V SA/Wa 1760/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: sędzia WSA Michał Sowiński po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej Ministra Zdrowia z dnia 12 marca 2008 r. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 stycznia 2008 r. sygn. akt. V SA/Wa 1760/07 w sprawie ze skargi Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej [...] w L. na decyzję Ministra Zdrowia z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zwrotu należności z tytułu niezgodnego z przeznaczeniem wydatkowania dotacji p o s t a n a w i a: odrzucić skargę kasacyjną z dnia 12 marca 2008 roku. Minister Zdrowia, reprezentowany przez r. pr. [...], w dniu 12 marca 2008 r. wniósł skargę kasacyjną od wyroku z dnia 10 stycznia 2008 r. Zgodnie z art. 176 ustawy z 30 08 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz. U. nr 153, poz. 1270] - zwanej dalej: "ppsa", skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przypisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Zgodnie natomiast z art. 174 ppsa skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, oraz naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem prawnym, który powinien czynić zadość wymaganiom zarówno formalnym, jak i materialnym. Wymagania materialne skargi kasacyjnej to m.in.: przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. Kasacja powinna wskazywać te przepisy, które zdaniem wnoszącego kasację uległy naruszeniu. Skonkretyzowane w ramach powołanych podstaw kasacyjnych zarzuty powinny wskazywać konkretne przepisy prawa materialnego lub procesowego ze sprecyzowaniem do jakiego naruszenia przepisów prawa doszło i na czym ono polegało. W przedmiotowej sprawie, za nieprawidłowe należy uznać sformułowanie podstawy kasacyjnej złożonej skargi kasacyjnej. Pełnomocnik organu jako podstawę kasacyjną wskazał bowiem na naruszenie art. 105 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez jego błędną wykładnię, co miało bezpośredni wpływ na treść zaskarżonego wyroku. Wskazać tutaj należy, iż zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądów Administracyjnych nie stanowi wskazania prawidłowej podstawy kasacyjnej powołanie wyłącznie przepisów procedury administracyjnej (por. wyr. NSA z dnia 21 grudnia 2004 r., GSK 1149/04, niepubl., post. NSA z dnia 12 lipca 2004 r. FSK 1187/04 niepubl., ) Powyższe powoduje, iż skarga kasacyjna jest dotknięta brakiem istotnym i nienaprawialnym w trybie właściwym do usuwania braków formalnych a w związku z tym podlega odrzuceniu. W tym stanie sprawy, na podstawie art. 178 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji postanowienia.