V SA/Wa 1806/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Barbara Mleczko – Jabłońska, Sędzia WSA - Andrzej Kania (spr.), Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Protokolant st. sekr. sąd. - Marcin Kwiatkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2014 r. sprawy ze skargi T.C. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych; oddala skargę. W dniu [...] kwietnia 2013 r. do [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w K. wpłynął wniosek T.C. (dalej: skarżący) o przyznanie pomocy w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich 2007-2013. W wyniku przeprowadzonej weryfikacji wniosku o przyznanie pomocy oraz załączonych do niego dokumentów organ uznał, że zachodzi potrzeba usunięcia braków i nieprawidłowości w odniesieniu do 17 zagadnień. W związku z powyższym pismem z [...] lutego 2014 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków i nieprawidłowości wskazanych w 17 punktach w terminie 21 dni kalendarzowych. Wezwanie doręczone zostało skarżącemu [...] lutego 2014 r. W odpowiedzi na wezwanie, skarżący pismem z [...] marca 2014 r. wystąpił z prośbą o przedłużenie terminu na uzupełnienie braków wniosku na okres do 30 dni z uwagi na nie posiadanie pozwolenia budowlanego, wymaganego do realizacji planowanej inwestycji. Pismem z [...] marca 2014 r. organ poinformował skarżącego, że wniosek o przyznanie pomocy, z uwagi na skomplikowany charakter sprawy oraz konieczność weryfikacji dokumentacji zawierającej błędy/uchybienia, zostanie rozpatrzony w terminie wydłużonym o trzy miesiące. Następnie pismem z [...] marca 2014 r. organ - nawiązując do prośby skarżącego o przedłużenie terminu na uzupełnienie braków wniosku - wystąpił do skarżącego o dostarczenie ze Starostwa Powiatowego w W. informacji na jakim etapie procedowania jest wniosek skarżącego o wydanie pozwolenia na budowę myjni samochodowej, w terminie 14 dni od otrzymania pisma. Według organu informacja ta powinna zawierać przybliżony termin wydania pozwolenia na budowę. Jednocześnie organ poinformował skarżącego, że nie wyrazi zgody na przedłużenie terminu gdy w zakreślonym terminie nie zostaną przedłożone powyższe dokumenty/wyjaśnienia lub gdy złożone dokumenty/wyjaśnienia nie potwierdzą dołożenia należytej staranności po stronie skarżącego w zakresie przygotowania odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braków, w tym istnienia obiektywnych, niezależnych od woli skarżącego przesłanek uniemożliwiających dokonanie czynności w pierwotnym terminie. Pismem z [...] kwietnia 2014 r. Agencja poinformowała skarżącego, że nie wyraża zgody na przedłużenie terminu do uzupełnienia wniosku z uwagi na nie przedłożenie przez skarżącego, pomimo wezwania pismem z [...] marca 2014 r., informacji dotyczących procedowania pozwolenia na budowę. Jednocześnie pismem z [...] kwietnia 2014 r. nr [...] organ odmówił przyznania skarżącemu pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego PROW na lata 2007-2013, ze względu na zaistnienie okoliczności określonych w § 18 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz.U. Nr 139, poz. 883, ze zm.; dalej: ,,rozporządzenie’’). W uzasadnieniu wskazano, że skarżący pomimo wezwania do usunięcia nieprawidłowości i braków złożonego wniosku o przyznanie pomocy nie usunął żadnych nieprawidłowości lub braków co skutkuje nie przyznaniem pomocy zgodnie z § 18 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia. Organ szczegółowo wymienił dostrzeżone braki: 1. Nie dostarczono oryginału zaświadczenia wydanego nie wcześniej niż miesiąc przed dniem złożenia wniosku o przyznanie pomocy przez KRUS (o niefigurowaniu w ewidencji osób ubezpieczonych albo o okresie podlegania ubezpieczeniu społecznemu rolników) albo ZUS o podleganiu ubezpieczeniu społecznemu; 2. Nie dostarczono oryginału oświadczenia skarżącego, że nie był wpisany do ewidencji działalności gospodarczej albo ewidencji prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego obowiązaną do prowadzenia odpowiedniego typu szkół i placówek publicznych w okresie ostatnich 12 miesięcy poprzedzających dzień złożenia wniosku o przyznanie pomocy – na formularzu opracowanym i udostępnianym przez Agencję; 3. Nie dostarczono zaświadczenia o pomocy de minimis uzyskanej w okresie obejmującym rok, w którym został złożony wniosek o przyznanie pomocy oraz dwa poprzedzające lata, albo oryginału oświadczenia skarżącego o wielkości uzyskanej pomocy de minimis, sporządzanego na formularzu opracowanym i udostępnionym przez Agencję; 4. Nie dostarczono oryginału formularza informacji przedstawianych przy ubieganiu się o pomoc de minimis zawierającego informacje, o których mowa w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 29 marca 2010 r. w sprawie zakresu informacji przedstawianych przez podmiot ubiegający się o pomoc de minimis (Dz. U. Nr 53, poz. 311 ze zm.); 5. Nie dostarczono kompletnie wypełnionego Ekonomicznego Planu Operacji spójnego z wnioskowanym kodem PKD i celem operacji; 6. Nie dostarczono kompletnej dokumentacji ofertowej dla planowanego do zakupu zakresu rzeczowego którego wartość netto przekraczałaby 50 tys. zł lub w sytuacji kiedy wartość netto zakupów u jednego sprzedawcy przekraczałaby 50 tys. zł.; 7. Nie dostarczono dokumentu potwierdzającego tytuł prawny do nieruchomości na której miała być realizowana operacja tj. wypisu z Ksiąg Wieczystych wystawionego nie wcześniej niż 3 miesiące przed złożeniem wniosku o przyznanie pomocy, w formie oryginału lub kopii potwierdzonej za zgodność przez notariusza, pracownika ARiMR, lub organ wydający dokument; 8. Nie dostarczono oświadczenia współwłaścicieli/właścicieli nieruchomości o wyrażeniu zgody na realizację operacji bezpośrednio związanej z nieruchomością z wpisanym pełnym zakresem planowanej operacji; 9. ARiMR poinformowała, że nieruchomość na której skarżący planował zlokalizowanie myjni powinna była spełniać kryterium pozwalające na jej posadowienie i świadczenie usług z kodu PKD wnioskowanego, tj. posiadać właściwy i zgodny z usługami wykonywanymi przy pomocy myjni samochodowej sposób użytkowania; 10. Nie dostarczono ostatecznego pozwolenia na budowę dla inwestycji będącej celem i zakresem rzeczowym wnioskowanej operacji – kopii poświadczonej przez pracownika ARiMR, notariusza lub organ wydający; 11. Nie dostarczono dla planowanej inwestycji zgłoszenia wykonania robót budowlanych właściwemu organowi, dla robót których nie obejmowałoby pozwolenie na budowę wraz z oświadczeniem skarżącego, że w terminie 30 dni od dnia zgłoszenia właściwy organ nie wniósł sprzeciwu lub zaświadczeniem wydanym przez właściwy organ, że nie wniósł sprzeciwu; 12. Nie dostarczono kopii dziennika budowy potwierdzonej za zgodność przez notariusza lub ARiMR; 13. Nie dostarczono kompletnego kosztorysu inwestorskiego dla planowanej inwestycji; 14. Nie dostarczono zatwierdzonego kompletnego projektu budowlanego do wglądu (kopii potwierdzonej za zgodność z oryginałem przez pracownika ARiMR, notariusza). Nie załączono rzutów z zatwierdzonego projektu oraz nie oznaczono zakresu robót budowlanych ujętych w kosztach kwalifikowanych. Nie dołączono inwentaryzacji dla planowanej inwestycji – jeśli była zrobiona; 15. Nie dostarczono wszystkich wymaganych uzgodnień dla planowanej inwestycji min. opinii Sanepidu właściwego miejscowo ze względu na lokalizację operacji oraz opinii Rzeczoznawców P. poż. i BHP w kopii poświadczonej za zgodność przez notariusza lub pracownika ARiMR – jeśli powyższe opinie nie stanowiłyby integralnej części projektu budowlanego; 16. Nie dostarczono poprawnie wypełnionego, zgodnie z instrukcją wniosku o przyznanie pomocy – pkt III.13.4, pkt III.14.4, Tab III.A, pkt IV.18 do 24, Tabela V; 17. Nie uzupełniono danych w bazie EP we właściwym Biurze Powiatowym ARiMR o numer NIP. Pismem z [...] kwietnia 2014 r. skarżący wezwał Prezesa ARiMR do usunięcia naruszenia prawa i ponownego rozpatrzenia złożonego wniosku. Skarżący wyjaśnił, że po otrzymaniu wezwania do uzupełnienia prośby o przedłużenie terminu otrzymał pismo nr [...] informujące o wydłużeniu terminu rozpatrywania wniosku o 3 miesiące, które zinterpretował jako wydłużenie również terminu na przedłożenie uzupełnień. Pismem z [...] czerwca 2014 r. Prezes ARiMR podtrzymał wcześniejsze rozstrzygnięcie w przedmiocie odmowy przyznania pomocy. W wyniku przeprowadzonej analizy wezwania do usunięcia naruszenia prawa stwierdzono, że w sprawie wszczętej wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2013 r. nie doszło do naruszenia prawa przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, w związku z czym brak jest podstaw do zmiany rozstrzygnięcia o odmowie przyznania pomocy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący wniósł o uchylenie rozstrzygnięcia organu z [...] kwietnia 2014 r. o odmowie przyznania pomocy, zarzucając zaskarżonemu rozstrzygnięciu naruszenie § 18 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia na skutek błędnego przyjęcia, że skarżący nie przedłożył żądanych dokumentów w sytuacji gdy skarżący w zakreślonym terminie uzupełnienia wniosku złożył wniosek o przedłużenie terminu do przedłożenia dokumentów. W motywach skargi skarżący przedstawił stan faktyczny sprawy i rozwinął zarzut dotyczący naruszenia § 18 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia. Wskazał, że w dniu [...] marca 2014 r. otrzymał od organu dwa pisma przy czym jedno z [...] marca 2014 r. informowało o przedłużeniu terminu rozpatrzenia wniosku skarżącego o 3 miesiące, drugie natomiast z [...] marca 2014 r., dotyczące wniosku o przedłużenie terminu na dokonanie uzupełnień wniosku, wzywało skarżącego do dostarczenia dodatkowych dokumentów w terminie 14 dni. Wobec treści pierwszego z powyższych pism skarżący był przekonany, że przedłużony został o 3 miesiące termin na przedłożenie żądanych dokumentów, nie wziął natomiast pod uwagę pisma z [...] marca 2014 r. w którym przedłużono termin w zakresie przedłożenia dokumentów jedynie o 14 dni. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie jako pozbawionej usprawiedliwionych podstaw. Podtrzymał argumentację przedstawioną we wcześniejszych pismach wydanych w toku postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: ,,p.p.s.a.’’) sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych ustawach. Taką ustawą szczególną jest ustawa z dnia 7 marca 2007r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 173; dalej: ,,ustawa o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich’’). Zgodnie z art. 22 ust.3 ustawy w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy, podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Natomiast ust.4 przewiduje, że w przypadku, o którym mowa w ust. 3, wnioskodawcy przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Sąd rozpoznając skargę korzysta ze wszystkich dowodów zebranych w toku postępowania administracyjnego, gdyż rozpoznaje sprawę na podstawie akt sprawy (art. 133 § 1 p.p.s.a.). Dokonując oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia zawartego w piśmie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] kwietnia 2014 r. Sąd stwierdził, że rozstrzygnięcie to odpowiada prawu. Przed przystąpieniem do szczegółowej oceny prawnej zaskarżonego rozstrzygnięcia należy przypomnieć, że zasady przyznawania pomocy w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 - 2013, działanie " Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" w zakresie przepisów krajowych zostały uregulowane w ustawie o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich oraz w rozporządzeniu. Stosownie do art. 22 ust. 1 w zw. z art. 5 ust.1 pkt 18 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich pomoc w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" przyznawana jest w drodze umowy. Do postępowań w sprawach przyznania pomocy na podstawie umowy prowadzonych przez podmioty wdrażające nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, a także skarg i wniosków, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej (art. 22 ust. 2). Do postępowań takich odpowiednio stosuje się przepisy art.21 ust. 2 i 3 ustawy, które stanowią, że w postępowaniu w sprawie dotyczącej przyznania pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania; przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się. Strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Jako podstawę prawną odmowy przyznania wnioskowanego dofinansowania ARiMR wskazała przepis § 18 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia. W § 18 rozporządzenia ustalona została procedura postępowania w sytuacji, gdy wniosek o przyznanie pomocy zawiera braki. Zgodnie z § 18 ust. 1 rozporządzenia Agencja nie przyznaje pomocy jeżeli wniosek o przyznanie pomocy nie zawiera numeru identyfikacyjnego, o którym mowa w § 17 ust. 1 pkt 1, albo nie dołączono do niego wniosku o wpis do ewidencji albo jego kopii, lub wniosek o przyznanie pomocy nie został złożony w terminie, o którym mowa w § 14 ust. 2, lub w danym okresie składania jeden wnioskodawca złożył więcej niż jeden wniosek. Przepisu ust. 1 nie stosuje się w odniesieniu do numeru identyfikacyjnego, jeżeli numer ten można ustalić w ewidencji (§ 18 ust. 1a rozporządzenia). Jeżeli we wniosku o przyznanie pomocy nie wskazano adresu wnioskodawcy i nie ma możności ustalenia tego adresu na podstawie posiadanych danych, wniosek pozostawia się bez rozpatrzenia (§ 18 ust. 2 rozporządzenia). Stosownie do § 18 ust. 3 rozporządzenia jeżeli wniosek o przyznanie pomocy zawiera inne niż określone wyżej nieprawidłowości lub braki, Agencja wzywa wnioskodawcę, w formie pisemnej, do ich usunięcia w terminie 21 dni od dnia doręczenia wezwania. Jeżeli wnioskodawca, pomimo wezwania do usunięcia nieprawidłowości lub braków nie usunął w terminie żadnych nieprawidłowości lub braków, Agencja nie przyznaje pomocy, o czym informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej, podając przyczyny nieprzyznania pomocy (§ 18 ust. 4 rozporządzenia). Zgodnie z § 21 rozporządzenia Agencja, na uzasadnioną prośbę wnioskodawcy, może wyrazić zgodę na przedłużenie terminu wykonania przez wnioskodawcę określonej czynności w toku postępowania w sprawie przyznania pomocy, przy czym przedłużenie terminów wykonania przez wnioskodawcę określonych czynności nie może przekroczyć łącznie 30 dni. Jak wynika z akt sprawy skarżąca złożyła [...] kwietnia 2013 r. wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw". Pismem z [...] lutego 2014 r. (doręczonym [...] lutego 2014 r. ) wezwano skarżącą do uzupełnienia braków i nieprawidłowości wskazanych w 17 punktach w terminie 21 dni kalendarzowych. W powyższym piśmie poinformowano skarżącego, że w przypadku nie dostarczenia żadnych z brakujących dokumentów czy wyjaśnień, nastąpi odmowa przyznania pomocy. Skarżący pismem z [...] marca 2014 r. zwróciła się do organu o przedłużenie terminu na złożenie uzupełnień do wniosku do 30 dni wskazując, że nie posiada, wymaganego do realizacji planowanej inwestycji, pozwolenia budowlanego. Przed rozpatrzenie powyższego wniosku organ pismem z [...] marca 2014 r. poinformował skarżącego o przedłużeniu terminu rozpatrzenia wniosku skarżącego o 3 miesiące. Następnie Agencja pismem z [...] marca 2014 r. wystąpiła do skarżącego o dostarczenie ze Starostwa Powiatowego w W. informacji na jakim etapie procedowania jest wniosek skarżącego o wydanie pozwolenia na budowę myjni samochodowej w terminie 14 dni od otrzymania pisma. Według organu informacja ta powinna zawierać przybliżony termin wydania pozwolenia na budowę. Jednocześnie organ poinformował skarżącego, że nie wyrazi zgody na przedłużenie terminu gdy w zakreślonym terminie nie zostaną przedłożone powyższe dokumenty/wyjaśnienia lub gdy złożone dokumenty/wyjaśnienia nie potwierdzą dołożenia należytej staranności po stronie skarżącego w zakresie przygotowania odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braków, w tym istnienia obiektywnych, niezależnych od woli skarżącego przesłanek uniemożliwiających dokonanie czynności w pierwotnym terminie. Powyższe pisma organu z [...] marca 2014 r. oraz z [...] marca 2014 r. zostały doręczone skarżącemu w tym samym dniu, tj. [...] marca 2014 r. Skarżący nie przedstawił wymaganych przez organ pismem z [...] marca 2014 r. informacji (dokumentów), nie dokonał również uzupełnienia wniosku o przyznanie pomocy zgodnie z wezwaniem organu zawartym w piśmie z [...] lutego 2014 r. W tej sytuacji organ nie uwzględnił wniosku skarżącego o przedłużenie terminu do uzupełnienia wniosku, a następnie zaskarżonym rozstrzygnięciem odmówił przyznania pomocy w ramach wnioskowanego przez skarżącego działania. W ocenie Sądu organ prawidłowo, w niespornie ustalonym stanie faktycznym, zastosował § 18 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia. Brak jest podstaw do uznania trafności zarzutów podnoszonych w skardze, wskazujących na uzasadnione przekonanie skarżącego - oparte na treści pisma organu z [...] marca 2014 r.- o przedłużeniu terminu na uzupełnienie braków wniosku o przyznanie pomocy o 3 miesiące. Przede wszystkim należy zauważyć, że skarżący na etapie weryfikacji wniosku prawidłowo był wzywany – zgodnie z § 18 ust. 3 rozporządzenia - do uzupełnienia braków i poprawień we wniosku. W wezwaniu z [...] lutego 2014 r. pouczono skarżącego, że w razie nie dokonania żadnych uzupełnień we wniosku w terminie 21 dni nastąpi odmowa przyznania pomocy. Pismo organu z [...] marca 2014 r., na którego treść powołuje się skarżący, informowało wyłącznie o przyczynach nierozpatrzenia wniosku w wymaganym terminie oraz o przedłużeniu terminu na rozpatrzenie wniosku skarżącego o 3 miesiące. Zgodnie bowiem z § 19 ust. 13 w przypadku nierozpatrzenia wniosku o przyznanie pomocy w terminie 5 miesięcy od dnia podania do publicznej wiadomości informacji o kolejności przysługiwania pomocy, Agencja zawiadamia wnioskodawcę o przyczynach zwłoki, podając nowy termin rozpatrzenia wniosku, nie dłuższy niż 3 miesiące. Pismo z [...] marca 2014 r. było jasne w swej treści i nie odnosiło się w ogóle do kwestii przedłużenia terminu do uzupełnienia braków wniosku, zainicjowanej wnioskiem skarżącego z [...] marca 2014 r. W ocenie Sądu przekonanie skarżącego, że termin ten uległ przedłużeniu o 3 miesiące wynika nie tylko z nieprecyzyjnego zapoznania się z treścią pisma z [...] marca 2014 r., ale przede wszystkim z całkowitego pominięcia przez skarżącego pisma organu z [...] marca 2014 r., co zresztą przyznaje sam skarżący w pkt 9 uzasadnienia skargi. W świetle powyższego skarżący nie może skutecznie tłumaczyć faktu nieuzupełnienia braków we wniosku, w zakreślonym przez organ terminie, błędnym przekonaniem o przedłużeniu terminu do uzupełnienia braków wniosku. W okolicznościach faktycznych i prawnych rozpatrywanej sprawy nieuzupełnienie przez skarżącego żadnego z braków wniosku, szczegółowo wskazanych w wezwaniu organu z [...] lutego 2014 r., uzasadniało odmowne rozpatrzenie wniosku skarżącego o przyznanie pomocy na podstawie § 18 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia. Zdaniem Sądu prawidłowe jest również stanowisko organu w zakresie odmowy przedłużenia skarżącemu terminu na uzupełnienie wniosku. Przepis § 21 rozporządzenia nie zobowiązuje Agencji do przedłużenia terminu na każdy wniosek niezależnie od sposobu jego uzasadnienia. Agencja dostaje możliwość przedłużenia terminu na wniosek zainteresowanego w takich przypadkach gdy uzna podawane przez niego powody za uzasadniające takie przedłużenie. Tym samym na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania zarówno samych przyczyn opóźnienia jak również przekonywującego uzasadnienia oraz wykazania jak te przyczyny wpływają na obiektywną konieczność przedłużenia terminu. Przypomnieć należy, że obowiązkiem skarżącego, zgodnie z art. 21 ust. 3 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich, było przedstawienie dowodów co do okoliczności sprawy, przy czym to na skarżącej spoczywał ciężar udowodnienia faktu z którego wywodziła skutki prawne. We wniosku z [...] marca 2014 r. o przedłużenie terminu na uzupełnienie braków skarżący powołał się jedynie na brak wymaganego w sprawie pozwolenia na budowę, czyli na okoliczność faktyczną sprawy stwierdzoną także przez organ na etapie weryfikacji wniosku skarżącego. Zatem skarżący nie uzasadnił swojego wniosku z [...] marca 2014 r., także pomimo stworzenia mu takiej możliwości zgodnie z wezwaniem organu z [...] marca 2014 r., w związku z czym organ zasadnie uznał wniosek skarżącego za nieuzasadniony i prawidłowo odmówił przedłużenia terminu do uzupełnienia braków wniosku o przyznanie pomocy. Na marginesie wskazać należy, że wniosek skarżącego o przedłużenie terminu odnosił się do braku pozwolenia na budowę, nie odnosił się w ogóle do pozostałych licznych braków wniosku, wskazanych szczegółowo w piśmie organu z [...] lutego 2014 r., które to braki również nie zostały uzupełnione w terminie. Reasumując, należy stwierdzić, że wobec nieuzupełnienia żadnych braków i nieprawidłowości w terminie, pomimo prawidłowego wezwania do ich uzupełnienia, Agencja stosownie do § 18 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia prawidłowo odmówiła przyznania skarżącej wnioskowanej pomocy. Z wyżej przedstawionych względów Sąd na podstawie art.151 p.p.s.a. oddalił skargę jako nieuzasadnioną.