V SA/Wa 1795/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Dorota Mydłowska (spr.), Sędzia WSA - Marek Krawczak, Sędzia WSA - Jadwiga Smołucha, Protokolant - spec. Mariusz Dzierzęcki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 maja 2017 r. sprawy ze skargi I. w W. na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych; 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymującą nią w mocy decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia [...] sierpnia 2015 r. i umarza postępowanie; 2. zasądza od Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej na rzecz I. w W. kwotę 697 zł (sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postepowania sądowego. Przedmiotem skargi [...] Sp. z o.o. (zwana dalej Skarżąca, Spółka) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest decyzja Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z [...] kwietnia 2016 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia [...] sierpnia 2015 r. znak: [...] którą odmówił stronie wypłaty miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za marzec 2015 r. Przedmiotowa decyzja zapadała w następującym stanie faktycznym. [...] Sp. z o.o. - przekazała do Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych dalej jako: "Fundusz", "PFRON" wniosek Wn-D o wypłatę dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za miesiąc marzec 2015 r. Do wniosku złożyła stosowne dokumenty. Prezes Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego decyzją z dnia [...] sierpnia 2015 r. odmówił Stronie wypłaty przedmiotowego dofinansowania. W uzasadnieniu ww. decyzji organ I instancji wskazał, że na dzień złożenia wniosku Wn-D za marzec 2015 r. Strona spełniła przesłankę wynikającą z art. 2 pkt 18 lit. a rozporządzenia Komisji (UE) Nr 651/2014 uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz. Urz. UE L 187 z 26 czerwca 2014 r., str. 1), a tym samym pomoc publiczna w postaci dofinansowania do wynagrodzeń za ww. miesiąc nie może zostać udzielona. Zgodnie ww. przepisem spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością należy uznać za znajdującą się w trudnej sytuacji w przypadku, gdy ponad połowa jej subskrybowanego kapitału zakładowego została utracona w efekcie zakumulowanych strat. Taka sytuacja ma miejsce, gdy w wyniku odliczenia od rezerw i wszystkich innych elementów uznanych za część środków własnych przedsiębiorstwa zakumulowanych strat powstaje ujemna skumulowana kwota, która przekracza połowę subskrybowanego kapitału zakładowego. Organ I instancji wskazał, że taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie a stwierdził ją na podstawie przedstawionych przez spółkę dokumentów, które złożyła wraz z przedmiotowym wnioskiem, jak i na wezwanie organu. Spółka odwołała się od powyższej decyzji. Zaskarżoną do Sądu decyzją z [...] kwietnia 2016 r. Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej utrzymał w mocy decyzję z 28 sierpnia 2015 r. Na wstępie Minister odniósł się do wniosku o przeprowadzenie rozprawy. Zdaniem organu odwoławczego materiał dowodowy zgromadzony w toku postępowania przez organ pierwszej instancji był wystarczający do wydania przedmiotowej decyzji, zatem nie było powodu do przeprowadzenia rozprawy. Wyjaśnił, iż wszelkie informacje skarżąca przekazuje w formie pisemnych wyjaśnień, do których dołącza dokumenty, które jej zdaniem organ powinien uwzględnić przy wydawaniu decyzji. Podniósł, że w postępowaniu administracyjnym nie obowiązuje przyjęta w procesie cywilnym reguła, że organ orzekający rozpoznaje