V SA/Wa 1777/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska (spr.), Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Sędzia WSA - Joanna Zabłocka, Protokolant - Małgorzata Broniarek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 września 2010r. sprawy ze skargi T. w G. na informację Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia [...] lipca 2010r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu oddala skargę. T. w G. złożyło w dniu [...] lutego 2010r. do Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] Departamentu Funduszu Społecznego ( Jednostki Wdrażającej-Pośredniczącej II stopnia) wniosek o dofinansowanie projektu "Testowanie systemu wykorzystującego wiedzę doświadczonych pracowników (50+) do wprowadzenia w MSP nowych metod dydaktycznych opartych na zasadach coachingu". Przedmiotowy projekt złożony został w odpowiedzi na konkurs zamknięty nr 01/ PO K L /8.3 /I /2009 w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki, Priorytetu VIII – Regionalne Kadry Gospodarki , Działanie 8.3 – Projekty innowacyjne. Wniosek o dofinansowanie zarejestrowany został pod numerem [...]. W piśmie z dnia [...] kwietnia 2010r. Jednostka Organizująca Konkurs ( Urząd Marszałkowski Województwa [...] - Departament EFS) ) poinformowała wnioskodawcę, że złożony projekt uzyskał negatywną ocenę merytoryczną w Części A Karty Merytorycznej Oceny Wniosku, zgodnie z którą to oceną projekt nie spełnia kryterium horyzontalnego w zakresie dopuszczalności realizacji projektu w trybie przewidzianym dla projektów innowacyjno testujących oraz zasad dotyczących pomocy publicznej, skutkującą odrzuceniem wniosku. Jednocześnie poinformowano beneficjenta, że zgodnie ze stanowiskiem Ministerstwa Rozwoju Regionalnego ( Instytucji Zarządzającej ), w przypadku stwierdzenia, że projekt nie spełnia kryterium horyzontalnego, oceniający mimo tego zobowiązani są do dokonania dalszej oceny wniosku i udostępnienia jej wnioskodawcy. Dalsza ocena wniosku jak wynika z przedstawionej informacji, zakończyła się również negatywnym wynikiem dla wnioskodawcy. Oceniający obniżyli ocenę punktową w kryteriach 3.1c. , 3.1d, 3.2a, , 3.2c, 3.3a, 3.3b, 3.4a, 3..b, 3.4c, 3.4d, 3.5c. Suma uzyskanych punktów za kryteria merytoryczne przekroczyła wprawdzie minimum konieczne w projekcie ( 60 pkt ) i wyniosła odpowiednio 65 pkt ( pierwszy oceniający ) i 66 pkt (drugi ekspert ), jednakże w poszczególnych punktach oceny projekt nie uzyskał wymaganych 60% punktów. T. w dniu [...] kwietnia 2010 r. złożyło protest zarzucając oceniającym pominięcie istotnych kwestii dokładnie wyjaśnionych we wniosku. W proteście podniesiono przede wszystkim, że projekt spełnia definicję innowacyjności, a tym samym złożony wniosek winien kwalifikować się w ramach projektów innowacyjnych testujących, jak również złożony wniosek nie podlega regułom pomocy publicznej w ramach tych projektów. W dalszej części obszernie uzasadnionego stanowiska odniesiono się do szczegółowej oceny merytorycznej w zakresie przyjętej przez ekspertów obniżonej punktacji. Protest został przez IOK rozpatrzony również negatywnie mimo uznania stanowiska wnioskodawcy w zakresie oceny merytorycznej sekcji 3.1 c i 3.5. c. O powyższym negatywnym wyniku protestu wnioskodawcę powiadomiono pismem z dnia [...] maja 2010r. W dniu [...] czerwca 2010 r. wnioskodawca złożył odwołanie do Instytucji Zarządzającej Programem Operacyjnym Kapitał Ludzki (Ministerstwo Rozwoju Regionalnego, Departament Zarządzania Europejskim Funduszem Społecznym), kwestionując ocenę - tak w zakresie braku spełnienia kryterium horyzontalnego, jak i dotychczas dokonanej oceny merytorycznej. Analiza zarzutów przedstawionych w odwołaniu