V SA/Wa 1795/12

Referendarz sądowy Tomasz Zawiślak Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] czerwca 2012r. Nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego; postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. K. K. wezwany do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z [...] czerwca 2012 r. wystąpił z wnioskiem na urzędowym formularzu PPF z 23 sierpnia 2012 r. (data nadania) o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżący oświadczył, że jest właścicielem domu o powierzchni 70 m2, dwóch budynków drewnianych oraz gospodarstwa rolnego o powierzchni 3,76 ha (3,32 ha przeliczeniowe). Jego trzy córki uczą się. Miesięczny dochód brutto z gospodarstwa rolnego wynosi 695 zł. Do wydatków rodziny skarżący zaliczył zakup biletów miesięcznych na dojazd córek do szkół - 250 zł, ubezpieczenie w KRUS – 2920 złotych rocznie, podręczniki – 1000 złotych, utrzymanie domu – 500 złotych miesięcznie. Do wniosku skarżący załączył zaświadczenia o wielkości użytków rolnych. Ponadto z akt administracyjnych w sprawie V SA/Wa 1803/11 wynika, iż rodzinie skarżącego przyznano zasiłek rodzinny oraz dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego w łącznej wysokości 382 zł, decyzję przyznającą pomoc w postaci zakupu posiłków dla córek oraz decyzję przyznającą córkom stypendium szkolne, płatne jednorazowo w kwocie 262 zł. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: W myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012r., poz. 270) - dalej ustawy p.p.s.a. – prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Treść i warunki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym określa art. 245 §3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. W myśl art. 245 §3 ustawy p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a, może być przyznane osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Określenie "gdy osoba fizyczna wykaże" oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie sądu w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez wnioskodawcę. Zasadność wniosku skarżącego rozpatrzono zatem w dwóch aspektach, tj. z jednej strony uwzględniono wysokość obciążeń finansowych, jakie będzie on zobowiązany ponieść w postępowaniu, z drugiej zaś strony jego możliwości finansowe. Mając na względzie znajdujące się w aktach sprawy oświadczenia o stanie majątkowym i porównując je z obciążeniem wynikającym z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 złotych należało uznać, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielenia skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym. Biorąc pod uwagę powyższe oraz fakt, iż cała pięcioosobowa rodzina utrzymuje się z dochodów z gospodarstwa rolnego należało uznać, iż skarżący wykazał, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy. Już sama okoliczność, iż rodzina skarżącego otrzymuje pomoc z Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej świadczy o jego trudnej sytuacji materialnej. W przytoczonych okolicznościach skarżący nie jest w stanie bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie ponieść pełnych kosztów sądowych w sprawie. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 258 §2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.