sprawę na rozprawie. Postępowanie wyjaśniające prowadzi się bowiem poza rozprawą, chyba że zachodzą przesłanki przeprowadzenia rozprawy określone w art. 89 kpa. Minister podkreślił, iż w przedmiocie odmowy wypłaty dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych z uwagi na trudną sytuację ekonomiczną organ administracji publicznej wyjaśnia stan faktyczny sprawy na podstawie dokumentów, stosując przepisy kodeksu dotyczące postępowania dowodowego, natomiast sytuacja ekonomiczna strony musi być potwierdzona dokumentem. Następnie przedstawił podstawy prawne przyznawania przedmiotowego dofinansowania tj.: – art. 48a ust. 2 i ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2015 r.; – art. 2 pkt 18 lit. a rozporządzenia Komisji (UE) Nr 651/2014 uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz. Urz. UE L 187 z 26 czerwca 2014 r., str. 1); – rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 29 marca 2010 r. w sprawie zakresu informacji przedstawianych przez podmiot ubiegający się o pomoc inną niż pomoc de minimis lub pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie (Dz. U. z 2010 r., Nr 53, poz. 312 ze zm.). Minister wskazał, że w formularzu informacji przedstawianych przy ubieganiu się o pomoc inną niż pomoc w rolnictwie i rybołówstwie, pomoc de minimis lub pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie Inf-oPP dołączonym do wniosku Wn-D za marzec 2015 r. wnioskodawca w części A pkt 6 oświadczył, że należy do kategorii przedsiębiorstw innych niż wskazane w pkt 1-3. Natomiast w części B formularza strona udzieliła odpowiedzi twierdzącej na pytanie "Czy w przypadku spółki akcyjnej, spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz spółki komandytowo-akcyjnej, ponad połowa jej subskrybowanego kapitału zakładowego została utracona w efekcie zakumulowanych strat ?." Organ odwoławczy zauważył, że organ I instancji pismem z dnia [...] kwietnia 2015 r. znak: [...] wezwał stronę do przesłania między innymi informacji na temat wysokości zakumulowanych strat Spółki, bilansu i rachunku zysków i strat na dzień 31.03.2015 r. oraz innych dowodów świadczących o sytuacji ekonomicznej wnioskodawcy. Spółka przesłała żądane dokumenty przy piśmie z dnia 6 maja 2015 r. Minister podniósł, że z przedstawionego przez Spółkę bilansu na dzień 31.03.2015 r. wynika, że kapitał zakładowy wynosił 33 247 800 zł, kapitał zapasowy 4 236 445,78 zł, niepokryte straty z lat ubiegłych 24 485 274,45 zł oraz zysk za miesiąc styczeń-marzec 2015 r. 353 549,20 zł. Stwierdził, że po odjęciu od wartości kapitału zapasowego wartości zakumulowanych strat pomniejszonej o zysk za styczeń-marzec 2015 r. powstała ujemna skumulowana kwota o wartości -19.895.279,47 zł, która stanowi 59,84% wartości kapitału zakładowego Spółki. Organ odwoławczy podkreślił, że na podstawie art. 48a ust. 3 pkt 1 ustawy o rehabilitacji (...) w związku z art. 2 pkt 18 lit. a) rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 przedsiębiorstwo uważa się za zagrożone, w przypadku spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, jeżeli ponad połowa jej subskrybowanego kapitału zakładowego została utracona w efekcie zakumulowanych strat. Zdaniem ww. organu stanowi to wystarczającą podstawę do odmowy wypłaty stronie dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za ww. okres, bez względu na to, z jakich przyczyn doszło do powstania strat i nawet jeżeli nie występują inne przesłanki pozwalające uznać stronę za przedsiębiorstwo zagrożone. Minister na podstawie akt sprawy