V SA/Wa 1760/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński (spr.), Sędzia WSA - Bożena Zwolenik, Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska, Protokolant spec. - Anna Szaruch, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lipca 2020 r. sprawy ze skargi L.sp. z o.o. z siedzibą w S. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dotacji oddala skargę. Spółka z o.o. "[...]" w S. – dalej także jako: strona, skarżąca, spółka złożyła do Głównego Inspektoratu Ochrony Roślin i Nasiennictwa za pośrednictwem Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Roślin i Nasiennictwa w G., wniosek o udzielenie i wypłacenie dotacji na dofinansowanie kosztów zwalczania bakterii Ctaribacler michiganensis ssp. sepedonicus, w zakresie pokrycia różnicy pomiędzy kwotą, jaką wnioskodawca mógłby uzyskać ze sprzedaży bulw ziemniaka wyprodukowanych jako bulwy ziemniaka z przeznaczeniem innym niż jako materiał siewny, a kwotą uzyskaną ze sprzedaży tych bulw. Po przeanalizowaniu wniosku oraz dokumentacji stwierdzono, że nie zostały spełnione przesłanki pozwalające przyznać wnioskodawcy dotacji w pełnej wnioskowanej kwocie. Podstawą takiej oceny był fakt, że pomimo założenia części plantacji ziemniaka odm. [...] z sadzeniaków ziemniaka, to z uwagi na uprawę tych bulw w jednym miejscu produkcji wraz z innymi bulwami, o nieznanym statusie fitosanitarnym, powiązanych ze sobą poprzez wspólnie użytkowany sprzęt, powierzchnie magazynowe, itp., dotacja nie może zostać przyznana w kwocie przeznaczonej dla plantacji założonych z sadzeniaków ziemniaka. Uwzględniając powyższe, w dniu [...] października 2018 r. Główny Inspektor decyzją znak: [...] udzielił wnioskodawcy dotacji w wysokości [...] zł, jednocześnie nie przyznając dotacji w pozostałej wnioskowanej kwocie tj. [...] zł. Od wyżej wymienionej decyzji strona w dniu [...] stycznia 2019 r. złożyła do Głównego Inspektora wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W swoim wniosku wskazuje, że w w/w decyzja Głównego Inspektora narusza przepisy: 1) prawa materialnego w postaci § 6 b ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 29 lipca 2015 r. w sprawie stawek dotacji przedmiotowych dla różnych podmiotów wykonujących zadania na rzecz rolnictwa poprzez: a) jego nieprawidłowe niezastosowanie w sprawie mimo że ziemniaki na części działki nr [...]tj. na powierzchni [...]ha były wysadzane jako tzw. ziemniak kwalifikowany, a jedynie na powierzchni [...]ha tej działki był sadzony ziemniak niekwalifkowany, zatem za ziemniaki kwalifikowane na obszarze [...]ha należy się dofinansowanie w wysokości 70 % straty; b) poprzez jego błędną wykładnię i uznanie, iż przepis ten uzależnia przyznanie dofinansowania w wysokości 70 % straty za ziemniaki kwalifikowane od tego, czy przedmiotowe ziemniaki kwalifikowane nie zostały posadzone na tej samej działce ewidencyjnej z ziemniakami niekwalifikowanymi, czy nie były zbierane tym samym sprzętem agrotechnicznym co ziemniaki niekwalifikowane oraz czy nie były przechowywane w tej samej przechowalni; 2) obrazę przepisów o postępowaniu mogącą mieć wpływ na treść wydanego orzeczenia, a mianowicie przepisu: a) art. 7 i art. 77 k.p.a. poprzez wybiórcze i niepełne zgromadzenie w sprawie materiału dowodowego oraz jego dowolną ocenę prowadzącą do poczynienia ustaleń sprzecznych ze stanem faktycznym w tym ustalenie iż - ziemniaki kwalifikowane i niekwalifikowane były sadzone/produkowane na tym samym polu, podczas gdy zostały one posadzone jedynie na tej samej działce ewidencyjnej; - ziemniaki kwalifikowane i niekwalifikowane z działki nr [...]miały ze sobą bezpośredni kontakt, - ziemniaki kwalifikowane i niekwalifikowane z działki nr [...]były zbierane tym samym sprzętem agrotechnicznym; - mimo że nie wynika to z żadnych przeprowadzonych