierpnia 2011 r. a więc pismach, które zostały sporządzone już po wniesieniu przez skarżącego skargi z ... lipca 2011 r. do Sądu. Przy czym wskazać należy, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i odpowiedź na nie organu, jest jedynie warunkiem formalnym do rozpoznania sprawy przez Sąd. W przypadku bowiem braku uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, skarga podlegałaby odrzuceniu. Przypomnieć również należy – co wielokrotnie podnoszono w orzecznictwie sądowoadministracyjnym – że Sąd nie może ocenić stanowiska organu jako mającego znaczenie dla sprawy, jeżeli zostało ono wyrażone jedynie w odpowiedzi na skargę. W tej płaszczyźnie Sąd ocenia bowiem zaskarżony akt, a nie odpowiedź na skargę. To samo tyczy się pisma o negatywnym wyniku rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Zatem – tak jak podkreślono na początku uzasadnienia wyroku – Sąd kontroluje zaskarżony akt, oceniając jego legalność na dzień wydania. Na dzień wydania aktu z ... maja 2011 r. uzasadnienie organu było niewystarczające i naruszało art. 14 ust. 2 i ust. 4 ustawy o wspieraniu. Uzasadnienie pisma o odmowie przyznania pomocy ocenić należy jako ogólnikowe i nie dające odzwierciedlenia informacjom uzyskanych w toku postępowania na wystosowane przez organ wezwania. W treści bowiem zaskarżonego rozstrzygnięcia organ nie zajął stanowiska, co do części uwzględniającej braki wniosku o dofinansowanie. Zdaniem Sądu stanowisko organu w zakresie niedołączenia do wniosku ofert potwierdzających planowane koszty operacji również jest nieprawidłowe. Wskazać bowiem należy, że zgodnie z ust. 4 pkt 9 załącznika nr 1 do rozporządzenia z 25 września 2009 r. "Załączniki, które dołącza się do wniosku o dofinansowanie" – wnioskodawca do wniosku o dofinansowanie ma obowiązek dołączyć dokumenty potwierdzające planowane koszty operacji, w tym kosztorys inwestorski albo otrzymane przez wnioskodawcę oferty związane z realizacją operacji - w przypadku gdy wymaga tego specyfika operacji. Pełnomocnik skarżącego trafnie zauważa, że użyty w powyższym przepisie operator "albo" jest właściwy dla alternatywy rozłączonej. Zatem wykładnia językowa powyższego wymagania prowadzi do wniosku, że dokumentem potwierdzającym planowane koszty operacji jest przede wszystkim kosztorys inwestorski, zaś organ może wymagać przedłożenia ofert związanych z realizacją operacji tylko wówczas, gdy "wymaga tego jej specyfika", czego organ w przedmiotowej sprawie nie wyjaśnił, dlaczego "specyfika operacji" wymaga od wnioskodawcy złożenia ofert potwierdzających planowane koszty. Za błędne należy uznać powołanie się na rozległy zakres kampanii, który rzekomo miał umożliwić organowi weryfikację cen na podstawie źródeł ogólnodostępnych. Nie bez znaczenia jest w tym miejscu zwrócenie uwagi na dokonaną przez Sekretarza Stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi interpretację ust. 4 pkt 9 załącznika nr 1 zawartą w piśmie z dnia ... kwietnia 2011 r. z której wynika, iż oferty związane z realizacją operacji powinny być załączone do wniosku o dofinansowanie tylko w sytuacji, gdy nie jest możliwe określenie ceny danego towaru ze źródeł ogólnodostępnych (k-... akt adm.). Brak odniesienia się do tej kwestii w uzasadnieniu odmowy dofinansowania świadczy o nie rozpatrzeniu całego materiału dowodowego w sposób wyczerpujący. Podkreślić także należy, że rozległy zakres kampanii i jej wieloelementowy charakter nie zostały wymienione w rozporządzeniu jako uzasadnienie dla żądania przedłożenia ofert. Tym samym, podzielając argumentację skarżącego zawartą w skardze uznać należy, iż żądanie organu przedstawienia konkretnych ofert potwierdzających koszty planowanej operacji było nieuprawnione. Sąd wskazuje także, że skarżący wypełnił obowiązek o jakim mowa ww. ust. 4 pkt 9 załącznika nr 1, ponieważ w uzupełnieniu wniosku o dofinansowanie z dnia ... marca 2011 r. przedstawił kosztorys inwestorski i szczegółowo rozpisał planowane koszty