V SA/Wa 1767/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Sędzia WSA - Jolanta Bożek (spr.), Sędzia WSA - Michał Sowiński, Protokolant - Mariusz Dzierzęcki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 09 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi Ł. B. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych; oddala skargę Przedmiotem skargi z [...] października 2009 r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez Ł. B. (Skarżący) jest decyzja Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] września 2009r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję tego samego organu z [...] lipca 2009r. o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych. Skarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym: W dniu [...] czerwca 2004r. Ł. B. złożył w Biurze Powiatowym ARiMR w S. wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych lub o przyznanie płatności z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2004. Po rozpoznaniu ww. wniosku Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w S. wydał decyzję nr [...] z dnia [...] grudnia 2004r., na podstawie której przyznał Wnioskodawcy płatności bezpośrednie do gruntów rolnych na rok 2004 w łącznej wysokości [...] zł, w tym: [...] zł z tytułu Jednolitej Płatności Obszarowej oraz [...] zł z tytułu Uzupełniającej Płatności Obszarowej. Powyższa decyzja stała się prawomocna. Przyznane płatności zostały w dniu [...] stycznia 2005r. przekazane na rachunek bankowy wskazany przez Beneficjenta we wniosku o wpis do ewidencji producentów. W dniu [...] stycznia 2007 r. Kierownik Biura wznowił z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie przyznania Ł. B. płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2004, zakończone decyzją z dnia [...] grudnia 2004 r., z uwagi na ujawnienie okoliczności sprawy nie znanych organowi w chwili wydania ww. decyzji z dnia [...] grudnia 2004 r., a mianowicie, że na gruntach zadeklarowanych we wniosku o przyznanie płatności Wnioskodawca nie prowadził działalności rolniczej. Po przeprowadzeniu postępowania prowadzonego w trybie nadzwyczajnym, organ wydał w dniu [...] marca 2007 r. decyzję Nr [...], którą uchylił decyzję Nr [...] z dnia [...] grudnia 2004 r. o przyznaniu płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2004 oraz odmówił Ł. B. przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2004. W wyniku rozpoznania odwołania, Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w Z. decyzją Nr [...] z dnia [...] czerwca 2007r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Na ostateczną decyzję organu odwoławczego Ł.B. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G., który wyrokiem z dnia [...] kwietnia 2008r. Sygn. akt [...], skargę oddalił. Zawiadomieniem z dnia [...] czerwca 2009r. Ł. B. został poinformowany przez Prezesa ARiMR o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych, przyznanych na mocy decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w S. Nr [...] z dnia [...] grudnia 2004r. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego Prezes ARiMR decyzją Nr [...] z dnia [...] lipca 2009 r. ustalił Ł. B. kwotę nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych w wysokości [...] zł, w tym: [...] zł z tytułu Jednolitej Płatności Obszarowej oraz [...] zł z tytułu Uzupełniającej Płatności Obszarowej. W dniu [...] lipca 2009r. Ł. B. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zarzucając zaskarżonej decyzji wydanie jej bez ważnego upoważnienia Prezesa ARiMR. Podniósł ponadto kwestię nieuwzględnienia przez organ przedawnienia zwrotu płatności uznanej za nienależną. Decyzją nr [...] z dnia [...] września 2009r. Prezes ARiMR utrzymał w mocy decyzję własną wydaną w pierwszej instancji. W uzasadnieniu wskazał m.in., iż kwota płatności w wysokości [...] zł, tj. w wysokości odpowiadającej kwocie płatności zrealizowanych na mocy pierwotnej decyzji Kierownika Biura z dnia [...] grudnia 2004r. jest płatnością nienależną w rozumieniu art. 49 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2419/2001 z dnia 11 grudnia 2001r. i nie zachodzą negatywne przesłanki obowiązku zwrotu tej płatności, o których mowa w art. 49 ust. 4 i ust. 5. Dlatego też w zaskarżonej decyzji organ pierwszej instancji zasadnie ustalił Ł. B. kwotę nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych za rok 2004 w wysokości [...] zł. Jak dalej wyjaśnił Prezes ARiMR, wprawdzie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie zostało wyraźnie wskazane, że w rozpoznawanej sprawie nie nastąpiło przedawnienie, o którym mowa w art. 49 ust. 4 i 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2419/2001 z dnia 11 grudnia 2001 r., wykluczające obowiązek zwrotu przez Ł. B. nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych za rok 2004, niemniej jednak rozstrzygnięcie tej decyzji, tj. ustalenie Ł. B. kwoty nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych za rok 2004 w wysokości [...] zł, oznacza, że organ rozważył sytuację producenta rolnego w oparciu o art. 49 ust. 4 i ust. 5 ww. rozporządzenia. Ponadto organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z art.29 ust.1 ustawy o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, Prezes ARiMR ustala, w drodze decyzji administracyjnej, kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych środków publicznych pochodzących z wymienionych w tym przepisie funduszy. Na podstawie art.29 ust.3 ustawy Prezes ARiMR może upoważniać pracowników Agencji do wydawania decyzji w sprawach, o których mowa w ust.1 cyt. przepisu. Reasumując, organ odwoławczy stwierdził, iż brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku strony i uchylenia zaskarzonej decyzji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący Ł. B. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Prezesowi ARiMR. Skarżący wniósł również o przeprowadzenie dowodów wskazanych w uzasadnieniu skargi, m.in. z akt sprawy karnej Sądu Rejonowego w S. o sygn.akt [...]. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: 1) art.77 § 1 i art.80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej "kpa") poprzez ustalenie, że roszczenie ARiMR o zwrot nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych nie uległo przedawnieniu a skarżący nie działał w dobrej wierze oraz, że wypłata płatności bezpośrednich za rok 2004 nie nastąpiła wskutek błędu ARiMR, co miało wpływ na wynik sprawy; 2) art.138 § 2 kpa poprzez jego niezastosowanie pomimo konieczności przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w przedmiocie przedawnienia; 3) art.15 kpa poprzez przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w przedmiocie przedawnienia przy ponownym rozpoznaniu sprawy pomimo braku ustaleń w tym zakresie poczynionych przez organ przy pierwotnym rozpoznaniu sprawy i pozbawienie w ten sposób skarżącego prawa do dwuinstancyjności postępowania; 4) art.49 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2419/2001 z dnia 11 grudnia 2001r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli niektórych wspólnotowych systemów pomocy ustanowionych rozporządzeniem Rady (EWG) nr 3508/92 (Dz.Urz.WE L 327 z 12.12.2001) poprzez jesgo niezastosowanie; 5) naruszenie art.73 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz.Urz. UE L 141 z 30.04.2004) poprzez jego niezastosowanie; 6) przepisów rozdziału 8 zatytułowanego “Przedawnienie" zawartego w dziale III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) poprzez ich niezastosowanie; 7) art.6 kpa poprzez niezastosowanie przepisów rozdziału 8 8 zatytułowanego “Przedawnienie" zawartego w dziale III ustawy Ordynacja podatkowa. Rozwijając motywy skargi skarżący podniósł m.in., iż w jego sytuacji znajduje zastosowanie 4-letni termin przedawnienia, o którym mowa w art.49 ust.5 rozporządzenia nr 2419/2001. Otrzymał bowiem środki [...] stycznia 2005r., a postępowanie w przedmiotowej sprawie zostało wszczęte dopiero w dniu [...] czerwca 2009r. ( o czym dowiedział się w dniu [...] czerwca 2009r.). Stąd też minęły przeszło 4 lata. Zdaniem skarżącego otrzymując płatności bezpośrednie za rok 2004 działał on w dobrej wierze, albowiem złożył wniosek o przyznanie dopłat będąc przekonanym, że dopłaty są mu należne. W odpowiedzi na skargę Prezes Agencji wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy bądź przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo też przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Uwzględnienie skargi następuje również w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Stosując przewidziane ustawą p.p.s.a. środki, w szczególności przepis art. 134 § 1, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, ma