dowodów; b) art. 8 i art. 11 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sprawie w sposób nie budzący zaufania jej uczestników do władzy publicznej, c) art. 80 k.p.a., polegające na przekroczeniu zasad swobodnej oceny dowodów, a tym samym wydanie zaskarżonej decyzji bez uwzględnienia zasad prawidłowego rozumowania i doświadczenia życiowego Uznając bezzasadność złożonego wniosku organ decyzją z dnia [...] lipca 2019 r . nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. Odnosząc się do zarzutu strony dotyczącego naruszenia § 6b ust.3 pkt1 ww. rozporządzenia w sprawie stawek dotacji, wyjaśnił, że błędne jest rozumowanie strony w zakresie możliwości otrzymania dofinansowania na poziomie 70% dla części ziemniaków uprawianych na działce nr [...]. Zgodnie z §6b ust. 3 wysokość dotacji jest uzależniona od rodzaju materiału użytego do założenia plantacji. I tak, zgodnie z pkt 1 tego ustępu, możliwe jest otrzymanie dofinansowania na poziomie 70% różnicy (straty) w sytuacji kiedy bulwy ziemniaka zostały uzyskane w wyniku uprawy sadzeniaków ziemniaka lub ziemniaków poddanych badaniom na obecność bakterii Ctaribacler michiganensis ssp. sepedonicus, oraz bakterii Ralstonia solanacearum i na podstawie tych badań uznanych za wolne od tych bakterii. Natomiast zgodnie z pkt 2 tego ustępu, możliwe jest uzyskanie dofinansowania na poziomie 50% różnicy, w sytuacji kiedy bulwy ziemniaka zostały uzyskane w wyniku uprawy ziemniaków innych niż te wskazane w pkt 1. Błędne jest jednak rozumowanie strony, że w sytuacji kiedy do sadzenia użyte zostaną częściowo sadzeniaki ziemniaka, a częściowo ziemniaki inne (niekwalifikowane i nieprzebadane) to należna kwota dotacji również powinna zostać przyznana częściowo na poziomie 70%, a częściowo na poziomie 50%. Rozporządzenie w sprawie stawek dotacji różnicuje poziom możliwego do otrzymania wsparcia w zależności od użytego materiału do założenia uprawy, tj. zapewniając wyższą dotację w sytuacji kiedy producent rolny do założenia swojej plantacji użyje materiału zdrowego, przebadanego i wolnego od określonych organizmów kwarantannowych. W sytuacji kiedy sadzony jest materiał o nieznanym statusie fitosanitarnym, tj. niebędący kwalifikowanym sadzeniakiem ziemniaka lub materiałem nieprzebadanym przez wojewódzkiego inspektora, poziom wsparcia jest niższy. Tylko plon uzyskany ze zdrowego materiału, wolnego od organizmów kwarantannowych, kwalifikuje się do otrzymania wsparcia na poziomie 70%. W sytuacji kiedy wraz z sadzeniakami ziemniaka wysadzany jest materiał niekwalifikowany, nieprzebadany, o nieznanym statusie fitosanitarnym, nie można wykluczyć, że bakteria była obecna w tym materiale i przeniosła się również na materiał zdrowy, szczególnie, że porażenie tą bakterią jest w pierwszej fazie bezobjawowe. Mogło to nastąpić samoistnie lub poprzez przeniesienie jej przez ludzi, sprzęt czy powierzchnie magazynowe. Nie można więc przyjąć, że spełniony został warunek do otrzymania dotacji na poziomie 70%, bowiem w przedmiotowej sprawie, pomimo, że wnioskodawca użył sadzeniaków ziemniaka do założenia części uprawy, to uprawiając w tym samym miejscu również ziemniaki o nieznanym statusie fitosanitarnym, utracone zostały korzyści z wysadzenia w części sadzeniaków ziemniaka. Przyznanie więc wsparcia na poziomie 70% jest w tej sytuacji niemożliwe, bowiem uzyskany plon, który objęty jest dotacją, nie został wyprodukowany z bulw ziemniaka o znanym statusie fitosanitarnym, poprzez fakt możliwego kontaktu z bulwami o nieznanym statusie fitosanitarnym. Powyższe stanowisko organu wynika z faktu, że bakteria Ctaribacler michiganensis ssp. sepedonicus, zgodnie z Załącznikiem nr 1 Część A Dział II pkt B1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie zapobiegania wprowadzaniu i rozprzestrzenianiu