V SA/Wa 1772/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Krystyna Madalińska-Urbaniak po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 grudnia 2016 r. o odrzuceniu skargi sprawy ze skargi [...] na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki postanawia: uwzględnić zażalenie i uchylić zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 grudnia 2016 r. o odrzuceniu skargi Postanowieniem z dnia 8 grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Województwa [...] na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki. Powodem odrzucenia skargi było nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi poprzez nienadesłanie dokumentów potwierdzających upoważnienie do udzielenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym, w postaci uchwał Zarządu Województwa [...] nr [...] oraz nr [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. W korespondencji wniesionej do Sądu w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia braków formalnych zostały przedłożone dwa egzemplarze uchwały nr [...] natomiast nie przedłożono uchwały nr [...]. W dniu 21 grudnia 2016 r. wpłynęło do sądu zażalenie Województwa [...] na ww. postanowienie. Do zażalenia dołączono przedmiotowe uchwały. W zażaleniu wskazano, że uchwała Zarządu Województwa [...] nr [...] w przedmiotowej sprawie nie miała żadnego znaczenia dla wykazania prawidłowości do reprezentowania Województwa [...] w toku niniejszej sprawy przez pełnomocnika. Wyjaśniono, iż uchwała nr [...] dotyczy reprezentowania Województwa [...] w zakresie działania jednostki organizacyjnej - Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...], a więc jednostki niewystępującej w niniejszej sprawie jako strona skarżąca. Stroną niniejszego postępowania jest Województwo [...], a umocowanie Marszałka Województwa [...] do udzielenia dalszego pełnomocnictwa do występowania w toku niniejszej sprawy wynikało wyłącznie z uchwały nr [...], która została doręczona Sądowi w wyznaczonym terminie. Podniesiono, iż nawet pomyłkowe niedoręczenie w wyniku wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nieprzedłożenie uchwały nr [...] niemającej w przedmiotowej sprawie żadnego znaczenia w zakresie wykazania prawidłowości do działania przez pełnomocnika, nie powinno skutkować tak drastycznym rozstrzygnięciem jak odrzucenie skargi bez merytorycznego zbadania legalności aktów nią objętych. Zdaniem Województwa należało uznać, że uzupełnienie braków formalnych skargi nastąpiło w wyznaczonym terminie, w zakresie niezbędnym do stwierdzenia prawidłowości umocowania pełnomocnika reprezentującego Stronę skarżącą w niniejszej sprawie, a nieprzedłożenie uchwały nr [...] niemającej w sprawie zastosowania nie było brakiem istotnym uniemożliwiającym sprawie nadanie dalszego biegu (postanowienie NSA z 10.02.2014 r. sygn. akt I FSK 2198/13). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwana dalej: "p.p.s.a."), jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Przepis ten, stanowiący podstawę do dokonania autokontroli zaskarżonego postanowienia przez wojewódzki sąd administracyjny, stanowi wyjątek od zasady dewolutywności. W razie bowiem zaistnienia przesłanek w nim wskazanych, przedmiot rozpoznania sądowego nie zostaje przeniesiony do sądu wyższej instancji. Druga ze wskazanych przesłanek art. 195 § 2 ustawy p.p.s.a., stanowiąca o oczywiście uzasadnionym zażaleniu oznacza, że mogą nią być objęte zarówno przyczyny formalne, które zadecydowały o wydaniu zaskarżonego postanowienia, jak i względy merytoryczne. Zwrot normatywny "oczywiście uzasadnione" należy rozumieć przez pryzmat oceny sądu dokonywanej w kontekście argumentów zawartych w zażaleniu. Sąd po rozpatrzeniu wniesionego zażalenia zważył, iż przedmiotowe zażalenie w całości zasługuje na uwzględnienie. Mają na względzie okoliczność wskazane w zażaleniu, a także po analizie nadesłanych uchwał należy stwierdzić, że pełnomocnik skarżącego zasadnie wskazał, że umocowanie Marszałka Województwa [...] do udzielenia dalszego pełnomocnictwa do występowania w toku niniejszej sprawy wynikało wyłącznie z uchwały nr [...], a ta została doręczona Sądowi w wyznaczonym terminie. Natomiast uchwała nr ... dotyczy reprezentowania Województwa [...] w zakresie działania jednostki organizacyjnej - Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...], a więc jednostki niewystępującej w niniejszej sprawie jako strona skarżąca. Z tego względu należy stwierdzić, że nieprzedłożenie uchwały nr [...] nie było brakiem istotnym uniemożliwiającym sprawie nadanie dalszego biegu. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.