V SA/Wa 1782/08

Referendarz sądowy Anna Michałowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi F. G. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia czerwca 2008 r. Nr ... w przedmiocie umorzenia postępowania z wniosku o uchylenie decyzji ostatecznej postanawia: - odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym W skardze na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych F. G. zawarł wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W dniu 16 lipca 2008 r. (data nadania w placówce pocztowej) uzupełnił brak formalny wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie go na urzędowym formularzu PPF. W uzasadnieniu wskazał, iż we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje wraz z żoną i córką, zamieszkują w mieszkaniu o pow. ... m - i utrzymują się ze świadczeń emerytalnych w łącznej wysokości ... zł. Z uwagi na to, iż złożone oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego, zarządzeniem z dnia 12 sierpnia 2008 r. wezwano go do złożenia dodatkowych informacji poprzez udzielenie odpowiedzi na konkretne pytania oraz nadesłanie stosownych dokumentów, w terminie siedmiu dni pod rygorem ujemnych skutków prawnych. Pismem nadanym w dniu 23 sierpnia 2008 r. skarżący oświadczył, iż rezygnuje ze zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu oraz prosi o przesłanie blankietu dowodu wpłaty na konto sądowe. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest - zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami) - dalej ustawy p.p.s.a. - ponoszenie przez Strony kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy ze środków publicznych jest instytucją wyjątkową i następuje tylko w przypadkach określonych w cytowanej ustawie, po spełnieniu przez stronę określonych przesłanek. Przesłanki te są każdorazowo odnoszone do stanu majątkowego osoby ubiegającej się o przyznanie rzeczonego prawa. Prawo pomocy w zakresie całkowitym, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a, może być przyznane osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Określenie "gdy osoba fizyczna wykaże" oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Osoba ubiegająca się o przyznanie prawa pomocy powinna zatem w swoim wniosku zawrzeć oświadczenie zawierające prawdziwe i dokładne dane o stanie rodzinnym, majątku i dochodach. W przeciwnym razie sąd, zgodnie z art. 255 cytowanej ustawy, wezwie ją do złożenia dodatkowego oświadczenia, na podstawie którego będzie mógł dokonać oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego wnioskodawcy. Oświadczenie ubiegającego się o przyznanie prawa pomocy jest nieodzowną przesłanką, po weryfikacji zawartych w nim danych, przyznania prawa pomocy w stosownym zakresie. W sprawie skarżący we wniosku o przyznanie prawa pomocy nie przedstawił w sposób wystarczający swojej sytuacji majątkowej, a na wezwanie do podania dodatkowych informacji pozwalających na prawidłową ocenę jego sytuacji finansowej oświadczył, iż rezygnuje ze zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu oraz wnosi o przesłanie blankietu dowodu wpłaty na konto sądowe. W związku z tym, że ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawiera normy, która pozwalałaby umorzyć postępowanie w sytuacji cofnięcia wniosku o przyznanie prawa pomocy, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy p.p.s.a. postanowiono odmówić przyznania prawa pomocy.