się organizmów kwarantannowych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1227, z późn. zm.) jest organizmem kwarantannowym. Zwalczenie tego organizmu jest bardzo trudne, czasochłonne i wymaga stosowania wysokich standardów higienicznych. Uznanie tego organizmu za organizm kwarantannowy jest tylko potwierdzeniem jego wysokiej szkodliwości oraz trudności w zwalczaniu. Z uwagi na duże zagrożenie ze strony tego organizmu, prawodawca, zarówno na poziomie unijnym jak również na poziomie krajowym, wprowadził pojęcie bulw ziemniaka prawdopodobnie porażonych. Bulwy takie są to ziemniaki, w których nie wykryto porażenia, ale z uwagi na ich możliwy kontakt z porażonymi bulwami, sprzętem, powierzchniami magazynowymi, itp. niemożliwe jest wykluczenie, że nie zostały również porażone bakterią. Do bulw takich stosuje się wymogi w wielu aspektach analogiczne jak do bulw porażonych. Dotacje przedmiotowe na mocy ww. rozporządzenie w sprawie stawek dotacji, na dofinansowanie kosztów zwalczania ww. bakterii, mają posłużyć za pomoc dla tych rolników, którzy w sposób najbardziej bezpieczny zagospodarowują porażone lub prawdopodobnie porażone bulwy, oraz dla tych, którzy stosują wysokie standardy prowadzenia upraw. Kluczowym elementem skutecznego ograniczania rozprzestrzeniania się ww. bakterii jest użycie do sadzenia materiału, który jest zdrowy i wolny od organizmów kwarantannowych. Status taki może zapewnić albo zakupienie kwalifikowanego materiału siewnego (tzw. sadzeniaki ziemniaka), albo przebadanie przed sadzeniem bulw ziemniaka innych niż sadzeniaki, przez odpowiedzialny w tym zakresie organ tj. wojewódzkiego inspektora ochrony roślin i nasiennictwa. Użycie na jednym polu lub nawet w jednym miejscu produkcji bulw ziemniaka o znanym statusie fitosanitarnym (zdrowych, wolnych od organizmów kwarantannowych) oraz ziemniaków o nieznanym statusie fitosanitarnym, powoduje, że istotnie wzrasta ryzyko wystąpienia bakterii w całej uprawie, również w części założonej ze zdrowego materiału. Przedmiotowa bakteria w łatwy sposób rozprzestrzenia się wraz z bulwami, poprzez wspólnie użytkowany sprzęt, poprzez worki służące do przechowywania, skrzynie lub powierzchnie magazynowe. Wysadzenie więc na jednym polu lub nawet w jednym miejscu produkcji sadzeniaków ziemniaka i ziemniaków innych, o niewiadomym statusie fitosanitarnym, ze względu na wysokie ryzyko rozprzestrzenienia się bakterii, poprzez przykładowo sprzęt wykorzystywany do zabiegów agrotechnicznych, powoduje, że utracona zostaje korzyść z wysadzenia w części kwalifikowanego, przebadanego materiału siewnego. W przedmiotowej sprawie, (jak wynika z dokumentacji) wnioskodawca plon ziemniaków odm. [...] uzyskał w wyniku wysadzenia w miejscu produkcji ziemniaków sadzeniaków, ale również ziemniaków innych niż sadzeniaki, nieprzebadanych przez wojewódzkiego inspektora. Jednocześnie jak wskazano powyżej, wysadzenie w jednym miejscu produkcji, które stanowi jedną całość produkcyjną, sadzeniaków ziemniaka oraz innych ziemniaków, spowodowało, że nie jest możliwe ich rozdzielne traktowanie. W przedmiotowej sprawie cały plon obarczony był więc wysokim ryzykiem fitosanitarnym. Z uwagi na powyższe oraz na to. że przyznanie przedmiotowej dotacji jest decyzją uznaniową, uznano, że nieuzasadnione byłoby przyznanie wnioskodawcy do części bulw ziemniaka pomocy publicznej w wysokości 70% pomiędzy kwotą, jaką wnioskodawca mógłby uzyskać ze sprzedaży bulw- ziemniaka wyprodukowanych jako bulwy ziemniaka z przeznaczeniem innym niż jako materiał siewny, a kwotą uzyskaną ze sprzedaży tych bulw. Organ podnosi także, iż oparł się o ustalenia Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa w G. zawarte m.in. w decyzji z dnia [...] maja 2018 r. znak: [...]. dołączonej do akt sprawy. Wojewódzki Inspektor w G. wydając swoją decyzję w związku z wykryciem bakterii Ctaribacler michiganensis ssp. sepedonicus, zobowiązany jest, na podstawie art. 8 w/w ustawy o ochronie roślin oraz § 6, §7 i § 8 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 6 kwietnia 2007 r. w sprawie szczegółowych sposobów postępowania przy zwalczaniu i zapobieganiu rozprzestrzeniania się bakterii CIavibacter michiganensis ssp. sepedonicus ( Dz. U. z 2018 r., poz. 692), dokonać oceny wszystkich powiązań poprzez wspólne miejsce produkcji, sprzęt, powierzchnie magazynowe oraz inne czynniki, tak aby podjęte ustalenia i określone środki kwarantannowe obejmowały wszystkie materiały, które miały ze sobą kontakt i mogą przyczynić się do rozpowszechnienia porażenia. Zgodnie z tą decyzją Wojewódzki Inspektor uznał za porażone grunty orne o łącznej powierzchni [...] ha, położone na działkach [...] i [...] stanowiące jednolite pole. Na gruntach tych, jak wynika z tej decyzji, uprawiane były m.in. bulwy ziemniaki odm. [...], objęte przedmiotowym wnioskiem o dotacje. Ponadto Wojewódzki Inspektor uznał za skażone miejsce przechowywania bulw ziemniaka tj. przechowalnię o powierzchni [...]m2 w której przechowywane były m.in. ziemniaki odm. [...] oraz nakazał czyszczenie i dezynfekcję całego sprzętu wykorzystywanego w gospodarstwie, środków transportu, opakowań, miejsc przechowywania oraz innych przedmiotów. Ustalenia podjęte przez Wojewódzkiego Inspektora, których efektem było wydanie w/w decyzji, jednoznacznie wskazują, że bulwy odm. [...] uprawiane były w porażonym miejscu produkcji, a fakt uznania ich za porażone i prawdopodobnie porażone oznacza, że ich uprawa była ze sobą powiązana. Powyższe wynika m.in. z decyzji Wojewódzkiego Inspektora, która zgodnie z § 6 b ust. 1 pkt 1 w/w rozporządzenia w sprawie stawek dotacji, jest podstawą ubiegania się o dofinansowanie i stanowi jeden z dokumentów dołączonych do akt sprawy wraz z wnioskiem. W tej sytuacji organ nie miał przesłanek do zakwestionowania ustaleń Wojewódzkiego Inspektora. Decyzję organu z dnia [...] lipca 2019 r. zaskarżyła strona w zakresie w jakim utrzymano w mocy decyzję o odmowie przyznania dotacji. Zaskarżonej decyzji zarzucono: I. obrazę przepisów prawa materialnego w postaci § 6b ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 29 lipca 2015 roku w sprawie stawek dotacji przedmiotowych dla różnych podmiotów wykonujących zadania na rzecz rolnictwa (Dz.U.2015.1170) poprzez: a) jego nieprawidłowe niezastosowanie w sprawie, mimo że ziemniaki na części działki nr [...]tj. na powierzchni [...]ha był wysadzany tzw. ziemniak kwalifikowany, a jedynie na powierzchni [...]ha tej działki był sadzony ziemniak niekwalifkowany, zatem za ziemniaki kwalifikowane na obszarze [...]ha należy się dofinansowanie w wysokości 70 % straty a nie jedynie 50 % straty; b) jego błędną wykładnie, sprzeczną z literalną treścią przepisu i uznanie, iż przepis ten uzależnia przyznanie dofinansowania w wysokości 70 % straty za ziemniaki kwalifikowane od tego, czy przedmiotowe ziemniaki kwalifikowane nie zostały posadzone na tej samej działce ewidencyjnej z ziemniakami niekwalifikowanymi, albo czy nie były przechowywane w tej samej przechowalni, co ziemniak niekwalifikowany; c) poprzez jego błędną wykładnie i uznanie, iż "przyznanie przedmiotowej dotacji jest decyzją uznaniową" podczas gdy z tego przepisu nie wynika, ażeby przyznanie dotacji w wysokości 70 % straty było decyzją uznaniową, a jedyną przesłanką przyznania dotacji (prócz wymogów formalnych) jest kwalifikowany rodzaj materiału użytego do "założenia plantacji"; II. obrazę przepisów o postępowaniu mogącą mieć wpływ na treść wydanego orzeczenia, a mianowicie przepisu: a) art. 7 kpa, art. 77 § 1 kpa, art. 80 kpa poprzez wybiórcze i niepełne zgromadzenie w