stwierdził, że PFRON zebrał materiał dowodowy oraz ustalił stan faktyczny i prawny sprawy oraz przytoczył przepisy prawa, które zadecydowały o treści decyzji, tym samym nie doszło do naruszenia art. 7 i art. 77 kpa. Nie doszło również do naruszenia art. 10 kpa. Fundusz pismem z dnia 30 lipca 2015 r. poinformował stronę o możliwości wypowiedzenia się co do zgromadzonego materiału oraz możliwości zapoznania się z nim w siedzibie organu. W dniu 5.08.2015 r. pełnomocnik strony pani K. J. zapoznała się z materiałem dowodowym zgromadzonym w postępowaniu. W sprawie nie pominięto interesu społecznego, co zarzucała spółka. Organ wyjaśnił, iż decyzja w sprawie wypłaty dofinansowania nie jest decyzją uznaniową, a uzyskanie dofinansowania możliwe jest po spełnieniu przez pracodawcę warunków określonych przepisami prawa. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła [...] Sp. z o.o. wnosząc o uchylenie decyzji organu II instancji I jak i decyzji I instancji, przeprowadzenie dowodów powołanych w skardze na okoliczności w niej wskazane oraz zasądzenie kosztów postępowania podług norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, których uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy: 1. art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. ustawy z dnia 16 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (dalej kpa) poprzez jego bezzasadne zastosowanie i wydanie decyzji utrzymującej w mocy zaskarżoną decyzję, w sytuacji gdy z uwagi na istniejący na dzień wydawania decyzji stan faktyczny niniejsze postępowanie administracyjne w świetle art. 105 kpa stało się bezprzedmiotowe, zatem nie było podstaw do wydania decyzji merytorycznej stosowanie od brzmienia art. 138 § 1 pkt 1 kpa; 2. art. 138 § 1 pkt 2 kpa w zw. z art. 105 kpa poprzez bezzasadne niezastosowanie ww. regulacji prawnej i niewydanie decyzji uchylającej decyzję PFRON w całości i umarzającej prowadzone postępowanie, 3. art. 7 kpa, 75 kpa , 77 § 1 kpa w zw. z art. 8 kpa poprzez pominięcie w ustaleniu stanu faktycznego sprawy oświadczenia Skarżącej z dnia 2 lutego 2016 r., jak również pisma PFRON z dnia 2 marca 2016 r. (oba Skarżąca ponownie przedkłada w załączeniu). Brak wzięcia pod uwagę przez Organ złożonego przez Skarżącą skutecznego oświadczenia o wycofaniu złożonego za pośrednictwem systemu SODiR wniosku o wypłatę dofinansowania do wynagrodzeń dla pracowników niepełnosprawnych za miesiąc marzec 2015 r., jak również informacji pochodzącej od samego PFRON o dokonaniu przez Skarżącą ww. czynności, spowodowało, że na moment wydania decyzji organ nie wziął pod uwagę okoliczności, że postępowanie administracyjne stało się bezprzedmiotowe. Powyższe stanowiło naruszenie zasady prawdy obiektywnej (art. 7 kpa) oraz zasady zupełności postępowania dowodowego (art. 77 § 1 kpa), co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia zasady pogłębiania zaufania uczestników postępowania do władzy (art. 8) z uwagi na wydanie decyzji nieodpowiadającej stanowi faktycznemu sprawy, jak i obowiązującemu stanowi prawnemu; 4. art. 80 w zw. z art. 107 § 3 kpa poprzez pominięcie w uzasadnieniu decyzji okoliczności związanych ze złożeniem do akt postępowania administracyjnego oświadczenia Skarżącej z dnia [...] lutego 2016 r., jak również pisma PFRON z dnia [...] marca 2016 r. W wydanej decyzji Organ w zupełności pominął okoliczność złożenia przez Skarżącą oświadczenia o wycofaniu złożonego za pośrednictwem systemu SODiR wniosku o wypłatę dofinansowania do wynagrodzeń dla pracowników niepełnosprawnych za miesiąc marzec 2015 r., zatem wniosku, który to był bezpośrednią podstawą i przesłanką prowadzenia przez PFRON postępowania administracyjnego objętego decyzją Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia [...] sierpnia 2015 r. - znak: [...]. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi Pismem datowanym na 7 maja 2017 r. Skarżąca wniosła o przeprowadzenie przez sąd uzupełniającego postępowania dowodowego i dopuszczenie dowodów z następujących dokumentów: - wyciągu ze skonsolidowanego sprawozdania finansowego spółek Grupy Kapitałowej [...] (okres sprawozdawczy I kwartał 2015 r.), na okoliczność: dobrej sytuacji ekonomicznej Grupy Kapitałowej [...] (jednostki gospodarczej [single economic unit] do której przynależy Skarżąca) w spornym okresie, - pisma służby Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji Komisji Europejskiej z dnia 26 października 2016 r. (oryginał oraz uwierzytelnione tłumaczenie z języka angielskiego), na okoliczność: prawidłowej wykładni dokonanej przez organy UE definicji przedsiębiorstwa w trudnej sytuacji ekonomicznej i pojęcia "jednostki gospodarczej" w związku z zastosowaniem Rozporządzenia Komisji (WE) nr 651/2014 określającej pewne kategorie pomocy zgodne ze wspólnym rynkiem przy zastosowaniu Artykułów 107 i 108 (GBER), - wydruku z komunikatu internetowego Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej UOKiK) zamieszczonego na stronie internetowej pod linkiem https://www.uokik.RQV.pI/wviasnienia2.php#faq3030 określającego sposób badania sytuacji ekonomicznej w przypadku podmiotów powiązanych, - wydruku z komunikatu internetowego komunikatu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (dalej PFRON) z dnia 26 kwietnia 2017 r. zamieszczonego na stronie internetowej PFRON pod linkiem https://www.pfron.org.pl/pl/aktualnosci-sodir/4151,Badanie-sytuacji-ekonomicznej- jednostki-gospodarczei.html określającego sposób badania sytuacji ekonomicznej w przypadku podmiotów powiązanych. W piśmie tym pełnomocnik Spółki r. pr. B. S. podniosła, że podczas przeprowadzonego postępowania administracyjnego doszło w pierwszym względzie do naruszenia przez MRPiPS oraz PFRON norm prawa materialnego w następującym zakresie: - art. 26 a ust. 9 a pkt 1 ustawy o rehabilitacji oraz art. 48a ust. 2 i 3 pkt 1 ustawy o rehabilitacji w zw. art. 2 pkt 18 lit. a oraz art. 3 ust. 3 Załącznika I rozporządzenia nr 651/2014, przez błędną wykładnię powołanych przepisów i uznanie, że Skarżącą należącą do Grupy Kapitałowej Impel, kwalifikować należy jako przedsiębiorstwo zagrożone według kryteriów określonych w przepisach prawa Unii Europejskiej. Nieprawidłowa wykładnia przyjęta przez MRPiPS oraz PFRON związana była z przyjęciem, że zastosowanie powinna mieć zawężona definicja przedsiębiorstwa zagrożonego (odniesienie się do art. 2 pkt 18 lit. a rozporządzenia nr 651/2014 w zakresie badania jedynie sytuacji Skarżącej, jako beneficjenta pomocy publicznej), a tym samym nieuwzględnienie okoliczności związanych z funkcjonowaniem Skarżącej w ramach Grupy Kapitałowej Impel, która to w spornym okresie miała dobrą sytuację ekonomiczną i fakt przynależności Skarżącej do wyżej wskazanej jednostki gospodarczej sanował złą sytuację samej Skarżącej. Przyjęcie przez MRPiPS oraz PFRON błędnej wykładni prawa materialnego (pierwotne naruszenie), doprowadziło do naruszenia następujących norm prawa procesowego, które to miało istotny wpływ na wynik przeprowadzonego postępowania administracyjnego, mianowicie: - art. 6, art. 7 kpa, 8 kpa oraz art. 77 § 1 kpa, przez