doprowadziła do uznania niektórych argumentów wnioskodawcy. Instytucja Zarządzająca PO KL w informacji o rozstrzygnięciu odwołania z dnia [...] lipca 2010r. przychyliła się do stanowiska wnioskodawcy w zakresie odnoszącym się do zgodności przedmiotowego projektu z warunkami określonymi dla projektów innowacyjnych testujących. W opinii IZ PO KL, Instytucja Pośrednicząca dokonała niewłaściwej interpretacji zapisów wynikających z Wytycznych w zakresie wdrażania projektów innowacyjnych i współpracy ponadnarodowej w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki. Organ przyjął, że zgodnie z przedmiotowym dokumentem za projekty innowacyjne testujące, należy uznać te, których celem jest poszukiwanie nowych, lepszych, efektywniejszych sposobów rozwiązywania problemów mieszczących się w obszarze wsparcia EFS. W opinii IZ PO KL aktualizacja uprzednio wypracowanych rozwiązań w ramach obecnie realizowanych projektów innowacyjnych, posiadać będzie charakter rozwiązania nowego. Mając na uwadze powyższe, IZ PO KL przychyliła również się do argumentacji wnioskodawcy odnoszącej się do sposobu dokonania oceny przedmiotowego wniosku w pkt 3.2a, 3.3a (w zakresie dotyczącym wypracowania nowego rezultatu). Jednakże przyznanie racji niektórym twierdzeniom nie oznaczało, zdaniem instytucji rozpoznającej odwołanie pozytywnego rozstrzygnięcia środka odwoławczego. Wskazano, że wydane na podstawie art. 35 ust. 3 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju Zasady dokonywania wyboru projektów w ramach PO KL (wchodzące w skład Systemu Realizacji PO KL) precyzują w pkt 6.15 Procedury odwoławczej, że podczas rozpatrywania odwołania właściwa instytucja każdorazowo dokonuje analizy, czy waga zarzutów uznanych za zasadne wpływa na ogólną ocenę wniosku i na tej podstawie wydaje pozytywne lub negatywne rozstrzygnięcie odwołania. Instytucja Zarządzająca podtrzymała zarzut, że wniosek nie spełnia kryterium horyzontalnego dotyczącego zasad udzielania pomocy publicznej. Zdaniem IZ informacje przedstawione w treści wniosku wskazują, że wnioskodawca zakłada skierowanie wsparcia szkoleniowego do pracowników przedsiębiorstw z terenu województwa [...] ( pkt 3.3. Działania – przeprowadzenie szkoleń testujących min. 40 wybranych pracowników - seniorów do pełnienia roli trenera i coacha, pochodzących z co najmniej 20 firm sektora MP województwa [...]). W tej sytuacji organ stwierdził, że zgodnie z treścią Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 6 maja 2010 r. w sprawie udzielania pomocy publicznej w ramach PO KL (§ 21 ust. 1) pomoc na pokrycie kosztów uczestnictwa w szkoleniu beneficjentów pomocy lub pracowników beneficjentów pomocy oddelegowanych na szkolenia stanowi pomoc publiczną i jest ona udzielana zgodnie z przepisami rozdziału I, sekcji E w rozdziale II oraz przepisami rozdziału III rozporządzenia Komisji. Mając na uwadze powyższe, w opinii IZ PO KL zachodzą przesłanki do zakwalifikowania wsparcia przewidzianego w projekcie jako pomoc publiczną w rozumieniu ww. aktów prawnych. Niespełnienie kryterium horyzontalnego, które jest weryfikowane na etapie oceny merytorycznej, jak wskazano skutkuje zawsze negatywną oceną wniosku. W związku z powyższym fakt uznania niektórych innych racji wnioskodawcy, a podtrzymanie zarzutu co do niespełnienia kryterium horyzontalnego nie zmieniło ostatecznego rozstrzygnięcia odwołania. Wobec powyższego pismem z dnia [...] lipca 2010r. nr [...] poinformowano wnioskodawcę, że odwołanie rozpatrzone zostało negatywnie. Wyczerpując dyspozycję art. 30 c ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju ( Dz.U Nr 84 poz. 712 ), w piśmie tym zawarto pouczenie o prawie wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Powyższa informacja doręczona została wnioskodawcy w dniu 15 lipca 2010r. W dniu 28 lipca 2010r. /data nadania pocztowego/ T. w G. wniosło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rozstrzygnięcie w przedmiocie negatywnego rozpatrzenia odwołania przez Ministra Rozwoju Regionalnego Departament Zarządzania Europejskim Funduszem Społecznym zawarte w piśmie z [...] lipca 2010r. W skardze wniosło o jej uwzględnienie i stwierdzenie, iż ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą. W uzasadnieniu swego stanowiska skarżący zarzucił, że wszystkie organy rozpatrujące sprawę nie dokonały należytej oceny w zakresie zdefiniowania pomocy publicznej. Zarzucił, że na każdym etapie postępowania związanym z oceną wniosku wskazywał, że zgodnie z art. 87 TWE muszą być spełnione łącznie 4 przesłanki w nim wymienione, by uznać daną pomoc za pomoc publiczną. W ocenie skarżącego akt prawa krajowego ( rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego z 6 maja 2008r. nie stanowi samodzielnego aktu prawnego rozpatrywanego w oderwaniu od postanowień Traktatu Wspólnoty Europejskiej. Ponadto zdaniem wnioskodawcy w projekcie mowa jest o szkoleniach testujących, które w żaden sposób nie odnoszą się do definicji szkolenia ogólnego lub specjalistycznego, o których mowa w §21 ust 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z 6 maja 2008r. w sprawie udzielania pomocy publicznej w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki. Szkolenie testujące, o którym mowa w projekcie, ma polegać na sprawdzeniu poprzez odpowiednie metody i narzędzia czy osoby wytypowane do udziału w projekcie mają wystarczająca wiedzę i umiejętności ( kompetencje zawodowe ) do uczestniczenia w projekcie. W ocenie skarżącego podczas oceny wniosku doszło do naruszenia prawa poprzez błędną i rozszerzającą interpretację przez organy rozpatrujące sprawę przepisów definiujących pomoc publiczną. W odpowiedzi na skargę Minister Rozwoju Regionalnego stanowiący Instytucję Zarządzającą PO KL wniósł o oddalenie skargi. Odnosząc się do zarzutów skargi podtrzymał stanowisko odnośnie braku spełnienia przez wniosek kryterium horyzontalnego, które weryfikowane na etapie oceny merytorycznej wobec jego niespełnienia skutkuje zawsze negatywną oceną wniosku. Zgadzając się ze stanowiskiem strony, że rozporządzenie z 6 maja 2008r. " nie stanowi samodzielnego aktu prawnego rozpatrywanego w oderwaniu od postanowień Traktatu", organ wskazał, że uprawnionym jest dalej idący wniosek, iż powyższy akt prawa krajowego jest konsekwencją uregulowań wspólnotowych, w tym brzmienia art. 87 TWE ; następnie dodał, że rozporządzenie zostało wydane na podstawie art. 21 ust. 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, po czym wskazał, że w ustawie jest określone, że pomoc spełniająca przesłanki wynikające z art. 87 ust. 1 TWE zostanie doprecyzowana przez właściwą Instytucję Zarządzającą w drodze rozporządzenia. Skoro zgodnie z treścią § 21 rozporządzenia pomoc na pokrycie kosztów uczestnictwa w szkoleniu beneficjentów pomocy lub pracowników beneficjentów pomocy oddelegowanych na szkolenie stanowi pomoc publiczną, zdaniem IZ powyższe oznacza, że ustawodawca na poziomie rozporządzenia przyjął, że każda pomoc na szkolenia udzielana w ramach programu operacyjnego i skierowana do przedsiębiorcy lub jego pracownika spełnia przesłanki wynikające z art. 87 ust. 1 Traktatu (TWE) i jest pomocą publiczną. Odnosząc się do kwestii podziału na szkolenia ogólne i specjalistyczne organ wskazał, że rozróżnienie jest istotne ze względu na określenie poziomu dofinansowania, czyli intensywności pomocy publicznej. Nazwa szkolenia ogólne i specjalistyczne jest