sprawie materiału dowodowego oraz jego dowolną ocenę prowadzącą do poczynienia ustaleń sprzecznych ze stanem faktycznym oraz przekroczenie zasad swobodnej oceny dowodów, a tym samym wydanie zaskarżonej decyzji bez uwzględnienia zasad prawidłowego rozumowania i doświadczenia życiowego poprzez: - zignorowanie wyjaśnień strony, iż uprawy były podzielone na 4 oddzielne plantacje i jedynie na jednej z nich był posadzony ziemniak o nieznanym statusie fitosanitarnym, a zatem ziemniaki kwalifikowane i niekwalifikowane nie były wysadzane w tym samym "miejscu produkcji" - zignorowanie wyjaśnień strony, iż najpierw sadzono, zebrano oraz transportowano z pola ziemniaki kwalifikowane a dopiero później ziemniaki niekwalifikowane, a zatem nie było możliwości rozprzestrzenienia się bakterii poprzez użycie tego samego sprzętu agrotechnicznego; - zignorowanie wyjaśnień strony, iż część ziemniaków kwalifikowanych była przechowywana w zupełnie innej przechowalni (magazyn we W.) niż ziemniaki niekwalifikowane (magazyn w J.) - zignorowanie wyjaśnień strony, iż ziemniaki kwalifikowane i niekwalifikowane były przechowywane w oddzielnych skrzyniopaletach, a zatem nie miały ze sobą żadnego kontaktu; - błędne ustalenie, iż ziemniaki kwalifikowane i niekwalifikowane z działki nr [...]miały ze sobą bezpośredni kontakt, - dokonanie ustaleń faktycznych na podstawie decyzji Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa w G. z dnia [...] maja 2018 roku (znak [...]), mimo że organ był zobligowany do dokonania samodzielnych ustaleń faktycznych; b) art. 8 i art. 11 kpa poprzez prowadzenie postępowania w sprawie w sposób nie budzący zaufania jej uczestników do władzy publicznej i tworzenie dodatkowych, niewynikających z przepisów prawa wymagań dla otrzymania dotacji; c) art. 84 § 1 kpa poprzez nieprzeprowadzenie opinii biegłego z zakresu rolnictwa i dokonanie przez organ samodzielnych ustaleń faktycznych, do których wymagane są wiadomości specjalne, tj. wiadomości z zakresu sposobów rozprzestrzeniania się bakterii Calvibacter michiganesis ssp sepedonicus i ewentualnego przyczynienia się strony do porażenia powyższą bakterią; d) art. 107 § 3 poprzez sporządzenie uzasadnienia niespełniającego wymagań, o których mowa w przepisie przede wszystkim w zakresie braku uzasadnienia dlaczego złożone przez Skarżącego wyjaśnienia nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy; Podnosząc powyższe zarzuty skarżąca wniosła o: 1. uchylenie decyzji w zaskarżonym zakresie, tj. w zakresie utrzymania w mocy decyzji o odmowie przyznania kwoty [...]zł; 2. zasądzenie od Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa na rzecz Skarżącego niezbędnych kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg. norm przypisanych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Strony podtrzymały swoje stanowiska odpowiednio w pismach z dn. [...] czerwca 2020 r. oraz z dn. [...] lipca 2020 r. Sąd zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna, albowiem kwestionowana nią decyzja nie narusza prawa. Na wstępie przypomnieć należy, iż zaskarżona decyzja znalazła oparcie w czterech aktach prawnych a mianowicie w: 1. Rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 29 lipca 2015 r. w sprawie stawek dotacji przedmiotowych dla różnych podmiotów wykonujących zadania na rzecz rolnictwa (Dz.U. 2015 poz. 1170 ze zm. – dalej: rozporządzenie). 2. Rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 6 kwietnia 2007 r. w sprawie szczegółowych sposobów postępowania przy zwalczaniu i zapobieganiu rozprzestrzeniania się bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus (Dz.U. 2018. 692). 3. Rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie zapobiegania wprowadzaniu i rozprzestrzenianiu się organizmów kwarantannowych wydanego na podstawie art. 13 ust. 6 i art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin. 4. Ustawie z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin ( Dz.U. 2014 poz. 621 ze zm.) Przy czym kluczowe dla przedmiotowej sprawy było rozporządzenie wymienione w pkt 1. W ramach przedmiotowej sprawy nie budzi wątpliwości tak organu jak i sądu, że wnioskodawca plon ziemniaków odm. [...] uzyskał w wyniku wysadzenia w miejscu produkcji ziemniaków sadzeniaków, ale również ziemniaków innych niż sadzeniaki (nieprzebadanych przez wojewódzkiego inspektora). Co istotne wysadzenie w jednym miejscu produkcji, która stanowi jedną całość produkcyjną, bulw ziemniaka przebadanych oraz innych bulw, spowodowało, że nie jest możliwe ich rozdzielne traktowanie. Cały plon obarczony był więc wysokim ryzykiem fitosanitarnym.- Zgodnie z § 6 b ust. 3 w/w rozporządzenia w sprawie stawek dotacji, wysokość dotacji jest uzależniona od rodzaju materiału użytego do założenia plantacji. Zgodnie z pkt 1 ust. 3 możliwe jest otrzymanie dofinansowania na poziomie 70% różnicy (straty ) w sytuacji kiedy bulwy ziemniaka zostały uzyskane w wyniku uprawy sadzeniaków ziemniaka lub ziemniaków poddanych badaniom na obecność bakterii Claribacter michiganensis ssp. sepedonieus oraz bakterii Ralstonia solanaceamm i na podstawie tych badań uznanych za wolne od tych bakterii. Natomiast zgodnie z pkt 2 ust.3 możliwe jest uzyskanie dofinansowania na poziomie 50% różnicy, w sytuacji kiedy bulwy ziemniaka zostały uzyskane w wyniku uprawy ziemniaków innych niż te wskazane w pkt 1. Sadzeniaki ziemniaka są to bulwy ziemniaka urzędowo kwalifikowane, które na etapie produkcji zostały poddane ocenie polowej, laboratoryjnej. Powyższy przepis dopuszcza także użycie do sadzenia ziemniaków innych niż sadzeniaki, ale z zastrzeżeniem, że muszą to być ziemniaki poddane badaniom na obecność w/w bakterii. Intencją ustawodawcy było więc dofinansowanie na poziomie 70% różnicy jedynie w sytuacji kiedy do sadzenia zostały użyte bulwy ziemniaka przebadane i wolne od organizmów kwarantannowych. Błędny jest więc pogląd, że w sytuacji kiedy do sadzenia użyte zostaną częściowo sadzeniaki ziemniaka, a częściowo ziemniaki inne to należna kwota dotacji również powinna zostać przyznana częściowo na poziomie 70%. a częściowo na poziomie 50%. Ponieważ w tym samym miejscu produkcji prowadzono uprawę jednocześnie sadzeniaków ziemniaka oraz bulw ziemniaka innych niż sadzeniaki, o nieznanym statusie fitosanitarnym, użyte sadzeniaki ziemniaka straciły status materiału wolnego od organizmów kwarantannowych. Główny Inspektor nie naruszył więc prawa materialnego, nie uznając, że dotacja w wysokości 70% straty powinna zostać przyznana do części ziemniaków, uzyskanych z wysadzenia na części pola ziemniaka. Odnosząc się do zarzutu błędnego uznania, iż przyznanie dotacji jest decyzją uznaniową, należy podkreślić, że zgodnie z § 6 ust. 1 w/w rozporządzenia producentowi rolnemu może być udzielona dotacja na jego wniosek, na pokrycie różnicy pomiędzy kwotą, jaką mógłby uzyskać ze sprzedaży bulw ziemniaka wyprodukowanych jako bulwy ziemniaka z przeznaczeniem innym niż jako materiał siewny, a kwotą uzyskaną ze sprzedaży tych bulw. Użycie sformułowania "może", pozostawia więc Głównemu Inspektorowi możliwość odmowy udzielenia dotacji w całości lub w części. Nieuzasadniony jest zarzut dot. naruszenia art. 7 i 77 kpa. Organ swoje stanowisko w zakresie wspólnej uprawy, obrotu i magazynowania bulw ziemniaka odm. [...]oparł o ustalenia Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa w G. zawarte m.in. w decyzji z dnia [...] maja 2018 r. znak: [...]