V SA/Wa 1804/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Kania (spr.), Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak, Asesor WSA - Justyna Żurawska, , Protokolant ref. staż. - Maja Ciepielewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 października 2023 r. sprawy ze skargi N. sp. z o.o. z siedzibą we W. na informację Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z dnia 25 lipca 2023 r. nr DWP-SOK.I.4203.10.2023 w przedmiocie nieuwzględnienia zastrzeżeń postanawia odrzucić skargę. Przedmiotem skargi wniesionej przez [...] sp. z o. o. z siedzibą [...] (dalej: spółka lub skarżąca) jest informacja Narodowego Centrum Badań i Rozwoju (dalej: NCBR lub Instytucja Pośrednicząca) z 25 lipca 2023 r. nr DWP-SOK.I.4203.10.2023 o nieuwzględnieniu zastrzeżeń skarżącej wniesionych od wyników kontroli. Zaskarżone rozstrzygnięcia wydane zostały w następującym stanie faktycznym. Spółka złożyła wniosek o dofinansowanie projektu nr [...] pt. ,, [...]’’ w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014-2020, Oś priorytetowa Wsparcie prowadzenia prac B+R przez przedsiębiorstwa, Działanie Projekty B+R przedsiębiorstw, Poddziałanie Badania przemysłowe i prace rozwojowe realizowane przez przedsiębiorstwa w ramach Konkursu Szybka ścieżka – Innowacje cyfrowe. Pismem z 30 grudnia 2022 r. NCBR poinformowało spółkę, że powyższy projekt został wybrany do dofinansowania i zwróciło się o dostarczenie dokumentów niezbędnych do zawarcia umowy o dofinasowanie projektu. Następnie pismem z 3 marca 2023 r. organ poinformował spółkę o zawieszeniu podpisywania umów w ramach konkursu Szybka ścieżka – Innowacje cyfrowe w związku z kontrolą Instytucji Zarządzającej [...]. Następnie pismem z 28 kwietnia 2023 r. NCBR poinformowało spółkę, że w wyniku kontroli Ministerstwa Funduszy i Polityki Regionalnej projekt spółki został skierowany do ponownej weryfikacji w zakresie spełnienia kryteriów wyboru. Kolejnym pismem z 15 maja 2023 r. organ poinformował spółkę, że projekt nie zostanie dofinansowany w wyniku nieprawidłowości w procesie oceny stwierdzonych w trakcie kontroli Ministerstwa Funduszy i Polityki Regionalnej oraz, że dodatkowe informacje przekazane zostaną spółce w dodatkowej korespondencji. Pismem z [...]maja 2023 r. nr [...] organ przedstawił informację w przedmiocie aktualnej oceny projektu nr [...]. W treści pisma wskazano, że w dniu 5 kwietnia 2023 r, NCBR otrzymało z [...] Protokół cząstkowy nr [...]z kontroli doraźnej, w którym Instytucja Zarządzająca wskazała m.in. na konieczność przeprowadzenia oceny ponownej ze względu na nieprawidłowo przeprowadzony przez NCBR wybór projektu spółki. Wskazano także, że Instytucja Zarządzająca w Informacji pokontrolnej z kontroli doraźnej nr [...]z dnia [...]maja 2023 r. podtrzymała stanowisko co do nieprawidłowości w wyborze projektu. Zgodnie z informacją pokontrolną ekspertów zewnętrznych Instytucji Zarządzającej: weryfikacja wykazała, że część aspektów wniosku podlegających ocenie nie została uwzględniona przez ekspertów dokonujących pierwotnej oceny. Następnie przedstawiono uchybienia oceny w podziale na Kryteria i podkryteria. W odniesieniu do Kryterium 1. Istota Projektu ocena nie została dokonana w sposób prawidłowy, tj. zgodnie z przyjętymi dla konkursu kryteriami wyboru projektów. Eksperci dokonujący pierwotnej oceny nie odnieśli się do każdego aspektu podlegającego ocenie w ramach kryterium. W sposób szczegółowy opisano stwierdzone nieprawidłowości oraz wyjaśniono, że uchybienia nie powodują obniżenia pierwotnej punktacji zaproponowanej przez ekspertów dokonujących pierwotnej oceny, jednakże mają