V SA/Wa 1796/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu ... grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia ... lutego 2007 r. Nr ... w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy w Rzeczypospolitej Polskiej i nakazu opuszczenia terytorium RP postanawia: oddalić wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi; W dniu 15 marca 2007 r. (k. 163 akt adm. sprawy – biały skoroszyt z dokumentami Prezesa Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców) pełnomocnikowi A. K. (pełnomocnictwo - k. 190 akt adm. sprawy – różowy skoroszyt z dokumentami Rady do Spraw Uchodźców) doręczono opisaną w komparycji postanowienia decyzję Rady do Spraw Uchodźców, a zatem termin do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję upłynął wraz z dniem 16 kwietnia 2007 r. W dniu 30 kwietnia 2007 r. strona działając osobiście złożyła skargę w polskiej placówce pocztowej. W tym dniu skarżący złożył również wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i umotywował go tym, iż nieprawidłowo zrozumiał poradę prawnika i błędnie wskazał adres, pod który skarga ta została wysłana – zamiast wnieść skargę za pośrednictwem Rady, skierował ją bezpośrednio do Sądu. Skarżący wskazał, iż w dniu 23 kwietnia 2007 r. list zawierający jego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego został zwrócony do ośrodka dla uchodźców, w którym przebywał i otrzymał ów list w dniu 25 kwietnia 2007 r. Podniósł, iż do uchybienia terminu doszło bez jego winy, gdyż ze względu na słabą znajomość języka polskiego oraz nieznajomość polskiego prawa nie zawinił w tym, że nie zrozumiał prawidłowo treści udzielonej mu porady prawnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.] – dalej: p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona skarżąca powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W ocenie Sądu nie można uznać, że skarżący uprawdopodobnił okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do złożenia skargi. Odnosząc się do podniesionej przez stronę słabej znajomości języka polskiego Sąd stwierdza, że stosownie do treści przepisu art. 4 ustawy z dnia 7.10.1999 r. o języku polskim [Dz. U. Nr 90, poz. 999 z późn. zm.] język polski jest językiem urzędowym organów instancji i urzędów podległych m.in. konstytucyjnym organom państwa, a powołanych w celu realizacji zadań tych organów. Oświadczenia składane tym organom muszą być dokonywane w języku polskim (art. 5 ust. 2 cyt. ustawy), tak więc nieznajomość języka polskiego nie może być uznana za okoliczność usprawiedliwiającą uchybienie terminu, lecz powinna skłonić stronę do skorzystania z pomocy tłumacza (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 6 września 2001, sygn. akt V SA 165/01). Sąd zauważa jednocześnie, iż w postępowaniu administracyjnym strona była reprezentowana przez polskiego pełnomocnika, któremu została doręczona przedmiotowa decyzja wraz z pouczeniem o trybie i terminie jej zaskarżenia. Wobec braku uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu i na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.