V SA/Wa 1802/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Beata Blankiewicz-Wóltańska po rozpoznaniu w dniu 22 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi L. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności z tytułu podatku akcyzowego p o s t a n a w i a: - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. L. S. zawarł w swojej skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu tego wniosku wskazał, że natychmiastowe wykonanie zaskarżonej decyzji grozi mu wyrządzeniem znacznej szkody. Skarżący nie posiada bowiem żadnych środków pieniężnych i majątku niezbędnego do obrony przed egzekucją należności wynikających z tej decyzji. Na taki stan rzeczy niewątpliwy wpływ wywarły liczne i trwałe schorzenia, na które cierpi skarżący. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a." wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego wynika, iż wprowadzona w § 3 tego przepisu ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady przewidzianej w § 1 tego artykułu. Zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania może mieć bowiem miejsce tylko w sytuacjach ściśle określonych w tym przepisie, tj. w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. W rozpatrywanej sprawie wniosek dotyczy decyzji, którą Dyrektor Izby Celnej orzekł o solidarnej odpowiedzialności skarżącego z tytułu niewykonanego zobowiązania E. Sp. z o.o. w podatku akcyzowym za okres rozliczeniowy czerwiec 2009 r., w kwocie 615.355,00 zł. Wynikający z zaskarżonej decyzji obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia, co do zasady są odwracalne. Niemniej jednak skutków zapłaty należności pieniężnej nie można rozpatrywać w oderwaniu od jej wysokości. W tym miejscu wskazać należy, iż wobec skarżącego wydano osiem decyzji orzekających o jego solidarnej odpowiedzialności za zobowiązania w podatku akcyzowym, a łączna kwota tych zobowiązań opiewa na sumę blisko dwóch milionów złotych. W ocenie Sądu egzekucja kwoty wynikającej z zaskarżonej decyzji może więc spowodować trudne do odwrócenia skutki. Skarżący jak wynika z akt sprawy jest w trudnej sytuacji majątkowej i zdrowotnej, co potwierdzają złożone przez stronę dokumenty i postanowienie przyznające skarżącemu prawo pomocy. W tej sytuacji uznać należy, że wnioskujący wykazał konieczność udzielenia mu ochrony tymczasowej. Z tego też względu na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.