umowna. Generalnie, jeżeli szkolenie nie jest specjalistyczne, zaliczane jest do grupy szkoleń ogólnych. W ocenie Ministra szkolenia testujące jak określa swoje skarżący nie stanowią oddzielnego, nowego typu czy rodzaju szkoleń. Dalej organ podkreślił, że z treści złożonego wniosku wynika, że określenie szkolenia testujące oznacza jedynie funkcje czy rolę jaką te szkolenia odgrywają w projekcie. Natomiast co do zasady szkolenia testujące nie stanowią żadnej innej nowej formy wsparcia. Odnosząc się do kwestii, że szkolenie testujące polegać ma na :- "sprawdzeniu poprzez odpowiednie metody i narzędzia czy osoby wytypowane do udziału w projekcie mają wystarczającą wiedzę i umiejętności do uczestniczenia w projekcie", organ stwierdził, że zdanie to kłóci się z programem szkoleniowym przedstawionym we wniosku (pkt 3.4.), gdzie co prawda część pierwszego dnia szkoleniowego obejmuje wybór kandydatów-seniorów na trenerów, ale pozostała część programu pokazuje już z czego oni będą szkoleni, z jakich tematów wiedza i umiejętności zostaną im przekazane (w sumie 5 dni szkolenia). Powyższe, zdaniem Ministra potwierdza poprawność postępowania organu, który uznał, że szkolenia skierowane do przedsiębiorców stanowią pomoc publiczną niezależnie, czy nazwane zostaną szkoleniami testującymi czy jakkolwiek inaczej. Natomiast niezaznaczenie i nieuwzględnienie we wniosku pomocy publicznej przy tych działaniach stanowi dyskwalifikujący wniosek błąd. W odpowiedzi na powyższe, w piśmie procesowym z 10 października 2010r. skarżący wywodząc, jak dotychczas w zakresie zarzutów co do merytorycznej oceny wniosku, podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko dotyczące wadliwej oceny merytorycznej projektu poprzez przyjęcie, że podlega on regułom dotyczącym pomocy publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia sądów administracyjnych, określone m.in. przepisami art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwana dalej p.p.s.a.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu lub czynności z przepisami postępowania administracyjnego i normami prawa materialnego. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ppsa). W tym miejscu należy zaznaczyć, że uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 30 c ustawy z 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712), w związku z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W przepisach art. 30c-30d ustawy przewidziano kilka rozwiązań autonomicznych, regulujących wybrane zagadnienia procesowe, w tym także kierunki rozstrzygnięć, jakie może podjąć sąd, załatwiając skargę (art. 30c ust. 3-5). Natomiast w zakresie nieuregulowanym w ustawie, w postępowaniu sądowoadministracyjnym odpowiednie zastosowanie znajdą przepisy p.p.s.a. (określone dla aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4), z wyłączeniem jednak: art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 p.p.s.a. (art. 30e ustawy). Zgodnie art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego, skoro w przepisie tym przewidziane jest uwzględnienie skargi, w wypadku stwierdzenia, że ocena konkretnego projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo z jednoczesnym przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą. W tym miejscu wskazać należy, iż jak wynika z dotychczasowego orzecznictwa sadów administracyjnych i NSA zasady dokonywania sądowej oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego wymagają ustalenia standardu prawnego, według którego należy dokonać oceny zgodności (niezgodności) z prawem kontrolowanego rozstrzygnięcia odwoławczego. Wprowadzając w art. 30c ust. 1 pkt 1 ustawy kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 