. dołączonej do akt sprawy. Decyzja ta pozostaje w obrocie prawnym, albowiem nikt jej skutecznie nie zakwestionował. Ustalenia w niej poczynione nie mogą być więc uznane za niemające znaczenia tak faktycznego jak i prawnego. Nie od rzeczy będzie w tym miejscu przypomnienie, że na mocy art. 10 ustawy o ochronie roślin, minister właściwy do spraw rolnictwa, w drodze rozporządzenia, może określić szczegółowe sposoby postępowania przy zwalczaniu i zapobieganiu rozprzestrzeniania się niektórych organizmów szkodliwych. Zasady te w zakresie w/w bakterii określone zostały w rozporządzeniu w sprawie szczegółowych sposobów postępowania przy zwalczaniu i zapobieganiu rozprzestrzenianiu się bakterii Claribacter michiganensis ssp. sepedonicus. Zgodnie z § 6 ust. 1 pkt 1- 5 tego rozporządzenia, w przypadku gdy występowanie bakterii zostanie potwierdzone, wojewódzki inspektor m.in.: - uznaje za porażone bulwy, z których zostały pobrane próby do badań oraz pola i miejsca produkcji, z których pochodzą bulwy lub rośliny uznane za porażone; - uznaje za skażone maszyny, urządzenia, środki transportu, opakowania, przechowalnie lub ich części oraz wszelkie inne przedmioty, które miały kontakt z porażonymi bulwami lub roślinami ziemniaka, a także, jeżeli jest to możliwe, obiekty, w tym szklarnie, tunele foliowe; - ustala zasięg prawdopodobnego porażenia tą bakterią, biorąc pod uwagę w szczególności kontakt roślin, produktów roślinnych, przedmiotów, miejsc lub obiektów z porażonymi roślinami ziemniaka, kontakt ze skażonymi maszynami, urządzeniami, środkami transportu, opakowaniami, przechowalniami lub ich częściami oraz kontakt ze skażonymi obiektami, w tym szklarniami, tunelami foliowymi, polami lub miejscami produkcji, a także powiązania produkcyjne ze skażonymi miejscami lub przedmiotami, oraz określa prawdopodobnie porażone rośliny lub bulwy ziemniaka, lub miejsca produkcji: - ustala zasięg możliwego rozprzestrzeniania; - na podstawie stwierdzonego porażenia, skażenia oraz ustalonego zasięgu prawdopodobnego porażenia i zasięgu możliwego rozprzestrzenienia się bakterii ustala strefę zagrożenia, w której podejmowane będą działania w celu zwalczania i zapobiegania rozprzestrzenianiu się bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus. Z kolei stosownie do § 7 ust. 1 pkt 1-8 powyższego rozporządzenia wojewódzki inspektor, ustalając zasięg prawdopodobnego porażenia, uwzględnia, m.in.: - bulwy lub rośliny ziemniaka inne niż uznane za porażone znajdujące się w miejscu produkcji uznanym za porażone. - miejsca produkcji, które miały kontakt z bulwami lub roślinami ziemniaka uznanymi za porażone, w tym miejsca produkcji, w których wspólnie jest lub był użytkowany sprzęt lub urządzenia używane w produkcji: - bulwy lub rośliny produkowane w miejscach wymienionych w pkt 2 lub znajdujące się w tych miejscach produkcji w okresie, w którym bulwy lub rośliny ziemniaka uznane za porażone znajdowały się w tych miejscach, - miejsca przechowywania roślin lub bulw ziemniaka. - maszyny. urządzenia, środki transportu, opakowania, przechowalnie lub ich części oraz inne przedmioty, które mogły mieć kontakt z bulwami lub roślinami ziemniaka uznanymi za porażone. - maszyny. urządzenia, środki transportu, opakowania, przechowalnie lub ich części oraz inne przedmioty, które mogły mieć kontakt z bulwami lub roślinami ziemniaka uznanymi za prawdopodobnie porażone. Zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 1-2 ww. rozporządzenia wojewódzki inspektor ustala zasięg możliwego rozprzestrzeniania się bakterii włączając miejsca produkcji, bez względu na wynik badań laboratoryjnych na obecność tej bakterii bulw lub roślin ziemniaka uprawianych w tych miejscach produkcji, w których, m.in.: - uprawia się ziemniaki lub inne rośliny żywicielskie bakterii sąsiadujące z miejscami produkcji uznanymi za porażone lub znajdującymi się w zasięgu prawdopodobnego porażenia; - jest lub był wspólnie używany sprzęt lub urządzenia wykorzystywane