one wpływ na ocenę wniosku w kolejnych kryteriach. W odniesieniu do Kryterium 2. Realizacja Projektu eksperci dokonujący pierwotnej oceny nie odnieśli się do każdego aspektu podlegającego ocenie w ramach kryterium. Opisano szczegółowo stwierdzone nieprawidłowości i stwierdzono z uwagi, że kamienie milowe etapów 1-3 nie zostały zdefiniowane w sposób mierzalny, w przedmiotowym kryterium można przyznać maksymalnie 2 pkt., co oznacza, że projekt nie może zostać oceniony pozytywnie. W zakresie Kryterium 3. Wdrożenie Wyników Projektu eksperci dokonujący pierwotnej oceny nie odnieśli się do każdego aspektu podlegającego ocenie w ramach kryterium. Opisano szczegółowo stwierdzone nieprawidłowości i wskazano z uwagi na nie wykazanie w wystarczający sposób opłacalności wdrożenia rezultatu projektu, że kryterium powinno zostać ocenione na maksymalnie 2 pkt., co oznacza, że projekt nie może zostać oceniony pozytywnie. W podsumowaniu informacji stwierdzono, że wniosek został oceniony negatywnie z uwagi na otrzymanie 2 pkt w Kryterium Realizacja Projektu oraz Wdrożenie Wyników Projektu. Jednocześnie pouczono spółkę o prawie wniesienia umotywowanych zastrzeżeń do NCBR w terminie 14 dni od doręczenia pisma. Spółka pismem z 30 maja 2023 r. wniosła protest od powyższej informacji. Pismem z [...]lipca 2023 r. nr [...] NCBR poinformowało spółkę o nieuwzględnieniu zastrzeżeń. W piśmie wskazano, że w dniu 21 lipca 2023 r. Ministerstwo Funduszy i Polityki Regionalnej jako Instytucja Zarządzająca [...]przekazało Narodowemu Centrum Badań i Rozwoju ostateczną Informację pokontrolną z kontroli doraźnej nr [...], przeprowadzanej na podstawie Rozdziału 7, art. 22 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020. W przedmiotowej informacji pokontrolnej [...], po rozpatrzeniu zastrzeżeń spółki od wyników kontroli z [...]maja 2023 r., wskazała, że podtrzymuje stanowisko co do nieprawidłowości w wyborze projektu spółki. W związku z powyższym, w oparciu o ostateczną informację pokontrolną, NCBR przekazało stanowisko [...]wskazujące na odrzucenie zastrzeżeń do oceny Kryterium: Istota Projektu, Realizacja Projektu, Wdrożenie wyników projektu. W piśmie uzasadniono odrzucenie zastrzeżeń spółki od wyników kontroli. Podsumowując stanowisko [...]- NCBR wyjaśniło, że stwierdzono nieprawidłowość polegającą na wskazaniu do dofinansowania projektu niespełniającego kryteria oceny, co powoduje, że projekt ten jest niekwalifikowalny w Programie Operacyjnym Inteligentny Rozwój, 2014-2020; ocena projektu powinna być negatywna. W piśmie zawarto stwierdzenie, że przedstawiona ocena jest ostateczna. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie podniesiono zarzuty naruszenia: 1. art. 37 ust. 1ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 818, ze zm.; dalej: ustawa wdrożeniowa) poprzez naruszenie zasady wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny, w ten sposób, że Narodowe Centrum Badań i Rozwoju dokonało nierzetelnej i dowolnej oceny projektu pn. [...], w kryterium 1. Istota projektu, kryterium 2. Realizacja projektu oraz kryterium 3. Wdrożenie wyników projektu, co doprowadziło do błędnego uznania, że projekt nie spełnia ww. kryteriów w stopniu pozwalającym na zawarcie umowy o dofinansowanie; 2. art. 78 Konstytucji RP w zw. z art. 53 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez całkowite zaniechanie przez organ ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów, pomimo złożenia przez skarżącego obszernego protestu zawierającego liczne argumenty przemawiające za koniecznością uznania Informacji w przedmiocie aktualnej oceny projektu za bezzasadną; 