37, że do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie na podstawie tejże ustawy – ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych – nie stosuje się przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w k.p.a. Z drugiej strony wątpliwości budzi kwestia, jaka jest dopuszczalna sądowa ocena procesu weryfikacji wniosków o dofinansowanie zamierzonych przedsięwzięć. Pomimo pewnych wątpliwości i rozbieżności orzecznictwa sądów administracyjnych w tym zakresie przy interpretacji przepisów ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, podzielić należy stanowisko tych sądów , które dopuszczają możliwość posługiwania się, w ramach sądowej kontroli ocen projektów ubiegających się o dofinansowanie - postanowieniami systemu realizacji programu, łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego. Według treści art. 5 pkt. 11 ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach polityki rozwoju (Dz.U. nr 84 poz. 712 z późn. zm.) wszelkie zasady i procedury dotyczące realizacji zarówno strategii rozwoju, jak i programów, zawarte są w "systemie realizacji", przy czym system ten określa także środki odwoławcze, które przysługują wnioskodawcy w związku z naborem projektów, o których mowa w art. 28 ust.1 pkt. 3 cyt. ustawy – czyli zgłoszonych w trybie konkursowym. Obowiązek opracowania – określenia tego systemu realizacji, nałożony został na instytucję zarządzającą odpowiadającą za prawidłową realizację programu /art. 26 ust.1 pkt.2, pkt. 6, pkt. 8, art. 25 pkt.1, art. 5 pkt. 2 cyt. ustawy/. Przy wykonywaniu swoich zadań instytucja zarządzająca ma obowiązek uwzględnienia zasady równego dostępu do uzyskania pomocy, a także ma zapewnić przejrzystość reguł stosowanych przy ocenie projektów mogących skorzystać z dofinansowania, a między innymi projektów wyłanianych w trybie konkursu / art. 26 ust.2, art. 28 ust.1 pkt. 3 cyt. ustawy/. Instytucja zarządzająca może powierzyć część swoich zadań – między innymi dokonywanie, w oparciu o określone kryteria, wyboru projektów do dofinansowania w ramach danego programu – instytucji wdrażającej jako instytucji pośredniczącej II stopnia /art. 27 ust.1 w związku z art. 5 pkt. 4 cyt. ustawy/. Dla Priorytetu VIII PO Kapitał Ludzki - Regionalne Kadry Gospodarki Działania 8.3 – Projekty innowacyjne - Instytucją Zarządzającą jest Minister Rozwoju Regionalnego, Instytucją Pośredniczącą: instytucja wskazana przez samorząd województwa ( w sprawie niniejszej Urząd Marszałkowski Województwa [...] ), Instytucją Wdrażającą ( Instytucją Pośredniczącą II stopnia ) Urząd Marszałkowski Województwa [...] – Departament EFS i do tej instytucji zgłaszane były wnioski w określonym wyżej zakresie przedmiotowego Programu w ramach naboru w trybie konkursu zamkniętego nr 01/POKL/8.3/I/2009, będące następnie przedmiotem oceny. Zgodnie z zasadami dokonywania wyboru projektów w ramach PO KL z dnia 24 sierpnia 2009r. ( obowiązującego w w/w konkursie), kryteriami weryfikowanymi w trakcie oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie są zatwierdzone przez Komitet Monitorujący PO KL szczegółowe kryteria dostępu weryfikowane na etapie oceny merytorycznej, ogólne kryteria horyzontalne, ogólne kryteria merytoryczne i szczegółowe kryteria strategiczne. Ogólne kryteria horyzontalne mają charakter przekrojowy i związane są z koniecznością zapewnienia realizacji strategicznych celów na poziomie całego Programu Operacyjnego. Wniosek może uzyskać dofinansowanie jeżeli spełnia szczegółowe kryteria dostępu oraz ogólne kryteria horyzontalne, a także otrzyma co najmniej 60 punktów w ramach ogólnych kryteriów merytorycznych oraz minimum 60% punktów w poszczególnych punktach oceny merytorycznej. Zasadniczą kwestią w sprawie niniejszej jest spór co do oceny wniosku o dofinansowanie poprzez, jak twierdzi skarżący, nieuzasadnione przyjęcie ( notabene na każdym etapie oceny - poczynając od oceny ekspertów, poprzez rozpoznanie protestu , a następnie odwołania od jego negatywnego wyniku), że projekt nie jest zgodny z zasadami dotyczącymi udzielania pomocy publicznej, co oznacza niespełnienie kryterium horyzontalnego eliminującego wniosek z dofinansowania niezależnie od wyników dalszej oceny. Zdaniem skarżącego pomoc publiczna w zasadzie nie występuje w projektach innowacyjnych (a takim jest projekt skarżącego), co pośrednio wynika z zapisu dotyczącego wymagań w ramach Priorytetu II PO KL dlatego też w przedmiotowym projekcie nie zostało to uwzględnione. Wynikiem programu realizowanego w ramach złożonego wniosku ma być jak, dalej skarżący wskazuje stworzenie procedury dotyczącej utrzymania pracowników ( 50+) , zaś szkolenie testujące jako jedno z działań, o którym mowa w projekcie, ma polegać jedynie na sprawdzeniu poprzez odpowiednie metody i narzędzia, czy osoby wytypowane do udziału w projekcie mają wystarczającą wiedzę i umiejętności ( kompetencje zawodowe ) do uczestniczenia w projekcie. W ocenie Sądu nie można odmówić słuszności powyższego stanowiska o ile takie wnioski można byłoby wysnuć z zapisów przedłożonego do dofinansowania wniosku. W tym miejscu przypomnieć należy, że uregulowania wspólnotowe dotyczące pomocy publicznej zawiera art. 87 ust 1 TWE. Jak słusznie podnosi organ przepisy prawa krajowego - rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z 6 maja 2008r. w sprawie udzielania pomocy publicznej w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki (Dz.U 2008 Nr 90 poz. 557) są konsekwencją uregulowań wspólnotowych. Rozporządzenie to zostało wydane na podstawie art. 21 ust. 3 ustawy z 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, dającego delegację ustawową do doprecyzowana przez właściwą Instytucję Zarządzającą w drodze rozporządzenia przeznaczenia, warunków i trybu udzielania pomocy spełniającej przesłanki wynikające z art. 87 ust. 1 TWE. Zgodnie z treścią § 21 powołanego wyżej rozporządzenia pomoc na pokrycie kosztów uczestnictwa w szkoleniu beneficjentów pomocy lub pracowników beneficjentów pomocy oddelegowanych na szkolenie stanowi pomoc publiczną. Zasadnie zatem, zdaniem Sądu organ uznał, że ustawodawca na poziomie rozporządzenia przyjął, że każda pomoc na szkolenia udzielana w ramach programu operacyjnego i skierowana do przedsiębiorcy lub jego pracownika spełnia przesłanki wynikające z art. 87 ust. 1 Traktatu (TWE) i jest pomocą publiczną. Nie można, zdaniem Sądu przyjąć stanowiska skarżącego polegającego na tym, że powszechną zasadą jest, iż pomoc publiczna w projektach innowacyjnych w ogóle nie występuje. W świetle wymagań, ,jakie określone zostały w Dokumentacji konkursowej dla konkursu nr 01/PO KL/8.3./I/2009 ( sekcja IV), działania współfinansowane ze środków EFS, które wnioskodawcy zaplanowali w projektach złożonych w ramach tego konkursu mogą podlegać regułom pomocy publicznej określonym w rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego z 6 maja 2008r. Zatem również w projektach innowacyjnych realizowanych w ramach Priorytetu VIII PO KL, wydatki związane z działaniami skierowanymi do konkretnych przedsiębiorstw, w wyniku których przedsiębiorca odniesie korzyść objęte są zasadami pomocy publicznej. Tym samym dla ustalenia czy w ramach danego projektu innowacyjnego mamy do czynienia z pomocą publiczną, czy też nie, istotne są zapisy projektu celem ustalenia do kogo projekt ten jest kierowany i jakie są jego działania . Z treści złożonego przez stowarzyszenie