V SA/Wa 1801/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA – Tomasz Zawiślak po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi L. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] maja 2014 r., nr. [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności z tytułu opłaty paliwowej postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Pismem procesowym z dnia [...] czerwca 2014r. skarżący L. S. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w W. Uzasadniając wniosek wskazał, że zamieszczone w uzasadnieniu skargi argumenty wskazują jednoznacznie na błędną interpretację przepisów ordynacji podatkowej, a w szczególności przesłanki braku winy z art. 116 o.p. oraz wadliwie przeprowadzone postępowanie dowodowe, którego wyniki zostały w całości zaaprobowane przez organ II instancji. Powołał się na przepis art. 61 par. 3 p.p.s.a. Zaznaczył, że nie ma on na obecnym etapie żadnych środków i majątku pozwalającego na podjęcie obrony przed widmem egzekucji należności wynikających z przeniesionej na jego osobę odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki. Zdaniem skarżącego wykonanie zaskarżonej decyzji np. w trybie egzekucji, skutkować może utratą źródeł bieżącego utrzymania skarżącego, co również uzasadnia wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] września 2014 r. skarżący nadesłał wydruk z prowadzonego wspólnie z żoną rachunku bankowego, na którym obecnie znajduje się przybliżony ekwiwalent miesięcznych przychodów obojga małżonków – 1857 zł. Podkreślił ,że występuje jako skarżący w ośmiu sprawach ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. i łączna kwota należna z tytułu kosztów sądowych wszystkich spraw wynosi ok. 24 000zł. Wskazał, że uiszczenie takiej kwoty, w znacznym stopniu przewyższa jego możliwości finansowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć przy tym należy, iż przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może być jedynie szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku strony skarżącej, jak i materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r. FZ 496/2004). Skarżący we wniosku o wstrzymanie wskazał, że w chwili obecnej nie posiada środków finansowych, co wykazał we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz, że wykonanie decyzji spowoduje nieodwracalne skutki. Jak wynika z akt sprawy postanowieniem z dnia [...] września 2014r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W rozpatrywanej sprawie wniosek dotyczy decyzji, którą Dyrektor Izby Celnej orzekł o solidarnej odpowiedzialności skarżącego z tytułu niewykonanego zobowiązania E. w opłacie paliwowej za okres rozliczeniowy sierpień 2009 r. w kwocie 20.499,00 zł. oraz kosztami postępowania egzekucyjnego w kwocie 297.10 zł. Wynikający z zaskarżonej decyzji obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia, co do zasady są odwracalne. Niemniej jednak skutków zapłaty należności pieniężnej nie można rozpatrywać w oderwaniu od jej wysokości. W tym miejscu wskazać należy, iż wobec skarżącego wydano osiem decyzji orzekających o jego solidarnej odpowiedzialności za zobowiązania w podatku akcyzowym i opłacie paliwowej a łączna kwota tych zobowiązań opiewa na sumę blisko dwóch milionów złotych. W ocenie Sądu egzekucja kwoty wynikającej z zaskarżonej decyzji może więc spowodować trudne do odwrócenia skutki. Skarżący jak wynika z akt sprawy jest w trudnej sytuacji majątkowej i zdrowotnej, co potwierdzają złożone przez stronę dokumenty i postanowienie przyznające skarżącemu prawo pomocy. W tej sytuacji uznać należy, że wnioskujący wykazał konieczność udzielenia mu ochrony tymczasowej. Z tego też względu na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.