brak przeprowadzenia postępowania dowodowego zmierzającego do wyjaśnienia kwestii przynależności Skarżącej do Grupy Kapitałowej Impel (jednostki gospodarczej [single economic unit]) oraz oceny jaki wpływ miała ta przynależność na sytuację ekonomiczną Skarżącej w okresie spornym między stronami. Równocześnie pełnomocnik Skarżącej wniósł o zasądzenie na jej rzecz kosztów zastępstwa procesowego. Na rozprawie w dniu 17 maja 2017 r. pełnomocnik Skarżącej r. pr. T. J. zmodyfikował skargę w ten sposób, że wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, gdyż okoliczność uczestnictwa spółki w grupie kapitałowej [...] nie była przedmiotem badania przez organ. Złożył również załącznik do protokołu. Drugi pełnomocnik Spółki r.pr B. S. poparła to stanowisko i złożyła wyciąg ze sprawozdania finansowego za okres od 1 stycznia 2015 r. do 31 grudnia 2015 r. Pełnomocnicy poparli wniosek o dopuszczenie dowodu z dokumentów zawartych przy piśmie z dnia 7 maja 2017 r. oraz dokumentów wskazanych w załączniku złożonym do protokołu w dniu rozprawy. Sąd postanowił dopuścić dowód z w/w dokumentów. W złożonym na rozprawie piśmie pełnomocnik Skarżącej odnosząc się do eksponowanych w skardze zarzutów dotyczących cofnięcia wniosku o dofinansowanie i rzekomej bezprzedmiotowości postępowania wskazał, że Spółka w całości odstępuje od tych zarzutów, uznając je za nieuzasadnione. Wyjaśnił, że co prawda, pismem z dnia 2 lutego 2016 r. Spółka podjęła próbę cofnięcia wniosku, jednakże próba ta była nieskuteczna i nie wywarła konsekwencji prawnych. Podniósł, że po pierwsze, w przedmiotowym piśmie Spółka spróbowała cofnąć wniosek za marzec 2016 r., a więc za zupełnie inny okres, niż będący przedmiotem niniejszego postępowania marzec 2015 r. Po drugie, w ślad za ww. pismem Spółka wcale nie cofnęła złożonego odwołania. Po trzecie, w ślad za ww. pismem Spółka wcale nie cofnęła, nie anulowała, nie wyzerowała ani w żaden inny sposób nie skorygowała złożonych uprzednio skutecznie za pośrednictwem SODiR: wniosku Wn-D oraz informacji INF-D-P. Pełnomocnik podkreślił, że zgodnie z art. 26c ust. 1a ustawy o rehabilitacji, informacje i wniosek, o których mowa w ust. 1, pracodawca przekazuje w formie dokumentu elektronicznego przez teletransmisję danych oraz pobiera drogą elektroniczną potwierdzenie wysłanej informacji lub wniosku. Stwierdził, iż skoro zatem Spółka wniosek o dofinansowanie za marzec 2015r. wraz z załącznikami złożyła za pośrednictwem SODiR, to tylko w taki sam sposób mogłaby ewentualnie dokumenty te skorygować/wycofać, czego nie uczyniła. Zauważył również, iż przywołany wyżej art. 26c ust. 1a ustawy o rehabilitacji w zdaniu drugim pozwala przekazać informacje i wniosek również w formie dokumentu pisemnego, jednakże również wtedy muszą one i tak przybrać sformalizowaną postać dokumentów Wn-D oraz INF-D-P, które ówcześnie określone były rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 23 grudnia 2014 r. w sprawie miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych (Dz. U. z 2014r. poz. 1988). Zdaniem pełnomocnika pismo Spółki z dnia 2 lutego 2016r. wymogu tego nie spełnia. Pełnomocnik stwierdził, że oceniając sytuację finansową Skarżącej organy administracji obu instancji zastosowały niepełne, zawężone kryteria wynikające z prawa wspólnotowego, do którego odwołuje się art. 48a ust. 3 pkt 1 ustawy o rehabilitacji. Elementem tego prawa nie jest jedynie art. 2 pkt 18 lit. a) Rozporządzenia Komisji (UE) 651/2014. Jego zdaniem uwzględnić należy cały dorobek prawa Unii Europejskiej