3. art. 57 oraz art. 58 ust. 1 pkt 1 ustawy wdrożeniowej poprzez brak weryfikacji poprawności oceny projektu w zakresie kryteriów i zarzutów, o których mowa w art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5 ustawy wdrożeniowej poprzez brak merytorycznego odniesienia się do przedstawionych przez skarżącego zarzutów oraz brak należytego uzasadnienia nieuwzględnienia zastrzeżeń - co w konsekwencji doprowadziło do błędnej oceny projektu skarżącego w kryterium 2 Realizacja projektu i kryterium 3 Wdrożenie wyników projektu na poziomie 2 punktów, co zgodnie z Kryteriami oceny stanowiącymi załącznik nr 5 do Regulaminu konkursy Szybka ścieżka - Innowacje cyfrowego uniemożliwia pozytywną ocenę projektu; 4. art. 58 ust. 1 pkt 2 ustawy wdrożeniowej poprzez jego niezastosowanie, co doprowadziło do braku pouczenia skarżącego o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na zadach określonych w art. 61 ustawy wdrożeniowej, w przypadku gdy organ nie uwzględnił protestu Skarżącego; 5. art. 45 ust. 5 ustawy wdrożeniowej w zw. z pkt 69 Regulaminu konkursu Szybka ścieżka - Innowacje cyfrowe poprzez niepełne pouczenie skarżącego o przysługującym mu prawie wniesienia protestu w celu ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów. Z uwagi na powyższe naruszenia prawa skarżąca wniosła o: 1. stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny; 2. uwzględnienie skargi i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez właściwą instytucję; 3. zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Warunkiem merytorycznego rozpatrzenia skargi jest złożenie jej w odniesieniu do aktu lub czynności objętych zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej w art. 3 § 2, § 2a i § 3 p.p.s.a. Zgodnie z tą regulacją, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w ograniczonym zakresie obejmującym orzekanie jedynie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, 1491 i 2052), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540, 1598, 2076 i 2105), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 422, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Na podstawie art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. W rozpatrywanej sprawie w wyniku przeprowadzonej oceny wniosku o dofinansowanie projektu, NCBR będące Instytucją Pośredniczącą poinformowało skarżącą pismem z 30 grudnia 2022 r., że projekt został skierowany do dofinansowania. Na tym etapie rozpatrywanej sprawy w zasadzie zakończony został udział NCBR jako Instytucji Pośredniczącej w ocenie wniosku skarżącej, dokonywanej na podstawie przepisów Rozdziału 13 ,,Wybór projektów’’ ustawy wdrożeniowej. Przed podpisaniem umowy o dofinansowanie ze skarżącą rozpoczęła się bowiem kontrola w NCBR ze strony Ministerstwa Funduszy i Polityki Regionalnej, jako Instytucji Zarządzającej, w toku której stwierdzono nieprawidłowości przy wyborze projektu skarżącej do dofinansowania. Z tego też powodu nie doszło do podpisania ze skarżącą umowy o dofinansowanie projektu. Jak wynika z okoliczności sprawy kontrola Instytucji Zarządzającej przeprowadzona została na podstawie przepisów Rozdziału 7 ,,Kontrola i audyt’’ ustawy wdrożeniowej, w których zawarto m. in. regulacje co do informacji sporządzanych po zakończeniu kontroli oraz przysługujących podmiotom kontrolowanym uprawnień wnoszenia umotywowanych zastrzeżeń. Zgodnie z art. 25 ust. 1 ustawy wdrożeniowej po zakończeniu kontroli jest sporządzana informacja pokontrolna, która po podpisaniu jest przekazywana kontrolowanemu wnioskodawcy, beneficjentowi lub kontrolowanej instytucji, zwanych dalej ‘’podmiotem kontrolowanym’’. Natomiast podmiotowi kontrolowanemu przysługuje prawo do zgłoszenia w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji pokontrolnej, umotywowanych pisemnych zastrzeżeń do tej informacji (art. 25 ust. 2 ustawy wdrożeniowej). Instytucja kontrolująca, po rozpatrzeniu zastrzeżeń, sporządza ostateczną informację pokontrolną, zawierającą skorygowane ustalenia kontroli lub pisemne stanowisko wobec zgłoszonych zastrzeżeń wraz z uzasadnieniem odmowy skorygowania ustaleń. Ostateczna informacja pokontrolna jest przekazywana podmiotowi kontrolowanemu (art. 25 ust. 8 ustawy wdrożeniowej). Zgodnie zaś z art. 25 ust. 11 ustawy wdrożeniowej do ostatecznej informacji pokontrolnej oraz do pisemnego stanowiska wobec zgłoszonych zastrzeżeń nie przysługuje możliwość złożenia zastrzeżeń. Informacja o stwierdzonych przez Instytucję Zarządzającą nieprawidłowościach przy wyborze projektu skarżącej do dofinansowania przekazana została w piśmie NCBR z 22 maja 2023 r. Informacja ta, chociaż przekazana przez NCBR zawierała wyłącznie stanowisko ekspertów zewnętrznych Instytucji Zarządzającej. W uzasadnieniu powyższego pisma powołano się bowiem wprost na ,,Informację pokontrolną z kontroli nr [...]-Wyniki oceny prawidłowości przeprowadzenia oceny wniosków o dofinansowanie przez ekspertów zewnętrznych [...]’’, którzy to eksperci zakwestionowali ocenę projektu skarżącej w zakresie Kryterium 1. Istota Projektu, Kryterium 2. Realizacja Projektu i Kryterium 3. Wdrożenie Wyników Projektu. Poza tym wskazana informacja NCBR z 22 maja 2023 r. zawierała pouczenie o możliwości wniesienia w terminie 14 dni umotywowanych, pisemnych zastrzeżeń do NCBR, co sugeruje pouczenie w trybie art. 25 ust. 2 ustawy wdrożeniowej pomimo, że NCBR nie występował w sprawie jako podmiot kontrolujący, a skarżąca jako wnioskodawca nie podlegała w rozpoznawanej sprawie kontroli w trybie uregulowanym w Rozdziale 7 ,,Kontrola i audyt’’ ustawy wdrożeniowej. Skarżąca uznała informację NCBR z 22 maja 2023 r. za negatywną ocenę projektu (pierwotnie wybranego do dofinansowania) i wniosła pismem z 30 maja 2023 r. protest, który uznany został przez Instytucję Pośredniczącą za umotywowane pisemne zastrzeżenia i przekazany Instytucji Zarządzającej jako właściwej do ich rozpatrzenia. O nieuwzględnieniu zastrzeżeń skarżąca poinformowana została przez NCBR w piśmie z 25 lipca 2023 r., w którym powołano się wyłącznie na ostateczną informację pokontrolną Instytucji Zarządzającej z kontroli doraźnej nr [...] przekazaną w dniu [...] lipca 2023 r. NCBR, w której podtrzymane zostało stanowisko co do stwierdzonych nieprawidłowości w wyborze projektu skarżącej oraz przekazano stanowisko Instytucji Zarządzającej w zakresie odrzucenia zastrzeżeń. Omawiane pismo nie zawiera pouczenia o środkach zaskarżenia, informuje natomiast, że ma charakter ostateczny. W rozpatrywanej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, że przedmiotem zaskarżonego rozstrzygnięcia z 25 lipca 2023 r. jest ostateczna informacja pokontrolna sporządzona na podstawie art. 25 ust. 8 ustawy wdrożeniowej. Podkreślić należy, że Instytucja Zarządzająca wprawdzie przeprowadziła kontrolę w trybie przepisów Rozdziału 7 ,,Kontrola i audyt’’ ustawy wdrożeniowej, jednakże podmiotem kontrolowanym był NCBR, natomiast skarżąca (będąca wnioskodawcą w ramach [...]) nie była w ogóle podmiotem kontrolowanym, nie kierowano do skarżącej żadnych informacji pokontrolnych ze strony instytucji kontrolującej. Dlatego też nie powinien przysługiwać skarżącej, tak jak podmiotowi kontrolowanemu, sformalizowany środek odwoławczy w postaci wniesienia umotywowanych zastrzeżeń od informacji pokontrolnych o których mowa w art. 25 ust. 2 ustawy wdrożeniowej. Nie wchodząc zatem w ocenę ustaleń kontroli przeprowadzonej przez Instytucję Zarządzającą względem NCBR, zarówno co do meritum jak i samej formuły tej kontroli, odnotować można jednolite stanowisko orzecznicze oraz poglądy piśmiennictwa dotyczące niedopuszczalności skarg wnoszonych przez podmioty kontrolowane na ostateczne informacje pokontrolne. W orzecznictwie wskazuje się, że ostateczna informacja pokontrolna sporządzona zgodnie z art. 25 ust. 8 ustawy wdrożeniowej, nie rozstrzyga żadnej sprawy, to jest nie kształtuje ona w sposób władczy praw lub obowiązków podmiotu kontrolowanego. Ostateczna informacja pokontrolna wyraża w szczególności ustalenia faktyczne poczynione w toku kontroli, ich ocenę prawną, czy stanowisko wobec zgłoszonych przez podmiot kontrolowany zastrzeżeń i jako taka stanowi jedynie dokument kończący postępowanie kontrolne (por. wyrok WSA w Poznaniu z 19 stycznia 2018 r., sygn. akt III SA/Po 807/17). W orzecznictwie wskazuje się również, że do aktów/pism sporządzonych/wydanych w trakcie procedury kontrolnej, uregulowanej w Rozdziale 7 ,,Kontrola i audyt’’ ustawy wdrożeniowej nie znajduje zastosowania art. 104 ust. 1 k.p.a. wprowadzający ogólną zasadę załatwiania spraw przez organ administracji publicznej poprzez wydanie decyzji. To wyraźnie wyłączenie należy interpretować w ten sposób, że ostateczna informacja pokontrolna nie jest decyzją, a więc rozstrzygnięciem załatwiającym sprawę co do istoty. Nie podlega więc ona kontroli sądów administracyjnych na podstawie art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a. (por. wyrok WSA w Warszawie z 29 grudnia 2022 r., sygn. akt VIII SA/Wa 854/22). Stwierdzenie nieprawidłowości w postępowaniu kontrolnym nie jest też innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, która dotyczy uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.), bowiem źródłem praw i obowiązków dla beneficjenta, nie są przepisy prawa, lecz cywilnoprawna umowa o dofinansowanie. Powyższe przesądza o wyłączeniu stosowania w odniesieniu do omawianych postępowań kontrolnych przepisów regulujących zakres kognicji sądów administracyjnych (por. J. Ostałowski, Komentarz do art. 24 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, LEX nr 532024). W okolicznościach faktycznych rozpoznawanej sprawy, zdaniem Sądu, zaskarżone pismo NCBR z 25 lipca 2023 r. w istocie stanowi informację o odmowie zawarcia umowy o dofinansowanie projektu. Projekt skarżącej został poddany ocenie, która wypadła pozytywnie i został wybrany do dofinansowania, co więcej zwrócono się do skarżącej o dostarczenie dokumentów niezbędnych do zawarcia umowy o dofinansowanie (pismo NCBR z 30 grudnia 2022 r.). Pamiętać przy tym należy, iż wybór projektu ma charakter jedynie deklaratoryjny, ponieważ ostateczne przyznanie dofinansowania następuje w drodze zawarcia umowy o dofinansowanie wówczas, gdy projekt spełnia wszystkie kryteria wyboru projektów. Zgodnie z art. 52 ust. 2 ustawy wdrożeniowej umowa o dofinansowanie projektu może zostać zawarta, jeżeli projekt spełnia wszystkie kryteria wyboru projektów, na podstawie których został wybrany do dofinansowania, oraz zostały dokonane czynności i zostały złożone dokumenty wskazane w regulaminie konkursu albo w wezwaniu, o których mowa odpowiednio w art. 41 ust. 2 pkt 6a albo w art. 48 ust. 4a pkt 3. W konsekwencji, na etapie poprzedzającym zawarcie umowy, NCBR musi ponownie sprawdzić spełnienie wszystkich kryteriów (warunków), na podstawie których wydano pozytywną ocenę i dokonano wyboru projektu. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że taka ponowna kontrola prawidłowości oceny projektu powinna podlegać kontroli sądów administracyjnych pod warunkiem, że można ją uznać za "negatywną ponowną ocenę projektu" w rozumieniu stosownych przepisów ustawy wdrożeniowej. Zgodnie bowiem z art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie WSA w Warszawie z 19 czerwca 2020 r., sygn. akt V SA/Wa 693/20). Ponowna ocena projektu polega na powtórnej weryfikacji projektu w zakresie kryteriów i zarzutów, o których mowa w art. 54 ust. 2 pkt 4 (art. 58 ust. 3 ustawy wdrożeniowej), a więc w zakresie wskazanych kryteriów wyboru projektów. Nadto z treści art. 53 ust. 2 ustawy wdrożeniowej wprost wynika, że negatywną oceną projektu jest ocena w zakresie kryteriów wyboru projektów, w ramach której: 1) projekt nie uzyskał wymaganej liczby punktów lub nie spełnił kryteriów wyboru projektów, na skutek czego nie może być wybrany do dofinansowania albo skierowany do kolejnego etapu oceny lub 2) projekt uzyskał wymaganą liczbę punktów lub spełnił kryteria wyboru projektu, jednak kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarcza na wybranie projektu do dofinansowania. W rozpoznawanej sprawie żadna z powyższych okoliczności nie występuje, zatem trudno przyjąć, że pozytywna ocena projektu spółki jest oceną negatywną i z tego powodu spółce przysługuje skarga do sądu administracyjnego w trybie ustawy wdrożeniowej. W zaskarżonym piśmie z 25 lipca 2023 r. jako podstawę odmowy udzielenia pomocy finansowej NCBR wskazało na ostateczną informację pokontrolną i odrzucenie przez Ministerstwo Funduszy i Polityki Regionalnej jako Instytucji Zarządzającej zastrzeżeń skarżącej dotyczących stwierdzonych nieprawidłowości przy wyborze przez NCBR projektu skarżącej do dofinansowania. Odmowa podpisania umowy nie była spowodowana więc ponowną negatywną oceną projektu przez NCBR, lecz wynikami kontroli przeprowadzonej przez Instytucję Zarządzającą w trybie przepisów Rozdziału 7 ,,Kontrola i audyt’’ ustawy wdrożeniowej w ramach której zakwestionowano ocenę przez NCBR projektu skarżącej w zakresie Kryterium 1. Istota Projektu, Kryterium 2. Realizacja Projektu i Kryterium 3. Wdrożenie Wyników Projektu. Tym samym brak jest podstaw aby przyjąć, że zaskarżone do Sądu rozstrzygnięcie dotyczy nieuwzględnienia wniesionego przez skarżącą protestu od negatywnej oceny projektu. Jak zostało wyjaśnione już powyżej, w okolicznościach rozpatrywanej sprawy, nie doszło do negatywnej oceny projektu skarżącej przez NCBR, której aktywność po 30 grudnia 2022 r. polegała zasadniczo na przekazywaniu informacji skarżącej w związku z kontrolą prowadzoną przez Instytucję Zarządzającą względem NCBR. Podkreślić należy, że NCBR nie przedstawiło ,,własnej’’ oceny projektu jako Instytucji Pośredniczącej od której to oceny przysługiwałaby skarżącej możliwość wniesienia protestu (a następnie skargi do sądu administracyjnego na nie uwzględnienie tego protestu), względnie ponownej oceny projektu podlegającej zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Wobec powyższego Sąd stanął na stanowisku, że zaskarżona informacja NCBR z 25 lipca 2023 r. dotycząca de facto odmowy zawarcia umowy o dofinansowanie projektu skarżącej, w realiach rozpatrywanej sprawy, nie mieści się w katalogu zagadnień należących do właściwości sądu administracyjnego. Reasumując stwierdzić wypada, że skarga nie należy do właściwości sądu administracyjnego, i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia. Jednocześnie w związku z brakiem właściwości do rozpoznania sprawy, Sąd nie jest władny do oceny zarzutów podniesionych w skardze.