prawo i obowiązek uwzględnić również okoliczności, wprawdzie nie wskazane w skardze jako zarzut, ale mające wpływ na tę ocenę. W tym miejscu wskazać należy – co podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny – iż rozstrzygnięcie "w granicach danej sprawy" oznacza, że sąd nie może uczynić przedmiotem rozpoznania legalności innej sprawy administracyjnej niż ta, w której wniesiono skargę (v. postanowienie NSA z 23 października 2007 r., sygn. akt I GSK 2218/06). Wobec powyższego zaznaczyć na wstępie trzeba, iż przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Prezesa Agencji z [...] września 2009r. oraz poprzedzająca ją decyzja z [...] lipca 2009r., mocą których ustalono wysokość nienależnie pobranych należności pieniężnych z tytułu płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2004. Sąd oceniał również działania organu administracyjnego podejmowane w toku postępowania zakończonego zaskarżonym orzeczeniem. Innymi słowy, kontrola sądowa ograniczała się do tych czynności, które podjęto od wszczęcia postępowania w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranych należności, tj. od dnia powiadomienia strony o tym postępowaniu pismem z [...] czerwca 2009r., do dnia wydania decyzji w drugiej instancji, tj. [...] września 2009r. Wobec powyższego zaznaczyć należy, iż nie mogło być przedmiotem rozważań Sądu postępowanie, w wyniku którego uchylono decyzję Kierownika Biura z [...] grudnia 2004 r. oraz odmówiono stronie przyznania płatności na 2004 rok. Postępowanie to było bowiem postępowaniem odrębnym, opartym na odrębnych przesłankach faktycznych i prawnych. Zmierzało ono do ustalenia, czy przyznane decyzją z [...] grudnia 2004 r. płatności są należne zgodnie z obowiązującym prawem. Natomiast drugie postępowanie było już tylko następstwem stwierdzenia, iż płatności za 2004 r. nie były należne, zaś jego przedmiotem było wyłącznie ustalenie kwoty nienależnie pobranych środków pieniężnych. Zaznaczyć przy tym należy, iż w decyzji z [...] marca 2007 r. podjętej w przedmiocie uprawnienia do płatności, tj. decyzji uchylającej oraz odmawiającej przyznania płatności na 2004 r. strona została prawidłowo pouczona o możliwości wniesienia odwołania do organu II instancji. Jak wynika z akt sprawy, z możliwości tej skorzystała. Decyzja stała się prawomocna, po uprawomocnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z [...] kwietnia 2008r. sygn.akt [...] oddalającego skargę na decyzję z [...] czerwca 2007r. utrzymującą decyzję z [...] marca 20078r. w mocy. Ww. orzeczenie Sądu stało się prawomocne z dniem [...] lutego 2009r. W tym stanie rzeczy Sąd nie jest uprawniony do kontroli legalności decyzji z [...] marca 2007r. ani utrzymującej ją w mocy decyzji z [...] czerwca 2007r. W konsekwencji skarżący nie może skutecznie podnosić argumentów przeciwko decyzji uchylającej (wydanej w postępowaniu wznowieniowym) w niniejszym postępowaniu, którego przedmiotem jest decyzja ustalająca z [...] września 2009 r. Te zarzuty skarżącego nie mogły być uwzględnione, bowiem nie odnoszą się do decyzji będącej przedmiotem kontroli Sądu, tj. decyzji wskazanej przez niego samego w skardze z [...] października 2009 r. Biorąc pod uwagę zarzuty podniesione w skardze Sąd, korzystając z uprawnienia zawartego w art. 134 § 1 p.p.s.a., tj. nie będąc związany wnioskami skargi, nie stwierdził naruszenia przepisów prawa, które dawałoby podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji. W rozpoznawanej sprawie postępowanie zostało przeprowadzone w sposób prawidłowy. Wobec tego, iż decyzja z [...] czerwca 2007 r. utrzymująca w mocy decyzję z dnia [...] marca 2007r. uchylającą decyzję o przyznaniu płatności i odmawiającą przyznania płatności na rok 2004 stała się prawomocna, obowiązkiem organu stało się wypełnienie dyspozycji zawartej w art. 49 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 2419/2001 z 11 grudnia 2001 r. Stosownie do tego przepisu, w przypadku dokonania nienależnej płatności, rolnik zwraca daną kwotę powiększoną o odsetki obliczone zgodnie z ust. 3. Odsetki obliczane są za okres między powiadomieniem rolnika o konieczności zwrotu oraz zwrotem lub potrąceniem (art. 49 ust. 3 rozporządzenia Komisji(WE) Nr 2419/2001). Dla ustalenia prawidłowości kontrolowanej decyzji decydujące znaczenie ma zatem ustalenie, czy uzyskane przez skarżącego