przy produkcji lub są lub były sadzone ziemniaki pochodzące z tego samego źródła, w szczególności wyprodukowane w tym samym miejscu produkcji lub przez tego samego producenta. Wojewódzki Inspektor w G. wydając decyzję w związku z wykryciem bakterii zobowiązany był więc dokonać oceny wszystkich powiązań poprzez wspólne miejsce produkcji, sprzęt, powierzchnie magazynowe oraz inne czynniki. Zgodnie z tą decyzją. Wojewódzki Inspektor uznał za porażone grunty orne o łącznej powierzchni [...] ha. położone na działkach [...] i [...] stanowiące jednolite pole. Na gruntach tych, (jak wynika z tej decyzji) uprawiane były m.in. bulwy ziemniaki odm. [...], objęte przedmiotowym wnioskiem o dotacje. Ponadto Wojewódzki Inspektor uznał za skażone miejsce przechowywania bulw ziemniaka, oraz nakazał, czyszczenie i dezynfekcję całego sprzętu wykorzystywanego w gospodarstwie, środków transportu, opakowań, miejsc przechowywania oraz innych przedmiotów. Jednocześnie uznał za porażone m.in. bulwy ziemniaka odm. [...], a w związku z powiązaniami z porażonym materiałem i porażonym miejscem produkcji, za prawdopodobnie porażone uznał szereg partii bulw ziemniaka uprawianych w porażonym gospodarstwie w tym m.in. bulwy ziemniaka odm. [...] uprawiane na działkach nr [...]. [...] i [...]. W związku z powyższym za bezpodstawny uznać należy pogląd skarżącej że wysadzenie ziemniaków kwalifikowanych i niekwalifikowanych na różnych polach i przechowywanie ich w skrzyniopaletach oddalonych od siebie jest równoważne z uprawą ich w oddzielnych miejscach produkcji. Również bezzasadny jest zarzut, iż organ wydając swoją decyzję nie uwzględnił wyjaśnień strony w zakresie sposobu prowadzenia uprawy, zbiorów i przechowywania bulw ziemniaka. Główny Inspektor ustosunkował się bowiem do dodatkowych wyjaśnień złożonych przez stronę na etapie postępowania przed Głównym Inspektorem przytaczając je i uzasadniając dlaczego nie mogą mieć one wpływu na rozstrzygnięcie. Zatem nie można również zgodzić się z zarzutem naruszenia art. 8, 11 i 80 kpa., bowiem postępowanie przeprowadzone zostało w oparciu o obowiązujące przepisy prawa i w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w sprawie. Odnosząc się do zarzutu strony, że Główny Inspektor zobowiązany był do dokonania samodzielnych ustaleń faktycznych, należy wyjaśnić, że przedmiotem postępowania przed Głównym Inspektorem było udzielenie i wypłacenie dotacji. Postępowanie prowadzone przez Wojewódzkiego Inspektora w G. prowadzone było w związku z wykryciem w gospodarstwie strony organizmu kwarantannowego i nie było przedmiotem niniejszego postępowania. Niezrozumiały jest zarzut naruszenia art. 84 § 1 kpa poprzez nieprzeprowadzenie opinii biegłego z zakresu rolnictwa i dokonanie przez organ samodzielnych ustaleń faktycznych, do których wymagane są wiadomości specjalne tj. wiadomości z zakresu sposobów rozprzestrzeniania się bakterii Claribacter michiganensis ssp. sepedonicus i ewentualnego przyczynienia się strony do porażenia powyższą bakterią. Sąd podnosi jednocześnie, że rozstrzygnięcie sprawy wymaga wiadomości specjalnych wówczas, gdy przy jej rozpoznaniu wyłoni się zagadnienie mające znaczenie dla rozstrzygnięcia, którego wyjaśnienie przekracza zakres wiadomości i doświadczenie życiowe podejmującego rozstrzygnięcie. W sprawie niniejszej taka sytuacja nie miała miejsca, stąd zarzut naruszenia art.84 §1 kpa sąd uznaje za niezasadny. Sąd nie uznaje za trafny także zarzut naruszenia art. 107 § 3 kpa. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji w pełni przekonuje i odnosi się do wszystkich mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia kwestii. Organ w sposób właściwy przywołuje, również te regulacje prawne, które powinny i miały zastosowanie w sprawie. Podstawą wyroku jest art. 151 p.p.s.a.