wniosku wynika, że uczestnikami projektu i grupą docelową projektu będą pracodawcy, którzy przetestują zakładowy system coachingu wewnętrznego - 20 firm oraz załogi tych firm i ich przedstawiciele - 100 osób ( w tym pracownicy – seniorzy – 40 kobiet i mężczyzn). Firmy do których projekt ten jest skierowany, stanowiące małe średnie przedsiębiorstwa zostaną objęte wsparciem z EFS. W ramach zadania I (zarządzanie i administrowanie projektem ) projekt przewiduje między innymi rekrutację beneficjentów, jak należy rozumieć pomocy, poprzez objęcie 20 firm z sektora MŚP województwa [...] ( min. 40 pracowników w wieku powyżej 50 roku życia ), a następnie podpisanie umów z użytkownikami i odbiorcami. W projekcie przewidziano również organizację cyklu szkoleń dla pracowników seniorów – trenerów ( 4- 5 dniowych - po 10 osób na każdym szkoleniu) oraz przewidziano program szkolenia przez wskazanie z jakich tematów wiedza i umiejętności zostaną wybranym pracownikom przekazane. Powyższe wskazuje, że stwierdzenie skarżącego o tym, iż przewidziane w projekcie szkolenie ma polegać jedynie na- "sprawdzeniu poprzez odpowiednie metody i narzędzia czy osoby wytypowane do udziału w projekcie mają wystarczającą wiedzę i umiejętności do uczestniczenia w projekcie", nie odpowiada działaniom przewidzianym we wniosku. Przeszkolenie w ramach projektu określonych osób do roli seniora –trenera, jest jak słusznie zauważa organ korzyścią, jaką odnosi przedsiębiorca, którego pracownicy zostaną w ten sposób przygotowani. Wytypowani pracownicy zdobędą nowe kwalifikacje, które będą mogli wykorzystać zarówno na obecnym stanowisku pracy u danego przedsiębiorcy jak i na przyszłych stanowiskach u innych przedsiębiorców. Wskazane we wniosku korzyści dla pracowników przedsiębiorstw i dla pracodawcy wynikających z wdrożenia systemu wykorzystującego wiedzę doświadczonych pracowników, wiążą się bezpośrednio z przeszkoleniem pracowników do pełnienia roli trenerów wewnętrznych Odniesienie korzyści dla przedsiębiorcy to, między innymi także podniesienie kwalifikacji pracowników. Zdaniem Sądu nie można również podzielić argumentu wnioskodawcy, że określone w projekcie szkolenie testujące nie mieści się w pojęciu szkolenia ogólnego czy specjalistycznego, o których mowa w §2 pkt10 i 11 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z 6 maja 2008r. w sprawie udzielenia pomocy publicznej w ramach PO KL. Co do zasady szkolenia testujące nie stanowią żadnej innej nowej formy wsparcia bowiem są to zwykłe szkolenia i tak zostały one we wniosku określone. Zatem podzielić należy argumentację Instytucji Zarządzającej, że użycie nazwy "szkolenie testujące" oznacza jedynie funkcję czy rolę jaką te szkolenia odgrywają w projekcie, a nie inny, odrębny rodzaj szkolenia nie przewidziany przepisem cyt. rozporządzenia. Inne rozumowanie i przyjęcie argumentów skarżącego mogłoby prowadzić do obejścia przepisów o udzielaniu pomocy publicznej w ramach PO KL. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że skoro wnioskodawca w złożonym wniosku przy działaniach związanych testowaniem systemu coachingu w wybranych firmach woj. [...] nie zaznaczył i nie uwzględnił w zakresie organizacji cyklu szkoleń pomocy publicznej, weryfikacja kluczowego kryterium horyzontalnego wniosku o dofinansowanie w zakresie zasad dotyczących pomocy publicznej przeprowadzona została prawidłowo. W jej rezultacie zasadnie wniosek o dofinansowanie projektu nie został przyjęty do realizacji. Wobec tego, że w zakresie oceny wniosku o dofinansowanie projektu nie doszło o do naruszenia prawa Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju ( Dz. U 09 Nr 84 poz. 712) skargę jako nieuzasadnioną oddalił.