V SA/Wa 1775/10

WyrokWSA w Warszawie2011-01-26

Skład orzekający: Piotr Kraczowski, Dorota Mydłowska, Małgorzata Rysz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osoba niebędąca zobowiązanym w postępowaniu egzekucyjnym ma prawo wnosić skargę na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego?
Ratio decidendi
Sąd stwierdził, że skarga na czynności egzekucyjne może być wniesiona wyłącznie przez osobę będącą zobowiązanym w postępowaniu egzekucyjnym. Osoba nieposiadająca tego przymiotu nie ma legitymacji procesowej do składania takiej skargi, a przyznanie jej takiego prawa byłoby rażącym naruszeniem prawa.
Stan faktyczny
Naczelnik Urzędu Skarbowego prowadził postępowanie egzekucyjne wobec B. M. na podstawie tytułu wykonawczego z 2010 roku. T. G. zaskarżył czynność zajęcia rachunku bankowego B. M., jednak Dyrektor Izby Skarbowej oddalił skargę, wskazując, że T. G. nie jest osobą zobowiązaną i nie ma prawa do wniesienia skargi. Minister Finansów utrzymał to postanowienie w mocy. T. G. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, domagając się m.in. wykreślenia osoby trzeciej z ewidencji gruntów i innych roszczeń dotyczących nieruchomości.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę T. G. na postanowienie Ministra Finansów oddalające skargę na czynności egzekucyjne oraz zasądził od Skarbu Państwa na rzecz pełnomocnika koszty nieopłaconej pomocy prawnej.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Piotr Kraczowski, Sędzia WSA - Dorota Mydłowska (spr.), Sędzia WSA - Małgorzata Rysz, Protokolant starszy specjalista - Małgorzata Broniarek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 stycznia 2011r. sprawy ze skargi T. G. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] maja 2010r. nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynności egzekucyjne; 1. oddala skargę, 2. zasądza od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adw. C. M. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu kwotę 295, 20 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy), w tym: tytułem wynagrodzenia kwotę 240 zł (słownie: dwieście czterdzieści złotych) i tytułem 23 % podatku od towarów i usług kwotę 55,20 zł (słownie: pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy). Przedmiotem skargi z 21 czerwca 2010 r., wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez T. G., jest postanowienie Ministra Finansów z ... maja 2010 r. nr ..., utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z ... marca 2010 r. nr ... w przedmiocie oddalenia skargi na czynności egzekucyjne. Skarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym. Naczelnik Urzędu Skarbowego w A. prowadzi wobec B. M. postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułu wykonawczego nr ... z dnia ... stycznia 2010 r. obejmującego należność z tytułu nieprzekazanej wierzytelności, dochodzonej w związku z wydaniem postanowienia z dnia ... listopada 2009 r. nr ... w trybie art. 71a §9 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji [tj. Dz.U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1954 z późn. zm.] – dalej: u.p.e.a. W oparciu o powyższy tytuł wykonawczy zawiadomieniem nr ... z ... stycznia 2010 r. (doręczonym zobowiązanemu w dniu ... stycznia 2010 r.) organ egzekucyjny dokonał zajęcia rachunku bankowego zobowiązanego. Powyższą czynność zaskarżył T. G.. Postanowieniem z ... marca 2010 r. nr ... Dyrektor Izby Skarbowej w B. na podstawie art. 54 § 5 u.p.e.a. oddalił skargę na czynności egzekucyjne z uwagi na fakt złożenia jej przez podmiot nie będący osobą zobowiązaną. W zażaleniu na powyższe postanowienie strona wniosła o jego uchylenie oraz o rozpatrzenie wszelkich próśb z jakimi zwracała się do organu. Poruszyła problem posiadanej nieruchomości oraz kwestii odstąpienia od egzekucji czynszu, który otrzymuje od B. M. za wynajem lokalu na działalność użytkową. Postanowieniem z ... maja 2010 r. nr ... Minister Finansów utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu wskazał, iż strona nie posiadając przymiotu strony w rozumieniu art. 54 u.p.e.a. nie mogła żądać rozpoznania zarzutów, które dotyczą kwestii z zakresu innego postępowania. Ze względu na brak podstaw prawnych do uruchomienia niniejszego postępowania, nie może on w jego ramach żądać rozpoznania jakichkolwiek kwestii merytorycznych. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienie T. G. wniósł o jego uchylenie, domagając się ujawnienia i wykazania w ewidencji gruntów własności jego nieruchomości, wykreślenia z ewidencji gruntów i budynków osoby trzeciej, wpisanej jako współwłaściciela w ... części jego nieruchomości, zlikwidowania samowoli budowlanej i przywrócenie nieruchomości strony do stanu sprzed ... listopada 1999 r., powołania komisji mającej na celu ustalenie zakresu zniszczenia jego nieruchomości, wyłączenia jego domu i oficyny ze wspólnoty mieszkaniowej, wymeldowania i wysiedlenia z nieruchomości przy ulicy ... w A. ... z córką ..., wypłacenia odszkodowania za poniesione straty i szkody oraz za zniszczenie jego własności. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko przedstawione w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja (postanowienie) odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c) powołanej wyżej ustawy). Uwzględnienie skargi następuje również w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Zgodnie z unormowaniem art. 134 p.p.s.a. sąd dokonując oceny zaskarżonego aktu rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Mając na względzie powyższe Sąd nie stwierdził takich naruszeń prawa, które skutkowałyby koniecznością wyeliminowania zaskarżonego postanowienia z obrotu prawnego. Na wstępie Sąd stwierdza, że przedmiotem niniejszej sprawy sądowoadministracyjnej jest wyłącznie kwestia dopuszczalności środka zaskarżenia złożonego przez skarżącego w administracyjnym postępowaniu egzekucyjnym. Sąd administracyjny nie jest władny w przedmiocie innych zarzutów skargi, ponieważ nie może zastępować organów administracji w rozstrzyganiu spraw co do ich istoty ani też wszczynać postępowania administracyjnego – może jedynie wypowiadać się w przedmiocie zgodności z prawem działalności administracji publicznej. Sąd zważył, iż zgodnie z dyspozycją art. 54 § 1 u.p.e.a., zobowiązanemu przysługuje skarga na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego lub egzekutora oraz skarga na przewlekłość postępowania egzekucyjnego. Z akt sprawy wynika, że tytuł wykonawczy został wystawiony wobec B. M. i to on jest osobą zobowiązaną, której przysługiwała skarga na czynności egzekucyjne z art. 54 u.p.e.a. W zaskarżonym postanowieniu Minister Finansów wyjaśnił w pierwszej kolejności zakres postępowania w sprawie skargi na czynności egzekucyjne, złożonej w trybie art. 54 u.p.e.a. a następnie poddał analizie prawidłowość zaskarżonej przez skarżącego czynności egzekucyjnej w świetle obowiązujących w tym zakresie przepisów u.p.e.a. Prawidłowo wskazał, iż T. G. nie może złożyć skargi na czynności egzekucyjne, gdyż nie jest zobowiązanym w sprawie. Podkreślić należy, iż odmienne rozstrzygnięcie organu egzekucyjnego prowadziłoby do rażącego naruszenia prawa w sposób oczywisty, poprzez przyznanie legitymacji procesowej bez podstawy prawnej. Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia i wnioski, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło