V SA/Wa 1801/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Tomczak Sędziowie: WSA Jarosław Stopczyński (spr.) WSA Tomasz Zawiślak Protokolant starszy sekretarz sądowy Artur Dobrowolski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi Powiatu O. na decyzję Ministra Finansów (obecnie Ministra Rozwoju i Finansów) z dnia (...) kwietnia 2016 r. nr (...) w przedmiocie zobowiązania do zwrotu nienależnie uzyskanej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Ministra Rozwoju i Finansów na rzecz Powiatu O. kwotę 12.046 zł (dwanaście tysięcy czterdzieści sześć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Po rozpatrzeniu wniosku Powiatu ... o ponowne rozpatrzenie sprawy zwrotu nienależnie uzyskanej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej za 2009 r., zakończonej decyzją Ministra Finansów z dnia ... października 2013 r. nr ..., tenże organ decyzją z dnia ... kwietnia 2016 r. nr ...: 1. Uchylił w całości zaskarżoną decyzję 2. Zobowiązał Powiat ... do zwrotu nienależnie uzyskanej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej za 2009 r. w wysokości 1.204.591 zł W uzasadnieniu rozstrzygnięcia z dnia ... kwietnia 2016 r. przywołano m.in.: następujące okoliczności faktyczne i prawne: Minister Finansów decyzją z dnia ... października 2013 r. nr ... zobowiązał Powiat ... do zwrotu nienależnie uzyskanej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej za rok 2009 r. w wysokości 1.220.975 zł. Minister Finansów, po ponownym rozpatrzeniu sprawy, decyzją z dnia ... maja 2014 r. nr ... uchylił w całości decyzję Ministra Finansów z dnia ... października 2013 r. i zobowiązał Powiat ... do zwrotu nienależnie uzyskanej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej za rok 2009 w wysokości 1.204.591 zł. Na powyższą decyzję Powiat ..., za pośrednictwem Ministra Finansów, złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 30 stycznia 2015 r. sygn. akt V SA/Wa 2053/14 uchylił decyzję Ministra Finansów z dnia ... maja 2014 r. W związku z otrzymanym w dniu ... kwietnia 2015 r. odpisem w/w wyroku Minister pismem z dnia ... maja 2015 r. nr ... zwrócił się do Powiatu ... z prośbą o przedstawienie stanowiska w przedmiotowej sprawie. Powiat ... pismem z dnia ... maja 2015 r. nr ... wniósł o uchylenie decyzji Ministra Finansów z dnia ... października 2013 r. (nr ...) w całości oraz umorzenie postępowania ze względu na przedawnienie zobowiązania do zwrotu części oświatowej subwencji ogólnej na podstawie art. 37 ust. 5 w związku z art. 36 ust. 8 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego. W przypadku nie uwzględnienia tego wniosku Powiat wniósł o uchylenie decyzji. Pismem z dnia ... września 2015r. Nr ... Minister Edukacji Narodowej przedstawił wyjaśnienia w zakresie uzyskania przez Powiat ... nienależnej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej za rok 2009. Minister Edukacji Narodowej wyjaśnił, że w wyniku błędów popełnionych przez: Szkołę Podstawową nr ... w Zespole Szkół Specjalnych w T., Szkołę Podstawową Specjalną nr ... w Specjalnym Ośrodku Szkolno- Wychowawczym w O., Gimnazjum Specjalne nr ... w Specjalnym Ośrodku Szkolno - Wychowawczym w O., Zasadniczą Szkolę Zawodową nr ... w Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym w O., Szkolę Specjalną Przysposabiającą do Pracy w Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym w O., przy wypełnianiu danych systemu informacji oświatowej, według stanu na dzień 30 września 2008 r., łączna liczba uczniów przeliczeniowych została zawyżona o 298,2538. Minister przypomniał, że stosownie do art. art. 28 ust. 5 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, podział części oświatowej subwencji ogólnej na rok 2009 między poszczególne jednostki samorządu terytorialnego został dokonany przez Ministra Edukacji Narodowej, który dysponując bazą danych systemu informacji oświatowej, zweryfikowaną przez jednostki samorządu terytorialnego, dokonał podziału części oświatowej subwencji ogólnej na rok 2009 między poszczególne jednostki samorządu terytorialnego według algorytmu określonego w załączniku do rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 22 grudnia 2008 r. w sprawie sposobu podziału części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostek samorządu terytorialnego w roku 2009 (Dz. U. Nr 235, poz. 1588). Algorytm przewidywał m.in. wagę: – P2 = 1,40 dla uczniów z upośledzeniem umysłowym w stopniu lekkim, niedostosowanych społecznie, z zaburzeniami zachowania, zagrożonych uzależnieniem, zagrożonych niedostosowaniem społecznym, z chorobami przewlekłymi - wymagających stosowania specjalnej organizacji nauki i metod pracy (na podstawie orzeczeń, o których mowa wart. 71b ust. 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty - Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, z późn. zm.), – P4 = 3,60 dla uczniów niesłyszących i słabosłyszących, z upośledzeniem umysłowym w stopniu umiarkowanym i znacznym (na podstawie orzeczeń, o których mowa w art. 71b ust. 3 ww. ustawy), – P5 = 9,50 dla dzieci i młodzieży z upośledzeniem umysłowym w stopniu głębokim realizujących obowiązek szkolny lub obowiązek nauki poprzez uczestnictwo w zajęciach rewalidacyjno-wychowawczych organizowanych w szkołach podstawowych i gimnazjach, dla uczniów z niepełnosprawnościami sprzężonymi oraz z autyzmem (na podstawie orzeczeń, o których mowa w art. 7lb ust. 3 ww. ustawy). Zgodnie z § 1 ust. 1 powołanego rozporządzenia, część oświatowa subwencji ogólnej na rok 2009 była dzielona między poszczególne jednostki samorządu terytorialnego, z uwzględnieniem zakresu realizowanych przez te jednostki zadań oświatowych, określonych w ustawie z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty. Zakres zadań oświatowych realizowanych przez poszczególne jednostki samorządu terytorialnego, stanowiący podstawę do naliczenia części oświatowej subwencji ogólnej na rok 2009, został określony na podstawie m.in. danych o liczbie uczniów/wychowanków wykazanych przez szkoły i placówki oświatowe w systemie informacji oświatowej - według stanu na dzień ... września 2008 r. i ... października 2008 r., zweryfikowanych i potwierdzonych przez organy prowadzące/dotujące szkoły i placówki oświatowe. Jedyną podstawą do wykazywania uczniów objętych kształceniem specjalnym w systemie informacji oświatowej, według stanu na dzień 30 września 2008 r., a następnie uwzględnienia przy naliczaniu części oświatowej subwencji ogólnej na rok 2009, stanowiły orzeczenia publicznej poradni psychologiczno-pedagogicznej, w tym poradni specjalistycznej, o potrzebie kształcenia specjalnego, przy czym uczniowie posiadający orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego, powinni zostać wykazani w systemie informacji oświatowej, zgodnie z niepełnosprawnością wskazaną w tym orzeczeniu. W okresie objętym przedmiotową sprawą, podstawę prawną zamieszczania danych w systemie informacji oświatowej przez jednostki samorządu terytorialnego prowadzące/dotujące szkoły i placówki oświatowe, znajdujące się na ich obszarze, stanowiły przepisy ustawy z dnia 19 lutego 2004 r. o systemie informacji oświatowej oraz - wydanego na podstawie upoważnienia zawartego wart. 10 ust. 1 tej ustawy - rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 16 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych w bazach danych (...). Ponadto sposób i zasady wykazywania danych w systemie informacji oświatowej opisano w Instrukcji wprowadzania i przekazywania danych w systemie informacji oświatowej przy użyciu programu SIO wersja 3.5 (30 września 2008 r.). Jednocześnie podstawą naliczenia subwencji na rok 2009 nie były sprawozdania GUS, lecz dane z systemu informacji oświatowej, wg stanu na dzień 30 września 2008 r. Instrukcja wprowadzania i przekazywania danych w systemie informacji oświatowej przy użyciu programu SIO wersja 3.5 (30 września 2008 r.) wyraźnie objaśniała jak należy wprowadzać dane na temat uczniów/wychowanków ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi: "Kategorie uczniów, dla których organizuje się kształcenie specjalne, wymienione w tabelach NP1, NP2, NP2a, NP3 i NP4, są zgodnie z kategoriami określonymi w § 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 18 stycznia 2005 r. w sprawie warunków organizowania kształcenia, wychowania i opieki dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnych oraz niedostosowanych społecznie w specjalnych przedszkolach, szkołach i oddziałach oraz w ośrodkach (Dz. U. Nr 19, poz. 166). Przepisy ww. rozporządzenia stanowiły, iż kształcenie specjalne organizowane było dla dzieci i młodzieży: 1) niesłyszących, 2) słabo słyszących, 3) niewidomych, 4) słabo widzących, 5) z niepełnosprawnością ruchową, 6) z upośledzeniem umysłowym w stopniu lekkim, 7) z upośledzeniem umysłowym w stopniu umiarkowanym lub znacznymi 8) z autyzmem, 9) ze sprzężonymi niepełnosprawnościami, 10) z chorobami przewlekłymi, 11) z zaburzeniami psychicznymi, 12) niedostosowanych społecznie, 13) zagrożonych niedostosowaniem społecznym, 14) zagrożonych uzależnieniem, 15) z zaburzeniami zachowania. Przy czym dysfunkcje wskazane w pkt 10 – 15 nie były niepełnosprawnościami. W przypadku, gdy w orzeczeniu o potrzebie kształcenia specjalnego poradnia wskaże występowanie u ucznia co najmniej dwóch z wyżej wymienionych niepełnosprawności, mówimy o występowaniu u niego niepełnosprawności sprzężonej, wymienionej w § 2 ust. 1 pkt 9 ww. rozporządzenia. Powyższe rozporządzenie rozróżnia dwie kategorie uczniów/dzieci wymagających stosowania w procesie kształcenia specjalnej organizacji nauki i metod pracy dydaktycznej, objętych kształceniem specjalnym: niepełnosprawnych i niedostosowanych społecznie. Do kategorii dzieci i młodzieży niedostosowanych społecznie, dla których organizuje się kształcenie specjalne zalicza się uczniów, którym publiczna poradnia psychologiczno - pedagogiczna wydała orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego z powodu: – niedostosowania społecznego, – zagrożenia niedostosowaniem społecznym, – zagrożenia uzależnieniem, – zaburzeń zachowania. Uczniów tych należało wykazać w tabeli NP2a w systemie informacji oświatowej. Wskazanie zatem w orzeczeniach o potrzebie kształcenia specjalnego co najmniej dwóch niepełnosprawności wymienionych w § 2 ust. 1 pkt 1-8 ww. rozporządzenia było wystarczające do zakwalifikowania uczniów do kategorii uczniów z niepełnosprawnościami sprzężonymi. Natomiast o niepełnosprawności sprzężonej nie można było mówić w przypadku występowania u ucznia niepełnosprawności i np. niedostosowania społecznego lub zaburzeń zachowania, bowiem nie były i nie są one niepełnosprawnościami. Przy naliczaniu kwoty części oświatowej subwencji ogólnej na rok 2009 przy wagach P2, P4, P5 mogli być uwzględnieni jedynie uczniowie wykazani w systemie informacji oświatowej, według stanu na dzień 30 września 2008 r., którzy posiadali orzeczenia poradni psychologiczno- pedagogicznej, w tym poradni specjalistycznej, o potrzebie kształcenia specjalnego, z uwagi na daną niepełnosprawność. W myśl art. 71 b ust. 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego wydają zespoły orzekające działające w publicznych poradniach psychologiczno-pedagogicznych, w tym poradniach specjalistycznych. Orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego określa zalecane formy kształcenia specjalnego, z uwzględnieniem rodzaju niepełnosprawności, w tym stopnia upośledzenia umysłowego, nie stwierdza natomiast u ucznia niepełnosprawności. Kształcenie specjalne dzieci i młodzieży niepełnosprawnych organizowało się i organizuje wyłącznie na podstawie aktualnego orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego wydanego przez zespół orzekający działający w publicznej poradni psychologiczno-pedagogicznej, w tym publicznej poradni specjalistycznej, z uwagi na niepełnosprawność ucznia. Orzeczenie określa czas na jaki wydano orzeczenie, jak i rodzaj niepełnosprawności ucznia. Nieprawidłowo wydane orzeczenie winno być uchylone. Inne dokumenty (opinie, zaświadczenia lekarskie, orzeczenia o niepełnosprawności lub o stopniu niepełnosprawności itp.) nie mogą stanowić podstawy organizacji kształcenia specjalnego. Poradnie psychologiczno-pedagogiczne są obowiązane do stosowania określeń rodzajów niepełnosprawności zawartych w przepisach ustawy o systemie oświaty i rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy. W wyniku wykazania błędnych danych w systemie informacji oświatowej, według stanu na dzień 30 września 2008 r., przez dyrektora: Szkoły Podstawowej nr ... w Zespole Szkól Specjalnych w T. liczba uczniów przeliczonych: – wagą P2 została zawyżona o 2 uczniów (nr ew. ... i nr ew. ..., którzy nie posiadali aktualnych orzeczeń o potrzebie kształcenia specjalnego), – wagą P4 została zawyżona o 1 ucznia (nr ew. ..., który nie posiadał aktualnego orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego). 2. Szkoły Podstawowej Specjalnej nr ... w Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym w O.: – liczba uczniów przeliczonych wagą P5 została zawyżona o 2 uczniów (nr ew. ... i ..., którzy nie posiadali orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego zawierającego co najmniej dwóch niepełnosprawności), – liczba uczniów przeliczonych wagą P4 została zaniżona o 1 ucznia, – liczba uczniów ogółem została zawyżona o 1 ucznia (nr ew. ..., który został przyjęty do szkoły w dniu ...10.2008 r., więc nie mógł być wykazany w systemie informacji oświatowej). 3. Gimnazjum Specjalnego nr ... w Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym w O.: – sześcioro uczniów (nr ew. ..., ..., ..., ..., ..., ...) zostało niesłusznie przeliczonych wagą P5 zamiast wagą P4, na skutek zakwalifikowania uczniów do wagi niewynikającej z posiadanych orzeczeń, – jedenaścioro uczniów (nr ew. ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...) zostało niesłusznie przeliczonych wagą P5 zamiast wagą P2, na skutek zakwalifikowania uczniów do wagi niewynikającej z posiadanych orzeczeń. 4. Zasadniczej Szkoły Zawodowej nr . w Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym w O.: – trzynaścioro uczniów (nr ew. ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...) zostało niesłusznie przeliczonych wagą P5 zamiast wagą P2, na skutek zakwalifikowania uczniów do wagi niewynikającej z posiadanych orzeczeń, – liczba uczniów przeliczonych wagą P2 została zaniżona o 1 ucznia. Uczeń z orzeczeniem nr ... z uwagi na upośledzenie umysłowe w stopniu lekkim (tabela NP2) i zaburzenia zachowania (tabela NP2a) został przeliczony podwójnie wagą P2. 5. Szkoły Specjalnej Przysposabiającej do Pracy w Specjalnym Ośrodku Szkolno- Wychowawczym w O.: – dziesięcioro uczniów (nr ew. ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...., ...) zostało niesłusznie przeliczonych wagą P5 zamiast wagą P4, na skutek zakwalifikowania uczniów do wagi niewynikającej z posiadanych orzeczeń, – liczba uczniów przeliczonych wagą P2 została zaniżona o 1 ucznia. Uczeń z orzeczeniem nr ... z uwagi na upośledzenie umysłowe w stopniu umiarkowanym (tabela NP2) i zaburzenia zachowania (tabela NP2a) został przeliczony również wagą P2. W związku z powyższym, Powiat ... otrzymał część oświatową subwencji ogólnej na rok 2009: zawyżoną o kwotę 1.585.317 zł oraz zaniżoną o kwotę 380.726 zł, tj. ogółem otrzymał część oświatową subwencji ogólnej wyższą od należnej o kwotę 1.204.591 zł, z tytułu zawyżenia liczby uczniów przeliczeniowych łącznie o 298,2538 (kwota 1.204.591 zł wynika z dokonania korekty polegającej na zmniejszeniu części oświatowej subwencji ogólnej o kwotę wynikającą z różnicy w wartościach wag w przypadku uczniów, którzy zostali przeliczeni wyższą wagą algorytmu zamiast niższą wagą). Minister podnosi, że w istocie, doszło do zawyżenia liczby uczniów przeliczeniowych łącznie o 298,2538, a tym samym została zawyżona o kwotę 1.204.591 zł część oświatowa subwencji ogólnej za rok 2009 dla Powiatu ... . Część oświatowa subwencji ogólnej za rok 2009, o której Powiat ... został powiadomiony pismem z dnia ... stycznia 2009 r. nr ..., została skalkulowana z uwzględnieniem zawyżonej, o 298,2538 liczby uczniów przeliczeniowych i wynosiła 36.855.685 zł. Po ponownym przeliczeniu, tj. bez uwzględnienia 298,2538 uczniów przeliczeniowych, część oświatowa subwencji ogólnej wynosi 35.651.094 zł. Kwotę 1.204.591 zł stanowiącą różnicę pomiędzy kwotą części oświatowej subwencji ogólnej, którą otrzymał Powiat ... na rok 2009, a kwotą ustaloną w niniejszym postępowaniu, należy uznać za kwotę nienależną. Kwota ta podlega zwrotowi do budżetu państwa. Organ podkreśla, że przy ustaleniu nienależnej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej za 2009 r. nie mogli być uwzględnieni uczniowie, którzy nie zostali wykazani w systemie informacji oświatowej (SIO) lub zostali wykazani nieprawidłowo. Stosownie bowiem do przepisu art. 37 ust. 4 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, zgodnie z którym - jeżeli do bazy danych systemu informacji oświatowej, o którym mowa w ustawie z dnia 15 kwietnia 2011 r. o systemie informacji oświatowej, zostały przekazane nieprawdziwe dane i jednostka samorządu terytorialnego otrzymała część oświatową subwencji ogólnej w kwocie niższej od należnej - jednostce tej nie przysługuje zwiększenie części oświatowej subwencji ogólnej, o której mowa w art. 33 ust. 1 pkt 2 tej ustawy. Organ uważa, że w niniejszej sprawie należy mieć również na uwadze przepis art. 130 ust. 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o systemie informacji oświatowej. Przepis ten stanowi, że jednostce samorządu terytorialnego nie przysługuje zwiększenie części oświatowej subwencji ogólnej, o której mowa w art. 33 ust. 1 pkt 2 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, za lata 2007-2016, jeżeli nieprawdziwe dane zostały przekazane do systemu informacji oświatowej lub zostały podane w sprawozdaniu, którego obowiązek sporządzenia wynikał z odrębnych przepisów, i jednostka samorządu terytorialnego otrzymała część oświatową subwencji ogólnej w kwocie niższej od należnej. Zgodnie z art. 37 ust. 4 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego nie jest możliwe zwiększenie części oświatowej subwencji ogólnej dla Powiatu ... z tytułu: - nie wykazania w systemie informacji oświatowej - według stanu na dzień ...września 2008 r. - ucznia (nr ew. ...) Szkoły Podstawowej nr ..., – nieprawidłowego wykazania w systemie informacji oświatowej - według stanu nadzień 30 września 2008 r. - ucznia (nr ew. ...) Szkoły Podstawowej nr ... . Ponadto - mając na uwadze powyższe przepisy - przy kalkulacji kwoty nienależnej części oświatowej subwencji ogólnej dla Powiatu ... na rok 2009 nie zostali uwzględnieni uczniowie: jeden uczeń (nr ew. ...) Szkoły Podstawowej Specjalnej nr ..., troje uczniów (nr ew. ..., ..., ...) Gimnazjum Specjalnego nr ..., czworo uczniów (nr ew. ..., ..., ..., ...) Zasadniczej Szkoły Zawodowej nr ..., troje uczniów (nr ew. ..., ..., ...) Szkoły Specjalnej Przysposabiającej do Pracy. Należy zauważyć, że uczniowie ci nie zostali wykazani w systemie informacji oświatowej - według stanu na dzień 30 września 2008 r. Minister wskazuje jedocześnie, że Komunikat Ministerstwa Edukacji Narodowej nie jest źródłem prawa i nie stanowił podstawy do rozstrzygania przedmiotowej sprawy. Podstawą do żądania zwrotu nienależnie uzyskanej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej jest przepis art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, który stanowi, że w przypadku gdy ustalona dla jednostki samorządu terytorialnego część oświatowa subwencji ogólnej jest wyższa od należnej, minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze decyzji zobowiązuje do zwrotu nienależnej kwoty tej części subwencji, chyba że jednostka ta dokonała wcześniej zwrotu nienależnie otrzymanych kwot - w zakresie subwencji za lata poprzedzające rok budżetowy. Odnosząc się natomiast do kwestii przedawnienia podnosi, że nie zasługuje na uwzględnienie wniosek Powiatu ... o umorzenie postępowania ze względu na przedawnienie zobowiązania do zwrotu części subwencji na podstawie art. 37 ust. 5 w związku z art. 36 ust. 8 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (nie może być mowy o umorzeniu postępowania ze względu na przedawnienie, albowiem decyzja zobowiązująca Powiat ... do zwrotu nienależnie uzyskanej części oświatowej subwencji ogólnej za 2009 r. została przez Ministra Finansów wydana w dniu ... października 2013 r., czyli przed upływem terminu przedawnienia). W myśl art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, w odniesieniu do nienależnie otrzymanych w latach poprzedzających rok budżetowy kwot części oświatowej subwencji ogólnej stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa. Wyłączenie przepisów ustawy Ordynacja podatkowa zawiera m.in. art. 37 ust. 5 w związku z art. 36 ust. 8 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego. Zgodnie z tymi przepisami do decyzji o zwrocie nienależnej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej przepis art. 36 ust. 8 stosuje się odpowiednio. Przepis ten z kolei stanowi, iż decyzja o zwrocie nienależnej kwoty części subwencji ogólnej nie może być wydana po upływie 5 lat, licząc od końca roku budżetowego, za który sporządzono sprawozdanie z wykonania budżetu jednostki samorządu terytorialnego, zawierające dane stanowiące podstawę do wyliczenia subwencji. Podstawą do ustalenia subwencji na 2009 r. były dane z 2008 r., a zatem 5 letni termin biegł od dnia 31 grudnia 2008 r. i upłynął z dniem 31 grudnia 2013 r. W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja organu pierwszej instancji wydana została w dniu ... października 2013 r., a więc przed upływem terminu przedawnienia prawa do jej wydania, czyli 5 lat. Decyzję wyżej opisaną zaskarżył powiat ... zarzucając jej: rażące naruszenie art. 37 ust.5 w związku z art. 36 ust.8 ustawy z dnia 13 listopada2003r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, które ma istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że nie nastąpił okres przedawnienia do wydania zaskarżonej decyzji dotyczącej zobowiązania Powiatu do zwrotu nienależnie uzyskanej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej za rok 2009 , pomimo iż decyzja ta została wydana i doręczona po upływie 5 lat licząc od 31.12.2009r. 2) .rażące naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, które ma istotny wpływ na wynik sprawy, w szczególności naruszenie art.7 k.p.a. i art. 77§ 1 k.p.a. w związku z art. 37 ust .l pkt.2 ustawy z dnia 13 listopada 2003r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego tj. naruszenie zasady prawdy obiektywnej poprzez nie uwzględnienie stanu faktycznego istniejącego w dacie wydania decyzji, tj. błędne ustalenie w pkt 2 sentencji decyzji, kwoty części oświatowej subwencji ogólnej do zwrotu w wys. 1.204.591.00 zł. 3) naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy , w szczególności: – art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 13 listopada 2003r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, poprzez niewłaściwe ustalenie kwoty części oświatowej subwencji ogólnej należnej Powiatowi ... za 2009r., co miało wpływ na sposób ustalenia kwoty subwencji nienależnie otrzymanej, podlegającej zwrotowi, – par.2 ust.l pkt 9 rozporządzenia Ministerstwa Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 18 stycznia 2005r. w sprawie określenia warunków organizowania kształcenia, wychowania i opieki dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnych oraz niedostosowanych społecznie w specjalnych przedszkolach, szkołach i oddziałach oraz w ośrodkach (Dz.U. nr 19, poz. 166), poprzez przyjęcie, że w kategorii "niepełnosprawności" nie mieści się "niedostosowanie społeczne", co uniemożliwia zakwalifikowanie niedostosowania społecznego i niepełnosprawności jako niepełnosprawności sprzężonej. Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o : 1 uchylenie decyzji Ministra Finansów z dnia ... kwietnia 2016r. poprzedzającej ją decyzji Ministra Finansów z dnia ... października 2013r. oraz umorzenie postępowania 2. zasądzenie na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania ewentualnie o : 1. uchylenie zaskarżonej decyzji Ministra Finansów z dnia ... kwietnia 2016r. oraz 2. zasądzenie na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania W uzasadnieniu skargi podkreślono m.in.: że w przedmiotowej sprawie decyzja Ministra Finansów jako organu I instancji wydana została w dniu ... października 2013r. nr ... . Minister Finansów zobowiązał tą decyzją Powiat ... do zwrotu nienależnie pobranej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej na rok 2009 w wysokości 1.220.975,00 zł. Zaskarżoną decyzją w dniu ... kwietnia 2016r. Minister Finansów jako organ II instancji, po przeprowadzonym postępowaniu ustalającym, że kwota subwencji do zwrotu została niewłaściwie określona uchylił decyzję organu I instancji w całości, co spowodowało, że wyeliminował ją całkowicie z obrotu prawnego, tracąc w ten sposób uprawnienie do orzeczenia o zobowiązaniu Powiatu do zwrotu nienależnie pobranej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej na rok 2009r. W ten sposób postępowanie w sprawie zwrotu nienależnie pobranej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej na rok 2009r. stało się bezprzedmiotowe i zgodnie z art. 105 § 1 k.p.a. winno zostać umorzone, co powinien w tak zaistniałym stanie prawnym i fatycznym orzec Minister Finansów jako organ II instancji w zaskarżonej decyzji. Skarżący podniósł, że Minister Finansów zobowiązując Powiat do zwrotu określonej kwoty nie wyjaśnił i nie wziął pod uwagę, iż Powiat ... w trakcie toczącego się postępowania dokonał już zwrotu na rzecz Ministra Finansów części orzeczonej zaskarżoną decyzją do zwrotu subwencji oświatowej tj. dokonał zwrotu kwoty w łącznej wysokości 484 591,00 zł, w następujący sposób: 1) kwota 152 296,00 zł -w dniu 03.12.2014 r., 2) kwota 152 295.00 zł-w dniu 18.12.2014 r., 3) kwota 90 000,00 zł - w dniu 26.05.2015 r., 4) kwota 90 000,00 zł - w dniu 28.02.2015 r. Wydając zaskarżoną decyzję Minister Finansów winien był uwzględnić dokonane przez Powiat zwroty, co faktycznie powoduje, iż orzeczona kwota do zwrotu jest kwotą błędną. Zdaniem skarżącej organ wydający zaskarżoną decyzję błędnie uznał, powołując się wyłącznie na rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z 18 stycznia 2005 r. w sprawie warunków organizowania kształcenia, wychowania i opieki dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnych oraz niedostosowanych społecznie w specjalnych przedszkolach, szkołach i oddziałach (Dz.U. nr 19, poz. 166), że ucznia z niepełnosprawnością i niedostosowaniem społecznym nie można traktować jak ucznia z niepełnosprawnością sprzężoną. Wobec braku definicji "niepełnosprawności sprzężonej" stanowisko organu narusza przepisy tego rozporządzenia, a w szczególności § 2 ust.l pkt 9, stanowiący o tym, że przedszkola specjalne, oddziały specjalne w przedszkolach ogólnodostępnych, szkoły specjalne oraz oddziały specjalne w szkołach ogólnodostępnych organizuje się dla dzieci i młodzieży ze sprzężonymi niepełnosprawnościami. Zatem przy wprowadzaniu danych do systemu informacji oświatowej wg stanu na 30 września 2008 r. uprawnionym było posługiwanie się przyjętą wcześniej definicją niepełnosprawności sprzężonej. Taka sytuacja miała miejsce w przypadku dwóch uczniów wykazanych przez pracowników Specjalnego Ośrodka Szkolno – Wychowawczego w ...: ucznia w Szkole Specjalnej Przysposabiającej do Pracy (orzeczenie nr ... z dnia ...04.2008 stwierdzające upośledzenie umysłowe w stopniu umiarkowanym i zaburzenia zachowania) oraz ucznia w Zasadniczej Szkole Zawodowej nr ... (orzeczenie nr ... z dnia ...05.2007 stwierdzające upośledzenie umysłowe w stopniu lekkim i zaburzenia zachowania). Uczniowie ci zostali wykazani w wadze P5 z uwagi na występowanie dwóch różnych niepełnosprawności. Wobec niejasnej sytuacji prawnej w 2008 r. nie można uznać, że skarżący błędnie wprowadził dane do sytemu SIO. Uczniowie posiadający dwie różne niepełnosprawności mogli zostać, w świetle przedstawionych wyjaśnień, zakwalifikowani jako osoby z niepełnosprawnością sprzężoną z wagą P5 = 9,50. Podkreślić również należy, że interpretacja pojęcia niepełnosprawności sprzężonej zawartego w rozporządzeniu Ministerstwa Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 18 stycznia 2005r. w sprawie określenia warunków organizowania kształcenia, wychowania i opieki dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnych oraz niedostosowanych społecznie w specjalnych przedszkolach, szkołach i oddziałach oraz w ośrodkach, nastąpiła na podstawie Komunikatu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 25 września 2007r. w sprawie wykazywania w SIO uczniów i wychowanków z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego, w tym z niepełnosprawnością sprzężoną. Przedmiotowy Komunikat wydany został bez zmiany zapisów przedmiotowego rozporządzenia i stanowi wyłącznie interpretację, która nie mogła stanowić prawa obowiązującego, na podstawie którego należało inaczej niż dotychczas rozumieć pojęcie niepełnosprawności sprzężonej. Skarżący podnosi, że organ wydający decyzję z jednej strony podkreśla, że komunikat Ministerstwa Edukacji Narodowej nie jest źródłem prawa i nie stanowił podstawy do rozstrzygania przedmiotowej sprawy, z drugiej jednak strony stwierdza, że podstawą naliczenia subwencji na rok 2009 były dane z systemu informacji oświatowej, a sposób wprowadzania tych danych wyraźnie objaśniała Instrukcja wprowadzania i przekazywania danych w systemie informacji oświatowej przy użyciu programu SIO wersja 3.5. Odwołuje się więc jedynie do interpretacji Ministra Edukacji Narodowej nie popartej żadnym, obowiązującym na te dzień przepisem prawnym, który precyzowałby pojęcie niepełnosprawności sprzężonej. Sąd zważył co następuje Na wstępie zauważyć należy, że podstawą ustalenia kwoty części oświatowej subwencji ogólnej przypadającej do zwrotu powinno być prawidłowe ustalenie kwoty części subwencji ogólnej, którą powinien otrzymać Powiat, a następnie ustalenie różnicy między kwotą otrzymaną, a kwotą należną. Podstawę do wyliczenia wysokości części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostek samorządu terytorialnego na 2009 r. stanowiły m. in. dane zawarte w systemie informacji oświatowej, którego organizację i zasady działania regulowała ustawa z 19 lutego 2004 r. o systemie informacji oświatowej (Dz. U. Nr 49, poz. 463 ze zm.; dalej: ustawa o systemie informacji oświatowej). Natomiast algorytm podziału ww. subwencji na 2009 r. szczegółowo określał załącznik do rozporządzenia MEN z 22 grudnia 2008 r. W zbiorach danych systemu informacji oświatowej zawarte są m. in. informacje o liczbie uczniów oraz o specjalnych potrzebach edukacyjnych wynikających z orzeczeń wydanych przez publiczne poradnie psychologiczno-pedagogiczne, o których mowa w art. 71 b ust. 3 ustawy o systemie oświaty. Zgodnie z przepisami rozporządzenia MEN z 22 grudnia 2008 r. uczniom wykazanym w SIO przysługuje kwota bazowa części oświatowej według finansowego standardu A -SOA oraz dodatkowo m. in. następujące wagi: P2 = 1,40 dla uczniów z upośledzeniem umysłowym w stopniu lekkim, niedostosowanych społecznie, z zaburzeniami zachowania, zagrożonych uzależnieniem, zagrożonych niedostosowaniem społecznym, z chorobami przewlekłymi - wymagających stosowania specjalnej organizacji nauki i metod pracy (na podstawie orzeczeń, o których mowa w art. 71 b ust. 3 ustawy wymienionej w § 1 ust. 1 rozporządzenia), P4 = 3,60 dla uczniów niesłyszących i słabosłyszących, z upośledzeniem umysłowym w stopniu umiarkowanym lub znacznym (na podstawie orzeczeń, o których mowa w art. 71 b ust. 3 ustawy wymienionej w § 1 ust. 1 rozporządzenia), P5 = 9,50 dla dzieci i młodzieży z upośledzeniem umysłowym w stopniu głębokim realizujących obowiązek szkolny lub obowiązek nauki poprzez uczestnictwo w zajęciach rewalidacyjno-wychowawczych organizowanych w szkołach podstawowych i gimnazjach, dla uczniów z niepełnosprawnościami sprzężonymi oraz z autyzmem (na podstawie orzeczeń, o których mowa w art. 71 b ust. 3 ustawy wymienionej w § 1 ust. 1 rozporządzenia), P7 = 0,08 dla uczniów szkół ponadgimnazjalnych i szkół ponadpodstawowych, P8 = 0,17 dla słuchaczy kolegiów pracowników służb społecznych oraz uczniów szkół ponadgimnazjalnych i szkół ponadpodstawowych prowadzących kształcenie zawodowe, w tym na realizację praktycznej nauki zawodu, a także dla uczniów liceów profilowanych i uczniów szkół specjalnych przysposabiających do pracy dla uczniów z upośledzeniem umysłowym w stopniu umiarkowanym lub znacznym oraz dla uczniów z niepełnosprawnościami sprzężonymi, P26 = 0,04 dla uczniów gimnazjów dla dzieci i młodzieży, P33 = 6,500 dla wychowanków specjalnych ośrodków szkolno-wychowawczych, specjalnych ośrodków wychowawczych i młodzieżowych ośrodków socjoterapii, którzy korzystają z zakwaterowania w tych ośrodkach (waga P33 wyklucza się z wagami P29 i P30). Zgodnie z art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego w przypadku gdy ustalona dla jednostki samorządu terytorialnego część oświatowa subwencji ogólnej jest wyższa od należnej, minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze decyzji: zobowiązuje do zwrotu nienależnej kwoty tej części subwencji, chyba że jednostka ta dokonała wcześniej zwrotu nienależnie otrzymanych kwot - w zakresie subwencji za lata poprzedzające rok budżetowy. Jeżeli do bazy danych systemu informacji oświatowej zostały przekazane nieprawdziwe dane i jednostka samorządu terytorialnego otrzymała część oświatową subwencji ogólnej w kwocie niższej od należnej - jednostce tej nie przysługuje zwiększenie części oświatowej subwencji ogólnej (art. 37 ust. 4 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego). Jeśli chodzi o zarzuty skargi to ich ocena - przedstawia się następująco : 1. Zarzut przedawnienia sformułowany w pkt 1 skargi nie jest zasadny Decyzja ustalająca wysokość podlegającej do zwrotu nienależnie pobranej części oświatowej subwencji ogólnej ma charakter decyzji konstytutywnej (ustalającej) do której w zakresie nie uregulowanym w ustawie o dochodach jednostek samorządu terytorialnego stosuje się przepisy ordynacji podatkowej. Przepisy ordynacji podatkowej przewidują przedawnienie prawa do wydania decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego oraz przedawnienie zobowiązania podatkowego. Przedawnienie prawa do wydania decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego dotyczy zobowiązań, które nie powstają w trybie art. 21 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, a więc zobowiązań, które nie powstają z mocy prawa (tak jak np. Zobowiązanie w podatku dochodowym od osób), ale do powstania których wymagana jest aktywna rola organu podatkowego. Zobowiązanie podatkowe powstałe w wyniku wydania decyzji ustalającej, o której mowa w art. 21 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, podlega następnie przedawnieniu na zasadach określonych w art. 70 Ordynacji podatkowej, (por. stanowisko wyrażone w uchwale NSA z dnia 16 listopada 2009 r. I FPS 2/ 09, jak również w : Ordynacja podatkowa, Komentarz, B. Adamiak, J. Borkowski, R. Mastalski. J. Zubrzycki, Warszawa, 2012. str. 385, Ordynacja podatkowa Komentarz LEX C. Kosikowski, L. Etel, Warszawa 2013, str. 529). W realiach niniejszej sprawy oznacza to, że dla zbadania kwestii przedawnienia spornej subwencji ustalić należało w pierwszej kolejności jaki był termin przedawnienia prawa do wydania decyzji ustalającej wysokość subwencji podlegającej zwrotowi. Podkreślenia wymaga, że podstawowy termin przedawnienia prawa do wydania decyzji wskazany w art. 68 § 1 Ordynacji podatkowej wynosi 3 lata. Z mocy art. 38 ust. 1 u.d.j.s.t. do decyzji zobowiązującej do zwrotu subwencji należy stosować dział III Ordynacji podatkowej ze wskazanymi w art. 38 ust. 1 u.d.j.s.t. wyłączeniami. Z powyższego wynika, że badając kwestię przedawnienia spornej subwencji sięgnąć należy w pierwszej kolejności do treści art. 38 ust. 1 u.d.j.s.t. zgodnie z którym, "o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, do nienależnie otrzymanych przez jednostki samorządu terytorialnego kwot części subwencji ogólnej stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r." (z wyłączeniami wskazanymi w dalszej części cytowanego przepisu). Z brzmienia cytowanego przepisu wynika więc, że celem ustalenia jaki jest termin przedawnienia prawa do wydania decyzji ustalającej wysokość subwencji podlegającej zwrotowi wyjaśnić należy w pierwszej kolejności, czy kwestia ta uregulowana jest w przepisach ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego. Dopiero jeżeli kwestia ta nie byłaby uregulowana w przepisach ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego zastosowanie znajdowałyby przepisy Ordynacji podatkowej. Kwestie związane z ustaleniem części oświatowej subwencji ogólnej w kwocie wyższej niż należna uregulowane są w art. 37 u.d.j.s.t., którego ust. 5 odsyła do odpowiedniego stosowania art. 36 ust. 8 ustawy. W art. 36 ust. 8 ustawy wskazane zostało, że decyzja o zwrocie nienależnej kwoty części subwencji ogólnej nie może być wydana po upływie 5 lat, licząc od końca roku budżetowego, za który sporządzono sprawozdanie z wykonania budżetu jednostki samorządu terytorialnego, zawierające dane stanowiące podstawę do wyliczenia subwencji. Oznacza to, że przepisy ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego samodzielnie regulują kwestie przedawnienia prawa do wydania decyzji o zwrocie nienależnej kwoty części subwencji ogólnej (art. 36 ust. 8 ustawy), jak i nienależnej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej (art. 37 ust. 5 w związku z art. 36 ust. 8 ustawy), a więc w tym zakresie, nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej. Przepisy ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego regulują również kwestie związane z rozpoczęciem biegu terminu przedawnienia prawa do wydania decyzji ustalającej podlegającą zwrotowi kwotę subwencji ogólnej. W art. 36 ust. 8 ustawy wskazane zostało, że decyzja o zwrocie nienależnej kwoty części subwencji ogólnej nie może być wydana po upływie 5 lat, licząc od końca roku budżetowego, za który sporządzono sprawozdanie z wykonania budżetu jednostki samorządu terytorialnego, zawierające dane stanowiące podstawę do wyliczenia subwencji. Przepis ten odpowiednio stosuje się do decyzji o zwrocie oświatowej części subwencji ogólnej (zgodnie z przywołanym wyżej art. 37 ust. 5 u.d.j.s.t.). W tym miejscu wskazać należy, że sprawozdania z wykonania budżetu jednostki samorządu terytorialnego, o których mowa w art. 36 ust. 8 ustawy nie stanowią podstawy do wyliczenia oświatowej części subwencji ogólnej. Z uwagi na zawarty w art. 37 ust.5 ustawy nakaz odpowiedniego stosowania art. 36 ust. 8 ustawy, do decyzji ustalających zwrot części oświatowej subwencji ogólnej, początek biegu terminu przedawnienia prawa do wydania ww. decyzji łączyć należy z przekazaniem przez jednostkę samorządu terytorialnego danych na podstawie których wyliczana jest część oświatowa subwencji ogólnej. Stosownie do art. 27 u.d.j.s.t. wysokość części oświatowej subwencji ogólnej dla wszystkich jednostek samorządu terytorialnego ustala corocznie ustawa budżetowa. Kwotę przeznaczoną na część oświatową subwencji ogólnej dla wszystkich gmin, powiatów i województw samorządowych ustala się w wysokości łącznej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej, nie mniejszej niż przyjęta w ustawie budżetowej w roku bazowym, skorygowanej o kwotę innych wydatków z tytułu zmiany realizowanych zadań oświatowych (art. 28 ust. 1 ustawy). Część oświatową subwencji ogólnej - po odliczeniu rezerwy ustawowej 0,6% (art. 28 ust. 2 u.d.j.s.t.) - dzieli się między jednostki samorządu terytorialnego art. 28 ust. 5) według zasad określanych corocznie w rozporządzeniu ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania, wydanym na podstawie art. 28 ust. 6 tej ustawy. Uwzględniając treść art. 37 ust. 5 w związku z art. 36 ust. 8 u.d.j.s.t. uznać więc należy, że przedawnienie prawa do wydania decyzji ustalającej wysokość części oświatowej subwencji ogólnej nastąpiło z upływem pięciu lat licząc od końca roku, w którym nastąpiło przekazanie danych stanowiących podstawę wyliczenia części oświatowej subwencji ogólnej, czyli z dniem 31 grudnia 2013 r. W niniejszej sprawie decyzja organu pierwszej instancji wydana została w dniu ... października 2013 r. a więc przed upływem terminu wynikającego z przywołanych wyżej przepisów. Decyzja drugoinstancyjna z kolei wydana została ... kwietnia 2016 r. , a więc już po upływie wskazanego okresu. Wskazać jednak należy, że "okres przedawnienia prawa do wydania decyzji w sprawie ustalenia zobowiązania podatkowego dotyczy tylko decyzji organu pierwszej instancji. Decyzja drugoinstancyjna i to zarówno utrzymująca w mocy decyzję organu pierwszej instancji, jak i uchylająca ją i ustalająca zobowiązanie w kwocie niższej niż wskazana w decyzji organu drugiej instancji może być wydana również po upływie terminu przedawnienia prawa do wydania decyzji (por. Ordynacja podatkowa, Komentarz, B. Adamiak, J. Borkowski, R. Mastalski. J. Zubrzycki, Warszawa, 2012. Str. 379, podobnie : Ordynacja podatkowa Komentarz praktyczny, B. Brzeziński, M. Kalinowski, A. Olesińska, Gdańsk 2015, str. 364, Ordynacja podatkowa Komentarz S. Babiarz, B. Dauter, B. Gruszczyński, R. Hauser, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Warszawa 2015 str. 450). 2. Zdaniem Sądu nie jest zasadny również zarzut naruszenia przez organ §2 ust. 1 pkt 9 rozporządzenia Ministerstwa Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 18 stycznia 2005 r. w sprawie określenia warunków organizowania kształcenia, wykonywania i opieki (...) – dz.u. nr 19 poz.166 poprzez przyjęcie, że w kategorii niepełnosprawności nie mieści się niedostosowanie społeczne, co uniemożliwia zakwalifikowanie niedostosowania społecznego i niepełnosprawności jako niepełnosprawności sprzężonej. Odnosząc się do tej kwestii zauważyć, należy iż została ona już rozstrzygnięta przez tut. Sąd w uzasadnieniu wyroku wydanego uprzednio a mianowicie w uzasadnieniu wyroku z dnia 30 stycznia 2015 r. sygn. akt V SA/ WA 2053/14. Stwierdzono tamże mianowicie że na gruncie mającego zastosowanie w rozpatrywanej sprawie rozporządzenia MENiS z dnia 18 stycznia 2005 r., brak jest podstaw do przyjęcia, że uczniów z niepełnosprawnością oraz niedostosowanych społecznie można uwzględniać jako uczniów z niepełnosprawnością sprzężoną, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 9 rozporządzenia. W kategorii niepełnosprawności nie mieści się niedostosowanie społeczne oraz jego podkategorie wymienione w § 2 ust. 1 pkt 13-15 rozporządzenia MENiS z 18 stycznia 2005 r. Zarówno organ jak i sąd w składzie rozpoznającym wniesioną ponownie skargę jest powyższym poglądem związany, a niezależnie od tego pogląd ten podziela. W ocenie sądu zaskarżona decyzja podlega jednak uchyleniu ze względu na podniesiony w skardze zarzut rażącego naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, a w szczególności art. 7 i 77 § 1 k.p.a. w związku z art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, poprzez nieuwzględnienie stanu faktycznego istniejącego w dacie wydania zaskarżonej decyzji - błędne ustalenie w pkt 2 sentencji kwoty części oświatowej subwencji ogólnej do zwrotu w wysokości 1 204 591 zł. W uzasadnieniu skargi Powiat ...podniósł, że w trakcie toczącego się postępowania na poczet ww. zobowiązania dokonał już wpłat, uiszczając łącznie kwotę 484 591 zł. Kwestia ta wymagała będzie wyjaśnienia przez organ ze względu na treść cytowanego już wcześniej art 37 ust. 1 pkt 2 wyw. Ustawy. Organ przyznaje bowiem ( zob. Str. 10 odpowiedzi na Skargę), że skarżący dokonał 4 wpłat odpowiednio w dniach ... grudnia 2014 r., ... grudnia 2014 r., ... stycznia 2015 r. i ... lutego 2015 r. na łączną kwotę 484591 zł, a więc przed wydaniem zaskarżonej decyzji. W toku ponownego rozpoznania sprawy należy więc niespornie ustalić z jakiego tytułu wpłat tych dokonano . Sąd stoi bowiem na stanowisku że wbrew twierdzeniom organu na ostateczne ustalenia wysokości zobowiązania skarżącego wpływają wpłaty dokonane po wydaniu decyzji I instancji pod warunkiem wszakże, że stanowią one niezależnie otrzymane kwoty w rozumieniu art. 37 ust. 1 pkt. 2 wyw. Ustawy. Jak już nadmieniono wcześniej kwestia ta będzie wymagała wyjaśnienia przez organ . Mając powyższe na względzie sąd uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.a i c ppsa. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ppsa.