V SA/Wa 1804/14

Referendarz sądowy Anna Nasiłowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 10 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi L. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia (...) maja 2014 r. Nr (...) w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności z tytułu podatku akcyzowego p o s t a n a w i a: - przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy L. S. (dalej: "Skarżący" lub "Strona") wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Z uzasadnienia wniosku wynika, że Skarżący jest osobą w podeszłym wieku (80 lat), jest osobą niewidomą, nie pozostaje w stosunku zatrudnienia, a jego jedynym źródłem utrzymania jest renta. Jego żona jest ciężko chora i pozostaje na utrzymaniu Skarżącego. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że Skarżący prowadzi wspólne z żoną gospodarstwo domowe, a podstawą utrzymania jest renta inwalidzka przysługująca Skarżącemu w wysokości 1.875 zł oraz emerytura wypłacana jego żonie w kwocie 970 zł. Nie wykazano żadnego majątku, w tym oszczędności. Z wniosku wynika również, że miesięczne koszty eksploatacji mieszkania wynoszą 1.200 zł. Znaczne wydatki są związane z leczeniem Skarżącego i jego żony (2.500 zł). W odpowiedzi na wezwanie Skarżący reprezentowany przez pełnomocnika wyjaśnił, że nie posiada oszczędności pieniężnych, lokat ani innego majątku ruchomego o znacznej wartości. Małżonkowie mieszkają w domu należącym do ich syna na podstawie umowy dożywocia. Z tytułu zawartej umowy Skarżący nie ponosi dodatkowych kosztów, natomiast ponosi bieżące opłaty związane z użytkowaniem zajmowanej nieruchomości. Z uwagi na fakt, że miesięczne dochody Skarżącego oraz jego żony nie pokrywają w całości opłat za bieżące zużycie mediów, żywności, opieki medycznej oraz lekarstw, małżeństwo wspiera finansowo syn. W oświadczeniu wskazano, że renta inwalidzka jest jedynym źródłem dochodu Skarżącego, potwierdzono, że Skarżący jedynie z żoną prowadzi wspólne gospodarstwo domowe, posiada wspólny rachunek bankowy z żoną i nie posiada kont oraz lokat dewizowych. W dniu 1 września 2014 r. do Sądu wpłynęło kolejne pismo Skarżącego, do którego załączono wydruk z rachunku bankowego oraz zawiadomienie, że w dniu 21 sierpnia 2014 r. Skarżący został przyjęty na leczenie szpitalne. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje. Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a., Sąd może - na wniosek strony złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania - przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do art. 258 § 1 pkt 1 p.p.s.a. czynności w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy mogą wykonywać referendarze sądowi. W myśl art. 245 § 3 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Częściowe zwolnienie od opłat i wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając na uwadze powołane regulacje prawne, jak i stan faktyczny sprawy zasadne jest przyznanie Stronie prawa pomocy, poprzez jej zwolnienie od kosztów sądowych. Przyznać należy, że uiszczenie pełnych kosztów postępowania mogłoby skutkować uszczerbkiem w koniecznym utrzymaniu małżonków. Zauważyć należy, że na Skarżącym ciąży obowiązek zapłaty wpisów sądowych od skarg w siedmiu innych zainicjowanych postępowaniach sądowych. W każdej z tych spraw wpis sądowy wynosi 500 zł, a więc łącznie wpisy sądowe stanowią kwotę 4.000 zł. Źródłem utrzymania Skarżącego i jego żony są dochody z tytułu renty inwalidzkiej (1.875 zł) oraz emerytury (970 zł) w łącznej wysokości 2.845 zł. W dniu 25 lipca 2014 r. na rachunku bankowym małżonkowie posiadali 1.868 zł. Skarżący podkreślił, że wraz z żoną ponoszą wysokie koszty leczenia, z powodu poważnych dolegliwości chorobowych. Skarżący jest niewidomy, jego żona cierpi na chorobę Parkinsona i wymaga wyspecjalizowanej opieki całodobowej. Biorąc pod uwagę sytuację finansową dwuosobowego gospodarstwa domowego, przede wszystkim wysokość miesięcznego dochodu oraz wysokość kosztów sądowych, które obciążają Skarżącego w ośmiu sprawach zawisłych przed tut. Sądem należy stwierdzić, że Skarżący wykazał należycie, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.