płatności bezpośrednie do gruntów rolnych są "nienależne". Wobec tego wskazać należy, iż decyzja z [...] grudnia 2004 r., na mocy której stronie przyznano powyższe płatności w ustalonej kwocie, została następnie uchylona decyzją Kierownika Biura z [...] marca 2007 r., mocą której odmówiono również wnioskodawcy przyznania płatności na rok 2004 i orzeczono o zastosowaniu sankcji w określonych wysokościach. W tym stanie prawnym, przekazane na mocy decyzji z [...] grudnia 2004r. środki pieniężne stały się nienależne, skoro organ odmówił wnioskodawcy ich przyznania w trybie nadzwyczajnego postępowania wznowieniowego. Zatem środki, które w rzeczywistości zasiliły rachunek bankowy strony z powyższego tytułu podlegają zwrotowi jako płatność nienależna. Ustalenie kwoty nienależnie pobranych płatności również nastąpiło w sposób prawidłowy, tj. w wysokości, w jakiej zostały one przyznane na mocy decyzji z [...] grudnia 2004 r. Z powyższych względów stwierdzić należy, iż ustalenie kwoty nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych za 2004 rok nastąpiło w sposób prawidłowy a decyzja administracyjna w tym zakresie odpowiada prawu. Za prawidłowe uznać należy również obciążenie skarżącej strony odsetkami za zwłokę od dnia doręczenia decyzji ustalającej wysokość nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych. Jak to już wyżej wskazano, zgodnie z art. 49 ust. 1 oraz ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 2419/2001, rolnik zwraca kwotę powiększoną o odsetki obliczane za okres między powiadomieniem o konieczności zwrotu a zwrotem lub potrąceniem. Stopa odsetek jest obliczana zgodnie z przepisami prawa krajowego. Przepisy krajowe w tym zakresie zawarte zostały – w myśl dyspozycji art. 11 ust. 5 ustawy o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa – w Dziale III ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.). Treść tego przepisu została prawidłowo powołana w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej. Odnosząc się do pozostałych zarzutów zawartych w skardze dotyczących kwestii przedawnienia Sąd wyjaśnia, iż zwrot płatności uznanej za nienależną ulega przedawnieniu, jeżeli okres między datą płatności pomocy a datą pierwszego powiadomienia beneficjenta przez właściwe władze o nieuzasadnionym charakterze danej płatności jest dłuższy niż dziesięć lat. Okres ten skraca się do czterech lat, jeżeli beneficjent działał w dobrej wierze (art. 49 ust. 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2419/2001 z dnia 11 grudnia 2001 r. Rację należy przyznać organowi, iż w przypadku Skarżącego przepis ten nie ma zastosowania. Wypłata płatności bezpośrednich do gruntów rolnych za rok 2004, uznanych następnie w całości za nienależnie pobrane, nastąpiła w dniu [...] stycznia 2005 r. Mając na uwadze ustalenia dokonane w postępowaniu karnym (wyrok Sądu Rejonowego Wydział II Kamy w S. z dnia [...] czerwca 2006 r., Sygn. akt [...] oraz wyrok Sądu Okręgowego w G. Wydział [...] Karny Odwoławczy z dnia [...] października 2006 r. Sygn. akt [...]) brak jest podstaw do uznania, że skarżący działał w dobrej wierze. We wniosku z dnia [...] czerwca 2004 r. skarżący zadeklarował prowadzenie działalności rolniczej na wskazanych przez siebie działkach o numerach ewidencyjnych [...]. Wniosek złożony został na urzędowym formularzu. Prócz wskazania gruntów do naliczenia dopłat skarżący zawarł we wniosku oświadczenia i zobowiązania. Tym samym przez fakt złożenia wniosku skarżący potwierdził, iż jest posiadaczem gruntów w nim wskazanych. W świetle treści wyroku Sądu Rejonowego w S. z dnia [...] czerwca 2006r., nie może budzić wątpliwości, że wniosek z dnia [...] czerwca 2004 r. był wnioskiem poświadczającym nieprawdę, co do faktu posiadania przez niego gruntów rolnych i prowadzenia na nich działalności rolniczej. Tym samym zasadnie organ uznał, że w rozpoznawanej sprawie nie ma zastosowania czteroletni okres przedawnienia, o którym mowa w art. 49 ust. 5 ww. rozporządzenia Komisji (WE), skutkujący brakiem obowiązku zwrotu nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2004. W konsekwencji obowiązek zwrotu przez Skarżącego nienależnie pobranych płatności bezpośrednich za rok 2004 byłby wykluczony, jeżeli pierwsze powiadomienie przez właściwe władze o nieuzasadnionym charakterze tej płatności zostałoby doręczone stronie po