w tej kwestii, w tym szczególnie wykładnię prezentowaną przez Komisję Europejską oraz Trybunał Sprawiedliwości odnośnie konstrukcji "jednostki gospodarczej" (single economic unit) i wpływu tej konstrukcji na przyznawanie pomocy publicznej. Podniósł, że wykładnia ta została w sposób syntetyczny i jednoznaczny podsumowana w piśmie Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji Komisji Europejskiej z dnia 26 października 2016r. oraz zaakceptowana przez UOKiK oraz sam PFRON. Jego zdaniem z wykładni tej wynika, że badanie sytuacji ekonomicznej na potrzeby udzielenia pomocy publicznej nie może ograniczać się do badania sytuacji samego wnioskodawcy, jeśli jest on częścią większego organizmu gospodarczego. W takim wypadku nie tylko zasadne, ale wręcz konieczne jest zbadania sytuacji ekonomicznej całej jednostki gospodarczej. Podkreślił, że w niniejszej sprawie na żadnym etapie sytuacja ekonomiczna Skarżącej nie była badana z uwzględnieniem okoliczności, że jest ona częścią Grupy Kapitałowej Impel, co już stanowi istotne naruszenie przepisów prawa, uzasadniające uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Co prawda, dobra kondycja grupy kapitałowej jako całości nie oznacza zawsze i automatycznie dopuszczalności udzielenia pomocy publicznej, jednakże jest to możliwe przy spełnieniu dodatkowych warunków, które występują w niniejszej sprawie. Pokreślił, że wyniki badania sytuacji ekonomicznej całej jednostki gospodarczej, w tym wypadku Grupy Kapitałowej [...], mogą w określonych sytuacjach równoważyć i niwelować negatywne wyniki badania sytuacji jednostkowej bezpośredniego wnioskodawcy. Powołując się na stanowiska Komisji Europejskiej, pełnomocnik wskazał, że: Jeżeli zagrożenie nie zostanie potwierdzone na poziomie jednostki gospodarczej spółka matka lub córka beneficjenta planowanej pomocy mogą być w stanie zapewnić konieczne finansowanie beneficjentowi, po czym może on otrzymać pomoc w ramach GBER". Jeżeli podmiot zostaje pozostawiony przez spółkę matkę bez pomocy i staje się niewypłacalny, może to być wskazaniem, że grupa nie uznaje już tego podmiotu jako koniecznego do przyszłych działań". Jego zdaniem z powyższego wynika zatem wniosek, że jeżeli znajdująca się w dobrej kondycji spółka matka nie pozostawia podmiotu zależnego bez pomocy, ale podejmuje działania celem zapewnienia mu finansowania i zapobieżenia niewypłacalności, to odpada pomocy. W kwietniu 2015r. działania restrukturyzacyjne nie były tylko w fazie planów, czy przygotowań, ale były negatywna przesłanka wypłaty dofinansowania. Podkreślił, że sytuację ekonomiczną wnioskodawcy należy badać na moment złożenia wniosku o dofinansowanie, to istotnym elementem tej sytuacji i kryterium jej oceny musi być także sytuacja grupy kapitałowej oraz jej ewentualne działania naprawcze zmierzające do dokapitalizowania lub restrukturyzacji wnioskodawcy. W niniejszej sprawie obydwa rodzaje działań naprawczych zostały wobec Skarżącej wdrożone przez jej właściciela i były w trakcie realizacji w dniu 16 kwietnia 2015r., kiedy złożony został wniosek o dofinansowanie za marzec 2015r. Wyjaśnił, że od początku postępowania (pismo z 6.05.2015r.). Skarżąca konsekwentnie wskazywała na okoliczność, że od czasu włączenia Spółki do Grupy Kapitałowej [...], czyli już od marca 2013 r., wdrożono liczne działania restrukturyzacyjne, które spowodowały, że w okresie styczeń-marzec 2015 r. Skarżąca, zamiast wielomilionowej straty, wygenerowała wreszcie zysk w wielkości 353 tys. zł. Plan restrukturyzacji został opracowany