operacji. Nie można również zgodzić się ze stanowiskiem organu, iż skarżący w toku postępowania wyjaśniającego nie przedstawił istotnych informacji uszczegóławiających zakres poszczególnych zadań. Jeżeli bowiem jedną z przyczyn odmowy dofinansowania było nie przedstawienie istotnych informacji uszczegóławiających zakres poszczególnych zadań, to organ powinien dostatecznie doprecyzować jakie dokładnie informacje nie zostały uzupełnione oraz w jaki sposób i z jakich powodów ich nie przedstawienie uniemożliwiło pozytywną weryfikację wniosku. Przesłanek tych, jak zasadnie podniósł pełnomocnik skarżącego w skardze, nie spełnia enigmatyczne odesłanie do art. 44 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, co do zasad wydatkowania środków publicznych. Wskazać jednak należy, że skarżący na wezwanie organu z dnia ... marca 2011 r., przy piśmie z dnia ... marca 2011 r. rozpisał te elementy kampanii, które są możliwe do uszczegółowienia na etapie składnia wniosku. Wskazać należy, że ust. 4 pkt 7 załącznika nr 1 do rozporządzenia z 25 września 2009 r. "Załączniki, które dołącza się do wniosku o dofinansowanie" nakazuje wnioskodawcy załączyć opis projektu kampanii promocyjnej (...) z podaniem specyfikacji kosztów ich realizacji oraz źródeł ich finansowania. Wykładnia językowa powołanego przepisu prowadzi do wniosku, iż organ nie może na etapie składania i weryfikacji wniosku o dofinansowanie domagać się projektów poszczególnych elementów kampanii, lecz jedynie ich opisu. Zatem zasadnie poniesiono w skardze, że organ w wielu miejscach arbitralnie wymagał szczegółowych projektów wykonawczych, a także danych mających charakter realizacyjny (np. ile stron będzie miała broszura, w jakich godzinach będą puszczane spoty w radio i telewizji). Tymczasem dopiero zlecenie wykonania poszczególnych przedsięwzięć w ramach projektu umożliwi odpowiedź na tak postawione pytanie. Tym samym żądanie tego typu danych na etapie opisu projektu pozostaje przedwczesne. Dopiero udzielenie dofinansowania otworzy drogę do zlecenia wykonania np. projektu broszury, co pozwoli na poznanie parametrów tejże. Celnie pełnomocnik skarżącego kontestuje, że organ w niniejszej sprawie oczekuje, że beneficjent na etapie starań o dofinansowanie przedstawi rozwiązania, które mają być dopiero owocem realizacji projektu. W związku z powyższym, uznać należy, że organ w zaskarżonym rozstrzygnięciu z dnia ... lutego 2011 r., podlegającym kontroli Sądu, nie uzasadnił w sposób dostateczny przyczyn odmowy udzielenia pomocy finansowej skarżącemu, czym naruszył art. 14 ust. 2 i 4 ustawy o wspieraniu, co miało istotny wpływ na wynik sprawy. Ponownie rozpoznając sprawę, organ mając na uwadze powyższe uwagi Sądu, jeszcze raz rozpozna wniosek skarżącego o dofinansowanie projektu. W przypadku, gdy organ ponownie stwierdzi podstawy do odmowy przyznania pomocy, winien wskazać szczegółowe przyczyny tej odmowy w prawidłowo sporządzonym uzasadnieniu. Ponadto, mając na względzie żądania zawarte w skardze, co do rozstrzygnięcia, Sąd wskazuje, że sposób rozstrzygnięcia – przy uwzględnieniu skargi – precyzuje przepis art. 146 p.p.s.a., a w realiach sprawy jedynym możliwym w takiej sytuacji rozstrzygnięciem było uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia. Niedopuszczalne było uznanie uprawnienia zgodnie z art. 146 § 2 p.p.s.a., gdyż obowiązek ponownego merytorycznego rozpatrzenia wniosku przez organ (a więc "uprawnienie" skarżącego do rozpatrzenia wniosku) wynika z uchylenia rozstrzygnięcia, a Sąd nie ma kompetencji do rozstrzygania o merytorycznej zasadności wniosku. Dlatego też wobec wyżej wskazanych naruszeń prawa, na zasadzie art. 146 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji wyroku. O zwrocie kosztów postępowania sądowego Sąd postanowił na mocy art. 200, art. 205 § 2 oraz art. 209 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), gdyż strona skarżąca była reprezentowana przed Sądem przez radcę prawnego.