upływie dziesięciu lat od daty tej płatności, tj. po dniu [...] stycznia 2015 r. Taka sytuacja nie miała miejsca w rozpoznawanej sprawie. Zasadnie również organ uznał, iż w rozpatrywanej sprawie nie zaistniały przesłanki, o których mowa w art. 49 ust.4 powołanego rozporządzenia Komisji (WE) nr 2419/2001 z dnia 11 grudnia 2001 r., skutkujące brakiem obowiązku zwrotu przez stronę nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2004. Na podstawie ww. przepisu obowiązek zwrotu nienależnej lub nadmiernej płatności nie ma zastosowania, jeżeli dana płatność została dokonana na skutek pomyłki właściwego organu lub innego organu oraz jeśli błąd nie mógł zostać wykryty przez rolnika. Jednakże w przypadku, gdy błąd dotyczy elementów stanu faktycznego związanych z obliczaniem danej płatności, obowiązek zwrotu nienależnej lub nadmiernej płatności nie występuje wtedy, jeśli o decyzji o zwrocie nie powiadomiono zainteresowanego w terminie 12 miesięcy od płatności. Z materiału dowodowego zebranego w sprawie nie można wyprowadzić wniosku, że płatność przekazana na rachunek bankowy skarżącego, w dniu [...] stycznia 2005 r. w wysokości [...] zł, była wynikiem pomyłki ARiMR. Płatność w tej wysokości skarżący uzyskał na mocy decyzji Kierownika Biura Powiatowego z dnia [...] grudnia 2004 r. Natomiast z akt sprawy nie wynika, aby organ ten wydając przedmiotową decyzję dysponował informacją, że skarżący nie był posiadaczem działek rolnych, zadeklarowanych we wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2004. Podkreślenia wymaga, że skarżący składając wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych lub o przyznanie płatności z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2004, złożył podpis pod oświadczeniem, że znane mu są zasady przyznawania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych oraz podpisał zobowiązanie do niezwłocznego informowania na piśmie ARIMR między innymi o każdym fakcie, który miał wpływ na nienależne przyznanie płatności bezpośrednich. Powyższe oznacza, że skarżący wiedział, że płatności bezpośrednie do gruntów rolnych przysługują posiadaczowi zadeklarowanych we wniosku o przyznanie płatności działek rolnych, utrzymywanych w dobrej kulturze rolnej, zaś uzyskane płatności uznane następnie za nienależnie pobrane, podlegają zwrotowi, a nieuzasadnione, przeczące temu twierdzenia strony nie mogą obciążać organu. Za niezasadny należy także uznać zarzut naruszenia przepisów rozdziału 8 zatytułowanego "Przedawnienie" zawartego w dziale III ustawy Ordynacja podatkowa poprzez ich niezastosowanie, a to z uwagi na to, iż postanowienia rozporządzenia Komisji (WE) nr 2419/2001 z dnia 11 grudnia 2001r. stanowią lex specialis wobec unormowań zawartych w ustawie Ordynacja podatkowa i to przepisy rozporządzenia Komisji (WE) były podstawą zwrotu przez skarżącego nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych za rok 2004 wraz z odsetkami. Reasumując, kontrolowana decyzja, jak również poprzedzająca ją decyzja organu I instancji zawierają prawidłowe rozstrzygnięcia, jak również wyczerpujące, w ocenie Sądu, uzasadnienie faktyczne i prawne. Uzasadnienie faktyczne decyzji odwoławczej jest szczegółowe i oparte na wyczerpująco zebranym materiale dowodowym. Organ wskazał w nim fakty, które uznał za udowodnione oraz powołał dowody, na których się oparł. Decyzja zawiera również uzasadnienie prawne z przytoczonymi przepisami oraz wyjaśnieniem podstawy prawnej orzeczenia. Sąd nie dopatrzył się ponadto innych naruszeń, które mogłyby mieć istotny wpływ na wynik postępowania a tylko takie uchybienia, stosownie do treści art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., stanowią podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji. Odnośnie wniosku o przeprowadzenie dowodów z akt sprawy karnej toczącej się w Sądzie Rejonowym w S., Sąd wyjaśnia, iż zgodnie z art. 133 p.p.s.a. sąd orzeka na podstawie akt sprawy i może jedynie – na podstawie art.106 § 3 p.p.s.a. - przeprowadzać dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. W rozpoznawanej sprawie przesłanka niezbędności wyjaśnienia istotnych wątpliwości nie zaistniała, a przeprowadzenie wnioskowanych dowodów niepotrzebnie przedłużyłoby postępowanie. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem i na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.