już 29 maja 2013r. i konsekwentnie, a co najważniejsze skutecznie, wdrażany. W związku z powyższym nie sposób zatem uznać, że wobec trudności ekonomicznych Skarżącej, jej spółka-matka i cała Grupa Kapitałowa Impel pozostawiła ją bez pomocy. W kwietniu 2015r. działania restrukturyzacyjne nie były tylko w fazie planów, czy przygotowań, ale były realizowane od prawie 2 lat i zaczęły przynosić spodziewane efekty. Podniósł, że oprócz poprawy dochodowości bieżącej działalności Skarżącej, jej właściciel podjął także działania zmierzające do jej dokapitalizowania. W dniu 16 kwietnia 2015r. Zgromadzenie Wspólników Spółki postanowiło o wniesieniu dopłat w łącznej kwocie 4.000.000 zł (dowód: protokół z NZW z dnia 16.04.2015r.). Wniesienie uchwalonych dopłat nastąpiło już w dniu 17 kwietnia 2015r. (dowód: potwierdzenie przelewu z dnia 17.04.2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi zatem o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, która jest dokonywana w kontekście zgodności z prawem materialnym i procesowym, a nie według kryteriów celowościowych. Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016, poz. 718 z późn. zm., dalej jako: "p.p.s.a.") z zastrzeżeniem art. 57a. Na wstępie Sąd przypomina, że zgodnie z przepisem art. 105 § 1 k.p.a. gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. § 2 tegoż przepisu stanowi, że organ administracji publicznej może umorzyć postępowanie, jeżeli wystąpi o to strona, na której żądanie postępowanie zostało wszczęte, a nie sprzeciwiają się temu inne strony oraz gdy nie jest to sprzeczne z interesem społecznym. W niniejszej sprawie, pismo z dnia [...] lutego 2016r., w którym Spółka cofnęła , ,,złożony w dniu [...] kwietnia 2015r za pośrednictwem SODiR wniosek o wypłatę dofinansowania za ww. okres sprawozdawczy’’ wpłynęło na etapie postępowania odwoławczego. Mimo, iż w piśmie tym strona wskazała, że chodzi o dofinansowanie dla pracowników niepełnosprawnych za miesiąc marzec 2016r, jasne jest, iż nastąpiła tu oczywista omyłka we wskazanej dacie, a pismo dotyczy marca 2015r. Tak to zostało potraktowane przez PFRON, co wynika z pisma, które w dniu [...] marca 2016r skierował do Spółki (k – 12 akt sądowych). Jest to jasne, zważywszy na wskazanie, przez samą Stronę daty wniesienia wniosku do organu. Ponadto, nielogiczne byłoby przyjęcie, iż cofnięto wniosek dotyczący marca 2016r jeszcze przed jego złożeniem, które - ewentualnie – nastąpiłoby w miesiącu kwietniu 2016r. W tym stanie rzeczy organ powinien uznać, iż wystąpiła tutaj sytuacja przewidziana w przepisie art. 105 § 2 k.p.a. skutkująca umorzeniem postępowania, gdyż stało się ono bezprzedmiotowe. W sprawie administracyjnej nastąpiło skuteczne cofnięcie wniosku inicjującego postępowanie co spowodowało, że organ administracji publicznej stracił kompetencję do dalszego prowadzenia postępowania,, które winno zostać umorzone. To brak wniosku wywołał bezprzedmiotowość postępowania. Wobec tego, organ II instancji winien przyjąć zaistnienie przeszkody dla merytorycznego załatwienia sprawy i orzec zgodnie z przepisem art. 138 § 2 pkt 2 k.p.a. Z powyższym stanowiskiem zgadzała się Spółka, co znalazło swoje odzwierciedlenie w złożonej do Sądu skardze. WSA nie mógł uznać za zasadne zmiany tego stanowiska na rozprawie, gdyż skarga została skutecznie cofnięta na etapie postępowania administracyjnego. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1) c orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach rozstrzygnięto na zasadzie przepisu art. 200 p.p.s.a.