V SA/Wa 1785/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Joanna Zabłocka po rozpoznaniu w dniu 23 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenie kary pieniężnej z tytułu urządzania gry losowej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z 16 marca 2015r., skarżąca P. sp. z o.o. w W. (dalej: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] stycznia 2015 r. nr [...], w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gry losowej bez zezwolenia w kwocie 459.625,35 zł. W treści skargi jej autor wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 239 f § 1 pkt 1 i 2 Ordynacji podatkowej. Zgodnie z zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z 18 sierpnia 2015r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do złożenia oświadczenia, czy podtrzymuje wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przed tut. Sądem, a jeśli tak wezwano do wykazania okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w przypadku wykonania decyzji. Pismem z 27 sierpnia 2015r. pełnomocnik strony skarżącej podtrzymał wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., wskazał na dolegliwość kary, a ewentualne czynności egzekucyjne podjęte przez organ w celu jej wyegzekwowania mogą wyrządzić istotną szkodę w majątku spółki. Wyjaśnił, że z uwagi na dokonanie przez organ zajęcia rachunku bankowego spółki, była ona zmuszona do złożenia w dniu [...] lipca 2015r. wniosku o ogłoszenie upadłości likwidacyjnej. W chwili obecnej, jak zaznaczył wnioskodawca sprawa jest rozpatrywana przez Sąd Rejonowy [...], sygn. akt: [...], a Sąd nie wydał w tej kwestii rozstrzygnięcia. Do pisma załączono kopię wniosku z [...] lipca 2015r. o ogłoszenie upadłości likwidacyjnej majątku spółki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma fakultatywny charakter, a więc sąd może, lecz nie musi wstrzymać wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych wymienionych we wskazanym przepisie. Tymczasem w niniejszej sprawie wnioskodawca wskazał jedynie, że niniejszej sprawie występuje szereg okoliczności uzasadniających niepodejmowanie czynności egzekucyjnych, a zapłata w chwili obecnej nałożonej na spółkę kary będzie dolegliwa i może wyrządzić istotną szkodę w jej majątku. Jednak zdaniem Sądu wnioskodawca nie wykazał, pomimo wezwania Sądu, w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje skutki określone w powołanym przepisie. Lakoniczne stwierdzenie pełnomocnika strony skarżącej o dokonanym zajęciu przez organ rachunku bankowego spółki nie pozwala na ocenę zasadności wstrzymania wykonania decyzji. A wobec załączonego wniosku z [...] lipca 2015r. o ogłoszenie upadłości likwidacyjnej spółki, wywieść należy, że wykonanie decyzji pozostaje bez wpływu na sytuację spółki, której władze już na dzień złożenia pisma z 27 sierpnia 2015r. dotyczącego wniosku o wstrzymanie podjęły decyzję o zamknięciu działalności spółki. Nie sposób przyjąć, że wstrzymanie zaskarżonej decyzji przez tut. Sąd uchroniłoby spółkę od konieczności wnioskowania o ogłoszenie upadłości. Wypada podkreślić, że zgodnie z ustawą z 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. z 2015 r., poz. 233 ze zm.) upadłość ogłasza się w stosunku do dłużnika, który stał się niewypłacalny (art. 10). Dłużnika będącego osobą prawną albo jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, uważa się za niewypłacalnego także wtedy, gdy jego zobowiązania przekroczą wartość jego majątku, nawet wówczas, gdy na bieżąco te zobowiązania wykonuje (art. 11 ust. 1 i 2). Zgodnie z art. 21 ust. 1 dłużnik jest obowiązany, nie później niż w terminie dwóch tygodni od dnia, w którym wystąpiła podstawa do ogłoszenia upadłości, zgłosić w sądzie wniosek o ogłoszenie upadłości. Biorąc pod uwagę powyższe oraz wyjaśnienia pełnomocnika strony skarżącej zawarte w piśmie z 27 sierpnia 2015r., dotyczące relacji między wysokością kary a wartością majątku spółki nie można uznać, by wnioskodawca wykazał, że wykonanie decyzji w zasadniczy sposób wpłynie na kwestię ogłoszenia jej upadłości. Brak też w konsekwencji podstaw do uznania, że strona wykazała możliwość spowodowania, przez wykonanie decyzji, trudnych do odwrócenia skutków lub znacznej szkody. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji